2 Samuel 13

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 E aconteceu, depois disso, que, tendo Absalão, filho de Davi, uma irmã formosa, cujo nome era Tamar, Amnom, filho de Davi, amou-a.
2 — ausente —
2 E angustiou-se Amnom, até adoecer, por Tamar, sua irmã, porque era virgem; e parecia, aos olhos de Amnom, dificultoso fazer-lhe coisa alguma.
3 Palta ay jun vin̈ yamigo vin̈ scuchan Jonadab, yuninal vin̈aj Simea yuc'tac vin̈aj David chi', te jelan vin̈ d'a chucal.
3 Tinha, porém, Amnom um amigo, cujo nome era Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi. E era Jonadabe homem mui sagaz.
4 Ay jun c'u ix sc'anb'ej vin̈ d'a vin̈aj Amnón chi':
4 E ele lhe disse: Por que tu de manhã em manhã tanto emagreces, sendo filho do rei? Não mo farás saber a mim? Então, lhe disse Amnom: Amo a Tamar, irmã de Absalão, meu irmão.
5 Axo ix yalan vin̈aj Jonadab chi' d'a vin̈ icha tic:
5 E Jonadabe lhe disse: Deita-te na tua cama, e finge-te doente; e, quando teu pai te vier visitar, dize-lhe: Peço- te que minha irmã Tamar venha, e me dê de comer pão, e prepare a comida diante dos meus olhos, para que eu a veja e coma da sua mão.
6 Ix ec' jichan vin̈aj Amnón chi' d'a sch'at, ix stz'acan penaayax sb'a vin̈. Ayic ix c'och vin̈ rey chi' yil vin̈, ix yal vin̈ icha tic:
6 Deitou-se, pois, Amnom e fingiu-se doente; e, vindo o rei visitá-lo, disse Amnom ao rei: Peço-te que minha irmã Tamar venha e prepare dois bolos diante dos meus olhos, para que eu coma de sua mão.
7 Yuj chi' ix checjib'at ix yuj vin̈aj rey David chi', ix yalan vin̈ d'a ix:
7 Mandou, então, Davi a casa, a Tamar, dizendo: Vai a casa de Amnom, teu irmão, e faze-lhe alguma comida.
8 Yuj chi' ix b'at ix Tamar d'a spat vin̈ snulej chi', axo ix c'och ix, jichan ec' vin̈. Q'uelanoch vin̈ d'a ix, ix sb'oan ixim pan chi' ix.
8 E foi Tamar a casa de Amnom, seu irmão (ele, porém, estava deitado), e tomou massa, e a amassou, e fez bolos diante dos seus olhos, e cozeu os bolos.
9 Ix yac'an c'anb'oc ixim ix d'a yol xalten, ix yic'anelta ix d'a yol xalten chi', palta axo vin̈aj Amnón chi' maj yal-laj sc'ol vin̈ ix va'i, ix yalan vin̈: Elan̈ec d'a tic e masanil, xchi vin̈. Ix elta eb', man̈xalaj junoc mach ix cani.
9 E tomou a assadeira e os tirou diante dele; porém ele recusou comer. E disse Amnom: Fazei retirar a todos da minha presença. E todos se retiraram dele.
10 Ayic toxo ix elta eb' chi' smasanil d'a patic pat chi', ix yalan vin̈ d'a ix Tamar chi' icha tic:
10 Então, disse Amnom a Tamar: Traze a comida à câmara e comerei da tua mão. E tomou Tamar os bolos que fizera e os trouxe a Amnom, seu irmão, à câmara.
11 Axo yic ix c'och ix d'a stz'ey vin̈ yed' svael chi', ix och lac'naj vin̈ d'a ix, ix yalan vin̈:
11 E, chegando-lhos, para que comesse, pegou dela e disse-lhe: Vem, deita-te comigo, irmã minha.
12 Ix tac'vi ix d'a vin̈:
12 Porém ela lhe disse: Não, irmão meu, não me forces, porque não se faz assim em Israel; não faças tal loucura.
13 Nato nab'i ¿tas ol in c'ulej yuj jun in q'uixvelal tic? An̈ejtona' a ach tic icha junoc quistal ol ach ajcan d'a scal co chon̈ab' tic. A ticnaic, sval d'ayach to tzal d'a vin̈ rey, a vin̈ ol in ac'an d'ayach etb'eyumoc, xchi ix.
13 Porque, aonde iria eu com a minha vergonha? E tu serias como um dos loucos de Israel. Agora, pois, peço- te que fales ao rei, porque não me negará a ti.
14 Palta majxo schalaj yab' vin̈ tas ix yal ix chi'. Yujto te ay yip vin̈ d'a yichan̈ ix, yuj chi' ix yac'an pural ix vin̈ yixtani.
14 Porém ele não quis dar ouvidos à sua voz; antes, sendo mais forte do que ela, a forçou e se deitou com ela.
15 Ayic ix lajvi yixtan ix vin̈, te chuclaj ix aj yilanoch ix vin̈, d'a yichan̈ ix aj scan sgana vin̈ d'a ix d'a sb'ab'elal, yuj chi' ix yal vin̈ d'a ix icha tic:
15 Depois, Amnom a aborreceu com grandíssimo aborrecimento, porque maior era o aborrecimento com que a aborrecia do que o amor com que a amara. E disse-lhe Amnom: Levanta-te e vai-te.
16 Palta ix tac'vi ix:
16 Então, ela lhe disse: Não há razão de me despedires assim; maior seria este mal do que o outro que já me tens feito. Porém não lhe quis dar ouvidos.
17 Axo ix aji, ix yavtancot vin̈ schecab' vin̈, ix yalan vin̈:
17 E chamou a seu moço que o servia e disse: Deita a esta fora e fecha a porta após ela.
18 Yuj chi' ix pechjielta ix yuj vin̈ schecab' vin̈ chi', vach' ix yutej vin̈ smacan sti' te' pat chi'. A ix Tamar chi', ayoch jun spichul ix te vach' yuuj, aton syac'och eb' ix cob'estac yisil rey.
18 E trazia ela uma roupa de muitas cores (porque assim se vestiam as filhas virgens dos reis, com capas), e seu criado a deitou fora e fechou a porta após ela.
19 Ix yac'anq'ue q'uen tic'aq'uil taan̈ ix d'a sjolom, ix sn̈ic'chitanb'at spichul ix ayoch yuuj, ix yac'anoch sc'ab' ix d'a sat, te chaan̈ ix oc' ix sb'at d'a yoltac b'e.
19 Então, Tamar tomou cinza sobre a sua cabeça, e a roupa de muitas cores que trazia rasgou, e pôs as mãos sobre a cabeça, e foi-se andando e clamando.
20 Ix sc'anb'an vin̈ snulej ix scuchan Absalón d'ay:
20 E Absalão, seu irmão, lhe disse: Esteve Amnom, teu irmão, contigo? Ora, pois, irmã minha, cala-te; é teu irmão. Não se angustie o teu coração por isso. Assim ficou Tamar e esteve solitária em casa de Absalão, seu irmão.
21 Ayic ix yab'an vin̈aj rey David masanil tas ix uji chi', ix cot val yoval vin̈ sic'lab'il.
21 E, ouvindo o rei Davi todas essas coisas, muito se acendeu em ira.
22 Axo vin̈aj Absalón chi', malaj tas ix yal vin̈ d'a vin̈aj Amnón chi', vach'chom ste chichon sc'ol vin̈ d'a vin̈ yuj b'aj ix ixtaj ix yanab' chi'.
22 Porém Absalão não falou com Amnom, nem mal nem bem; porque Absalão aborrecia a Amnom, por ter forçado a Tamar, sua irmã.
23 Schab'ilxo ab'il chi', a eb' vin̈ schecab' vin̈aj Absalón chi', sjoxvi calnel eb' vin̈ d'a Baal-hazor, d'a slac'anil schon̈ab' eb' aj Efraín. Ix yavtan masanil eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi' vin̈aj Absalón chi' d'a jun nivan vael.
23 E aconteceu que, passados dois anos inteiros, Absalão tinha tosquiadores em Baal-Hazor, que está junto a Efraim, e convidou Absalão a todos os filhos do rei.
24 Ix b'at yalan vin̈ d'a vin̈ rey chi' icha tic:
24 E veio Absalão ao rei e disse: Eis que teu servo tem tosquiadores; peço que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Ix tac'vi vin̈ rey chi' d'a vin̈ icha tic:
25 O rei, porém, disse a Absalão: Não, filho meu, não vamos todos juntos, para não te sermos pesados. E instou com ele; porém ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Ix yalanxi vin̈aj Absalón chi':
26 Então, disse Absalão: Quando não, deixa ir conosco Amnom, meu irmão. Porém o rei lhe disse: Para que iria contigo?
27 Ix och val tean vin̈aj Absalón chi' d'a vin̈, yuj chi' ix schecb'at vin̈aj Amnón chi' vin̈ yed' juntzan̈xo eb' vin̈ yuc'tac.
27 E, instando Absalão com ele, deixou ir com ele a Amnom e a todos os filhos do rei.
28 Ayic mantzac ochlaj vael chi', ix yalan vin̈aj Absalón chi' d'a eb' vin̈ schecab': Scham val eyilani ayic toxo ix q'ue an̈ d'a sjolom vin̈aj Amnón chi', ol valan d'ayex to tze milcham vin̈. Man̈ ex xivoc, yujto a in svala', yuj chi' tze tec'b'ej e b'a e milancham vin̈, xchi vin̈.
28 E Absalão deu ordem aos seus moços, dizendo: Tomai sentido; quando o coração de Amnom estiver alegre do vinho, e eu vos disser: Feri a Amnom! Então, o matareis; não temais; porventura, não sou eu quem vo-lo ordenou? Esforçai-vos e sede valentes.
29 Ix sc'anab'ajej eb' vin̈ tas ix yal vin̈, ix smilcham vin̈aj Amnón chi' eb' vin̈. Ayic ix yilan masanil eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi', ix q'ue somnaj eb' vin̈, ix laj q'ue eb' vin̈ d'a yib'an̈ noc' smula, ix b'at eb' vin̈ elelal.
29 E os moços de Absalão fizeram a Amnom como Absalão lho havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e montaram cada um no seu mulo, e fugiram.
30 Ayic ayto och eb' vin̈ d'a yol b'e, ix c'och specal d'a vin̈aj rey David to toxo ix cham masanil eb' yuninal vin̈ yuj vin̈aj Absalón, man̈xo junoc eb' vin̈ ixto cani.
30 E aconteceu que, estando eles ainda no caminho, veio a nova a Davi, de que se dizia: Absalão feriu todos os filhos do rei, e nenhum deles ficou.
31 Yuj chi' ix q'ue jucnaj vin̈, ix sn̈ic'chitanb'at spichul vin̈, ix sjulanec' telan sb'a vin̈ d'a sat luum yuj cusc'olal. Axo masanil eb' yetyajalil vin̈ ayec' yed'oc, ix sn̈ic'chitejpaxb'at spichul eb'.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e se lançou por terra; da mesma maneira todos os seus servos estavam com vestes rotas.
32 Palta a vin̈aj Jonadab yuninal vin̈aj Simea, yuc'tac vin̈aj rey David chi', ix yal vin̈ d'a vin̈ rey chi' icha tic:
32 Mas Jonadabe, filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não diga o meu senhor que mataram a todos os jovens filhos do rei, porque só morreu Amnom; porque assim o tinha resolvido fazer Absalão, desde o dia em que ele forçou a Tamar, sua irmã.
33 Yuj chi' man̈ a na' to masanil eb' vin̈ uninal ix chami, palta an̈ej vin̈aj Amnón ix chami, xchi vin̈.
33 Não se lhe meta, pois, agora no coração do rei, meu senhor, tal coisa, dizendo: Morreram todos os filhos do rei; porque só morreu Amnom.
34 Yacb'an chi' ix b'at vin̈aj Absalón chi' elelal. Ay jun vin̈ quelem ayq'ue d'a yib'an̈ smuroal chon̈ab' chi' yic smaclani, ix q'ue q'uelnaj vin̈, ix yilan vin̈ to ay juntzan̈ anima tz'emta d'a pac'an d'a sat vitz d'a sb'eal Horonaim, yuj chi' ix yalb'at vin̈ d'a vin̈ rey chi'.
34 E Absalão fugiu. E o jovem que estava de guarda levantou os seus olhos e olhou; e eis que muito povo vinha pelo caminho por detrás dele, pela banda do monte.
35 Ix yalan vin̈aj Jonadab d'a vin̈ rey chi':
35 Então, disse Jonadabe ao rei: Eis aqui vêm os filhos do rei; conforme a palavra de teu servo, assim sucedeu.
36 Ato val slajvi yalan vin̈aj Jonadab chi' ix c'och eb' vin̈ yuninal vin̈ rey chi'. Ayic ix c'och eb' vin̈, ix q'ue sjaj eb' vin̈ yoq'ui, ix te oc'pax vin̈ rey chi' yed' eb' yetyajalil.
36 E aconteceu que, quando acabou de falar, os filhos do rei vieram, e levantaram a sua voz, e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram com mui grande choro.
37 — ausente —
37 Assim, Absalão fugiu e se foi a Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi trouxe dó por seu filho todos aqueles dias.
38 — ausente —
38 Assim, Absalão fugiu e foi para Gesur; esteve ali três anos.
39 Ayic toxo ix ec'b'at scusc'olal vin̈ chi' jun, snib'ej vin̈ sb'at yil vin̈aj Absalón chi'.
39 Então, tinha o rei Davi saudades de Absalão, porque já se tinha consolado acerca de Amnom, que era morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.