2 Samuel 13

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Passado algum tempo, aconteceu o seguinte. Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã muito bonita, cujo nome era Tamar. Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por ela.
2 — ausente —
2 Amnom ficou angustiado por causa de Tamar, sua irmã, a ponto de adoecer, pois, sendo ela virgem, parecia impossível para ele fazer alguma coisa com ela.
3 Palta ay jun vin̈ yamigo vin̈ scuchan Jonadab, yuninal vin̈aj Simea yuc'tac vin̈aj David chi', te jelan vin̈ d'a chucal.
3 Mas Amnom tinha um amigo que se chamava Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi. Jonadabe era um homem muito esperto.
4 Ay jun c'u ix sc'anb'ej vin̈ d'a vin̈aj Amnón chi':
4 E ele disse a Amnom: — Por que você está emagrecendo tanto dia após dia, ó filho do rei? Por que não me conta o que está acontecendo? Então Amnom disse: — Estou apaixonado por Tamar, irmã de Absalão, meu irmão por parte de pai.
5 Axo ix yalan vin̈aj Jonadab chi' d'a vin̈ icha tic:
5 Jonadabe respondeu: — Deite-se na sua cama e finja que está doente. Quando o seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: “Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e me dê de comer. Que ela prepare a comida diante de mim, para que eu coma de sua mão.”
6 Ix ec' jichan vin̈aj Amnón chi' d'a sch'at, ix stz'acan penaayax sb'a vin̈. Ayic ix c'och vin̈ rey chi' yil vin̈, ix yal vin̈ icha tic:
6 E assim Amnom deitou-se e fingiu que estava doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: — Por favor, permita que a minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante de mim, para que eu coma de sua mão.
7 Yuj chi' ix checjib'at ix yuj vin̈aj rey David chi', ix yalan vin̈ d'a ix:
7 Então Davi mandou dizer a Tamar em seu palácio: — Por favor, vá à casa de seu irmão Amnom e prepare alguma comida para ele.
8 Yuj chi' ix b'at ix Tamar d'a spat vin̈ snulej chi', axo ix c'och ix, jichan ec' vin̈. Q'uelanoch vin̈ d'a ix, ix sb'oan ixim pan chi' ix.
8 Tamar foi à casa de Amnom, seu irmão, e ele estava deitado. Ela pegou a massa e a amassou, fez bolos diante dele e os assou.
9 Ix yac'an c'anb'oc ixim ix d'a yol xalten, ix yic'anelta ix d'a yol xalten chi', palta axo vin̈aj Amnón chi' maj yal-laj sc'ol vin̈ ix va'i, ix yalan vin̈: Elan̈ec d'a tic e masanil, xchi vin̈. Ix elta eb', man̈xalaj junoc mach ix cani.
9 Pegou a assadeira e tirou os bolos diante dele, mas ele não quis comer. Amnom disse: — Mandem que todos saiam da minha presença. E todos saíram.
10 Ayic toxo ix elta eb' chi' smasanil d'a patic pat chi', ix yalan vin̈ d'a ix Tamar chi' icha tic:
10 E Amnom disse a Tamar: — Traga a comida ao meu quarto, e comerei da sua mão. Tamar pegou os bolos que havia feito e os levou a Amnom, seu irmão, no quarto.
11 Axo yic ix c'och ix d'a stz'ey vin̈ yed' svael chi', ix och lac'naj vin̈ d'a ix, ix yalan vin̈:
11 Quando ela oferecia os bolos para que ele comesse, Amnom agarrou-a e lhe disse: — Venha, deite-se comigo, minha irmã.
12 Ix tac'vi ix d'a vin̈:
12 Porém ela respondeu: — Não, meu irmão, não me force, porque não se faz uma coisa dessas em Israel. Não faça essa loucura!
13 Nato nab'i ¿tas ol in c'ulej yuj jun in q'uixvelal tic? An̈ejtona' a ach tic icha junoc quistal ol ach ajcan d'a scal co chon̈ab' tic. A ticnaic, sval d'ayach to tzal d'a vin̈ rey, a vin̈ ol in ac'an d'ayach etb'eyumoc, xchi ix.
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E você seria como um dos loucos de Israel. Agora, por favor, fale com o rei; ele não impedirá que eu case com você.
14 Palta majxo schalaj yab' vin̈ tas ix yal ix chi'. Yujto te ay yip vin̈ d'a yichan̈ ix, yuj chi' ix yac'an pural ix vin̈ yixtani.
14 Mas Amnom não quis dar ouvidos ao que Tamar dizia; pelo contrário, sendo mais forte do que ela, forçou-a e teve relações com ela.
15 Ayic ix lajvi yixtan ix vin̈, te chuclaj ix aj yilanoch ix vin̈, d'a yichan̈ ix aj scan sgana vin̈ d'a ix d'a sb'ab'elal, yuj chi' ix yal vin̈ d'a ix icha tic:
15 Depois Amnom sentiu por ela grande aversão, e maior era a aversão que sentiu por ela do que o amor com que a tinha amado. Então disse: — Levante-se e saia daqui!
16 Palta ix tac'vi ix:
16 Mas Tamar respondeu: — Não, meu irmão! Porque mandar-me embora seria um mal maior do que o outro que você me fez. Porém ele não a quis ouvir.
17 Axo ix aji, ix yavtancot vin̈ schecab' vin̈, ix yalan vin̈:
17 Chamou o moço que o servia e lhe disse: — Ponha esta mulher para fora e tranque a porta.
18 Yuj chi' ix pechjielta ix yuj vin̈ schecab' vin̈ chi', vach' ix yutej vin̈ smacan sti' te' pat chi'. A ix Tamar chi', ayoch jun spichul ix te vach' yuuj, aton syac'och eb' ix cob'estac yisil rey.
18 Tamar vestia uma túnica talar de mangas compridas, porque assim se vestiam as filhas do rei que ainda eram virgens. O servo a pôs para fora e trancou a porta.
19 Ix yac'anq'ue q'uen tic'aq'uil taan̈ ix d'a sjolom, ix sn̈ic'chitanb'at spichul ix ayoch yuuj, ix yac'anoch sc'ab' ix d'a sat, te chaan̈ ix oc' ix sb'at d'a yoltac b'e.
19 Então Tamar colocou cinza sobre a cabeça, rasgou a túnica talar de mangas compridas que vestia, pôs as mãos sobre a cabeça e saiu, andando e clamando.
20 Ix sc'anb'an vin̈ snulej ix scuchan Absalón d'ay:
20 Absalão, seu irmão, lhe disse: — Foi o seu irmão Amnom que esteve com você? Agora, minha irmã, fique calada; ele é seu irmão. Que o seu coração não fique angustiado por causa disso. E assim Tamar, desolada, ficou na casa de Absalão, seu irmão.
21 Ayic ix yab'an vin̈aj rey David masanil tas ix uji chi', ix cot val yoval vin̈ sic'lab'il.
21 Quando o rei Davi soube de tudo isso, ficou furioso.
22 Axo vin̈aj Absalón chi', malaj tas ix yal vin̈ d'a vin̈aj Amnón chi', vach'chom ste chichon sc'ol vin̈ d'a vin̈ yuj b'aj ix ixtaj ix yanab' chi'.
22 Porém Absalão não falou com Amnom nem mal nem bem, porque odiava Amnom, por ter este violentado Tamar, sua irmã.
23 Schab'ilxo ab'il chi', a eb' vin̈ schecab' vin̈aj Absalón chi', sjoxvi calnel eb' vin̈ d'a Baal-hazor, d'a slac'anil schon̈ab' eb' aj Efraín. Ix yavtan masanil eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi' vin̈aj Absalón chi' d'a jun nivan vael.
23 Passados dois anos, Absalão tosquiava as suas ovelhas em Baal-Hazor, perto de Efraim, e convidou todos os filhos do rei para irem até lá.
24 Ix b'at yalan vin̈ d'a vin̈ rey chi' icha tic:
24 Absalão foi falar com o rei e disse: — Eis que este seu servo está fazendo a tosquia das ovelhas. Peço que o rei e os seus servidores acompanhem este seu servo.
25 Ix tac'vi vin̈ rey chi' d'a vin̈ icha tic:
25 O rei, porém, disse a Absalão: — Não, meu filho, não vamos todos juntos, para não sermos pesados a você. Absalão insistiu, mas o rei não quis ir; contudo, o abençoou.
26 Ix yalanxi vin̈aj Absalón chi':
26 Então Absalão disse: — Se o rei não quer ir, pelo menos deixe que meu irmão Amnom nos acompanhe. Porém o rei lhe disse: — Por que ele iria com você?
27 Ix och val tean vin̈aj Absalón chi' d'a vin̈, yuj chi' ix schecb'at vin̈aj Amnón chi' vin̈ yed' juntzan̈xo eb' vin̈ yuc'tac.
27 Absalão insistiu, e o rei deixou que Amnom e todos os filhos do rei fossem com ele.
28 Ayic mantzac ochlaj vael chi', ix yalan vin̈aj Absalón chi' d'a eb' vin̈ schecab': Scham val eyilani ayic toxo ix q'ue an̈ d'a sjolom vin̈aj Amnón chi', ol valan d'ayex to tze milcham vin̈. Man̈ ex xivoc, yujto a in svala', yuj chi' tze tec'b'ej e b'a e milancham vin̈, xchi vin̈.
28 Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: — Fiquem atentos! Quando o coração de Amnom estiver alegre de vinho, e eu der uma ordem para matá-lo, então matem-no. Não tenham medo, pois sou eu quem está ordenando. Sejam fortes e valentes.
29 Ix sc'anab'ajej eb' vin̈ tas ix yal vin̈, ix smilcham vin̈aj Amnón chi' eb' vin̈. Ayic ix yilan masanil eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi', ix q'ue somnaj eb' vin̈, ix laj q'ue eb' vin̈ d'a yib'an̈ noc' smula, ix b'at eb' vin̈ elelal.
29 E os moços de Absalão fizeram com Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram, cada um montou a sua mula, e fugiram.
30 Ayic ayto och eb' vin̈ d'a yol b'e, ix c'och specal d'a vin̈aj rey David to toxo ix cham masanil eb' yuninal vin̈ yuj vin̈aj Absalón, man̈xo junoc eb' vin̈ ixto cani.
30 Estavam eles ainda a caminho, quando chegou a Davi esta notícia: “Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles escapou.”
31 Yuj chi' ix q'ue jucnaj vin̈, ix sn̈ic'chitanb'at spichul vin̈, ix sjulanec' telan sb'a vin̈ d'a sat luum yuj cusc'olal. Axo masanil eb' yetyajalil vin̈ ayec' yed'oc, ix sn̈ic'chitejpaxb'at spichul eb'.
31 Então o rei se levantou, rasgou as suas roupas e se lançou por terra. E todos os seus servos que estavam presentes rasgaram também as suas roupas.
32 Palta a vin̈aj Jonadab yuninal vin̈aj Simea, yuc'tac vin̈aj rey David chi', ix yal vin̈ d'a vin̈ rey chi' icha tic:
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, tomou a palavra e disse: — Não pense o meu senhor que mataram todos os jovens, filhos do rei, porque somente Amnom morreu. Absalão tinha resolvido fazer isso, desde o dia em que a sua irmã Tamar foi violentada por Amnom.
33 Yuj chi' man̈ a na' to masanil eb' vin̈ uninal ix chami, palta an̈ej vin̈aj Amnón ix chami, xchi vin̈.
33 Portanto, que o rei, meu senhor, não ponha na cabeça essa ideia de que todos os filhos do rei morreram, porque só Amnom morreu.
34 Yacb'an chi' ix b'at vin̈aj Absalón chi' elelal. Ay jun vin̈ quelem ayq'ue d'a yib'an̈ smuroal chon̈ab' chi' yic smaclani, ix q'ue q'uelnaj vin̈, ix yilan vin̈ to ay juntzan̈ anima tz'emta d'a pac'an d'a sat vitz d'a sb'eal Horonaim, yuj chi' ix yalb'at vin̈ d'a vin̈ rey chi'.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. O moço que estava de guarda, levantando os olhos, viu que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, pelo lado do monte.
35 Ix yalan vin̈aj Jonadab d'a vin̈ rey chi':
35 Então Jonadabe disse ao rei: — Eis aí vêm os filhos do rei! Como este seu servo falou, assim aconteceu.
36 Ato val slajvi yalan vin̈aj Jonadab chi' ix c'och eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi'. Ayic ix c'och eb' vin̈, ix q'ue sjaj eb' vin̈ yoq'ui, ix te oc'pax vin̈ rey chi' yed' eb' yetyajalil.
36 Mal tinha ele acabado de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a voz, choraram. Também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu e foi ficar com Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Assim, Absalão fugiu, indo para Gesur, onde ficou três anos.
39 Ayic toxo ix ec'b'at scusc'olal vin̈ chi' jun, snib'ej vin̈ sb'at yil vin̈aj Absalón chi'.
39 Então o rei Davi cessou de perseguir Absalão, porque já tinha se consolado a respeito de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.