2 Samuel 19

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 E foram dizer a Joab: Eis que o rei chora e se lamenta por causa de Absalão.
2 — ausente —
2 E a vitória se transformou em luto naquele dia para todo o exército, porque o povo ouvira dizer que o rei estava acabrunhado de dor por causa de seu filho.
3 — ausente —
3 Por isso, o exército entrou na cidade em silêncio, como faria um exército coberto de vergonha por ter fugido ao combate.
4 — ausente —
4 Entretanto o rei, cobrindo a cabeça, dizia em alta voz: Meu filho Absalão! Absalão, meu filho, meu filho!
5 Yuj chi' ix b'at vin̈ b'aj ayec' vin̈ rey chi' ix yalan vin̈ icha tic:
5 Veio então Joab à casa do rei, e disse-lhe: Tu cobres hoje de confusão a face de todos os teus servos que salvaram a tua vida, a vida de teus filhos e filhas, de tuas mulheres e concubinas.
6 Van a ch'oxaneli to malaj yelc'och eb' etyajalil yed' eb' a soldado d'a yol a sat. A eb' ajc'ol yajoch d'ayach, te xajan eb' uuj, axo eb' tzach xajanan tic, van a chacancanel eb'. A ticnaic snachajel vuuj, tecan vach' ix ab'i tato maj cham vin̈aj Absalón chi', a on̈xo pax tic jun, on̈ chamocab' co masanil.
6 Tu amas os que te odeiam e odeias os que te amam, e mostras que os teus chefes e teus servos nada valem para ti. Estou vendo que te darias por satisfeito, se Absalão vivesse e nós fôssemos todos mortos!
7 Yuj chi', a ticnaic elan̈coti, tzac'an snivanil sc'ol masanil eb' a soldado. Tato man̈ ol ach eloc, val d'a yichan̈ Jehová svala', man̈xa junoc mach ayec' ed'oc ol q'uin̈ib'oc. Tato icha chi', te chuc tas ol ja d'a ib'an̈ ticnaic d'a yichan̈ tastac ec'nac d'a ib'an̈ yictax quelem achto, xchi vin̈aj Joab chi'.
7 Vamos: sai e dirige aos teus servos palavras de reconforto, pois juro-te por Deus que, se não o fizeres, não ficará contigo esta noite homem algum. E isso seria para ti uma desgraça maior do que todas que vieram sobre ti desde a tua juventude!
8 Yuj chi' ix q'ue vaan vin̈ rey chi', ix elta vin̈, ix b'at em c'ojan vin̈ d'a sti' spuertail chon̈ab' chi'. Ayic ix alchaj yab' masanil eb' chon̈ab', ix ja eb' d'a yichan̈ vin̈.
8 Então levantou-se o rei e foi sentar-se à porta. Foi avisado a todo o exército: Eis que o rei está sentado à porta. E todo o exército veio apresentar-se a ele. Os israelitas tinham fugido cada qual para a sua casa.
9 Masanil macan̈il eb' yin̈tilal Israel chi' ix laj yal eb' icha tic: A vin̈aj rey David tic ix on̈ colanel d'a yol sc'ab' eb' filisteo yed' d'a juntzan̈xo eb' cajc'ool, axo ticnaic, yuj vin̈aj Absalón, ix el vin̈ elelal d'a co macb'en tic.
9 Em todas as tribos se discutia, dizendo: O rei que nos salvara das mãos de nossos inimigos e da mão dos filisteus, agora teve de fugir da terra diante de Absalão.
10 A vin̈aj Absalón chi' ix co comon aq'uejoch co reyaloc, toxo ix champax vin̈ d'a oval. ¿Tas sco tan̈vejec, yuj chi' max quic'xicot vin̈aj rey David chi' co reyaloc? xchi eb'.
10 Ora, Absalão, a quem tínhamos sagrado rei sobre nós, morreu no combate. Por que tardais em fazer voltar o rei?
11 Yuj chi', a vin̈ rey chi' ix checanb'at aljoc d'a eb' vin̈ sacerdote, aton vin̈aj Sadoc yed' vin̈aj Abiatar icha tic: Alec d'a eb' yichamtac vinaquil chon̈ab' Judá icha tic: Toxo ix vab'i tastac van yalan juntzan̈xo macan̈il eb' quetchon̈ab'. ¿Tas yuj tzac'anxo tze na' tas tz'aj in c'ochxi d'a in palacio?
11 O rei Davi mandou aos sacerdotes Sadoc e Abiatar a seguinte mensagem: Eis o que direis aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei para a sua casa? E chegou aos ouvidos do rei o que se dizia em todo o Israel.
12 Ayto vuj in b'a eyed'oc, junn̈ej pax quin̈tilal, ¿tas yuj tzac'anxo tzul in eyic'xib'at d'a in palacio? xe chi d'a eb', xchi vin̈ rey chi'.
12 Vós sois meus irmãos, meus ossos e minha carne. Por que seríeis vós os últimos a reconduzir o rei?
13 Ix yalanxi vin̈ rey chi' to sb'at alchaj d'a vin̈aj Amasa icha tic: A ach tic ayto vuj in b'a ed'oc, yuj chi' a ticnaic, a ach ol ach och yajaliloc eb' soldado sq'uexuloc vin̈aj Joab. Tato max elc'och tas van valan tic, aocab' Dios tz'ac'ancot yaelal d'a vib'an̈, xchi vin̈.
13 Direis em seguida a Amasa: Tu és meu osso e minha carne. Que Deus me trate com todo o rigor, se eu não te tornar para sempre o meu general em lugar de Joab.
14 Icha chi' ix aj smontanxi eb' aj Judá chi' vin̈ rey chi', junxon̈ej ix aj spensar eb', ix yalanb'at eb' d'a vin̈ to smeltzajxicot vin̈ yed' masanil eb' soldado.
14 Todos os homens de Judá sentiram unanimemente o seu coração voltar-se para o rei, e mandaram-lhe dizer: Volta com todos os teus!
15 Yuj chi' ix cot vin̈ rey chi', ix javi vin̈ d'a sti' a' Jordán. Ix smolb'ejpax sb'a eb' aj Judá d'a Gilgal yic tzul schaanec'ta vin̈ rey chi' eb' d'a yol a a' chi'.
15 O rei voltou. Chegando ao Jordão, eis que todo o Judá tinha acorrido a Gálgala para ir-lhe ao encontro e fazê-lo passar o Jordão.
16 An̈ejtona' pax vin̈aj Simei yuninal vin̈aj Gera aj Bahurim, d'a yin̈tilal Benjamín, elan̈chamel ix cot vin̈ yed' eb' aj Judá, yic tzul schaan vin̈ rey chi' eb'.
16 Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, com seus quinze filhos e os vinte servos, apressou-se a vir ao encontro do rei Davi.
17 Tzac'anoch mil eb' soldado yin̈tilal Benjamín yuj vin̈aj Simei chi'. Axo pax vin̈aj Siba, checab' yaj d'a eb' yin̈tilal vin̈aj Saúl, 15 eb' yuninal vin̈ yed'nac yed' pax 20 eb' schecab' vin̈, ix b'ab'laj c'och eb' d'a vin̈aj rey David chi' d'a sti' a' Jordán.
17 Levava consigo mil homens de Benjamim, assim como Siba, servo da família de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. E correram rumo ao Jordão antes do rei,
18 Elan̈chamel ix c'axpajec' eb' d'a sjayil a' yic syic'anec'ta eb' yuninal vin̈ rey chi' eb' yed' ix yetb'eyum vin̈. Ix colvajpax eb' d'a b'ajtac syal vin̈ rey chi'. Ayic mantzac c'axpajec'ta vin̈ rey d'a yol a' chi', ix c'och vin̈aj Simei, ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈.
18 e dispuseram tudo para fazer passar a família do rei e prestar-lhe todos os serviços que desejassem. Semei, filho de Gera, atirou-se aos pés do rei no momento em que ele ia passar o Jordão
19 Ix yalan vin̈ icha tic:
19 e disse-lhe: Que o meu senhor não me impute culpa, nem guarde em seu coração a lembrança do crime que cometeu o teu servo no dia em que o rei, meu senhor, deixou Jerusalém.
20 Svojtaquejeli to chuc ix vutej in b'a, yuj chi' a d'a yin̈tilal José, a in ix in b'ab'laj javi ul ach in cha mamin rey, xchi vin̈.
20 Teu servo reconhece o seu pecado, e por isso vim hoje, o primeiro de toda a casa de José, ao encontro do rei, meu senhor!
21 Axo vin̈aj Abisai yune' ix Sarvia ix alan icha tic:
21 Abisai, filho de Sarvia, tomou a palavra: Não se deverá antes matar Semei, por ter amaldiçoado o ungido do Senhor?
22 Ix tac'vi vin̈ rey chi' icha tic:
22 Que eu tenho convosco, ó filhos de Sarvia, respondeu Davi; para que vos comporteis no dia de hoje como meus inimigos? Porventura um só israelita há de ser morto num dia como o de hoje? Ignoro acaso que sou agora rei de Israel?
23 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈aj Simei chi' icha tic:
23 E disse a Semei: Não morrerás! E prometeu-lho com juramento.
24 Ix cotpax vin̈aj Mefi-boset yixchiquin vin̈aj Saúl, ul scha vin̈ rey chi'. Yictax ix elcan vin̈ rey chi' elelal, masanto ix meltzaj vin̈ d'a junc'olal, malaj juneloc ix sb'iquel yoc vin̈, maj sjoxel-laj jab'oc sn̈itac xil sti' vin̈, maj sq'uexel spichul vin̈.
24 Mifiboset, filho de Saul, desceu também ao encontro do rei. Não tinha lavado os pés nem as mãos, nem feito a barba, nem lavado as suas vestes, desde o dia em que o rei partira até o dia em que ele voltou em paz.
25 Ayic ix el vin̈aj Mefi-boset d'a Jerusalén, ix cot vin̈ scha vin̈ rey chi', ayic ix schalan sb'a eb' vin̈, ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈:
25 Quando, pois, chegou de Jerusalém vindo ao encontro do rei, Davi disse-lhe: Por que não partiste comigo, Mifiboset?
26 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
26 Meu senhor e rei, respondeu ele, o meu criado enganou-me. Pois eu, teu servo, dissera-lhe que me selasse a jumenta para que eu a montasse e partisse com o rei, porque o teu servo é paralítico.
27 Ix yesejpaxel in ti'oc vin̈ d'ayach. A ach tic mamin rey, lajan ach icha junoc Yángel Dios. Elocab' c'och tas tza nib'ej.
27 Ele, porém, caluniou-me junto do rei, meu senhor. Mas o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze o que te parecer bom.
28 Vach'chom masanil yin̈tilal in mam vicham syal a milanchamoc, palta ix in avtej vael ed'oc d'a a mexa, yuj chi' man̈xalaj tas vach' valani, xchi vin̈.
28 Toda a família de meu pai merecia a morte, diante do meu senhor e rei e, no entanto, admitiste o teu servo entre os que comem à tua mesa. Com que direito posso eu ainda suplicar ao rei?
29 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈ icha tic:
29 Para que tantas palavras?, respondeu o rei. Eu declaro que tu e Siba repartireis os bens.
30 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
30 Ele pode até mesmo ficar com tudo, replicou Mifiboset, uma vez que o rei, meu senhor, voltou em paz para a sua casa.
31 An̈ejtona' vin̈aj Barzilai aj Galaad, ix emta vin̈ d'a Rogelim ix ul yilan vin̈ sc'axpajcanec'ta vin̈ rey chi' d'a yol a' Jordán, yic spuclancan sb'a vin̈ yed' vin̈.
31 Berzelai, o galaadita, desceu de Rogelim e acompanhou o rei, escoltando-o até o Jordão.
32 Te icham vinacxo vin̈aj Barzilai chi', 80 ab'ilxo sq'uinal vin̈. Ayic ayec' vin̈ rey chi' d'a Mahanaim, ix b'at vin̈ yac'n̈ej svael vin̈ rey chi', yujto te b'eyum vin̈.
32 Era já muito velho, com oitenta anos. Sendo muito rico, abastecera o rei durante todo o tempo que esteve em Maanaim.
33 Ix yalan vin̈aj rey David chi' d'a vin̈ icha tic:
33 O rei disse-lhe: Vem comigo, e te sustentarei junto de mim em Jerusalém!
34 Ix tac'vi vin̈aj Barzilai chi' icha tic:
34 Mas Berzelai disse ao rei: Quantos anos viverei ainda, para que suba com o rei a Jerusalém?
35 Ayxo 80 ab'il in q'uinal, maxtzac vab'laj svach'il tas tzin va yed' tas svuq'uej, maxtzac yal-laj vilani tato vach' mato maay, maxtzac vab'laj sb'itan eb' vin̈ sb'itani yed' eb' ix sb'itani. Nab'axon̈ej am ipan in svac'och in b'a a c'atq'uej.
35 Tenho agora oitenta anos, e já não distingo entre o bom e o que não o é. Já não posso saborear o que como e o que bebo, e não ouço mais a voz dos cantores e cantoras. Por que iria o teu servo servir de peso ao rei, meu senhor?
36 An̈ejto tzin c'axpajec' d'a yol a' Jordán tic tzin b'at jab'ocxo ed'oc, svilan a b'atcani. ¿Tasto val yuj tzala' to tzin b'at ed'oc d'a Jerusalén yuj spacoc svach'il in c'ool?
36 Teu servo só andou um pedaço de caminho com o rei, e por que lhe haveria o rei de dar semelhante recompensa?
37 Yuj chi' eloc d'a a c'ool, tzin a cha meltzaj d'a in pat, axon̈ej to tzin tan̈vej in chami, ol in mucjoc b'aj mucan in mam in nun. An̈ej jun, ay jun a checab' syal ic'anb'at mamin rey, aton vin̈ vuninal scuchan Quimam, ic'b'at vin̈, tzac'an a vach'c'olal chi' d'a vin̈, xchi vin̈.
37 Deixa que teu servo volte, para morrer em minha cidade, junto ao túmulo de meu pai e de minha mãe. Eis, porém, o teu servo Camaão; ele irá com o rei, meu senhor: faze dele o que te parecer melhor.
38 Ix yalan vin̈ rey chi':
38 Que ele venha comigo, respondeu o rei; far-lhe-ei tudo o que te agradar; e a ti também, conceder-te-ei tudo o que desejares de mim.
39 Masanil eb' ajun yed' vin̈ rey chi', ix c'axpajec'ta eb' d'a yol a' Jordán, ix c'axpajpaxec' vin̈ rey chi', ix stz'ub'ancanelta sti' vin̈aj Barzilai chi' vin̈, ix yalan vach' lolonel vin̈ d'a yib'an̈ vin̈, ix paxcan vin̈ d'a spat.
39 Todos passaram o Jordão diante do rei que permaneceu de pé. Davi beijou Berzelai, abençoou-o, e Berzelai voltou para a sua casa.
40 Ix lajvi chi' ix b'at vin̈ rey chi' d'a Gilgal, ajun vin̈aj Quimam chi' yed' vin̈ yed' masanil eb' aj Judá, ajun pax nan̈alxo eb' israel.
40 O rei chegou a Gálgala, e Camaão passou com ele. Todo o povo de Judá e a metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Masanil eb' soldado israel ix b'at ilan vin̈ rey chi', ix yalan eb' d'a vin̈ icha tic:
41 E eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei, dizendo-lhe: Por que te tomaram os nossos irmãos, os filhos de Judá, fazendo-te passar o Jordão com toda a tua família, quando são todos os homens de Davi que formam o teu povo?
42 Axo eb' aj Judá chi' ix tac'vi d'a eb' yetisraelal chi':
42 Então responderam os filhos de Judá aos israelitas: É que o rei nos é mais próximo. Por que vos irritais com isso? Acaso temos comido algo do rei, ou tirado para. nós algum proveito?
43 Ix tac'vi eb' yetisraelal eb' chi' d'ay:
43 Mas os homens de Israel responderam aos de Judá: Temos dez partes no rei, além disso somos vossos irmãos mais velhos. Por que nos desprezastes? Não fomos nós os primeiros a tomar a palavra e a mandar chamar o nosso rei? Os homens de Judá falaram mais duramente ainda que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.