Marcos 5

Chipaya NT (CAP_SBB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nekztanaqui kotz̈ najwctuñtan irantichic̈ha Gadara cjita yokquin.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Jesusaqui walsiquiztan ulantan, tsjii zajraz̈ tanta z̈oñiqui campu santuquiztan tjonchic̈ha. Campu santuquin kamñitac̈ha. Niz̈aza anaz̈ jecmi nii zajraz̈ tanta z̈oñi c̈heli atatc̈ha, jir carinz̈tanami.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Kjaz̈ wilta kjojchami kjarami carinz̈tan c̈hejlz̈inzpantac̈ha. C̈hejlz̈tiquiztan carinaqui kjoksñipankaztac̈ha; t'una kjolzñipankaztac̈ha. Anaz̈ jecmi nii z̈oñz̈ azquiziqui alcansatc̈ha, nii atipzjapaqui.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Ween majiñ campu santuran cururan ojklayñitac̈ha kjawcan. Maztan persun janchi chjojritsñitac̈ha.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Az̈quiztan nii z̈oñiqui Jesusa cherz̈cu, zajtz̈quichic̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzlaki.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Nekztan altu jorz̈tan chiichic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusa, Arajpach Yooz Maati, ¿kjaz̈tiquiztan am wejtquiz mitisi? Am roct'uc̈ha, anaz̈ wejr tjatnalla, anaz̈ wejr sufriskatalla.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Tuquiqui Jesusaqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Zajra, tii z̈oñz̈quiztan ulna. Nuz̈ mantitiquiztan zajraqui chiichic̈ha.
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Niz̈aza Jesusaqui pewczic̈ha: —¿C̈hjul tjuuchizamta? —cjican. Nii zajraqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Tama cjitaz̈ wejt tjuuqui. Tamac̈ha wejrnacqui.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nekztan nii zajranacaqui Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, ana najwcuñ ojklayskatajo.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Nekziqui tsjii lumquiz tama cuchinacaqui lulatc̈ha.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Niz̈taqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Cuchinacz̈quin wejrnac cuchnalla. Cuchinacz̈quizkaz luzkatalla.
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nekztanac Jesusac cjichic̈ha: —Oka niz̈taqui. Ulanz̈cu zajranacami cuchinacz̈quiz luzzic̈ha. Tsjii pizc waranka cuchinaca z̈elatc̈ha. Zajranacaz̈ luztan cuchinacaqui ispantichic̈ha. Kot kjutñi jira pariju chjujcuntichic̈ha. Kjazquiz luzcu, ticzic̈ha.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Nekztanaqui nii cuchi itzñi z̈oñinacaqui tsucaña zajtchic̈ha. Wajtquinami jochquinami cwint'ichic̈ha cuchi kjazquiz katta quintu. Nekztan z̈oñinacaqui ojkchic̈ha, nii paatanaca cherzñi.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jesusiz̈quin irantiz̈cu, zajraz̈ tanta z̈oñi z̈ejtchi cherchic̈ha. Julzi, zquitimi cujtzi, z̈ejtchi, niz̈ta cherchic̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cu nii z̈oñinacaqui ancha tsucchic̈ha. Ispantichic̈ha. Nekztan nii cherzñi z̈oñinacaqui yekja z̈oñinacz̈quiz mazzic̈ha. Jaknuz̈t nii zajraz̈ tanta z̈oñi watc̈haja, jaknuz̈t nii cuchinacami watc̈haja, nii mazmazzic̈ha.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 — ausente —
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Nekztanaqui z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Tii yokquiztan okalla amqui, —cjican.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Nekztan Jesusa walsiquiz luznan nii z̈ejtchi z̈oñiqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Amtanpan tira z̈ejlz pecuc̈ha, —cjican.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesusaqui ana munchic̈ha, tuz̈ cjican: —Am kjuya oka amqui, am jamillanacz̈quin. Ninacz̈quiz mazca, “Wejr okzic̈ha Yoozqui. Yooz c̈hjetintitc̈ha wejrqui”, cjican.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Nekztanaqui Tunca Wajtanaca cjita yokaran ojklaychic̈ha nii z̈ejtchi z̈oñiqui. Nicjuñ jaknuz̈ Jesusaqui nii c̈hjetinchiz̈laja, jalla nii mazmazquichic̈ha. Jalla nekztanaqui nii maztiquiztan tjapa z̈oñinacaqui tsucchic̈ha.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Nekztanaqui Jesusaqui kot najwctuñtan quejpz̈quichic̈ha walsiquiz. Kot ataran z̈elan, nekziqui muzpa tama z̈oñinacaqui niiz̈ muytata ajczic̈ha.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Jalla nekztan tsjii Jairo cjita z̈oñiqui tjonchic̈ha. Judionacz̈ ajcz kjuy jiliritac̈ha niiqui. Jesusa cherz̈cu niiz̈ yujcquiz ezlaki quillzic̈ha.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 Nekztan Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Ticzmayaz̈ wejt kolta uzqui. Tjonz̈calla amqui. Wejt uzaquiz am persun kjarz̈tan lanz̈inalla, wejt uz z̈etajo, ana ticznajo.
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Nekztanac Jesusaqui niiz̈tan chica nii z̈oñz̈ kjuya ojkchic̈ha. Okan tama z̈oñinacaqui Jesusiz̈ wirquiz apzic̈ha, ts'acjascan tejwc tejwcwarascan.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Z̈oñinacz̈ taypiquiz tsjaa laa z̈on z̈elatc̈ha. Tuncapan wata ljoc okiñtac̈ha.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Tsjii kjaz̈ kullñi z̈oñinacz̈quin ojkchinc̈ha. Juc'anti sufriskatchic̈ha ninacaqui. Nuz̈quiz inapankaz tjappacha naaz̈a cusasa castassinc̈ha. Naa z̈onqui juc'anti laa cjisnatc̈ha; ana wira z̈eti atatc̈ha.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Jesusiz̈ paata quintunaca nonchinc̈ha. Nekztan Jesusiz̈ wirquiztan macjatchinc̈ha. Tama z̈oñinacz̈ taypiquiz z̈elan, tuz̈ cjican pinsichinc̈ha: —Niiz̈ zquitikaj lanznuc̈haj niiqui, z̈etaka. Nekztan niiz̈ zquiti lanzinc̈ha.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 — ausente —
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Lanz̈cu nii orapacha tsijtsic̈ha naaz̈a ljoc ojkñiqui. Z̈ejtchinc̈ha. Persun janchiquiz naychinc̈ha, nii laaquiztan z̈ejtchi.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Jesusaqui persun kuzquiz naychic̈ha, niiz̈ aztan naa z̈on c̈hjetinchic̈ha, nii. Nayz̈cu wir kjutñi cherzic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Ject wejt zquiti lanzejo?
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Nekztanac niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —Cherzna. Tama z̈oñinaca ancha amquiz ts'acjassa. ¿Kjaz̈tiquiztan am nuz̈ pewczjo, “Ject wejr lanzejo?” cjicanajo.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Nekztan Jesusac z̈oñinacz̈ kjutñi chercherzic̈ha, jectc̈halaj nii lanzi, nii pajzjapa.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Nekztan naa z̈onqui persun curpu z̈ejtchi nayz̈cuqui, ekekscan cjarcatcan macjatchinc̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzinc̈ha. Nekztan naaqui tjapa werara mazzinc̈ha.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha: —Cullacalla. Tjapa kuztan criichiz̈ cjen, c̈hjetinta cjissamc̈ha. Jaziqui z̈ejtchipanim cjequic̈ha. Cuntintum okaquic̈ha.
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Nekztanaqui Jesusiz̈ naa z̈onaquiz chiyan, tsjii z̈oñinacaqui tjonchic̈ha; Jairo cjita judio jilirz̈ kjuyquiztan tjonchic̈ha. Nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Am uzqui ticzinc̈ha. Anam iya tii maestruz̈quiz molistis waquizic̈ha.
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesusazti nii z̈oñinacz̈ chiita taku ana catokchic̈ha. Nekztan nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Ana am niic kuz turwayskata. Yoozquin tjapa kuztanpan cjeella.
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nekztan Jesusaqui Pedruz̈tan Santiaguz̈tan Juanz̈tan (Santiaguz̈ lajk) ninacakaz apskatchic̈ha. Partinaca ana apskatchic̈ha Jesusaqui.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nekztan judío jilirz̈ kjuyquin irantiz̈quichic̈ha. Nekzi z̈oñinacaqui ancha kjawcanz̈ kaatkalc̈ha. Niz̈ta cherchic̈ha Jesusaqui. Ancha arnatc̈ha nii kaañi z̈oñinacaqui.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Kjuyquin luzcu, Jesusaqui cjichic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan ancha aranjo, niz̈aza kaajo? Taa uzqui anac̈ha ticzin, tjajc̈ha.
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Nekztan nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjassic̈ha, nii nonz̈cu. Jesusazti zancuñ nii z̈oñinaca ulanskatchic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui maa ejpz̈tan niiz̈ mazinacz̈tan luzzic̈ha, jakziquin naa uz z̈elatc̈haja, nicju.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Nekztan Jesusaqui naa uza kjara tanzic̈ha. Niz̈aza altu tawkz̈tan chiichic̈ha: —Talita cumi, —cjican. Nii takuqui cjic̈ha, “Usalli, z̈aazna”.
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nekztanac nii orapacha naa uzqui z̈aaziñc̈ha. Ojklaychiñc̈ha. Tuncapan watchiztac̈ha naa uzqui. Nekztanaqui nii z̈oñinacaqui kuz kata tsucchic̈ha. Ancha ispantichic̈ha.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Nekztan Jesusaqui zuma iwjt'ichic̈ha, tuz̈ cjican: —Ana jecz̈quizimi tii c̈hjetinta quintu chii chiyaquic̈ha. Nuz̈ mantiz̈cu, ninacz̈quiz mantichizakazza, naa uzaquiz c̈hjeri tjaajo, nii.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.