1 Samuel 20
A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NVI
1 Ix el lemnaj vin̈aj David d'a Naiot d'a yol yic Ramá, ix b'at yilan vin̈aj Jonatán vin̈, yic syal vin̈ d'a vin̈:
1 Então Davi fugiu de Naiote, em Ramá, foi falar com Jônatas e perguntou: "O que foi que eu fiz? Qual é o meu crime? Qual foi o pecado que cometi contra seu pai para que ele queira tirar minha vida? "
2 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
2 "Nem pense nisso", respondeu Jônatas, "você não será morto! Meu pai não fará coisa alguma sem antes me avisar, seja importante ou não. Por que ele iria esconder isso de mim? Não é nada disso! "
3 Ix och ijan vin̈aj David chi' yalani:
3 Davi, contudo, fez um juramento e disse: "Seu pai sabe muito bem que eu conto com a sua simpatia, e pensou: ‘Jônatas não deve saber disso para não se entristecer’. No entanto, eu juro pelo nome do Senhor e por sua vida que estou a um passo da morte".
4 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
4 Jônatas disse a Davi: "Eu farei o que você achar necessário".
5 Ix tac'vi vin̈aj David chi':
5 Então disse Davi: "Amanhã é a festa da lua nova, e devo jantar com o rei; mas deixe-me ir esconder-me no campo até o final da tarde de depois de amanhã.
6 Tato tzin sc'anb'ej vin̈ a mam chi', tzal d'a vin̈ to a d'ayach ix in c'ana' to tzin b'atcan d'a Belén in chon̈ab', yujto a masanil eb' in c'ab' voc ol ac'anoch q'uin̈ ichataxon d'a junjun ab'il.
6 Se seu pai sentir minha falta, diga-lhe: ‘Davi insistiu comigo para que lhe permitisse ir a Belém, sua cidade natal, por causa do sacrifício anual que está sendo feito lá por todo o seu clã’.
7 Yic'ocab' tas tzal chi', tato xchi vin̈, vach' vic syal chi'. Tato scot yoval vin̈ jun, syalelc'ochi to naanxo yuj vin̈ in smilanchamoc.
7 Se ele disser: ‘Está bem’, então seu servo estará seguro. Se ele, porém, ficar muito irado, você pode estar certo de que está decidido a me fazer mal.
8 Ina to toxo ix cac' co ti' d'a yichan̈ Jehová to vach' cac'ani, yuj chi' tzin c'an jun tic d'ayach. Palta tato yel ay in mul, syal in a milanchamoc, man̈ yovaliloc tzin ic'b'at d'a yichan̈ vin̈ a mam chi', xchi vin̈.
8 Mas seja leal a seu servo, porque fizemos um acordo perante o Senhor. Se sou culpado, então mate-me você mesmo! Por que entregar-me a seu pai? "
9 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
9 Disse Jônatas: "Nem pense nisso! Se eu tiver a menor suspeita de que meu pai está decidido a matá-lo, certamente eu o avisarei! "
10 —¿Mach pax ol alan d'ayin, tato chuc ol aj stac'voc vin̈ d'ayach? xchi vin̈aj David chi'.
10 Davi perguntou: "Quem irá contar-me, se seu pai lhe responder asperamente? "
11 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
11 Jônatas disse: "Venha, vamos ao campo". Eles foram
12 Ayic ix c'och eb' vin̈ b'aj man̈xalaj anima, ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
12 e Jônatas disse a Davi: "Pelo Senhor, o Deus de Israel, prometo que sondarei meu pai, a esta hora, depois de amanhã! Saberei se as suas intenções são boas ou não para com você, e lhe mandarei avisar.
13 Tato chuc spensar vin̈ d'a a patic jun, aocab' Jehová ol ac'an in yaelal tato max val d'ayach yuj tas ol aj a colan a b'a. Axo ticnaic, colvajocab' Jehová ed'oc icha ix aj scolvaj yed' vin̈ in mam chi'.
13 E, se meu pai quiser fazer-lhe mal, que o Senhor me castigue com todo rigor, se eu não lhe informar e não deixá-lo ir em segurança. O Senhor esteja com você assim como esteve com meu pai.
14 A ticnaic, tato pitzaninto ol ach ochcan reyal, tzin c'an d'ayach to ol oc' a c'ool d'ayin icha yoq'uelc'olal Jehová d'ayach, man̈ ol in a milchamlaj.
14 Se eu continuar vivo, mostre a lealdade do Senhor a mim; mas se eu morrer,
15 Tato toxo in cham jun, tzin c'an d'ayach to tza nacot vin̈tilal d'a masanil tiempo. Ayic ol satjiel eb' ajc'ol yuj Jehová, mocab' satel in b'inaj d'a a macb'en, xchi vin̈.
15 jamais deixe de mostrar a sua lealdade para com a minha família, inclusive quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi".
16 Icha chi' ix aj sb'oancan strato vin̈aj Jonatán chi' yed' vin̈aj David chi', ol b'eyn̈ejb'at d'a scal yin̈tilal vin̈aj David chi'. Ix yalan vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
16 Assim Jônatas fez uma aliança com a família de Davi, dizendo: "Que o Senhor chame os inimigos de Davi para prestarem contas".
17 Yujto te xajan vin̈aj David chi' yuj vin̈aj Jonatán chi', yuj chi' ix yal vin̈ to svach' b'oejxican jun strato eb' vin̈ chi'.
17 E Jônatas fez Davi reafirmar seu juramento, por causa de sua amizade por ele, pois ele havia se tornado seu amigo leal.
18 Ix yalanxi vin̈aj Jonatán chi':
18 Então Jônatas disse a Davi: "Amanhã é a festa da lua nova. Vão sentir sua falta, pois sua cadeira estará vazia.
19 Palta axo chab'ej d'a yemc'ualil, sb'at a c'ub'ejel a b'a b'aj a c'ub'ejnaquel a b'a junel. Tza tan̈vej d'a slac'anil q'uen q'ueen scuch Ezel.
19 Depois de amanhã, vá ao lugar onde você se escondeu quando tudo isto começou, e espere junto à pedra de Ezel.
20 Tzin julb'at oxeoc in jul-lab' ta', ichato ay junoc mach b'aj van in julvajb'ati.
20 Atirarei três flechas para o lado dela, como se estivesse atirando num alvo.
21 Slajvi chi', svalan d'a vin̈ in checab': Ixic b'at ic'cot in jul-lab' chi', xin cham d'a vin̈. Tato sval d'a vin̈ icha tic: A d'a yichan̈cot tic ay, ic'cot te', ta xin chi, tzach cot d'a junc'olal, malaj tas ol ach ic'an syal chi'. Toxo ix vac' in ti' d'a yichan̈ Jehová to icha chi' ol vutej.
21 Então mandarei um menino procurar as flechas. Se eu gritar para ele: ‘As flechas estão mais para cá, traga-as aqui’, você poderá vir, pois, juro pelo nome do Senhor que você estará seguro; não haverá perigo algum.
22 Palta tato sval jun: A jun in jul-lab' chi', najatto ay d'a ichan̈b'at chi', tato xin chi d'a vin̈, tzach b'at d'a najat a col a b'a yujto a Jehová tzach checanb'ati.
22 Mas, se eu gritar para ele: ‘Olhe, as flechas estão mais para lá’, vá embora, pois o Senhor o manda ir.
23 A pax d'a co ti' ix calcan tic jun, a Jehová testigo tz'ajcan d'ay to juneln̈ej scalcani, xchi vin̈ d'a vin̈.
23 Quanto ao nosso acordo, o Senhor é testemunha entre mim e você para sempre".
24 Ix lajvi chi', ix sc'ub'anel sb'a vin̈aj David chi' d'a caltac te'. Ayic ix chajiel yich yic tz'och q'uin̈ yuj yalji q'uen uj, ix em c'ojan vin̈aj rey Saúl sva'i.
24 Então Davi escondeu-se no campo. Quando chegou a festa da lua nova, o rei sentou-se à mesa.
25 A d'a sat pat ix em c'ojan vin̈ d'a b'ajtaxon tz'em c'ojan. A d'a yichan̈ vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Jonatán, axo d'a stz'ey vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Abner, axo pax xila vin̈aj David, malaj mach ix em c'ojan d'ay.
25 Ele se assentou no lugar de costume, junto à parede, em frente de Jônatas, e Abner sentou-se ao lado de Saul, mas o lugar de Davi ficou vazio.
26 A d'a b'ab'el c'u, malaj tas ix yal vin̈aj Saúl chi', yujto ix sna vin̈ icha tic: Tecan ay junoc tas man̈ vach'oc ix sc'ulej vin̈aj David chi', maj am yal sb'oan sb'a vin̈ icha yalan ley d'a ayocto, xchi vin̈ d'a spensar chi'.
26 Saul não disse nada naquele dia, pois pensou: "Algo deve ter acontecido a Davi, deixando-o cerimonialmente impuro. Com certeza ele está impuro".
27 Schab'ilxo c'ual yajoch q'uin̈ chi', colann̈ej xila vin̈aj David chi', malaj mach tz'em c'ojan d'ay. Yuj chi' ix sc'anb'ej vin̈aj Saúl d'a vin̈aj Jonatán icha tic:
27 No dia seguinte, o segundo dia da festa da lua nova, o lugar de Davi continuou vazio. Então Saul perguntou a seu filho Jônatas: "Por que o filho de Jessé não veio para a refeição, nem ontem nem hoje? "
28 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
28 Jônatas respondeu: "Davi me pediu, com insistência, permissão para ir a Belém,
29 tob' masanil eb' sc'ab' yoc vin̈ snaan q'uin̈ yic silab' d'a schon̈ab', yuj chi' ix avtajb'at vin̈ yuj jun vin̈ yuc'tac. Yal vin̈ d'ayin icha tic: Tato vach' in d'a a sat, cha in b'at vac' tzalajb'oc in c'ool yed' eb' vuc'tac chi', xchi vin̈. Yuj chi' max javilaj vin̈ vael d'a a mexa tic, xchi vin̈.
29 dizendo: ‘Deixe-me ir, pois nossa família oferecerá um sacrifício na cidade, e meu irmão ordenou que eu estivesse lá. Se conto com a sua simpatia, deixe-me ir ver meus irmãos’. Por isso ele não veio à mesa do rei".
30 Ayic ix yab'an vin̈ rey icha chi', ix cot yoval vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi', ix yalan vin̈:
30 A ira de Saul se acendeu contra Jônatas, e ele lhe disse: "Filho de uma mulher perversa e rebelde! Será que eu não sei que você tem apoiado o filho de Jessé para sua própria vergonha e para vergonha daquela que o deu à luz?
31 ¿Tom max nachajel jab'oc uuj to yacb'an pitzan vin̈ yuninal vin̈aj Isaí chi', man̈ ol ach och reyal yed' pax eb' in̈tilal? A ticnaic, ac'b'at sayumal vin̈, tzic'ancot vin̈ d'ayin, ol in milancham vin̈, xchi vin̈.
31 Enquanto o filho de Jessé viver, nem você nem seu reino serão estabelecidos. Agora mande chamá-lo e traga-o a mim, pois ele deve morrer! "
32 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
32 Jônatas perguntou a seu pai: "Por que ele deve morrer? O que ele fez? "
33 Ayic ix yab'an jun chi' vin̈aj Saúl chi', ix sjulanb'at jun q'uen slanza vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi' yic smilancham vin̈. Icha chi' ix aj snachajel yuj vin̈aj Jonatán chi' to a' vin̈ smam vin̈ chi', snib'ej vin̈ smilcham vin̈aj David chi'.
33 Então Saul atirou sua lança contra Jônatas para matá-lo. E assim Jônatas percebeu que seu pai estava decidido a matar Davi.
34 Ix cot yoval vin̈aj Jonatán chi', ix q'ue jucnaj vin̈, ix elta vin̈. Majxo valaj vin̈ yed' eb' vin̈ d'a schab'il c'ual chi', yujto ix cus vin̈ yuj vin̈aj David chi', yujto te chuc tas ix yal vin̈aj Saúl chi' ix yab' vin̈.
34 Jônatas levantou-se da mesa muito irado; naquele segundo dia da festa da lua nova ele não comeu, pois estava triste porque seu pai havia humilhado a Davi.
35 D'a val sacb'inaj d'a junxo c'u, ix b'at vin̈ yil vin̈aj David chi', icha yaj yalancan eb' vin̈, tzac'anoch jun vin̈ quelem unin yuj vin̈.
35 Pela manhã, Jônatas saiu ao campo para encontrar Davi. Levava consigo um menino
36 Ix yalan vin̈ d'a vin̈ quelem chi':
36 e lhe disse: "Corra e ache as flechas que eu atirar". O menino correu e Jônatas atirou uma flecha para além dele.
37 — ausente —
37 Quando o menino chegou ao lugar onde a flecha havia caído, Jônatas gritou: "A flecha não está mais para lá?
38 — ausente —
38 Vamos! Rápido! Não pare! " O menino apanhou a flecha e voltou
39 Palta maj nachajel-laj jab'oc yuj vin̈ tas ix sc'ulej vin̈aj Jonatán chi', an̈ej vin̈ ojtannac yed' vin̈aj David tas yaj jun slolonel chi'.
39 sem saber de nada, pois somente Jônatas e Davi sabiam do que tinham combinado.
40 Ix lajvi chi', ix yac'an sjul-lab' vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈ quelem chi', ix schecan meltzaj vin̈ vin̈ d'a chon̈ab'.
40 Então Jônatas deu suas armas ao menino e disse: "Vá, leve-as de volta à cidade".
41 Ixn̈ej b'atcan vin̈ quelem chi', ix elcancot vin̈aj David d'a spatic q'uen q'ueen. Ixn̈ej elta vin̈ chi', oxel ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈aj Jonatán chi'. Ix lajvi chi' ix stz'ub'lanelta sti' eb' vin̈, ix oc' eb' vin̈ schavan̈il, ix sic'sic'an val vin̈aj David chi' yoq'ui.
41 Depois que o menino se foi, Davi saiu do lado sul da pedra e inclinou-se três vezes perante Jônatas, com o rosto no chão. Então despediram-se beijando um ao outro e chorando; Davi chorou ainda mais do que Jônatas.
42 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈:
42 E ele disse a Davi: "Vá em paz, pois temos jurado um ao outro, em nome do Senhor, dizendo: ‘O Senhor para sempre é testemunha entre nós e entre os nossos descendentes’ ".
43 — ausente —
43 Então Davi partiu, e Jônatas voltou à cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.