2 Samuel 19

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Logo chegou a Joabe a notícia de que o rei chorava e lamentava a morte de Absalão.
2 — ausente —
2 Quando o povo soube da grande tristeza do rei pela morte de seu filho, a alegria da vitória daquele dia se transformou em profundo pesar.
3 — ausente —
3 Os soldados entraram na cidade sem chamar a atenção, como se estivessem envergonhados e houvessem fugido da batalha.
4 — ausente —
4 O rei cobriu o rosto com as mãos e continuou a chorar: “Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho!”.
5 Yuj chi' ix b'at vin̈ b'aj ayec' vin̈ rey chi' ix yalan vin̈ icha tic:
5 Então Joabe foi até o quarto do rei e disse: “Hoje salvamos sua vida e a vida de seus filhos e filhas e de suas esposas e concubinas. E, no entanto, o senhor age desse modo e nos faz sentir envergonhados.
6 Van a ch'oxaneli to malaj yelc'och eb' etyajalil yed' eb' a soldado d'a yol a sat. A eb' ajc'ol yajoch d'ayach, te xajan eb' uuj, axo eb' tzach xajanan tic, van a chacancanel eb'. A ticnaic snachajel vuuj, tecan vach' ix ab'i tato maj cham vin̈aj Absalón chi', a on̈xo pax tic jun, on̈ chamocab' co masanil.
6 Parece amar os que o odeiam e odiar os que o amam. Hoje deixou claro que todos os seus comandantes e soldados não significam nada para o senhor. Pelo visto, se Absalão tivesse sobrevivido e todos nós tivéssemos morrido, o senhor estaria satisfeito.
7 Yuj chi', a ticnaic elan̈coti, tzac'an snivanil sc'ol masanil eb' a soldado. Tato man̈ ol ach eloc, val d'a yichan̈ Jehová svala', man̈xa junoc mach ayec' ed'oc ol q'uin̈ib'oc. Tato icha chi', te chuc tas ol ja d'a ib'an̈ ticnaic d'a yichan̈ tastac ec'nac d'a ib'an̈ yictax quelem achto, xchi vin̈aj Joab chi'.
7 Agora saia e vá parabenizar seus soldados, pois juro pelo S enhor que, se o rei não for, nem um só deles permanecerá aqui esta noite. Isso seria pior que todo o mal que já lhe aconteceu na vida”.
8 Yuj chi' ix q'ue vaan vin̈ rey chi', ix elta vin̈, ix b'at em c'ojan vin̈ d'a sti' spuertail chon̈ab' chi'. Ayic ix alchaj yab' masanil eb' chon̈ab', ix ja eb' d'a yichan̈ vin̈.
8 Assim, o rei saiu e se sentou à entrada da cidade, e quando se espalhou a notícia de que o rei estava ali, todos foram vê-lo. Enquanto isso, os israelitas haviam fugido para suas casas,
9 Masanil macan̈il eb' yin̈tilal Israel chi' ix laj yal eb' icha tic: A vin̈aj rey David tic ix on̈ colanel d'a yol sc'ab' eb' filisteo yed' d'a juntzan̈xo eb' cajc'ool, axo ticnaic, yuj vin̈aj Absalón, ix el vin̈ elelal d'a co macb'en tic.
9 e em todas as tribos de Israel houve muita discussão. O povo dizia: “O rei nos livrou de nossos inimigos e nos libertou dos filisteus, mas teve de fugir por causa de Absalão.
10 A vin̈aj Absalón chi' ix co comon aq'uejoch co reyaloc, toxo ix champax vin̈ d'a oval. ¿Tas sco tan̈vejec, yuj chi' max quic'xicot vin̈aj rey David chi' co reyaloc? xchi eb'.
10 Agora Absalão, a quem ungimos para reinar sobre nós, está morto. Não devemos demorar para trazer o rei Davi de volta!”.
11 Yuj chi', a vin̈ rey chi' ix checanb'at aljoc d'a eb' vin̈ sacerdote, aton vin̈aj Sadoc yed' vin̈aj Abiatar icha tic: Alec d'a eb' yichamtac vinaquil chon̈ab' Judá icha tic: Toxo ix vab'i tastac van yalan juntzan̈xo macan̈il eb' quetchon̈ab'. ¿Tas yuj tzac'anxo tze na' tas tz'aj in c'ochxi d'a in palacio?
11 Então Davi enviou uma mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: “Perguntem às autoridades de Judá: ‘Por que vocês demoram tanto para receber o rei de volta? Até eu já sei que todo o Israel deseja a minha volta.
12 Ayto vuj in b'a eyed'oc, junn̈ej pax quin̈tilal, ¿tas yuj tzac'anxo tzul in eyic'xib'at d'a in palacio? xe chi d'a eb', xchi vin̈ rey chi'.
12 Vocês são meus parentes, minha própria tribo, meu povo e minha raça! Então por que são os últimos a receber o rei de volta?’”.
13 Ix yalanxi vin̈ rey chi' to sb'at alchaj d'a vin̈aj Amasa icha tic: A ach tic ayto vuj in b'a ed'oc, yuj chi' a ticnaic, a ach ol ach och yajaliloc eb' soldado sq'uexuloc vin̈aj Joab. Tato max elc'och tas van valan tic, aocab' Dios tz'ac'ancot yaelal d'a vib'an̈, xchi vin̈.
13 E Davi pediu que dissessem a Amasa: “Você é meu parente, meu povo e minha raça. Que Deus me castigue severamente se, de hoje em diante, você não se tornar comandante de meu exército em lugar de Joabe”.
14 Icha chi' ix aj smontanxi eb' aj Judá chi' vin̈ rey chi', junxon̈ej ix aj spensar eb', ix yalanb'at eb' d'a vin̈ to smeltzajxicot vin̈ yed' masanil eb' soldado.
14 A mensagem de Davi convenceu todas as autoridades de Judá, e eles deram uma resposta unânime. Mandaram dizer ao rei: “Volte para nós e traga todos que estão com o senhor!”.
15 Yuj chi' ix cot vin̈ rey chi', ix javi vin̈ d'a sti' a' Jordán. Ix smolb'ejpax sb'a eb' aj Judá d'a Gilgal yic tzul schaanec'ta vin̈ rey chi' eb' d'a yol a a' chi'.
15 Então o rei começou a viagem de volta para Jerusalém. Quando chegou ao rio Jordão, o povo de Judá foi a Gilgal para encontrar-se com ele e acompanhá-lo até o outro lado do rio.
16 An̈ejtona' pax vin̈aj Simei yuninal vin̈aj Gera aj Bahurim, d'a yin̈tilal Benjamín, elan̈chamel ix cot vin̈ yed' eb' aj Judá, yic tzul schaan vin̈ rey chi' eb'.
16 Simei, filho de Gera, de Baurim, na terra de Benjamim, atravessou com os homens de Judá para dar as boas-vindas ao rei Davi.
17 Tzac'anoch mil eb' soldado yin̈tilal Benjamín yuj vin̈aj Simei chi'. Axo pax vin̈aj Siba, checab' yaj d'a eb' yin̈tilal vin̈aj Saúl, 15 eb' yuninal vin̈ yed'nac yed' pax 20 eb' schecab' vin̈, ix b'ab'laj c'och eb' d'a vin̈aj rey David chi' d'a sti' a' Jordán.
17 Estavam com ele mil homens da tribo de Benjamim, incluindo Ziba, servo da casa de Saul, e os quinze filhos e vinte servos de Ziba. Desceram apressadamente ao Jordão para receber o rei.
18 Elan̈chamel ix c'axpajec' eb' d'a sjayil a' yic syic'anec'ta eb' yuninal vin̈ rey chi' eb' yed' ix yetb'eyum vin̈. Ix colvajpax eb' d'a b'ajtac syal vin̈ rey chi'. Ayic mantzac c'axpajec'ta vin̈ rey d'a yol a' chi', ix c'och vin̈aj Simei, ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈.
18 Atravessaram o rio, para ajudar a família do rei a chegar à outra margem e para fazer o que ele lhes solicitasse. Quando o rei estava prestes a atravessar o rio, Simei, filho de Gera, curvou-se diante dele e suplicou:
19 Ix yalan vin̈ icha tic:
19 “Ó meu senhor, o rei, por favor, perdoe-me. Esqueça as coisas terríveis que seu servo disse quando o senhor saiu de Jerusalém.
20 Svojtaquejeli to chuc ix vutej in b'a, yuj chi' a d'a yin̈tilal José, a in ix in b'ab'laj javi ul ach in cha mamin rey, xchi vin̈.
20 Sei quanto pequei. Por isso vim aqui hoje, a primeira pessoa em todo o Israel a receber o meu senhor, o rei”.
21 Axo vin̈aj Abisai yune' ix Sarvia ix alan icha tic:
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: “Simei deve ser morto, pois amaldiçoou o rei ungido do S enhor !”.
22 Ix tac'vi vin̈ rey chi' icha tic:
22 “Quem pediu a opinião de vocês, filhos de Zeruia?”, disse Davi. “Por que agem como se fossem meus inimigos? Hoje não é um dia de execuções, pois hoje voltei a ser rei em Israel!”
23 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈aj Simei chi' icha tic:
23 Então, virando-se para Simei, Davi prometeu: “Sua vida será poupada”.
24 Ix cotpax vin̈aj Mefi-boset yixchiquin vin̈aj Saúl, ul scha vin̈ rey chi'. Yictax ix elcan vin̈ rey chi' elelal, masanto ix meltzaj vin̈ d'a junc'olal, malaj juneloc ix sb'iquel yoc vin̈, maj sjoxel-laj jab'oc sn̈itac xil sti' vin̈, maj sq'uexel spichul vin̈.
24 Mefibosete, neto de Saul, veio para encontrar-se com o rei. Desde que Davi havia saído de Jerusalém até o dia em que voltou em segurança, Mefibosete não tinha lavado os pés, nem feito a barba, nem lavado as roupas.
25 Ayic ix el vin̈aj Mefi-boset d'a Jerusalén, ix cot vin̈ scha vin̈ rey chi', ayic ix schalan sb'a eb' vin̈, ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈:
25 Quando ele chegou a Jerusalém, o rei lhe perguntou: “Por que você não veio comigo, Mefibosete?”.
26 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
26 Ele respondeu: “Ó meu senhor, o rei, meu servo Ziba me enganou. Pedi que ele selasse meu jumento para que eu pudesse acompanhar o rei, pois, como o senhor sabe, sou aleijado.
27 Ix yesejpaxel in ti'oc vin̈ d'ayach. A ach tic mamin rey, lajan ach icha junoc Yángel Dios. Elocab' c'och tas tza nib'ej.
27 Ele, no entanto, falou mal de mim e disse que eu havia me recusado a vir. Mas sei que meu senhor, o rei, é como um anjo de Deus. Portanto, faça o que lhe parecer melhor.
28 Vach'chom masanil yin̈tilal in mam vicham syal a milanchamoc, palta ix in avtej vael ed'oc d'a a mexa, yuj chi' man̈xalaj tas vach' valani, xchi vin̈.
28 Meus parentes e eu só poderíamos esperar que o senhor mandasse nos matar. Contudo, o senhor me honrou ao permitir que eu comesse à sua mesa. Que mais eu poderia pedir?”.
29 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈ icha tic:
29 “Não precisa continuar se explicando”, respondeu Davi. “Resolvi que você e Ziba dividirão sua terra igualmente entre si.”
30 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
30 “Dê tudo a ele”, disse Mefibosete. “Para mim, basta saber que meu senhor, o rei, voltou para casa em segurança.”
31 An̈ejtona' vin̈aj Barzilai aj Galaad, ix emta vin̈ d'a Rogelim ix ul yilan vin̈ sc'axpajcanec'ta vin̈ rey chi' d'a yol a' Jordán, yic spuclancan sb'a vin̈ yed' vin̈.
31 Barzilai, de Gileade, havia descido de Rogelim para acompanhar o rei na travessia do Jordão.
32 Te icham vinacxo vin̈aj Barzilai chi', 80 ab'ilxo sq'uinal vin̈. Ayic ayec' vin̈ rey chi' d'a Mahanaim, ix b'at vin̈ yac'n̈ej svael vin̈ rey chi', yujto te b'eyum vin̈.
32 Era bastante idoso — tinha 80 anos — e era muito rico. Foi ele quem providenciou alimento para o rei durante sua estada em Maanaim.
33 Ix yalan vin̈aj rey David chi' d'a vin̈ icha tic:
33 O rei disse a Barzilai: “Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você”.
34 Ix tac'vi vin̈aj Barzilai chi' icha tic:
34 Barzilai, porém, respondeu: “Sou idoso demais para ir com o rei a Jerusalém.
35 Ayxo 80 ab'il in q'uinal, maxtzac vab'laj svach'il tas tzin va yed' tas svuq'uej, maxtzac yal-laj vilani tato vach' mato maay, maxtzac vab'laj sb'itan eb' vin̈ sb'itani yed' eb' ix sb'itani. Nab'axon̈ej am ipan in svac'och in b'a a c'atq'uej.
35 Tenho 80 anos e não consigo mais apreciar coisa alguma. A comida e a bebida já não têm sabor, e já não consigo ouvir a voz dos cantores. Seria apenas um peso para meu senhor, o rei.
36 An̈ejto tzin c'axpajec' d'a yol a' Jordán tic tzin b'at jab'ocxo ed'oc, svilan a b'atcani. ¿Tasto val yuj tzala' to tzin b'at ed'oc d'a Jerusalén yuj spacoc svach'il in c'ool?
36 Atravessar o Jordão com o rei é honra suficiente para mim!
37 Yuj chi' eloc d'a a c'ool, tzin a cha meltzaj d'a in pat, axon̈ej to tzin tan̈vej in chami, ol in mucjoc b'aj mucan in mam in nun. An̈ej jun, ay jun a checab' syal ic'anb'at mamin rey, aton vin̈ vuninal scuchan Quimam, ic'b'at vin̈, tzac'an a vach'c'olal chi' d'a vin̈, xchi vin̈.
37 Depois, permita que eu volte para morrer em minha cidade, onde meu pai e minha mãe foram sepultados. Mas aqui está seu servo, Quimã; permita que ele vá com meu senhor, o rei, e receba o que o senhor quiser lhe dar”.
38 Ix yalan vin̈ rey chi':
38 “Está bem”, concordou o rei. “Quimã virá comigo, e eu o ajudarei da maneira como você achar melhor. E farei por você qualquer coisa que me pedir.”
39 Masanil eb' ajun yed' vin̈ rey chi', ix c'axpajec'ta eb' d'a yol a' Jordán, ix c'axpajpaxec' vin̈ rey chi', ix stz'ub'ancanelta sti' vin̈aj Barzilai chi' vin̈, ix yalan vach' lolonel vin̈ d'a yib'an̈ vin̈, ix paxcan vin̈ d'a spat.
39 Assim, todo o povo atravessou o Jordão com o rei. Depois que Davi abençoou Barzilai e o beijou, Barzilai voltou para casa.
40 Ix lajvi chi' ix b'at vin̈ rey chi' d'a Gilgal, ajun vin̈aj Quimam chi' yed' vin̈ yed' masanil eb' aj Judá, ajun pax nan̈alxo eb' israel.
40 O rei atravessou para Gilgal, levando Quimã consigo. Todo o povo de Judá e metade do povo de Israel o acompanharam.
41 Masanil eb' soldado israel ix b'at ilan vin̈ rey chi', ix yalan eb' d'a vin̈ icha tic:
41 Contudo, os homens de Israel vieram queixar-se ao rei: “Os homens de Judá se apropriaram do rei e não nos deram a honra de ajudar a levar o senhor, sua família e todos os seus acompanhantes até o outro lado do Jordão”.
42 Axo eb' aj Judá chi' ix tac'vi d'a eb' yetisraelal chi':
42 Os homens de Judá argumentaram: “O rei é nosso parente próximo. Por que vocês estão irados? Não comemos à custa do rei nem recebemos favor especial algum!”.
43 Ix tac'vi eb' yetisraelal eb' chi' d'ay:
43 “Mas há dez tribos em Israel”, responderam os outros. “Portanto, temos dez vezes mais direito ao rei do que vocês. Que direito vocês têm de nos tratar com desprezo? Não fomos nós os primeiros a propor trazer nosso rei de volta?” A discussão continuou, e os homens de Judá falaram com ainda mais rispidez que os de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.