1 Samuel 20

A Ch'an Biblia D'a Chuj San Mateo (CAC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ix el lemnaj vin̈aj David d'a Naiot d'a yol yic Ramá, ix b'at yilan vin̈aj Jonatán vin̈, yic syal vin̈ d'a vin̈:
1 Então, fugiu Davi da casa dos profetas, em Ramá, e veio, e disse a Jônatas: Que fiz eu? Qual é a minha culpa? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
2 Ele lhe respondeu: Tal não suceda; não serás morto. Meu pai não faz coisa nenhuma, nem grande nem pequena, sem primeiro me dizer; por que, pois, meu pai me ocultaria isso? Não há nada disso.
3 Ix och ijan vin̈aj David chi' yalani:
3 Então, Davi respondeu enfaticamente: Mui bem sabe teu pai que da tua parte achei mercê; pelo que disse consigo: Não saiba isto Jônatas, para que não se entristeça. Tão certo como vive o Senhor , e tu vives, Jônatas, apenas há um passo entre mim e a morte.
4 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
4 Disse Jônatas a Davi: O que tu desejares eu te farei.
5 Ix tac'vi vin̈aj David chi':
5 Disse Davi a Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova, em que sem falta deveria assentar-me com o rei para comer; mas deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo, até à terceira tarde.
6 Tato tzin sc'anb'ej vin̈ a mam chi', tzal d'a vin̈ to a d'ayach ix in c'ana' to tzin b'atcan d'a Belén in chon̈ab', yujto a masanil eb' in c'ab' voc ol ac'anoch q'uin̈ ichataxon d'a junjun ab'il.
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir a toda pressa a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a família.
7 Yic'ocab' tas tzal chi', tato xchi vin̈, vach' vic syal chi'. Tato scot yoval vin̈ jun, syalelc'ochi to naanxo yuj vin̈ in smilanchamoc.
7 Se disser assim: Está bem! Então, teu servo terá paz. Porém, se muito se indignar, sabe que já o mal está, de fato, determinado por ele.
8 Ina to toxo ix cac' co ti' d'a yichan̈ Jehová to vach' cac'ani, yuj chi' tzin c'an jun tic d'ayach. Palta tato yel ay in mul, syal in a milanchamoc, man̈ yovaliloc tzin ic'b'at d'a yichan̈ vin̈ a mam chi', xchi vin̈.
8 Usa, pois, de misericórdia para com o teu servo, porque lhe fizeste entrar contigo em aliança no Senhor ; se, porém, há em mim culpa, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
9 Então, disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém, se dalguma sorte soubesse que já este mal estava, de fato, determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to declararia eu?
10 —¿Mach pax ol alan d'ayin, tato chuc ol aj stac'voc vin̈ d'ayach? xchi vin̈aj David chi'.
10 Perguntou Davi a Jônatas: Quem tal me fará saber, se, por acaso, teu pai te responder asperamente?
11 Ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
11 Então, disse Jônatas a Davi: Vem, e saiamos ao campo. E saíram.
12 Ayic ix c'och eb' vin̈ b'aj man̈xalaj anima, ix yalan vin̈aj Jonatán chi':
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor , Deus de Israel, seja testemunha. Amanhã ou depois de amanhã, a estas horas sondarei meu pai; se algo houver favorável a Davi, eu to mandarei dizer.
13 Tato chuc spensar vin̈ d'a a patic jun, aocab' Jehová ol ac'an in yaelal tato max val d'ayach yuj tas ol aj a colan a b'a. Axo ticnaic, colvajocab' Jehová ed'oc icha ix aj scolvaj yed' vin̈ in mam chi'.
13 Mas, se meu pai quiser fazer-te mal, faça com Jônatas o Senhor o que a este aprouver, se não to fizer saber eu e não te deixar ir embora, para que sigas em paz. E seja o Senhor contigo, como tem sido com meu pai.
14 A ticnaic, tato pitzaninto ol ach ochcan reyal, tzin c'an d'ayach to ol oc' a c'ool d'ayin icha yoq'uelc'olal Jehová d'ayach, man̈ ol in a milchamlaj.
14 Se eu, então, ainda viver, porventura, não usarás para comigo da bondade do Senhor , para que não morra?
15 Tato toxo in cham jun, tzin c'an d'ayach to tza nacot vin̈tilal d'a masanil tiempo. Ayic ol satjiel eb' ajc'ol yuj Jehová, mocab' satel in b'inaj d'a a macb'en, xchi vin̈.
15 Nem tampouco cortarás jamais da minha casa a tua bondade; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra todos os inimigos de Davi.
16 Icha chi' ix aj sb'oancan strato vin̈aj Jonatán chi' yed' vin̈aj David chi', ol b'eyn̈ejb'at d'a scal yin̈tilal vin̈aj David chi'. Ix yalan vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
16 Assim, fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: Vingue o Senhor os inimigos de Davi.
17 Yujto te xajan vin̈aj David chi' yuj vin̈aj Jonatán chi', yuj chi' ix yal vin̈ to svach' b'oejxican jun strato eb' vin̈ chi'.
17 Jônatas fez jurar a Davi de novo, pelo amor que este lhe tinha, porque Jônatas o amava com todo o amor da sua alma.
18 Ix yalanxi vin̈aj Jonatán chi':
18 Disse-lhe Jônatas: Amanhã é a Festa da Lua Nova; perguntar-se-á por ti, porque o teu lugar estará vazio.
19 Palta axo chab'ej d'a yemc'ualil, sb'at a c'ub'ejel a b'a b'aj a c'ub'ejnaquel a b'a junel. Tza tan̈vej d'a slac'anil q'uen q'ueen scuch Ezel.
19 Ao terceiro dia, descerás apressadamente e irás para o lugar em que te escondeste no dia do ajuste; e fica junto à pedra de Ezel.
20 Tzin julb'at oxeoc in jul-lab' ta', ichato ay junoc mach b'aj van in julvajb'ati.
20 Atirarei três flechas para aquele lado, como quem atira ao alvo.
21 Slajvi chi', svalan d'a vin̈ in checab': Ixic b'at ic'cot in jul-lab' chi', xin cham d'a vin̈. Tato sval d'a vin̈ icha tic: A d'a yichan̈cot tic ay, ic'cot te', ta xin chi, tzach cot d'a junc'olal, malaj tas ol ach ic'an syal chi'. Toxo ix vac' in ti' d'a yichan̈ Jehová to icha chi' ol vutej.
21 Eis que mandarei o moço e lhe direi: Vai, procura as flechas; se eu disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti, traze-as; então, vem, Davi, porque, tão certo como vive o Senhor , terás paz, e nada há que temer.
22 Palta tato sval jun: A jun in jul-lab' chi', najatto ay d'a ichan̈b'at chi', tato xin chi d'a vin̈, tzach b'at d'a najat a col a b'a yujto a Jehová tzach checanb'ati.
22 Porém, se disser ao moço: Olha que as flechas estão para lá de ti. Vai-te embora, porque o Senhor te manda ir.
23 A pax d'a co ti' ix calcan tic jun, a Jehová testigo tz'ajcan d'ay to juneln̈ej scalcani, xchi vin̈ d'a vin̈.
23 Quanto àquilo de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti, para sempre.
24 Ix lajvi chi', ix sc'ub'anel sb'a vin̈aj David chi' d'a caltac te'. Ayic ix chajiel yich yic tz'och q'uin̈ yuj yalji q'uen uj, ix em c'ojan vin̈aj rey Saúl sva'i.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a Festa da Lua Nova, pôs-se o rei à mesa para comer.
25 A d'a sat pat ix em c'ojan vin̈ d'a b'ajtaxon tz'em c'ojan. A d'a yichan̈ vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Jonatán, axo d'a stz'ey vin̈ ix em c'ojan vin̈aj Abner, axo pax xila vin̈aj David, malaj mach ix em c'ojan d'ay.
25 Assentou-se o rei na sua cadeira, segundo o costume, no lugar junto à parede; Jônatas, defronte dele, e Abner, ao lado de Saul; mas o lugar de Davi estava desocupado.
26 A d'a b'ab'el c'u, malaj tas ix yal vin̈aj Saúl chi', yujto ix sna vin̈ icha tic: Tecan ay junoc tas man̈ vach'oc ix sc'ulej vin̈aj David chi', maj am yal sb'oan sb'a vin̈ icha yalan ley d'a ayocto, xchi vin̈ d'a spensar chi'.
26 Porém, naquele dia, não disse Saul nada, pois pensava: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; talvez esteja contaminado.
27 Schab'ilxo c'ual yajoch q'uin̈ chi', colann̈ej xila vin̈aj David chi', malaj mach tz'em c'ojan d'ay. Yuj chi' ix sc'anb'ej vin̈aj Saúl d'a vin̈aj Jonatán icha tic:
27 Sucedeu também ao outro dia, o segundo da Festa da Lua Nova, que o lugar de Davi continuava desocupado; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio a comer o filho de Jessé, nem ontem nem hoje?
28 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi':
28 Respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu, encarecidamente, que o deixasse ir a Belém.
29 tob' masanil eb' sc'ab' yoc vin̈ snaan q'uin̈ yic silab' d'a schon̈ab', yuj chi' ix avtajb'at vin̈ yuj jun vin̈ yuc'tac. Yal vin̈ d'ayin icha tic: Tato vach' in d'a a sat, cha in b'at vac' tzalajb'oc in c'ool yed' eb' vuc'tac chi', xchi vin̈. Yuj chi' max javilaj vin̈ vael d'a a mexa tic, xchi vin̈.
29 Ele me disse: Peço-te que me deixes ir, porque a nossa família tem um sacrifício na cidade, e um de meus irmãos insiste comigo para que eu vá. Se, pois, agora, achei mercê aos teus olhos, peço-te que me deixes partir, para que veja meus irmãos. Por isso, não veio à mesa do rei.
30 Ayic ix yab'an vin̈ rey icha chi', ix cot yoval vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi', ix yalan vin̈:
30 Então, se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho de mulher perversa e rebelde; não sei eu que elegeste o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha do recato de tua mãe?
31 ¿Tom max nachajel jab'oc uuj to yacb'an pitzan vin̈ yuninal vin̈aj Isaí chi', man̈ ol ach och reyal yed' pax eb' in̈tilal? A ticnaic, ac'b'at sayumal vin̈, tzic'ancot vin̈ d'ayin, ol in milancham vin̈, xchi vin̈.
31 Pois, enquanto o filho de Jessé viver sobre a terra, nem tu estarás seguro, nem seguro o teu reino; pelo que manda buscá-lo, agora, porque deve morrer.
32 Ix tac'vi vin̈aj Jonatán chi' icha tic:
32 Então, respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de ele morrer? Que fez ele?
33 Ayic ix yab'an jun chi' vin̈aj Saúl chi', ix sjulanb'at jun q'uen slanza vin̈ d'a vin̈aj Jonatán chi' yic smilancham vin̈. Icha chi' ix aj snachajel yuj vin̈aj Jonatán chi' to a' vin̈ smam vin̈ chi', snib'ej vin̈ smilcham vin̈aj David chi'.
33 Então, Saul atirou-lhe com a lança para o ferir; com isso entendeu Jônatas que, de fato, seu pai já determinara matar a Davi.
34 Ix cot yoval vin̈aj Jonatán chi', ix q'ue jucnaj vin̈, ix elta vin̈. Majxo valaj vin̈ yed' eb' vin̈ d'a schab'il c'ual chi', yujto ix cus vin̈ yuj vin̈aj David chi', yujto te chuc tas ix yal vin̈aj Saúl chi' ix yab' vin̈.
34 Pelo que Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa e, neste segundo dia da Festa da Lua Nova, não comeu pão, pois ficara muito sentido por causa de Davi, a quem seu pai havia ultrajado.
35 D'a val sacb'inaj d'a junxo c'u, ix b'at vin̈ yil vin̈aj David chi', icha yaj yalancan eb' vin̈, tzac'anoch jun vin̈ quelem unin yuj vin̈.
35 Na manhã seguinte, saiu Jônatas ao campo, no tempo ajustado com Davi, e levou consigo um rapaz.
36 Ix yalan vin̈ d'a vin̈ quelem chi':
36 Então, disse ao seu rapaz: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Este correu, e ele atirou uma flecha, que fez passar além do rapaz.
37 — ausente —
37 Chegando o rapaz ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, gritou Jônatas atrás dele e disse: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 — ausente —
38 Tornou Jônatas a gritar: Apressa-te, não te demores. O rapaz de Jônatas apanhou as flechas e voltou ao seu senhor.
39 Palta maj nachajel-laj jab'oc yuj vin̈ tas ix sc'ulej vin̈aj Jonatán chi', an̈ej vin̈ ojtannac yed' vin̈aj David tas yaj jun slolonel chi'.
39 O rapaz não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste ajuste.
40 Ix lajvi chi', ix yac'an sjul-lab' vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈ quelem chi', ix schecan meltzaj vin̈ vin̈ d'a chon̈ab'.
40 Então, Jônatas deu as suas armas ao rapaz que o acompanhava e disse-lhe: Anda, leva-as à cidade.
41 Ixn̈ej b'atcan vin̈ quelem chi', ix elcancot vin̈aj David d'a spatic q'uen q'ueen. Ixn̈ej elta vin̈ chi', oxel ix em n̈ojan vin̈ d'a yichan̈ vin̈aj Jonatán chi'. Ix lajvi chi' ix stz'ub'lanelta sti' eb' vin̈, ix oc' eb' vin̈ schavan̈il, ix sic'sic'an val vin̈aj David chi' yoq'ui.
41 Indo-se o rapaz, levantou-se Davi do lado do sul e prostrou-se rosto em terra três vezes; e beijaram-se um ao outro e choraram juntos; Davi, porém, muito mais.
42 Ix lajvi chi', ix yalan vin̈aj Jonatán chi' d'a vin̈:
42 Disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz, porquanto juramos ambos em nome do Senhor , dizendo: O Senhor seja para sempre entre mim e ti e entre a minha descendência e a tua.
43 — ausente —
43 Então, se levantou Davi e se foi; e Jônatas entrou na cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.