2 Samuel 19

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Disseram a Joabe: Eis que o rei anda chorando e lastima-se por Absalão.
2 — ausente —
2 Então, a vitória se tornou, naquele mesmo dia, em luto para todo o povo; porque, naquele dia, o povo ouvira dizer: O rei está de luto por causa de seu filho.
3 — ausente —
3 Naquele mesmo dia, entrou o povo às furtadelas na cidade, como o faz quando foge envergonhado da batalha.
4 — ausente —
4 Tendo o rei coberto o rosto, exclamava em alta voz: Meu filho Absalão, Absalão, meu filho, meu filho!
5 Yuj chi' ix b'at vin̈ b'aj ayec' vin̈ rey chi' ix yalan vin̈ icha tic:
5 Então, Joabe entrou na casa do rei e lhe disse: Hoje, envergonhaste a face de todos os teus servos, que livraram, hoje, a tua vida, e a vida de teus filhos, e de tuas filhas, e a vida de tuas mulheres, e de tuas concubinas,
6 Van a ch'oxaneli to malaj yelc'och eb' etyajalil yed' eb' a soldado d'a yol a sat. A eb' ajc'ol yajoch d'ayach, te xajan eb' uuj, axo eb' tzach xajanan tic, van a chacancanel eb'. A ticnaic snachajel vuuj, tecan vach' ix ab'i tato maj cham vin̈aj Absalón chi', a on̈xo pax tic jun, on̈ chamocab' co masanil.
6 amando tu os que te aborrecem e aborrecendo aos que te amam; porque, hoje, dás a entender que nada valem para contigo príncipes e servos; porque entendo, agora, que, se Absalão vivesse e todos nós, hoje, fôssemos mortos, então, estarias contente.
7 Yuj chi', a ticnaic elan̈coti, tzac'an snivanil sc'ol masanil eb' a soldado. Tato man̈ ol ach eloc, val d'a yichan̈ Jehová svala', man̈xa junoc mach ayec' ed'oc ol q'uin̈ib'oc. Tato icha chi', te chuc tas ol ja d'a ib'an̈ ticnaic d'a yichan̈ tastac ec'nac d'a ib'an̈ yictax quelem achto, xchi vin̈aj Joab chi'.
7 Levanta-te, agora, sai e fala segundo o coração de teus servos. Juro pelo Senhor que, se não saíres, nem um só homem ficará contigo esta noite; e maior mal te será isto do que todo o mal que tem vindo sobre ti desde a tua mocidade até agora.
8 Yuj chi' ix q'ue vaan vin̈ rey chi', ix elta vin̈, ix b'at em c'ojan vin̈ d'a sti' spuertail chon̈ab' chi'. Ayic ix alchaj yab' masanil eb' chon̈ab', ix ja eb' d'a yichan̈ vin̈.
8 Então, o rei se levantou e se assentou à porta, e o fizeram saber a todo o povo, dizendo: Eis que o rei está assentado à porta. Veio, pois, todo o povo apresentar-se diante do rei. Ora, Israel havia fugido, cada um para a sua tenda.
9 Masanil macan̈il eb' yin̈tilal Israel chi' ix laj yal eb' icha tic: A vin̈aj rey David tic ix on̈ colanel d'a yol sc'ab' eb' filisteo yed' d'a juntzan̈xo eb' cajc'ool, axo ticnaic, yuj vin̈aj Absalón, ix el vin̈ elelal d'a co macb'en tic.
9 Todo o povo, em todas as tribos de Israel, andava altercando entre si, dizendo: O rei nos tirou das mãos de nossos inimigos, livrou-nos das mãos dos filisteus e, agora, fugiu da terra por causa de Absalão.
10 A vin̈aj Absalón chi' ix co comon aq'uejoch co reyaloc, toxo ix champax vin̈ d'a oval. ¿Tas sco tan̈vejec, yuj chi' max quic'xicot vin̈aj rey David chi' co reyaloc? xchi eb'.
10 Absalão, a quem ungimos sobre nós, já morreu na peleja; agora, pois, por que vos calais e não fazeis voltar o rei?
11 Yuj chi', a vin̈ rey chi' ix checanb'at aljoc d'a eb' vin̈ sacerdote, aton vin̈aj Sadoc yed' vin̈aj Abiatar icha tic: Alec d'a eb' yichamtac vinaquil chon̈ab' Judá icha tic: Toxo ix vab'i tastac van yalan juntzan̈xo macan̈il eb' quetchon̈ab'. ¿Tas yuj tzac'anxo tze na' tas tz'aj in c'ochxi d'a in palacio?
11 Então, o rei Davi mandou dizer a Zadoque e a Abiatar, sacerdotes: Falai aos anciãos de Judá: Por que seríeis vós os últimos em tornar a trazer o rei para a sua casa, visto que aquilo que todo o Israel dizia já chegou ao rei, até à sua casa?
12 Ayto vuj in b'a eyed'oc, junn̈ej pax quin̈tilal, ¿tas yuj tzac'anxo tzul in eyic'xib'at d'a in palacio? xe chi d'a eb', xchi vin̈ rey chi'.
12 Vós sois meus irmãos, sois meu osso e minha carne; por que, pois, seríeis os últimos em tornar a trazer o rei?
13 Ix yalanxi vin̈ rey chi' to sb'at alchaj d'a vin̈aj Amasa icha tic: A ach tic ayto vuj in b'a ed'oc, yuj chi' a ticnaic, a ach ol ach och yajaliloc eb' soldado sq'uexuloc vin̈aj Joab. Tato max elc'och tas van valan tic, aocab' Dios tz'ac'ancot yaelal d'a vib'an̈, xchi vin̈.
13 Dizei a Amasa: Não és tu meu osso e minha carne? Deus me faça o que lhe aprouver, se não vieres a ser para sempre comandante do meu exército, em lugar de Joabe.
14 Icha chi' ix aj smontanxi eb' aj Judá chi' vin̈ rey chi', junxon̈ej ix aj spensar eb', ix yalanb'at eb' d'a vin̈ to smeltzajxicot vin̈ yed' masanil eb' soldado.
14 Com isto moveu o rei o coração de todos os homens de Judá, como se fora um só homem, e mandaram dizer-lhe: Volta, ó rei, tu e todos os teus servos.
15 Yuj chi' ix cot vin̈ rey chi', ix javi vin̈ d'a sti' a' Jordán. Ix smolb'ejpax sb'a eb' aj Judá d'a Gilgal yic tzul schaanec'ta vin̈ rey chi' eb' d'a yol a a' chi'.
15 Então, o rei voltou e chegou ao Jordão; Judá foi a Gilgal, para encontrar-se com o rei, a fim de fazê-lo passar o Jordão.
16 An̈ejtona' pax vin̈aj Simei yuninal vin̈aj Gera aj Bahurim, d'a yin̈tilal Benjamín, elan̈chamel ix cot vin̈ yed' eb' aj Judá, yic tzul schaan vin̈ rey chi' eb'.
16 Apressou-se Simei, filho de Gera, benjamita, que era de Baurim, e desceu com os homens de Judá a encontrar-se com o rei Davi.
17 Tzac'anoch mil eb' soldado yin̈tilal Benjamín yuj vin̈aj Simei chi'. Axo pax vin̈aj Siba, checab' yaj d'a eb' yin̈tilal vin̈aj Saúl, 15 eb' yuninal vin̈ yed'nac yed' pax 20 eb' schecab' vin̈, ix b'ab'laj c'och eb' d'a vin̈aj rey David chi' d'a sti' a' Jordán.
17 E, com ele, mil homens de Benjamim, como também Ziba, servo da casa de Saul, acompanhado de seus quinze filhos e seus vinte servos, e meteram-se pelo Jordão à vista do rei
18 Elan̈chamel ix c'axpajec' eb' d'a sjayil a' yic syic'anec'ta eb' yuninal vin̈ rey chi' eb' yed' ix yetb'eyum vin̈. Ix colvajpax eb' d'a b'ajtac syal vin̈ rey chi'. Ayic mantzac c'axpajec'ta vin̈ rey d'a yol a' chi', ix c'och vin̈aj Simei, ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈.
18 e o atravessaram, para fazerem passar a casa real e para fazerem o que lhe era agradável. Então, Simei, filho de Gera, prostrou-se diante do rei, quando este ia passar o Jordão,
19 Ix yalan vin̈ icha tic:
19 e lhe disse: Não me imputes, senhor, a minha culpa e não te lembres do que tão perversamente fez teu servo, no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém; não o conserves, ó rei, em teu coração.
20 Svojtaquejeli to chuc ix vutej in b'a, yuj chi' a d'a yin̈tilal José, a in ix in b'ab'laj javi ul ach in cha mamin rey, xchi vin̈.
20 Porque eu, teu servo, deveras confesso que pequei; por isso, sou o primeiro que, de toda a casa de José, desci a encontrar-me com o rei, meu senhor.
21 Axo vin̈aj Abisai yune' ix Sarvia ix alan icha tic:
21 Então, respondeu Abisai, filho de Zeruia, e disse: Não morreria, pois, Simei por isto, havendo amaldiçoado ao ungido do Senhor ?
22 Ix tac'vi vin̈ rey chi' icha tic:
22 Porém Davi disse: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia, para que, hoje, me sejais adversários? Morreria alguém, hoje, em Israel? Pois não sei eu que, hoje, novamente sou rei sobre Israel?
23 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈aj Simei chi' icha tic:
23 Então, disse o rei a Simei: Não morrerás. E lho jurou.
24 Ix cotpax vin̈aj Mefi-boset yixchiquin vin̈aj Saúl, ul scha vin̈ rey chi'. Yictax ix elcan vin̈ rey chi' elelal, masanto ix meltzaj vin̈ d'a junc'olal, malaj juneloc ix sb'iquel yoc vin̈, maj sjoxel-laj jab'oc sn̈itac xil sti' vin̈, maj sq'uexel spichul vin̈.
24 Também Mefibosete, filho de Saul, desceu a encontrar-se com o rei; não tinha tratado dos pés, nem espontado a barba, nem lavado as vestes, desde o dia em que o rei saíra até ao dia em que voltou em paz.
25 Ayic ix el vin̈aj Mefi-boset d'a Jerusalén, ix cot vin̈ scha vin̈ rey chi', ayic ix schalan sb'a eb' vin̈, ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈:
25 Tendo ele chegado a Jerusalém a encontrar-se com o rei, este lhe disse: Por que não foste comigo, Mefibosete?
26 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
26 Ele respondeu: Ó rei, meu senhor, o meu servo me enganou; porque eu, teu servo, dizia: albardarei um jumento e montarei para ir com o rei; pois o teu servo é coxo.
27 Ix yesejpaxel in ti'oc vin̈ d'ayach. A ach tic mamin rey, lajan ach icha junoc Yángel Dios. Elocab' c'och tas tza nib'ej.
27 Demais disto, ele falsamente me acusou a mim, teu servo, diante do rei, meu senhor; porém o rei, meu senhor, é como um anjo de Deus; faze, pois, o que melhor te parecer.
28 Vach'chom masanil yin̈tilal in mam vicham syal a milanchamoc, palta ix in avtej vael ed'oc d'a a mexa, yuj chi' man̈xalaj tas vach' valani, xchi vin̈.
28 Porque toda a casa de meu pai não era senão de homens dignos de morte diante do rei, meu senhor; contudo, puseste teu servo entre os que comem à tua mesa; que direito, pois, tenho eu de clamar ao rei?
29 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈ icha tic:
29 Respondeu-lhe o rei: Por que ainda falas dos teus negócios? Resolvo que repartas com Ziba as terras.
30 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
30 Disse Mefibosete ao rei: Fique ele, muito embora, com tudo, pois já voltou o rei, meu senhor, em paz à sua casa.
31 An̈ejtona' vin̈aj Barzilai aj Galaad, ix emta vin̈ d'a Rogelim ix ul yilan vin̈ sc'axpajcanec'ta vin̈ rey chi' d'a yol a' Jordán, yic spuclancan sb'a vin̈ yed' vin̈.
31 Também Barzilai, o gileadita, desceu de Rogelim e passou com o rei o Jordão, para o acompanhar até ao outro lado.
32 Te icham vinacxo vin̈aj Barzilai chi', 80 ab'ilxo sq'uinal vin̈. Ayic ayec' vin̈ rey chi' d'a Mahanaim, ix b'at vin̈ yac'n̈ej svael vin̈ rey chi', yujto te b'eyum vin̈.
32 Era Barzilai mui velho, da idade de oitenta anos; ele sustentara o rei quando este estava em Maanaim, porque era homem mui rico.
33 Ix yalan vin̈aj rey David chi' d'a vin̈ icha tic:
33 Disse o rei a Barzilai: Vem tu comigo, e te sustentarei em Jerusalém.
34 Ix tac'vi vin̈aj Barzilai chi' icha tic:
34 Respondeu Barzilai ao rei: Quantos serão ainda os dias dos anos da minha vida? Não vale a pena subir com o rei a Jerusalém.
35 Ayxo 80 ab'il in q'uinal, maxtzac vab'laj svach'il tas tzin va yed' tas svuq'uej, maxtzac yal-laj vilani tato vach' mato maay, maxtzac vab'laj sb'itan eb' vin̈ sb'itani yed' eb' ix sb'itani. Nab'axon̈ej am ipan in svac'och in b'a a c'atq'uej.
35 Oitenta anos tenho hoje; poderia eu discernir entre o bom e o mau? Poderia o teu servo ter gosto no que come e no que bebe? Poderia eu mais ouvir a voz dos cantores e cantoras? E por que há de ser o teu servo ainda pesado ao rei, meu senhor?
36 An̈ejto tzin c'axpajec' d'a yol a' Jordán tic tzin b'at jab'ocxo ed'oc, svilan a b'atcani. ¿Tasto val yuj tzala' to tzin b'at ed'oc d'a Jerusalén yuj spacoc svach'il in c'ool?
36 Com o rei irá o teu servo ainda um pouco além do Jordão; por que há de me retribuir o rei com tal recompensa?
37 Yuj chi' eloc d'a a c'ool, tzin a cha meltzaj d'a in pat, axon̈ej to tzin tan̈vej in chami, ol in mucjoc b'aj mucan in mam in nun. An̈ej jun, ay jun a checab' syal ic'anb'at mamin rey, aton vin̈ vuninal scuchan Quimam, ic'b'at vin̈, tzac'an a vach'c'olal chi' d'a vin̈, xchi vin̈.
37 Deixa voltar o teu servo, e morrerei na minha cidade e serei sepultado junto de meu pai e de minha mãe; mas eis aí o teu servo Quimã; passe ele com o rei, meu senhor, e faze-lhe o que bem te parecer.
38 Ix yalan vin̈ rey chi':
38 Respondeu o rei: Quimã passará comigo, e eu lhe farei como for do teu agrado e tudo quanto desejares de mim eu te farei.
39 Masanil eb' ajun yed' vin̈ rey chi', ix c'axpajec'ta eb' d'a yol a' Jordán, ix c'axpajpaxec' vin̈ rey chi', ix stz'ub'ancanelta sti' vin̈aj Barzilai chi' vin̈, ix yalan vach' lolonel vin̈ d'a yib'an̈ vin̈, ix paxcan vin̈ d'a spat.
39 Havendo, pois, todo o povo passado o Jordão e passado também o rei, este beijou a Barzilai e o abençoou; e ele voltou para sua casa.
40 Ix lajvi chi' ix b'at vin̈ rey chi' d'a Gilgal, ajun vin̈aj Quimam chi' yed' vin̈ yed' masanil eb' aj Judá, ajun pax nan̈alxo eb' israel.
40 Dali, passou o rei a Gilgal, e Quimã passou com ele; todo o povo de Judá e metade do povo de Israel acompanharam o rei.
41 Masanil eb' soldado israel ix b'at ilan vin̈ rey chi', ix yalan eb' d'a vin̈ icha tic:
41 Eis que todos os homens de Israel vieram ter com o rei e lhe disseram: Por que te furtaram nossos irmãos, os homens de Judá, e conduziram o rei, e a sua casa através do Jordão, e todos os homens de Davi com eles?
42 Axo eb' aj Judá chi' ix tac'vi d'a eb' yetisraelal chi':
42 Então, responderam todos os homens de Judá aos homens de Israel: Porque o rei é nosso parente; por que, pois, vos irais por isso? Porventura, comemos à custa do rei ou nos deu algum presente?
43 Ix tac'vi eb' yetisraelal eb' chi' d'ay:
43 Responderam os homens de Israel aos homens de Judá e disseram: Dez tantos temos no rei, e mais a nós nos toca Davi do que a vós outros; por que, pois, fizestes pouco caso de nós? Não foi a nossa palavra a primeira para fazer voltar o nosso rei? Porém a palavra dos homens de Judá foi mais dura do que a palavra dos homens de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.