2 Samuel 19

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Informaram a Joabe que o rei estava chorando e se lamentando por Absalão.
2 — ausente —
2 E para todo o exército a vitória daquele dia se transformou em luto, porque as tropas ouviram dizer: "O rei está de luto por seu filho".
3 — ausente —
3 Naquele dia, o exército ficou em silêncio na cidade, como fazem os que fogem humilhados da batalha.
4 — ausente —
4 O rei, com o rosto coberto, gritava: "Ah, meu filho Absalão! Ah, Absalão, meu filho, meu filho! "
5 Yuj chi' ix b'at vin̈ b'aj ayec' vin̈ rey chi' ix yalan vin̈ icha tic:
5 Então Joabe entrou no palácio e foi falar com o rei: "Hoje humilhaste todos os teus soldados, os quais salvaram a tua vida, bem como a de teus filhos e filhas, e de tuas mulheres e concubinas.
6 Van a ch'oxaneli to malaj yelc'och eb' etyajalil yed' eb' a soldado d'a yol a sat. A eb' ajc'ol yajoch d'ayach, te xajan eb' uuj, axo eb' tzach xajanan tic, van a chacancanel eb'. A ticnaic snachajel vuuj, tecan vach' ix ab'i tato maj cham vin̈aj Absalón chi', a on̈xo pax tic jun, on̈ chamocab' co masanil.
6 Amas os que te odeiam e odeias os que te amam. Hoje deixaste claro que os comandantes e os seus soldados nada significam para ti. Vejo que ficarias satisfeito se, hoje, Absalão estivesse vivo e todos nós, mortos.
7 Yuj chi', a ticnaic elan̈coti, tzac'an snivanil sc'ol masanil eb' a soldado. Tato man̈ ol ach eloc, val d'a yichan̈ Jehová svala', man̈xa junoc mach ayec' ed'oc ol q'uin̈ib'oc. Tato icha chi', te chuc tas ol ja d'a ib'an̈ ticnaic d'a yichan̈ tastac ec'nac d'a ib'an̈ yictax quelem achto, xchi vin̈aj Joab chi'.
7 Agora, vai e encoraja teus soldados! Juro pelo Senhor que, se não fores, nem um só deles permanecerá contigo esta noite, o que para ti seria pior do que todas as desgraças que já te aconteceram, desde a tua juventude".
8 Yuj chi' ix q'ue vaan vin̈ rey chi', ix elta vin̈, ix b'at em c'ojan vin̈ d'a sti' spuertail chon̈ab' chi'. Ayic ix alchaj yab' masanil eb' chon̈ab', ix ja eb' d'a yichan̈ vin̈.
8 Então o rei levantou-se e sentou-se junto à porta da cidade. Quando o exército soube que o rei estava sentado junto à porta, todos os soldados foram até ele. Enquanto isso, os israelitas fugiam para casa.
9 Masanil macan̈il eb' yin̈tilal Israel chi' ix laj yal eb' icha tic: A vin̈aj rey David tic ix on̈ colanel d'a yol sc'ab' eb' filisteo yed' d'a juntzan̈xo eb' cajc'ool, axo ticnaic, yuj vin̈aj Absalón, ix el vin̈ elelal d'a co macb'en tic.
9 Em todas as tribos de Israel o povo discutia, dizendo: "Davi nos livrou das mãos de nossos inimigos; foi ele que nos libertou dos filisteus. Mas agora fugiu do país por causa de Absalão;
10 A vin̈aj Absalón chi' ix co comon aq'uejoch co reyaloc, toxo ix champax vin̈ d'a oval. ¿Tas sco tan̈vejec, yuj chi' max quic'xicot vin̈aj rey David chi' co reyaloc? xchi eb'.
10 e Absalão, a quem tínhamos ungido rei, morreu em combate. E então, por que não falam em trazer o rei de volta? "
11 Yuj chi', a vin̈ rey chi' ix checanb'at aljoc d'a eb' vin̈ sacerdote, aton vin̈aj Sadoc yed' vin̈aj Abiatar icha tic: Alec d'a eb' yichamtac vinaquil chon̈ab' Judá icha tic: Toxo ix vab'i tastac van yalan juntzan̈xo macan̈il eb' quetchon̈ab'. ¿Tas yuj tzac'anxo tze na' tas tz'aj in c'ochxi d'a in palacio?
11 Quando chegou aos ouvidos do rei o que todo o Israel estava comentando, Davi mandou a seguinte mensagem aos sacerdotes Zadoque e Abiatar: "Perguntem às autoridades de Judá: Por que vocês seriam os últimos a conduzir o rei de volta ao seu palácio?
12 Ayto vuj in b'a eyed'oc, junn̈ej pax quin̈tilal, ¿tas yuj tzac'anxo tzul in eyic'xib'at d'a in palacio? xe chi d'a eb', xchi vin̈ rey chi'.
12 Vocês são meus irmãos, sangue do meu sangue! Por que, então, seriam os últimos a ajudar no meu retorno? "
13 Ix yalanxi vin̈ rey chi' to sb'at alchaj d'a vin̈aj Amasa icha tic: A ach tic ayto vuj in b'a ed'oc, yuj chi' a ticnaic, a ach ol ach och yajaliloc eb' soldado sq'uexuloc vin̈aj Joab. Tato max elc'och tas van valan tic, aocab' Dios tz'ac'ancot yaelal d'a vib'an̈, xchi vin̈.
13 E digam a Amasa: "Você é sangue do meu sangue! Que Deus me castigue com todo o rigor se, de agora em diante, você não for o comandante do meu exército em lugar de Joabe".
14 Icha chi' ix aj smontanxi eb' aj Judá chi' vin̈ rey chi', junxon̈ej ix aj spensar eb', ix yalanb'at eb' d'a vin̈ to smeltzajxicot vin̈ yed' masanil eb' soldado.
14 As palavras de Davi conquistaram a lealdade unânime de todos os homens de Judá. E eles mandaram dizer ao rei que voltasse com todos os seus servos.
15 Yuj chi' ix cot vin̈ rey chi', ix javi vin̈ d'a sti' a' Jordán. Ix smolb'ejpax sb'a eb' aj Judá d'a Gilgal yic tzul schaanec'ta vin̈ rey chi' eb' d'a yol a a' chi'.
15 Então o rei voltou e chegou ao Jordão. E os homens de Judá foram a Gilgal, ao encontro do rei, para ajudá-lo a atravessar o Jordão.
16 An̈ejtona' pax vin̈aj Simei yuninal vin̈aj Gera aj Bahurim, d'a yin̈tilal Benjamín, elan̈chamel ix cot vin̈ yed' eb' aj Judá, yic tzul schaan vin̈ rey chi' eb'.
16 Simei, filho de Gera, benjamita de Baurim, foi depressa com os homens de Judá para encontrar-se com o rei Davi.
17 Tzac'anoch mil eb' soldado yin̈tilal Benjamín yuj vin̈aj Simei chi'. Axo pax vin̈aj Siba, checab' yaj d'a eb' yin̈tilal vin̈aj Saúl, 15 eb' yuninal vin̈ yed'nac yed' pax 20 eb' schecab' vin̈, ix b'ab'laj c'och eb' d'a vin̈aj rey David chi' d'a sti' a' Jordán.
17 Com ele estavam outros mil benjamitas e também Ziba, supervisor da casa de Saul, com seus quinze filhos e vinte servos. Eles entraram no Jordão antes do rei,
18 Elan̈chamel ix c'axpajec' eb' d'a sjayil a' yic syic'anec'ta eb' yuninal vin̈ rey chi' eb' yed' ix yetb'eyum vin̈. Ix colvajpax eb' d'a b'ajtac syal vin̈ rey chi'. Ayic mantzac c'axpajec'ta vin̈ rey d'a yol a' chi', ix c'och vin̈aj Simei, ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈.
18 e atravessaram o rio a fim de ajudar a família real na travessia e fazer o que o rei desejasse. Simei, filho de Gera, atravessou o Jordão, prostrou-se perante o rei
19 Ix yalan vin̈ icha tic:
19 e lhe disse: "Que o meu senhor não leve em conta o meu crime. E que não te lembres do mal que o teu servo cometeu no dia em que o rei, meu senhor, saiu de Jerusalém. Que o rei não pense mais nisso!
20 Svojtaquejeli to chuc ix vutej in b'a, yuj chi' a d'a yin̈tilal José, a in ix in b'ab'laj javi ul ach in cha mamin rey, xchi vin̈.
20 Eu, teu servo, reconheço que pequei. Por isso, de toda a tribo de José, fui o primeiro a vir ao encontro do rei, meu senhor".
21 Axo vin̈aj Abisai yune' ix Sarvia ix alan icha tic:
21 Então Abisai, filho de Zeruia, disse: "Simei amaldiçoou o ungido do Senhor, ele deve ser morto! "
22 Ix tac'vi vin̈ rey chi' icha tic:
22 Davi respondeu: "Que é que vocês têm com isso, filhos de Zeruia? Acaso se tornaram agora meus acusadores? Deve alguém ser morto hoje em Israel? Ou não tenho hoje a garantia de que voltei a reinar sobre Israel? "
23 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈aj Simei chi' icha tic:
23 E o rei prometeu a Simei, sob juramento: "Você não será morto".
24 Ix cotpax vin̈aj Mefi-boset yixchiquin vin̈aj Saúl, ul scha vin̈ rey chi'. Yictax ix elcan vin̈ rey chi' elelal, masanto ix meltzaj vin̈ d'a junc'olal, malaj juneloc ix sb'iquel yoc vin̈, maj sjoxel-laj jab'oc sn̈itac xil sti' vin̈, maj sq'uexel spichul vin̈.
24 Mefibosete, neto de Saul, também foi ao encontro do rei. Ele não havia lavado os pés nem aparado a barba nem lavado as roupas, desde o dia em que o rei partira até o dia em que voltou em segurança.
25 Ayic ix el vin̈aj Mefi-boset d'a Jerusalén, ix cot vin̈ scha vin̈ rey chi', ayic ix schalan sb'a eb' vin̈, ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈:
25 Quando chegou de Jerusalém e encontrou-se com o rei, este lhe perguntou: "Por que você não foi comigo, Mefibosete? "
26 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
26 Ele respondeu: "Ó rei, meu senhor! Eu, teu servo, sendo aleijado, mandei selar o meu jumento para montá-lo e acompanhar o rei. Mas o meu servo me enganou.
27 Ix yesejpaxel in ti'oc vin̈ d'ayach. A ach tic mamin rey, lajan ach icha junoc Yángel Dios. Elocab' c'och tas tza nib'ej.
27 Ele falou mal de mim ao rei, meu senhor. Tu és como um anjo de Deus! Faze o que achares melhor.
28 Vach'chom masanil yin̈tilal in mam vicham syal a milanchamoc, palta ix in avtej vael ed'oc d'a a mexa, yuj chi' man̈xalaj tas vach' valani, xchi vin̈.
28 Todos os descendentes do meu avô nada mereciam do meu senhor e rei, senão a morte. Entretanto, deste a teu servo um lugar entre os que comem à tua mesa. Que direito tenho eu, pois, de te pedir qualquer outro favor? "
29 Ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈ icha tic:
29 Disse-lhe então o rei: "Você já disse o suficiente. Minha decisão é que você e Ziba dividam a propriedade".
30 Ix tac'vi vin̈aj Mefi-boset chi':
30 Mas Mefibosete disse ao rei: "Deixa que ele fique com tudo, agora que o rei meu senhor chegou em segurança ao seu lar".
31 An̈ejtona' vin̈aj Barzilai aj Galaad, ix emta vin̈ d'a Rogelim ix ul yilan vin̈ sc'axpajcanec'ta vin̈ rey chi' d'a yol a' Jordán, yic spuclancan sb'a vin̈ yed' vin̈.
31 Barzilai, de Gileade, também saiu de Rogelim, acompanhando o rei até o Jordão, para despedir-se dele.
32 Te icham vinacxo vin̈aj Barzilai chi', 80 ab'ilxo sq'uinal vin̈. Ayic ayec' vin̈ rey chi' d'a Mahanaim, ix b'at vin̈ yac'n̈ej svael vin̈ rey chi', yujto te b'eyum vin̈.
32 Barzilai era bastante idoso; tinha oitenta anos. Foi ele que sustentou o rei durante sua permanência em Maanaim, pois era muito rico.
33 Ix yalan vin̈aj rey David chi' d'a vin̈ icha tic:
33 O rei disse a Barzilai: "Venha comigo para Jerusalém, e eu cuidarei de você".
34 Ix tac'vi vin̈aj Barzilai chi' icha tic:
34 Barzilai, porém, respondeu: "Quantos anos de vida ainda me restam, para que eu vá com o rei e viva com ele em Jerusalém?
35 Ayxo 80 ab'il in q'uinal, maxtzac vab'laj svach'il tas tzin va yed' tas svuq'uej, maxtzac yal-laj vilani tato vach' mato maay, maxtzac vab'laj sb'itan eb' vin̈ sb'itani yed' eb' ix sb'itani. Nab'axon̈ej am ipan in svac'och in b'a a c'atq'uej.
35 Já fiz oitenta anos. Como eu poderia distinguir entre o que é bom e o que é mau? Será que hoje o teu servo ainda pode sentir o gosto daquilo que come e bebe? Posso ainda apreciar a voz de homens e mulheres cantando? Eu seria mais um peso para o rei, meu senhor.
36 An̈ejto tzin c'axpajec' d'a yol a' Jordán tic tzin b'at jab'ocxo ed'oc, svilan a b'atcani. ¿Tasto val yuj tzala' to tzin b'at ed'oc d'a Jerusalén yuj spacoc svach'il in c'ool?
36 Teu servo acompanhará o rei um pouco mais, atravessando o Jordão, mas não há motivo para uma recompensa dessas.
37 Yuj chi' eloc d'a a c'ool, tzin a cha meltzaj d'a in pat, axon̈ej to tzin tan̈vej in chami, ol in mucjoc b'aj mucan in mam in nun. An̈ej jun, ay jun a checab' syal ic'anb'at mamin rey, aton vin̈ vuninal scuchan Quimam, ic'b'at vin̈, tzac'an a vach'c'olal chi' d'a vin̈, xchi vin̈.
37 Permite que o teu servo volte! E que eu possa morrer na minha própria cidade, perto do túmulo de meu pai e de minha mãe. Mas aqui está o meu servo Quimã. Que ele vá com o meu senhor e rei. Faze por ele o que achares melhor! "
38 Ix yalan vin̈ rey chi':
38 O rei disse: "Quimã virá comigo! Farei por ele o que você achar melhor. E tudo o mais que desejar de mim, eu o farei por você".
39 Masanil eb' ajun yed' vin̈ rey chi', ix c'axpajec'ta eb' d'a yol a' Jordán, ix c'axpajpaxec' vin̈ rey chi', ix stz'ub'ancanelta sti' vin̈aj Barzilai chi' vin̈, ix yalan vach' lolonel vin̈ d'a yib'an̈ vin̈, ix paxcan vin̈ d'a spat.
39 Então, todo o exército atravessou o Jordão, e também o rei o atravessou. O rei beijou Barzilai e o abençoou. E Barzilai voltou para casa.
40 Ix lajvi chi' ix b'at vin̈ rey chi' d'a Gilgal, ajun vin̈aj Quimam chi' yed' vin̈ yed' masanil eb' aj Judá, ajun pax nan̈alxo eb' israel.
40 O rei seguiu para Gilgal; e com ele foi Quimã. Todo o exército de Judá e a metade do exército de Israel acompanharam o rei.
41 Masanil eb' soldado israel ix b'at ilan vin̈ rey chi', ix yalan eb' d'a vin̈ icha tic:
41 Logo os homens de Israel chegaram ao rei para reclamar: "Por que os nossos irmãos, os de Judá, seqüestraram o rei e o levaram para o outro lado do Jordão, como também a família dele e todos os seus homens? "
42 Axo eb' aj Judá chi' ix tac'vi d'a eb' yetisraelal chi':
42 Todos os homens de Judá responderam aos israelitas: "Fizemos isso porque o rei é nosso parente mais chegado. Por que vocês estão irritados? Acaso comemos das provisões do rei ou tomamos dele alguma coisa? "
43 Ix tac'vi eb' yetisraelal eb' chi' d'ay:
43 Então os israelitas disseram aos homens de Judá: "Somos dez com o rei; e muito maior é o nosso direito sobre Davi do que o de vocês. Por que nos desprezam? Nós fomos os primeiros a propor o retorno do nosso rei! " Mas os homens de Judá falaram ainda mais asperamente do que os israelitas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.