2 Samuel 18
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NTLH
1 Ix lajvi chi', ix spojan snan̈al masanil eb' soldado vin̈aj rey David chi', ix yac'anoch yajalil junjun mil yed' junjun cien soldado vin̈.
1 O rei Davi juntou todos os seus soldados, dividiu-os em grupos de mil e em grupos de cem e colocou oficiais para comandá-los.
2 Ox macan̈ ix aj spojanb'at eb' soldado chi' vin̈. A vin̈aj Joab ix och yajalil d'a jun macan̈, axo d'a junxo macan̈, a vin̈aj Abisai yuc'tac vin̈aj Joab chi' ix ochi. Axo junxo macan̈ jun, a vin̈aj Itai aj Gat ix och yajalil d'ay. Ix yalan vin̈aj rey David chi' d'a masanil eb' soldado icha tic:
2 Então mandou que saíssem em três grupos, um comandado por Joabe, outro por Abisai, irmão de Joabe (a mãe deles era Zeruia), e outro por Itai, da cidade de Gate. E o rei disse aos seus homens: — Eu também irei com vocês.
3 Ix tac'vi eb' vin̈:
3 Eles responderam: — O senhor não deve ir. Se formos obrigados a fugir ou se os inimigos matarem a metade do nosso exército, isso não fará nenhuma diferença para eles. Mas o senhor vale por dez mil de nós. Será melhor que o senhor fique aqui na cidade e nos mande socorro.
4 —Ichocab'ta', ol in c'anab'ajej tas tzeyal chi', xchi vin̈. Ix lajvi chi', ix elul lin̈an vin̈ d'a jun nivan spuertail chon̈ab' chi' yic syilan vin̈ yelta eb' soldado d'a macquiltaquil d'a stzolal.
4 — Eu farei o que vocês acharem melhor! — respondeu o rei. Então ficou ao lado do portão enquanto os seus soldados saíam marchando em grupos de mil e de cem.
5 Ix cham val yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈aj Joab, d'a vin̈aj Abisai yed' d'a vin̈aj Itai, aton eb' sat yaj d'a eb' soldado chi', ix yal vin̈ icha tic: Yujto ay velc'och d'a e sat, yuj chi' malajocab' tas tz'utaj vin̈aj Absalón. Masanil eb' soldado ix ab'an tas ix yal vin̈ chi'.
5 Ele deu a seguinte ordem a Joabe, Abisai e Itai: — Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza. E toda a tropa ouviu Davi dar essa ordem a todos os oficiais.
6 Ix lajvi chi' ix b'at eb' smasanil d'a oval yed' eb' ayoch yed' vin̈aj Absalón chi'.
6 O exército de Davi avançou contra os israelitas no campo e lutou contra eles na floresta de Efraim.
7 Ix ac'ji ganar eb' soldado vin̈aj Absalón chi' yuj eb' soldado vin̈ rey chi'. Te nivan eb' ix cham d'a jun c'u chi', 20 mil eb' ix chami.
7 E os soldados de Davi derrotaram os israelitas. Foi uma derrota terrível: vinte mil homens foram mortos naquele dia.
8 A d'a scaltac te te' chi' ix och oval, te nivan anima ix cham yuj satb'at d'a caltac te' chi' d'a yichan̈ eb' ix xicjicham d'a q'uen espada.
8 A luta se espalhou por toda aquela região, e morreram mais homens na floresta do que no campo de batalha.
9 Ayq'ue vin̈aj Absalón chi' d'a yib'an̈ jun noc' smula. Ayic ix schalan sb'a vin̈ yed' eb' soldado vin̈aj rey David chi', ix meltzaj vin̈ d'a spatic. Axo ix aji, a d'a yalan̈ sc'ab' jun te' mach' ix ec' n̈icnaj noc'. Ix can n̈ac'naj sjolom vin̈ d'a scal xachul te' sc'ab' chi', ix can locan vin̈, axo noc' chej chi' ix b'atn̈ej noc'.
9 De repente, Absalão se encontrou com alguns dos soldados de Davi. Absalão ia montado numa mula, e, ao passar por baixo de um grande carvalho, a sua cabeça ficou presa nos galhos. A mula continuou a correr, e Absalão ficou pendurado.
10 C'ocb'il val ay jun vin̈ soldado ix ilani, ix b'at yalan vin̈ d'a vin̈aj Joab icha tic:
10 Um dos homens de Davi viu Absalão e disse a Joabe: — Eu vi Absalão pendurado num carvalho!
11 Ix tac'vi vin̈aj Joab chi' d'a vin̈:
11 Joabe disse: — Você viu? Então por que não o matou ali mesmo? Eu teria dado a você dez barras de prata e um cinto.
12 Ix tac'vi vin̈ icha tic:
12 Mas o homem respondeu: — Mesmo que o senhor me desse mil barras de prata, eu não levantaria um dedo contra o filho do rei. Nós todos ouvimos o rei ordenar ao senhor, a Abisai e a Itai: “Se vocês gostam de mim, tratem o jovem Absalão com delicadeza.”
13 An̈ejtona' tato ix in milcham vin̈, tzam cotn̈ej d'a vib'an̈ yujto malaj junoc tas c'ub'eltac d'a vin̈ rey chi', ¿tom tzato in a colo'? xchi vin̈ soldado chi'.
13 Se eu tivesse desobedecido e matado Absalão, o rei saberia disso — ele sabe de tudo —, e o senhor não me defenderia.
14 — ausente —
14 — Não vou perder mais tempo com você! — disse Joabe. Então Joabe pegou três lanças e as enterrou no peito de Absalão enquanto ele ainda estava vivo, pendurado no carvalho.
15 — ausente —
15 E dez soldados de Joabe cercaram Absalão e acabaram de matá-lo.
16 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Joab chi' to spuchaj q'uen trompeta yic mantzac b'at eb' soldado d'a spatic eb' yetisraelal chi'.
16 Aí Joabe tocou a corneta a fim de parar a luta. As suas tropas pararam de perseguir os israelitas e voltaram.
17 Ix lajvi chi', ix yic'anb'at snivanil vin̈aj Absalón chi' eb', ix b'at yac'anoch eb' d'a yol jun olan d'a caltac te' chi', ix q'uecan jun nivan b'ulan̈ q'uen d'a yib'an̈ yuj eb'. Axo pax eb' soldado vin̈aj Absalón chi' ixto cani, ix el eb' elelal, ix paxcan eb' d'a spat.
17 Eles pegaram o corpo de Absalão e o jogaram numa cova funda na floresta e o cobriram com uma enorme pilha de pedras. Então todos os israelitas fugiram, cada um para a sua casa.
18 Ayic pitzanto vin̈aj Absalón chi', ay jun monumento yac'nac b'ojoc vin̈ d'a jun lugar scuch sch'olanil yic eb' vin̈ rey. A sb'i vin̈ ix yac'canoch d'ay, yujto malaj junoc yuninal vin̈ tz'ac'ancan b'inajoc: “Smonumento vin̈aj Absalón” ix sb'iejcani.
18 Quando ainda vivia, Absalão construiu um monumento para si mesmo no vale dos Reis porque ele não tinha nenhum filho para manter vivo o seu nome. E deu o seu próprio nome ao monumento, que até hoje é conhecido como o Monumento de Absalão.
19 Axo vin̈aj Ahimaas yuninal vin̈aj Sadoc, ix alan d'a vin̈aj Joab:
19 Então Aimaás, filho de Zadoque, disse a Joabe: — Deixe que eu vá correndo dar ao rei a notícia de que o
20 Ix yalan vin̈aj Joab chi' icha tic:
20 — Não! — respondeu Joabe. — Hoje você não vai levar nenhuma boa notícia. Outro dia você poderá fazer isso, mas hoje não, porque o filho do rei morreu.
21 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Joab d'a jun vin̈ soldado aj Etiopía:
21 Então disse ao seu escravo etíope: — Vá você e diga ao rei o que viu. O escravo curvou-se diante de Joabe e saiu correndo.
22 Ix yalanpax vin̈aj Ahimaas d'a vin̈aj Joab chi':
22 Aimaás insistiu: — Por favor, deixe-me levar as notícias também, não importa o que aconteça. — Por que você quer fazer isso, meu filho? — perguntou Joabe. — Você não receberá nenhuma recompensa por isso.
23 —Malaj yelc'ochi, vach'chom malaj tas svic' d'ay, palta ol in b'at lemnajoc, xchi vin̈.
23 — Aconteça o que acontecer, eu quero ir! — repetiu Aimaás. — Então vá! — respondeu Joabe. Aí ele saiu correndo pela estrada do vale do rio Jordão e passou na frente do escravo etíope.
24 C'ojanem vin̈aj rey David d'a snan̈al chab' spuertail chon̈ab' chi', axo pax vin̈ stan̈vumal chon̈ab' chi', ayec' vin̈ d'a span̈anil yib'an̈ smuroal b'aj ayoch puerta chi'. Ix yilan vin̈ scot jun vin̈ vinac sch'ocojil, te yelc'olal scot vin̈.
24 Davi estava sentado entre o portão que dá para fora da cidade e o que dá para dentro. O vigia subiu para o alto da muralha e ficou no terraço do portão. Ele olhou para fora e viu um homem correndo sozinho.
25 Te chaan̈ ix avaj vin̈, ix yalan vin̈ to ay jun vin̈ sjavi. Ix yalan vin̈ rey chi':
25 Então avisou o rei. E o rei disse: — Se ele está sozinho, vem trazendo boas notícias. E o corredor veio chegando.
26 ix yilan vin̈ stan̈vumal chon̈ab' chi' to tzac'an scot junxo vin̈, ix avaj vin̈ d'a vin̈ tan̈vum puerta chi':
26 Então o vigia viu outro homem correndo sozinho e gritou para o guarda do portão: — Veja! Vem vindo outro homem correndo! — Esse também está trazendo boas notícias! — respondeu Davi.
27 Ix yalanxi vin̈ stan̈vumal chon̈ab' chi':
27 O vigia disse: — Pelo jeito de correr, o primeiro homem deve ser Aimaás, filho de Zadoque! — Ele é um bom rapaz — disse o rei — e deve estar trazendo boas notícias.
28 Axo yic ix javi vin̈aj Ahimaas chi' d'a yichan̈ vin̈ rey chi', ix em n̈ojan vin̈, ix yac'an stzatzil sc'ol vin̈ rey chi' vin̈, ix yalan vin̈ icha tic:
28 Aimaás gritou para o rei: — Tudo vai bem! Então ajoelhou-se diante dele e encostou o rosto no chão, dizendo: — Que o
29 —¿Vach'am sc'ol vin̈aj Absalón ix ila'? xchi vin̈ rey chi'.
29 — O jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. Aimaás respondeu: — No momento em que o seu oficial Joabe me mandou vir, eu vi uma grande agitação, porém não sei dizer o que era.
30 Ix lajvi chi' ix yalan vin̈ rey chi' d'a vin̈:
30 — Fique de lado e espere! — disse o rei. Ele ficou de lado e esperou.
31 Ato val chi' ix ja n̈icnaj vin̈ aj Etiopía chi', ix yalan vin̈ icha tic:
31 Então o mensageiro etíope chegou e disse ao rei: — Ó rei, eu tenho boas notícias para o senhor! Hoje o
32 Ix sc'anb'an vin̈ rey chi' d'a vin̈:
32 — E o jovem Absalão está bem? — perguntou o rei. O mensageiro respondeu: — Eu gostaria que o que aconteceu com ele acontecesse com todos os inimigos do senhor e com todos os que se revoltam contra o senhor.
33 Ayic ix yab'an jun chi' vin̈ rey chi', ix och pitz'an d'a spixan vin̈, ix q'ue vin̈ d'a yib'an̈ b'aj ay spuertail jun chon̈ab' chi'. Van sb'ey vin̈, ix yalan vin̈ icha tic: Ay, ay ach vuninal aj Absalón. Comonoc a in ix in cham a q'uexuloc, xchi vin̈.
33 Então o rei ficou profundamente triste. Subiu à sala que ficava por cima do portão e começou a chorar. Ele andava para lá e para cá e gritava: — Ó meu filho! Meu filho Absalão! Absalão, meu filho! Eu preferiria ter morrido no seu lugar, meu filho!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.