Marcos 5

Chipaya NT (CAP_SBB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nekztanaqui kotz̈ najwctuñtan irantichic̈ha Gadara cjita yokquin.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Jesusaqui walsiquiztan ulantan, tsjii zajraz̈ tanta z̈oñiqui campu santuquiztan tjonchic̈ha. Campu santuquin kamñitac̈ha. Niz̈aza anaz̈ jecmi nii zajraz̈ tanta z̈oñi c̈heli atatc̈ha, jir carinz̈tanami.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 — ausente —
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Kjaz̈ wilta kjojchami kjarami carinz̈tan c̈hejlz̈inzpantac̈ha. C̈hejlz̈tiquiztan carinaqui kjoksñipankaztac̈ha; t'una kjolzñipankaztac̈ha. Anaz̈ jecmi nii z̈oñz̈ azquiziqui alcansatc̈ha, nii atipzjapaqui.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Ween majiñ campu santuran cururan ojklayñitac̈ha kjawcan. Maztan persun janchi chjojritsñitac̈ha.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Az̈quiztan nii z̈oñiqui Jesusa cherz̈cu, zajtz̈quichic̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzlaki.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Nekztan altu jorz̈tan chiichic̈ha, tuz̈ cjican: —Jesusa, Arajpach Yooz Maati, ¿kjaz̈tiquiztan am wejtquiz mitisi? Am roct'uc̈ha, anaz̈ wejr tjatnalla, anaz̈ wejr sufriskatalla.
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Tuquiqui Jesusaqui mantichic̈ha, tuz̈ cjican: —Zajra, tii z̈oñz̈quiztan ulna. Nuz̈ mantitiquiztan zajraqui chiichic̈ha.
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Niz̈aza Jesusaqui pewczic̈ha: —¿C̈hjul tjuuchizamta? —cjican. Nii zajraqui kjaazic̈ha, tuz̈ cjican: —Tama cjitaz̈ wejt tjuuqui. Tamac̈ha wejrnacqui.
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Nekztan nii zajranacaqui Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, ana najwcuñ ojklayskatajo.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Nekziqui tsjii lumquiz tama cuchinacaqui lulatc̈ha.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Niz̈taqui Jesusiz̈quiz rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Cuchinacz̈quin wejrnac cuchnalla. Cuchinacz̈quizkaz luzkatalla.
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Nekztanac Jesusac cjichic̈ha: —Oka niz̈taqui. Ulanz̈cu zajranacami cuchinacz̈quiz luzzic̈ha. Tsjii pizc waranka cuchinaca z̈elatc̈ha. Zajranacaz̈ luztan cuchinacaqui ispantichic̈ha. Kot kjutñi jira pariju chjujcuntichic̈ha. Kjazquiz luzcu, ticzic̈ha.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Nekztanaqui nii cuchi itzñi z̈oñinacaqui tsucaña zajtchic̈ha. Wajtquinami jochquinami cwint'ichic̈ha cuchi kjazquiz katta quintu. Nekztan z̈oñinacaqui ojkchic̈ha, nii paatanaca cherzñi.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Jesusiz̈quin irantiz̈cu, zajraz̈ tanta z̈oñi z̈ejtchi cherchic̈ha. Julzi, zquitimi cujtzi, z̈ejtchi, niz̈ta cherchic̈ha. Jalla nuz̈ cherz̈cu nii z̈oñinacaqui ancha tsucchic̈ha. Ispantichic̈ha. Nekztan nii cherzñi z̈oñinacaqui yekja z̈oñinacz̈quiz mazzic̈ha. Jaknuz̈t nii zajraz̈ tanta z̈oñi watc̈haja, jaknuz̈t nii cuchinacami watc̈haja, nii mazmazzic̈ha.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 — ausente —
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Nekztanaqui z̈oñinacaqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Tii yokquiztan okalla amqui, —cjican.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Nekztan Jesusa walsiquiz luznan nii z̈ejtchi z̈oñiqui Jesusiz̈quiz rocatc̈ha: —Amtanpan tira z̈ejlz pecuc̈ha, —cjican.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jesusaqui ana munchic̈ha, tuz̈ cjican: —Am kjuya oka amqui, am jamillanacz̈quin. Ninacz̈quiz mazca, “Wejr okzic̈ha Yoozqui. Yooz c̈hjetintitc̈ha wejrqui”, cjican.
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Nekztanaqui Tunca Wajtanaca cjita yokaran ojklaychic̈ha nii z̈ejtchi z̈oñiqui. Nicjuñ jaknuz̈ Jesusaqui nii c̈hjetinchiz̈laja, jalla nii mazmazquichic̈ha. Jalla nekztanaqui nii maztiquiztan tjapa z̈oñinacaqui tsucchic̈ha.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Nekztanaqui Jesusaqui kot najwctuñtan quejpz̈quichic̈ha walsiquiz. Kot ataran z̈elan, nekziqui muzpa tama z̈oñinacaqui niiz̈ muytata ajczic̈ha.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Jalla nekztan tsjii Jairo cjita z̈oñiqui tjonchic̈ha. Judionacz̈ ajcz kjuy jiliritac̈ha niiqui. Jesusa cherz̈cu niiz̈ yujcquiz ezlaki quillzic̈ha.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Nekztan Jesusiz̈quiz ancha rocchic̈ha, tuz̈ cjican: —Ticzmayaz̈ wejt kolta uzqui. Tjonz̈calla amqui. Wejt uzaquiz am persun kjarz̈tan lanz̈inalla, wejt uz z̈etajo, ana ticznajo.
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Nekztanac Jesusaqui niiz̈tan chica nii z̈oñz̈ kjuya ojkchic̈ha. Okan tama z̈oñinacaqui Jesusiz̈ wirquiz apzic̈ha, ts'acjascan tejwc tejwcwarascan.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Z̈oñinacz̈ taypiquiz tsjaa laa z̈on z̈elatc̈ha. Tuncapan wata ljoc okiñtac̈ha.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Tsjii kjaz̈ kullñi z̈oñinacz̈quin ojkchinc̈ha. Juc'anti sufriskatchic̈ha ninacaqui. Nuz̈quiz inapankaz tjappacha naaz̈a cusasa castassinc̈ha. Naa z̈onqui juc'anti laa cjisnatc̈ha; ana wira z̈eti atatc̈ha.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Jesusiz̈ paata quintunaca nonchinc̈ha. Nekztan Jesusiz̈ wirquiztan macjatchinc̈ha. Tama z̈oñinacz̈ taypiquiz z̈elan, tuz̈ cjican pinsichinc̈ha: —Niiz̈ zquitikaj lanznuc̈haj niiqui, z̈etaka. Nekztan niiz̈ zquiti lanzinc̈ha.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Lanz̈cu nii orapacha tsijtsic̈ha naaz̈a ljoc ojkñiqui. Z̈ejtchinc̈ha. Persun janchiquiz naychinc̈ha, nii laaquiztan z̈ejtchi.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Jesusaqui persun kuzquiz naychic̈ha, niiz̈ aztan naa z̈on c̈hjetinchic̈ha, nii. Nayz̈cu wir kjutñi cherzic̈ha. Nekztan pewczic̈ha, tuz̈ cjican: —¿Ject wejt zquiti lanzejo?
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Nekztanac niiz̈ tjaajinta z̈oñinacaqui cjichic̈ha: —Cherzna. Tama z̈oñinaca ancha amquiz ts'acjassa. ¿Kjaz̈tiquiztan am nuz̈ pewczjo, “Ject wejr lanzejo?” cjicanajo.
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Nekztan Jesusac z̈oñinacz̈ kjutñi chercherzic̈ha, jectc̈halaj nii lanzi, nii pajzjapa.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Nekztan naa z̈onqui persun curpu z̈ejtchi nayz̈cuqui, ekekscan cjarcatcan macjatchinc̈ha, Jesusiz̈ yujcquiz quillzinc̈ha. Nekztan naaqui tjapa werara mazzinc̈ha.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Nekztan Jesusaqui cjichic̈ha: —Cullacalla. Tjapa kuztan criichiz̈ cjen, c̈hjetinta cjissamc̈ha. Jaziqui z̈ejtchipanim cjequic̈ha. Cuntintum okaquic̈ha.
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Nekztanaqui Jesusiz̈ naa z̈onaquiz chiyan, tsjii z̈oñinacaqui tjonchic̈ha; Jairo cjita judio jilirz̈ kjuyquiztan tjonchic̈ha. Nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Am uzqui ticzinc̈ha. Anam iya tii maestruz̈quiz molistis waquizic̈ha.
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Jesusazti nii z̈oñinacz̈ chiita taku ana catokchic̈ha. Nekztan nii jilirz̈quiz cjichic̈ha: —Ana am niic kuz turwayskata. Yoozquin tjapa kuztanpan cjeella.
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Nekztan Jesusaqui Pedruz̈tan Santiaguz̈tan Juanz̈tan (Santiaguz̈ lajk) ninacakaz apskatchic̈ha. Partinaca ana apskatchic̈ha Jesusaqui.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nekztan judío jilirz̈ kjuyquin irantiz̈quichic̈ha. Nekzi z̈oñinacaqui ancha kjawcanz̈ kaatkalc̈ha. Niz̈ta cherchic̈ha Jesusaqui. Ancha arnatc̈ha nii kaañi z̈oñinacaqui.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Kjuyquin luzcu, Jesusaqui cjichic̈ha: —¿Kjaz̈tiquiztan ancha aranjo, niz̈aza kaajo? Taa uzqui anac̈ha ticzin, tjajc̈ha.
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Nekztan nii z̈ejlñi z̈oñinacaqui tjassic̈ha, nii nonz̈cu. Jesusazti zancuñ nii z̈oñinaca ulanskatchic̈ha. Nekztanaqui Jesusaqui maa ejpz̈tan niiz̈ mazinacz̈tan luzzic̈ha, jakziquin naa uz z̈elatc̈haja, nicju.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Nekztan Jesusaqui naa uza kjara tanzic̈ha. Niz̈aza altu tawkz̈tan chiichic̈ha: —Talita cumi, —cjican. Nii takuqui cjic̈ha, “Usalli, z̈aazna”.
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Nekztanac nii orapacha naa uzqui z̈aaziñc̈ha. Ojklaychiñc̈ha. Tuncapan watchiztac̈ha naa uzqui. Nekztanaqui nii z̈oñinacaqui kuz kata tsucchic̈ha. Ancha ispantichic̈ha.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Nekztan Jesusaqui zuma iwjt'ichic̈ha, tuz̈ cjican: —Ana jecz̈quizimi tii c̈hjetinta quintu chii chiyaquic̈ha. Nuz̈ mantiz̈cu, ninacz̈quiz mantichizakazza, naa uzaquiz c̈hjeri tjaajo, nii.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.