2 Samuel 13
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, Absalão, filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e sucedeu depois de algum tempo que Amnom, filho de Davi enamorou-se dela.
2 — ausente —
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por amar, sua irmã; pois era virgem, e parecia impossível a Amnom fazer coisa alguma com ela.
3 Palta ay jun vin̈ yamigo vin̈ scuchan Jonadab, yuninal vin̈aj Simea yuc'tac vin̈aj David chi', te jelan vin̈ d'a chucal.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi; e era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Ay jun c'u ix sc'anb'ej vin̈ d'a vin̈aj Amnón chi':
4 Este lhe perguntou: Por que tu de dia para dia tanto emagreces, ó filho do rei? não mo dirás a mim? Então lhe respondeu Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Axo ix yalan vin̈aj Jonadab chi' d'a vin̈ icha tic:
5 Tornou-lhe Jonadabe: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço-te que minha irmã Tamar venha dar-me de comer, preparando a comida diante dos meus olhos, para que eu veja e coma da sua mão.
6 Ix ec' jichan vin̈aj Amnón chi' d'a sch'at, ix stz'acan penaayax sb'a vin̈. Ayic ix c'och vin̈ rey chi' yil vin̈, ix yal vin̈ icha tic:
6 Deitou-se, pois, Amnom, e fingiu-se doente. Vindo o rei visitá-lo, disse-lhe Amnom: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma da sua mão.
7 Yuj chi' ix checjib'at ix yuj vin̈aj rey David chi', ix yalan vin̈ d'a ix:
7 Mandou, então, Davi a casa, a dizer a Tamar: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Yuj chi' ix b'at ix Tamar d'a spat vin̈ snulej chi', axo ix c'och ix, jichan ec' vin̈. Q'uelanoch vin̈ d'a ix, ix sb'oan ixim pan chi' ix.
8 Foi, pois, Tamar a casa de Amnom, seu irmão; e ele estava deitado. Ela tomou massa e, amassando-a, fez bolos e os cozeu diante dos seus olhos.
9 Ix yac'an c'anb'oc ixim ix d'a yol xalten, ix yic'anelta ix d'a yol xalten chi', palta axo vin̈aj Amnón chi' maj yal-laj sc'ol vin̈ ix va'i, ix yalan vin̈: Elan̈ec d'a tic e masanil, xchi vin̈. Ix elta eb', man̈xalaj junoc mach ix cani.
9 E tomou a panela, e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Ayic toxo ix elta eb' chi' smasanil d'a patic pat chi', ix yalan vin̈ d'a ix Tamar chi' icha tic:
10 Então disse Amnom a Tamar: Traze a comida a câmara, para que eu coma da tua mão. E Tamar, tomando os bolos que fizera, levou-os à câmara, ao seu irmão Amnom.
11 Axo yic ix c'och ix d'a stz'ey vin̈ yed' svael chi', ix och lac'naj vin̈ d'a ix, ix yalan vin̈:
11 Quando lhos chegou, para que ele comesse, Amnom pegou dela, e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, minha irmã.
12 Ix tac'vi ix d'a vin̈:
12 Ela, porém, lhe respondeu: Não, meu irmão, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Nato nab'i ¿tas ol in c'ulej yuj jun in q'uixvelal tic? An̈ejtona' a ach tic icha junoc quistal ol ach ajcan d'a scal co chon̈ab' tic. A ticnaic, sval d'ayach to tzal d'a vin̈ rey, a vin̈ ol in ac'an d'ayach etb'eyumoc, xchi ix.
13 Quanto a mim, para onde levaria o meu opróbrio? E tu passarias por um dos insensatos em Israel. Rogo-te, pois, que fales ao rei, porque ele não me negará a ti.
14 Palta majxo schalaj yab' vin̈ tas ix yal ix chi'. Yujto te ay yip vin̈ d'a yichan̈ ix, yuj chi' ix yac'an pural ix vin̈ yixtani.
14 Todavia ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, forçou-a e se deitou com ela.
15 Ayic ix lajvi yixtan ix vin̈, te chuclaj ix aj yilanoch ix vin̈, d'a yichan̈ ix aj scan sgana vin̈ d'a ix d'a sb'ab'elal, yuj chi' ix yal vin̈ d'a ix icha tic:
15 Depois sentiu Amnom grande aversão por ela, pois maior era a aversão que se sentiu por ela do que o amor que lhe tivera. E disse-lhe Amnom: Levanta-te, e vai-te.
16 Palta ix tac'vi ix:
16 Então ela lhe respondeu: Não há razão de me despedires; maior seria este mal do que o outro já me tens feito. Porém ele não lhe quis dar ouvidos,
17 Axo ix aji, ix yavtancot vin̈ schecab' vin̈, ix yalan vin̈:
17 mas, chamando o moço que o servia, disse-lhe: Deita fora a esta mulher, e fecha a porta após ela.
18 Yuj chi' ix pechjielta ix yuj vin̈ schecab' vin̈ chi', vach' ix yutej vin̈ smacan sti' te' pat chi'. A ix Tamar chi', ayoch jun spichul ix te vach' yuuj, aton syac'och eb' ix cob'estac yisil rey.
18 Ora, trazia ela uma túnica talar; porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis. Então o criado dele a deitou fora, e fechou a porta após ela.
19 Ix yac'anq'ue q'uen tic'aq'uil taan̈ ix d'a sjolom, ix sn̈ic'chitanb'at spichul ix ayoch yuuj, ix yac'anoch sc'ab' ix d'a sat, te chaan̈ ix oc' ix sb'at d'a yoltac b'e.
19 Pelo que Tamar, lançando cinza sobre a cabeça, e rasgando a túnica talar que trazia, pôs as mãos sobre a cabeça, e se foi andando e clamando.
20 Ix sc'anb'an vin̈ snulej ix scuchan Absalón d'ay:
20 Mas Absalão, seu irmão, lhe perguntou: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora pois, minha irmã, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o seu coração por isto. Assim ficou Tamar, desolada, em casa de Absalão, seu irmão.
21 Ayic ix yab'an vin̈aj rey David masanil tas ix uji chi', ix cot val yoval vin̈ sic'lab'il.
21 Quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, muito se lhe acendeu a ira.
22 Axo vin̈aj Absalón chi', malaj tas ix yal vin̈ d'a vin̈aj Amnón chi', vach'chom ste chichon sc'ol vin̈ d'a vin̈ yuj b'aj ix ixtaj ix yanab' chi'.
22 Absalão, porém, não falou com Amnom, nem mal nem bem, porque odiava a Amnom por ter ele forçado a Tamar, sua irmã.
23 Schab'ilxo ab'il chi', a eb' vin̈ schecab' vin̈aj Absalón chi', sjoxvi calnel eb' vin̈ d'a Baal-hazor, d'a slac'anil schon̈ab' eb' aj Efraín. Ix yavtan masanil eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi' vin̈aj Absalón chi' d'a jun nivan vael.
23 Decorridos dois anos inteiros, tendo Absalão tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, convidou todos os filhos do rei.
24 Ix b'at yalan vin̈ d'a vin̈ rey chi' icha tic:
24 Foi, pois, Absalão ter com o rei, e disse: Eis que agora o teu servo faz a tosquia. Peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Ix tac'vi vin̈ rey chi' d'a vin̈ icha tic:
25 O rei, porém, respondeu a Absalão: Não, meu filho, não vamos todos, para não te sermos pesados. Absalão instou com ele; todavia ele não quis ir, mas deu-lhe a sua benção.
26 Ix yalanxi vin̈aj Absalón chi':
26 Disse-lhe Absalão: Ao menos, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. O rei, porém, lhe perguntou: Para que iria ele contigo?
27 Ix och val tean vin̈aj Absalón chi' d'a vin̈, yuj chi' ix schecb'at vin̈aj Amnón chi' vin̈ yed' juntzan̈xo eb' vin̈ yuc'tac.
27 Mas como Absalão instasse com o rei, este deixou ir com ele Amnom, e os demais filhos do rei.
28 Ayic mantzac ochlaj vael chi', ix yalan vin̈aj Absalón chi' d'a eb' vin̈ schecab': Scham val eyilani ayic toxo ix q'ue an̈ d'a sjolom vin̈aj Amnón chi', ol valan d'ayex to tze milcham vin̈. Man̈ ex xivoc, yujto a in svala', yuj chi' tze tec'b'ej e b'a e milancham vin̈, xchi vin̈.
28 Ora, Absalão deu ordem aos seus servos, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom; então matai-o. Não tenhais medo; não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos, e sede valentes.
29 Ix sc'anab'ajej eb' vin̈ tas ix yal vin̈, ix smilcham vin̈aj Amnón chi' eb' vin̈. Ayic ix yilan masanil eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi', ix q'ue somnaj eb' vin̈, ix laj q'ue eb' vin̈ d'a yib'an̈ noc' smula, ix b'at eb' vin̈ elelal.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lhes havia ordenado. Então todos os filhos do rei se levantaram e, montando cada um no seu mulo, fugiram.
30 Ayic ayto och eb' vin̈ d'a yol b'e, ix c'och specal d'a vin̈aj rey David to toxo ix cham masanil eb' yuninal vin̈ yuj vin̈aj Absalón, man̈xo junoc eb' vin̈ ixto cani.
30 Enquanto eles ainda estavam em caminho, chegou a Davi um rumor, segundo o qual se dizia: Absalão matou todos os filhos do rei; nenhum deles ficou.
31 Yuj chi' ix q'ue jucnaj vin̈, ix sn̈ic'chitanb'at spichul vin̈, ix sjulanec' telan sb'a vin̈ d'a sat luum yuj cusc'olal. Axo masanil eb' yetyajalil vin̈ ayec' yed'oc, ix sn̈ic'chitejpaxb'at spichul eb'.
31 Então o rei se levantou e, rasgando as suas vestes, lançou-se por terra; da mesma maneira todos os seus servos que lhe assistiam rasgaram as suas vestes.
32 Palta a vin̈aj Jonadab yuninal vin̈aj Simea, yuc'tac vin̈aj rey David chi', ix yal vin̈ d'a vin̈ rey chi' icha tic:
32 Mas Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse-lhe: Não presuma o meu senhor que mataram todos os mancebos filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Yuj chi' man̈ a na' to masanil eb' vin̈ uninal ix chami, palta an̈ej vin̈aj Amnón ix chami, xchi vin̈.
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração ao rei meu senhor o pensar que morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Yacb'an chi' ix b'at vin̈aj Absalón chi' elelal. Ay jun vin̈ quelem ayq'ue d'a yib'an̈ smuroal chon̈ab' chi' yic smaclani, ix q'ue q'uelnaj vin̈, ix yilan vin̈ to ay juntzan̈ anima tz'emta d'a pac'an d'a sat vitz d'a sb'eal Horonaim, yuj chi' ix yalb'at vin̈ d'a vin̈ rey chi'.
34 Absalão, porém, fugiu. E o mancebo que estava de guarda, levantando os olhos, orou, e eis que vinha muito povo pelo caminho por detrás dele, ao lado do monte.
35 Ix yalan vin̈aj Jonadab d'a vin̈ rey chi':
35 Então disse Jonadabe ao rei: Eis aí vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Ato val slajvi yalan vin̈aj Jonadab chi' ix c'och eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi'. Ayic ix c'och eb' vin̈, ix q'ue sjaj eb' vin̈ yoq'ui, ix te oc'pax vin̈ rey chi' yed' eb' yetyajalil.
36 Acabando ele de falar, chegaram os filhos do rei e, levantando a sua voz, choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram amargamente.
37 — ausente —
37 Absalão, porém, fugiu, e foi ter com Talmai, filho de Amiur, rei de Gesur. E Davi pranteava a seu filho todos os dias.
38 — ausente —
38 Tendo Absalão fugido para Gesur, esteve ali três anos.
39 Ayic toxo ix ec'b'at scusc'olal vin̈ chi' jun, snib'ej vin̈ sb'at yil vin̈aj Absalón chi'.
39 Então o rei Davi sentiu saudades de Absalão, pois já se tinha consolado acerca da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.