1 Samuel 20

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ix el lemnaj vin̈aj David d'a Naiot d'a yol yic Ramá, ix b'at yilan vin̈aj Jonatán vin̈, yic syal vin̈ d'a vin̈:
1 Então Davi fugiu da casa dos profetas, em Ramá, foi até o lugar onde Jônatas estava e lhe perguntou: — O que foi que eu fiz? Qual é a minha culpa? E qual é o meu pecado diante de seu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
2 Jônatas respondeu: — Nada disso! Você não será morto. Meu pai não faz coisa nenhuma, nem grande nem pequena, sem primeiro me dizer. Por que, então, meu pai esconderia isso de mim? Não há nada disso.
3 Ix och ijan vin̈aj David chi' yalani:
3 Então Davi respondeu enfaticamente: — Seu pai sabe muito bem que encontrei favor diante de você. Assim, ele resolveu que você não deve ficar sabendo disso, para não se entristecer. Mas tão certo como vive o
4 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
4 Jônatas disse a Davi: — Farei tudo o que você quiser que eu faça.
5 Ix tac'vi vin̈aj David chi':
5 Davi disse a Jônatas: — Amanhã é a Festa da Lua Nova, em que sem falta deveria assentar-me com o rei para comer. Mas deixe que eu vá embora, para me esconder no campo, até a tarde do terceiro dia.
6 Tato tzin sc'anb'ej vin̈ a mam chi', tzal d'a vin̈ to a d'ayach ix in c'ana' to tzin b'atcan d'a Belén in chon̈ab', yujto a masanil eb' in c'ab' voc ol ac'anoch q'uin̈ ichataxon d'a junjun ab'il.
6 Se o seu pai notar a minha ausência, diga o seguinte: “Davi me pediu muito que o deixasse ir a toda pressa a Belém, sua cidade, porque lá será oferecido o sacrifício anual para toda a família.”
7 Yic'ocab' tas tzal chi', tato xchi vin̈, vach' vic syal chi'. Tato scot yoval vin̈ jun, syalelc'ochi to naanxo yuj vin̈ in smilanchamoc.
7 Se ele disser: “Está bem”, então este seu servo terá paz. Porém, se ficar com muita raiva, saiba que ele já decidiu me fazer mal.
8 Ina to toxo ix cac' co ti' d'a yichan̈ Jehová to vach' cac'ani, yuj chi' tzin c'an jun tic d'ayach. Palta tato yel ay in mul, syal in a milanchamoc, man̈ yovaliloc tzin ic'b'at d'a yichan̈ vin̈ a mam chi', xchi vin̈.
8 Use, pois, de misericórdia para com este seu servo, porque você me fez entrar em aliança no Senhor com você. Mas, se sou culpado, mate-me você mesmo. Por que você me levaria ao seu pai?
9 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
9 Então Jônatas disse: — Nada disso! Se eu de algum modo soubesse que o meu pai está determinado a trazer esse mal sobre você, acha que eu não avisaria você?
10 —¿Mach pax ol alan d'ayin, tato chuc ol aj stac'voc vin̈ d'ayach? xchi vin̈aj David chi'.
10 Então Davi perguntou: — Quem irá me avisar, se, por acaso, o seu pai lhe responder asperamente?
11 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
11 Jônatas respondeu: — Venha, vamos ao campo. E eles foram.
12 Ayic ix c'och eb' vin̈ b'aj man̈xalaj anima, ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
12 Jônatas disse a Davi: — O
13 Tato chuc spensar vin̈ d'a a patic jun, aocab' Jehová ol ac'an in yaelal tato max val d'ayach yuj tas ol aj a colan a b'a. Axo ticnaic, colvajocab' Jehová ed'oc icha ix aj scolvaj yed' vin̈ in mam chi'.
13 Mas, se meu pai quiser fazer mal a você, que o Senhor faça com Jônatas o que bem quiser, se eu não o avisar disso e não o deixar ir embora, para que você siga em paz. E que o Senhor esteja com você, como tem estado com o meu pai.
14 A ticnaic, tato pitzaninto ol ach ochcan reyal, tzin c'an d'ayach to ol oc' a c'ool d'ayin icha yoq'uelc'olal Jehová d'ayach, man̈ ol in a milchamlaj.
14 E, se eu, então, ainda viver, use para comigo da bondade do Senhor , para que eu não morra.
15 Tato toxo in cham jun, tzin c'an d'ayach to tza nacot vin̈tilal d'a masanil tiempo. Ayic ol satjiel eb' ajc'ol yuj Jehová, mocab' satel in b'inaj d'a a macb'en, xchi vin̈.
15 Nem tampouco jamais afaste da minha casa a sua bondade; nem ainda quando o Senhor eliminar da face da terra todos os inimigos de Davi.
16 Icha chi' ix aj sb'oancan strato vin̈aj Jonatán chi' yed' vin̈aj David chi', ol b'eyn̈ejb'at d'a scal yin̈tilal vin̈aj David chi'. Ix yalan vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
16 Assim, Jônatas fez aliança com a casa de Davi, dizendo: — Que o
17 Yujto te xajan vin̈aj David chi' yuj vin̈aj Jonatán chi', yuj chi' ix yal vin̈ to svach' b'oejxican jun strato eb' vin̈ chi'.
17 Jônatas fez com que Davi jurasse de novo, pelo amor que lhe tinha, porque Jônatas o amava com todo o amor da sua alma.
18 Ix yalanxi vin̈aj Jonatán chi':
18 Jônatas disse a Davi: — Amanhã é a Festa da Lua Nova. Eles vão perguntar por você, porque o seu lugar estará vazio.
19 Palta axo chab'ej d'a yemc'ualil, sb'at a c'ub'ejel a b'a b'aj a c'ub'ejnaquel a b'a junel. Tza tan̈vej d'a slac'anil q'uen q'ueen scuch Ezel.
19 No terceiro dia, vá depressa ao lugar onde você se escondeu no dia do combinado e fique junto à pedra de Ezel.
20 Tzin julb'at oxeoc in jul-lab' ta', ichato ay junoc mach b'aj van in julvajb'ati.
20 Atirarei três flechas para aquele lado, como quem atira ao alvo.
21 Slajvi chi', svalan d'a vin̈ in checab': Ixic b'at ic'cot in jul-lab' chi', xin cham d'a vin̈. Tato sval d'a vin̈ icha tic: A d'a yichan̈cot tic ay, ic'cot te', ta xin chi, tzach cot d'a junc'olal, malaj tas ol ach ic'an syal chi'. Toxo ix vac' in ti' d'a yichan̈ Jehová to icha chi' ol vutej.
21 Eis que mandarei o moço e lhe direi: “Vá, procure as flechas.” Se eu disser ao moço: “Olhe, as flechas estão para cá de você; traga-as”, então venha, Davi, porque, tão certo como vive o Senhor , você terá paz, e nada há que temer.
22 Palta tato sval jun: A jun in jul-lab' chi', najatto ay d'a ichan̈b'at chi', tato xin chi d'a vin̈, tzach b'at d'a najat a col a b'a yujto a Jehová tzach checanb'ati.
22 Porém, se eu disser ao moço: “Olhe, as flechas estão mais para lá de você”, vá embora, porque o Senhor manda que você vá.
23 A pax d'a co ti' ix calcan tic jun, a Jehová testigo tz'ajcan d'ay to juneln̈ej scalcani, xchi vin̈ d'a vin̈.
23 Quanto àquilo de que eu e você falamos, eis que o Senhor é nossa testemunha para sempre.
24 Ix lajvi chi', ix sc'ub'anel sb'a vin̈aj David chi' d'a caltac te'. Ayic ix chajiel yich yic tz'och q'uin̈ yuj yalji q'uen uj, ix em c'ojan vin̈aj rey Saúl sva'i.
24 Então Davi se escondeu no campo. E, sendo a Festa da Lua Nova, o rei se pôs à mesa para comer.
25 A d'a sat pat ix em c'ojan vin̈ d'a b'ajtaxon tz'em c'ojan. A d'a yichan̈ vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Jonatán, axo d'a stz'ey vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Abner, axo pax xila vin̈aj David, malaj mach ix em c'ojan d'ay.
25 O rei sentou-se na sua cadeira, segundo o costume, no lugar junto à parede. Jônatas ficou na frente dele, e Abner sentou-se ao lado de Saul. Mas o lugar de Davi estava desocupado.
26 A d'a b'ab'el c'u, malaj tas ix yal vin̈aj Saúl chi', yujto ix sna vin̈ icha tic: Tecan ay junoc tas man̈ vach'oc ix sc'ulej vin̈aj David chi', maj am yal sb'oan sb'a vin̈ icha yalan ley d'a ayocto, xchi vin̈ d'a spensar chi'.
26 Porém, naquele dia, Saul não disse nada, pois pensava: “Deve ter acontecido alguma coisa com ele. Ele está cerimonialmente impuro. Certamente está impuro.”
27 Schab'ilxo c'ual yajoch q'uin̈ chi', colann̈ej xila vin̈aj David chi', malaj mach tz'em c'ojan d'ay. Yuj chi' ix sc'anb'ej vin̈aj Saúl d'a vin̈aj Jonatán icha tic:
27 No dia seguinte, o segundo dia da Festa da Lua Nova, o lugar de Davi continuava desocupado. Então Saul perguntou a Jônatas, seu filho: — Por que o filho de Jessé não veio comer, nem ontem nem hoje?
28 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
28 Jônatas respondeu: — Davi me pediu, encarecidamente, que o deixasse ir a Belém.
29 tob' masanil eb' sc'ab' yoc vin̈ snaan q'uin̈ yic silab' d'a schon̈ab', yuj chi' ix avtajb'at vin̈ yuj jun vin̈ yuc'tac. Yal vin̈ d'ayin icha tic: Tato vach' in d'a a sat, cha in b'at vac' tzalajb'oc in c'ool yed' eb' vuc'tac chi', xchi vin̈. Yuj chi' max javilaj vin̈ vael d'a a mexa tic, xchi vin̈.
29 Ele me disse: “Peço que você me deixe ir, porque a nossa família tem um sacrifício na cidade, e um de meus irmãos insiste comigo para que eu vá. Portanto, se encontrei favor aos seus olhos, peço que me deixe partir, para que eu veja os meus irmãos.” Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Ayic ix yab'an vin̈ rey icha chi', ix cot yoval vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi', ix yalan vin̈:
30 Então Saul ficou irado com Jônatas e lhe disse: — Seu filho de mulher vadia e rebelde! Você acha que eu não sei que você elegeu o filho de Jessé, para vergonha sua e para vergonha de sua mãe?
31 ¿Tom max nachajel jab'oc uuj to yacb'an pitzan vin̈ yuninal vin̈aj Isaí chi', man̈ ol ach och reyal yed' pax eb' in̈tilal? A ticnaic, ac'b'at sayumal vin̈, tzic'ancot vin̈ d'ayin, ol in milancham vin̈, xchi vin̈.
31 Pois, enquanto o filho de Jessé viver sobre a terra, nem você estará seguro, nem seguro estará o seu reino. Por isso, mande buscá-lo, agora, porque deve morrer.
32 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
32 Então Jônatas perguntou a Saul, seu pai: — Por que ele deve morrer? O que foi que ele fez?
33 Ayic ix yab'an jun chi' vin̈aj Saúl chi', ix sjulanb'at jun q'uen slanza vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi' yic smilancham vin̈. Icha chi' ix aj snachajel yuj vin̈aj Jonatán chi' to a' vin̈ smam vin̈ chi', snib'ej vin̈ smilcham vin̈aj David chi'.
33 Então Saul atirou a sua lança contra Jônatas para matá-lo. Com isso Jônatas entendeu que, de fato, seu pai já havia decidido matar Davi.
34 Ix cot yoval vin̈aj Jonatán chi', ix q'ue jucnaj vin̈, ix elta vin̈. Majxo valaj vin̈ yed' eb' vin̈ d'a schab'il c'ual chi', yujto ix cus vin̈ yuj vin̈aj David chi', yujto te chuc tas ix yal vin̈aj Saúl chi' ix yab' vin̈.
34 Por isso, Jônatas, com muita raiva, se levantou da mesa e, neste segundo dia da Festa da Lua Nova, não comeu pão, pois ficou muito sentido por causa de Davi, a quem seu pai havia insultado.
35 D'a val sacb'inaj d'a junxo c'u, ix b'at vin̈ yil vin̈aj David chi', icha yaj yalancan eb' vin̈, tzac'anoch jun vin̈ quelem unin yuj vin̈.
35 Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo, no tempo combinado com Davi, e levou consigo um rapazinho.
36 Ix yalan vin̈ d'a vin̈ quelem chi':
36 Então disse ao seu rapaz: — Corra e busque as flechas que eu atirar. O rapaz correu, e ele atirou uma flecha, que fez passar além do rapaz.
37 — ausente —
37 Quando o rapaz chegou ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, Jônatas gritou atrás dele: — A flecha não está mais para lá de você?
38 — ausente —
38 Jônatas gritou mais uma vez: — Vamos! Depressa! Não fique aí parado! O rapaz de Jônatas apanhou as flechas e voltou ao seu senhor.
39 Palta maj nachajel-laj jab'oc yuj vin̈ tas ix sc'ulej vin̈aj Jonatán chi', an̈ej vin̈ ojtannac yed' vin̈aj David tas yaj jun slolonel chi'.
39 O rapaz não entendeu coisa alguma, pois só Jônatas e Davi sabiam deste combinado.
40 Ix lajvi chi', ix yac'an sjul-lab' vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈ quelem chi', ix schecan meltzaj vin̈ vin̈ d'a chon̈ab'.
40 Então Jônatas deu as suas armas ao rapaz que o acompanhava e lhe disse: — Vá, leve-as para a cidade.
41 Ixn̈ej b'atcan vin̈ quelem chi', ix elcancot vin̈aj David d'a spatic q'uen q'ueen. Ixn̈ej elta vin̈ chi', oxel ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈aj Jonatán chi'. Ix lajvi chi' ix stz'ub'lanelta sti' eb' vin̈, ix oc' eb' vin̈ schavan̈il, ix sic'sic'an val vin̈aj David chi' yoq'ui.
41 Quando o rapaz foi embora, Davi se levantou do lado do monte de pedras e se prostrou com o rosto em terra três vezes. E beijaram um ao outro e choraram juntos; Davi, porém, muito mais.
42 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈:
42 Então Jônatas disse a Davi: — Vá em paz, porque ambos juramos em nome do
43 — ausente —
43 Então Davi se levantou e foi embora. E Jônatas voltou para a cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.