1 Samuel 20

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ix el lemnaj vin̈aj David d'a Naiot d'a yol yic Ramá, ix b'at yilan vin̈aj Jonatán vin̈, yic syal vin̈ d'a vin̈:
1 Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e se encontrou com Jônatas. “O que eu fiz?”, disse Davi. “Qual é meu crime? Que pecado cometi contra seu pai para que ele esteja tão decidido a me matar?”
2 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
2 “Isso não vai acontecer!”, respondeu Jônatas. “Você não será morto. Ele sempre me conta tudo que pretende fazer, até mesmo as coisas de pouca importância. Sei que meu pai não esconderia de mim algo dessa natureza. Não é assim!”
3 Ix och ijan vin̈aj David chi' yalani:
3 Então Davi fez um juramento diante de Jônatas: “Seu pai, sabendo muito bem de nossa amizade, disse a si mesmo: ‘Não contarei a Jônatas. Ele ficaria magoado’. Mas, tão certo como vive o S enhor e como você mesmo vive, eu estou a apenas um passo da morte!”.
4 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
4 Jônatas perguntou: “O que posso fazer para ajudá-lo?”.
5 Ix tac'vi vin̈aj David chi':
5 Davi respondeu: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Sempre me sentei com o rei para comer nessa ocasião, mas amanhã me esconderei no campo e ficarei ali até o entardecer do terceiro dia.
6 Tato tzin sc'anb'ej vin̈ a mam chi', tzal d'a vin̈ to a d'ayach ix in c'ana' to tzin b'atcan d'a Belén in chon̈ab', yujto a masanil eb' in c'ab' voc ol ac'anoch q'uin̈ ichataxon d'a junjun ab'il.
6 Se seu pai perguntar onde estou, diga a ele: ‘Davi insistiu que eu o deixasse ir para casa, em Belém, participar do sacrifício que toda a família dele oferece a cada ano’.
7 Yic'ocab' tas tzal chi', tato xchi vin̈, vach' vic syal chi'. Tato scot yoval vin̈ jun, syalelc'ochi to naanxo yuj vin̈ in smilanchamoc.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então você saberá que não corro perigo. Mas, se ele se enfurecer, você saberá que ele está decidido a me fazer mal.
8 Ina to toxo ix cac' co ti' d'a yichan̈ Jehová to vach' cac'ani, yuj chi' tzin c'an jun tic d'ayach. Palta tato yel ay in mul, syal in a milanchamoc, man̈ yovaliloc tzin ic'b'at d'a yichan̈ vin̈ a mam chi', xchi vin̈.
8 Mostre-me sua lealdade como amigo, pois assumimos um compromisso solene diante do S enhor . Se, por acaso, você acha que cometi alguma ofensa contra seu pai, mate-me você mesmo, aqui e agora! Não é necessário me entregar a seu pai”.
9 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
9 “Nunca!”, exclamou Jônatas. “Você sabe que, se eu tivesse qualquer suspeita de que meu pai planeja matá-lo, avisaria você no mesmo instante.”
10 —¿Mach pax ol alan d'ayin, tato chuc ol aj stac'voc vin̈ d'ayach? xchi vin̈aj David chi'.
10 Então Davi perguntou: “Como saberei se seu pai ficou irado?”.
11 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
11 Jônatas respondeu: “Venha ao campo comigo”, e os dois foram juntos para lá.
12 Ayic ix c'och eb' vin̈ b'aj man̈xalaj anima, ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
12 Então Jônatas disse a Davi: “Prometo diante do S enhor , o Deus de Israel, que amanhã ou, no máximo, depois de amanhã, a esta hora, conversarei com meu pai e avisarei você logo em seguida do que ele pensa a seu respeito. Se ele falar a seu respeito de modo favorável, informarei você.
13 Tato chuc spensar vin̈ d'a a patic jun, aocab' Jehová ol ac'an in yaelal tato max val d'ayach yuj tas ol aj a colan a b'a. Axo ticnaic, colvajocab' Jehová ed'oc icha ix aj scolvaj yed' vin̈ in mam chi'.
13 Mas, se ele estiver irado e quiser matá-lo, que o S enhor me castigue severamente se eu não avisar você, para que possa escapar em segurança. Que o S enhor esteja com você como esteve com meu pai.
14 A ticnaic, tato pitzaninto ol ach ochcan reyal, tzin c'an d'ayach to ol oc' a c'ool d'ayin icha yoq'uelc'olal Jehová d'ayach, man̈ ol in a milchamlaj.
14 E que você me trate com o amor leal do S enhor enquanto eu viver. Mas, se eu morrer,
15 Tato toxo in cham jun, tzin c'an d'ayach to tza nacot vin̈tilal d'a masanil tiempo. Ayic ol satjiel eb' ajc'ol yuj Jehová, mocab' satel in b'inaj d'a a macb'en, xchi vin̈.
15 trate minha família com esse amor leal, mesmo quando o S enhor eliminar da face da terra todos os seus inimigos”.
16 Icha chi' ix aj sb'oancan strato vin̈aj Jonatán chi' yed' vin̈aj David chi', ol b'eyn̈ejb'at d'a scal yin̈tilal vin̈aj David chi'. Ix yalan vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
16 Então Jônatas assumiu um compromisso solene com Davi e sua descendência e disse: “Que o S enhor destrua todos os inimigos de Davi!”.
17 Yujto te xajan vin̈aj David chi' yuj vin̈aj Jonatán chi', yuj chi' ix yal vin̈ to svach' b'oejxican jun strato eb' vin̈ chi'.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento de amizade, pois Jônatas o amava como a si mesmo.
18 Ix yalanxi vin̈aj Jonatán chi':
18 Então Jônatas disse: “Amanhã celebraremos a festa da lua nova. Darão por sua falta quando virem que seu lugar à mesa está vazio.
19 Palta axo chab'ej d'a yemc'ualil, sb'at a c'ub'ejel a b'a b'aj a c'ub'ejnaquel a b'a junel. Tza tan̈vej d'a slac'anil q'uen q'ueen scuch Ezel.
19 Depois de amanhã, ao entardecer, vá ao lugar onde você se escondeu antes e espere ali, junto à pedra de Ezel.
20 Tzin julb'at oxeoc in jul-lab' ta', ichato ay junoc mach b'aj van in julvajb'ati.
20 Eu sairei e atirarei três flechas para o lado da pedra, como se atirasse num alvo.
21 Slajvi chi', svalan d'a vin̈ in checab': Ixic b'at ic'cot in jul-lab' chi', xin cham d'a vin̈. Tato sval d'a vin̈ icha tic: A d'a yichan̈cot tic ay, ic'cot te', ta xin chi, tzach cot d'a junc'olal, malaj tas ol ach ic'an syal chi'. Toxo ix vac' in ti' d'a yichan̈ Jehová to icha chi' ol vutej.
21 Então mandarei um ajudante trazer de volta as flechas. Se você me ouvir dizer a ele: ‘As flechas estão deste lado’, saberá, tão certo como vive o S enhor , que tudo está bem e que não há perigo algum.
22 Palta tato sval jun: A jun in jul-lab' chi', najatto ay d'a ichan̈b'at chi', tato xin chi d'a vin̈, tzach b'at d'a najat a col a b'a yujto a Jehová tzach checanb'ati.
22 Mas, se eu disser a ele: ‘Vá mais para frente; as flechas estão adiante’, significará que você deve partir de imediato, pois o S enhor o manda ir embora.
23 A pax d'a co ti' ix calcan tic jun, a Jehová testigo tz'ajcan d'ay to juneln̈ej scalcani, xchi vin̈ d'a vin̈.
23 E que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade que existe entre nós”.
24 Ix lajvi chi', ix sc'ub'anel sb'a vin̈aj David chi' d'a caltac te'. Ayic ix chajiel yich yic tz'och q'uin̈ yuj yalji q'uen uj, ix em c'ojan vin̈aj rey Saúl sva'i.
24 Então Davi se escondeu no campo e, quando começou a festa da lua nova, o rei sentou-se para comer.
25 A d'a sat pat ix em c'ojan vin̈ d'a b'ajtaxon tz'em c'ojan. A d'a yichan̈ vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Jonatán, axo d'a stz'ey vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Abner, axo pax xila vin̈aj David, malaj mach ix em c'ojan d'ay.
25 Ocupou seu lugar de costume, encostado à parede, com Jônatas sentado diante dele e Abner ao seu lado. O lugar de Davi, porém, ficou vazio.
26 A d'a b'ab'el c'u, malaj tas ix yal vin̈aj Saúl chi', yujto ix sna vin̈ icha tic: Tecan ay junoc tas man̈ vach'oc ix sc'ulej vin̈aj David chi', maj am yal sb'oan sb'a vin̈ icha yalan ley d'a ayocto, xchi vin̈ d'a spensar chi'.
26 Saul não disse nada sobre isso naquele dia, pois pensou: “Deve ter acontecido algo que deixou Davi cerimonialmente impuro”.
27 Schab'ilxo c'ual yajoch q'uin̈ chi', colann̈ej xila vin̈aj David chi', malaj mach tz'em c'ojan d'ay. Yuj chi' ix sc'anb'ej vin̈aj Saúl d'a vin̈aj Jonatán icha tic:
27 Mas, quando o lugar de Davi também ficou vazio no dia seguinte, Saul perguntou a Jônatas: “Por que o filho de Jessé não veio para a refeição nem ontem nem hoje?”.
28 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
28 Jônatas respondeu: “Davi me pediu, com insistência, para ir a Belém.
29 tob' masanil eb' sc'ab' yoc vin̈ snaan q'uin̈ yic silab' d'a schon̈ab', yuj chi' ix avtajb'at vin̈ yuj jun vin̈ yuc'tac. Yal vin̈ d'ayin icha tic: Tato vach' in d'a a sat, cha in b'at vac' tzalajb'oc in c'ool yed' eb' vuc'tac chi', xchi vin̈. Yuj chi' max javilaj vin̈ vael d'a a mexa tic, xchi vin̈.
29 Disse: ‘Por favor, deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade. Meu irmão exigiu que eu estivesse presente. Portanto, peço que me deixe ir ver meus irmãos’. Por isso ele não está aqui, à mesa do rei”.
30 Ayic ix yab'an vin̈ rey icha chi', ix cot yoval vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi', ix yalan vin̈:
30 Saul se enfureceu com Jônatas e disse: “Seu traidor, filho de uma prostituta! Pensa que não sei que você quer que ele seja rei, para sua própria vergonha e de sua mãe?
31 ¿Tom max nachajel jab'oc uuj to yacb'an pitzan vin̈ yuninal vin̈aj Isaí chi', man̈ ol ach och reyal yed' pax eb' in̈tilal? A ticnaic, ac'b'at sayumal vin̈, tzic'ancot vin̈ d'ayin, ol in milancham vin̈, xchi vin̈.
31 Enquanto esse filho de Jessé viver, você jamais será rei. Agora vá buscá-lo para que eu o mate!”.
32 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
32 “Por que ele deve morrer?”, perguntou Jônatas a seu pai. “O que ele fez?”
33 Ayic ix yab'an jun chi' vin̈aj Saúl chi', ix sjulanb'at jun q'uen slanza vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi' yic smilancham vin̈. Icha chi' ix aj snachajel yuj vin̈aj Jonatán chi' to a' vin̈ smam vin̈ chi', snib'ej vin̈ smilcham vin̈aj David chi'.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas, com a intenção de matá-lo. Com isso, Jônatas viu que seu pai estava mesmo decidido a matar Davi.
34 Ix cot yoval vin̈aj Jonatán chi', ix q'ue jucnaj vin̈, ix elta vin̈. Majxo valaj vin̈ yed' eb' vin̈ d'a schab'il c'ual chi', yujto ix cus vin̈ yuj vin̈aj David chi', yujto te chuc tas ix yal vin̈aj Saúl chi' ix yab' vin̈.
34 Enfurecido, Jônatas levantou-se da mesa e, durante o segundo dia da festa, recusou-se a comer, frustrado pelo modo como seu pai havia desonrado Davi publicamente.
35 D'a val sacb'inaj d'a junxo c'u, ix b'at vin̈ yil vin̈aj David chi', icha yaj yalancan eb' vin̈, tzac'anoch jun vin̈ quelem unin yuj vin̈.
35 Na manhã seguinte, como combinado, Jônatas foi ao campo e levou consigo um ajudante para apanhar as flechas.
36 Ix yalan vin̈ d'a vin̈ quelem chi':
36 Disse ao ajudante: “Comece a correr, para que possa encontrar as flechas quando eu as atirar”. O ajudante correu, e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 — ausente —
37 Quando o ajudante estava quase chegando ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: “A flecha está mais à frente!
38 — ausente —
38 Rápido! Não fique aí parado!”. Então o ajudante apanhou a flecha e correu de volta para seu senhor.
39 Palta maj nachajel-laj jab'oc yuj vin̈ tas ix sc'ulej vin̈aj Jonatán chi', an̈ej vin̈ ojtannac yed' vin̈aj David tas yaj jun slolonel chi'.
39 O ajudante não suspeitava de nada; apenas Jônatas e Davi entenderam o sinal.
40 Ix lajvi chi', ix yac'an sjul-lab' vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈ quelem chi', ix schecan meltzaj vin̈ vin̈ d'a chon̈ab'.
40 Então Jônatas entregou o arco e as flechas ao ajudante e ordenou que os levasse de volta à cidade.
41 Ixn̈ej b'atcan vin̈ quelem chi', ix elcancot vin̈aj David d'a spatic q'uen q'ueen. Ixn̈ej elta vin̈ chi', oxel ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈aj Jonatán chi'. Ix lajvi chi' ix stz'ub'lanelta sti' eb' vin̈, ix oc' eb' vin̈ schavan̈il, ix sic'sic'an val vin̈aj David chi' yoq'ui.
41 Assim que o ajudante foi embora, Davi saiu de seu esconderijo no lado sul da pedra de Ezel. Davi se curvou diante de Jônatas três vezes, com o rosto em terra. E, quando se beijaram e se despediram, ambos choravam, especialmente Davi.
42 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈:
42 Por fim, Jônatas disse a Davi: “Vá em paz, pois juramos lealdade um ao outro em nome do S enhor . Que o S enhor nos ajude a preservar para sempre o forte laço de amizade entre nós e entre nossos descendentes”. Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.