Mateus 22

Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ábaya lagúmeserun Jesúsu adímureja joun láu jémpulu, ába laríñagun joun.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Nijánya ában jémpulu luáguti arúeijani le lánina siélu. Ñíñein ában urúei adǘgüti ában fédu lubá lamárieidun lisáani.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ába loúnajaniña lumúsuniña oúgaña amísurajoútiña, májatiña amísurajoútiña jayábin.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ábaya loúnajan ámu músu, ába laríñagun joun. “Aríñaga jumá joun amísurajoútiña luágu aráanseeli lan eígini. Áfaragüda náaña bágasu jáma nilǘgüniña anímaalugu dibúnetiña, aráanseeli sun cátei, lun jayábin maríeirugu.”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Madǘgüntiña amísurajoútiña gásu. Ába lídin ában jádaangiñe lichárigu, ñǘdün ában adǘga ámu wadágimanu,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ja jíbiri, ába járügüdüniña lumúsuniña urúei, ába joúseruniña wuríba, ába jáfaraguniña jilágubei.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ábati lagáñidun urúei sarágu, ába loúnajaniña lisúdaaranigu áfaraguaña gáfarajatiña jagía jilágubei lúma águdei jageíra.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ába laríñagun joun lumúsuniña. “Aráanseeli sun cátei lun maríei, áni amísurajoútiña jagǘra madǘnamatiña lun jamísurajoúniwa.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Jeíba lubeíti luágu buri larígei ǘma, ábame jamísurajaniña sun ja úmatiña jadúnragua.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ába joúdin músu luágu buri ǘma, ába joúndaruniña sun ja úmabaña jadúnragua, buítiña jáma wuríbatiña, ába tabuínchun múna jáu gürígia.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 ‘Ábati lebélurun urúei aríjaña amísurajoútiña, ába laríjin ában wügǘri le madáüragunti quei lun ában maríei ñi.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ába laríñagun lun. “Numáda, ¿ída liñági bebélurunbei ñájoun madáüragunga quei lun ában maríei?” Maní ligía.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Ába laríñagun urúei joun ja eténirubaña lún buri dábula. “Gürágua jumeí lugúdi lúma lújabu, fíjumei lídoun lubúriga le boúgudibei, le ñíba lubeí layájuaja, acǘnrijame lári.”
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Ába laríñagun Jesúsu joun ja agáambubalin.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ába joúdin fariséogu, ába júaradun aríja cába lan gayára lan jadǘgün lun jaríñagagüdüni Jesúsu cátei le uáguti gayára lan jadárirun lidúnrun.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ábati joúnajan jádaangiñe jánigu úara jáma jádaangiñe lánigu Heródes, aríñaga lun Jesúsu.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Rúbei lubeíti barítagun woun. ¿Buítisan lun lafáyeirúniwa seínsu lun urúei Rómana ódi mabuídunti?
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Aríagu líña Jesúsu lun luríba jayúmajan, ába laríñagun joun.
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Arúfuda jumeí seínsu le áubei lafáyeijoúa liseínsuna gumádi nun.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Dan laríjini, ába lálügüdüniña.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Ába jaríñagun lun.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Dan jagáambunbalin le, ába laweíridun janígi, ába jígiruni, ába joúdin.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Wéyu méme ligía, ába joúdin fiú saduséogu aríjei Jesúsu. Jaríñajare saduséogu luágu úa lan ásaaruni lídaangiñe oúweni. Ábati jaríñagun lun Jesúsu.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 —Maésturu, aríñagatí meja Moisés luágu ánjein lan oúwe ában wügǘri le maríeiti masáaniguga táu lúmari, lúnti lan lamárieidun lamúlen túma wǘri to ueíboun loúwe, lun gasáanigu lan táu lun líbugaña le oúwebei.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Wel, ñíñanu méjati sédü gamúlenuguátiña ya wádan, ába lamárieidun le furúmiñeti, ába loúnwen. Quei masáanigu lubeí táu lúmari, ába lígirunun lun lamúlen.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Ligía méme suséreti lun jabíaman, lárigiñe lun jǘrüwan darí lúmoun jasédün.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Lárigiñe, ába gíñe toúnwen wǘri.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Dánmeti jásaarun lídaangiñe oúweni, ¿cábati úmari wǘri tugúya jádaangiñe sédü gamúlenuguátiña ja, lárigiñe maríei jamá sun jagía túma?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Ába laríñagun Jesúsu joun.
29 Jesus respondeu:
30 Dánme le jásaarun jiláaña lúnya jabágaridun, ámujalime jabágari, magámaridun jába, míchugun jamáñame jasáanigu lun maríei, queísi magámaridun jamá ánjeligu siélu.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Ánjeinti luágu sará jamá jiláaña lúnya jabágaridun, ¿malíijan jumágili le laríñagubei Búngiu gúanarü jun? ítara líña laríñagun.
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Áu Lubúngiutebei Abrahám, Lubúngiute Isáac, Lubúngiute Jacób.” Ítara líña lubeíti, ánjein jamúga jiláañu jáña lubeí wügǘriña jagía lun sun dan, maríñagunti jamúgati Búngiu luágu Jabúngiute lan, ladǘga máma Jabúngiute jiláguaaña Búngiu, Jabúngiute wínwangiña.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Dan jagáambunbalin gürígia cátei le, ába laweíridun janígi láu le larúfudajabei.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Dan le jasúbudirunbalin fariséogu luágu manígüda láaña lan Jesúsu saduséogu, ába joúndaragun,
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 ñíñein ában jádaangiñe le arúfudajati lilúrudun Moisés, abúseeruti laríjin lábun Jesúsu, ába laríñagun lun.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Maésturu, ¿cásan gumádi weírigutimaabei lídan lilúrudun Búngiu?
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Ába laríñagun Jesúsu lun.
37 Jesus respondeu:
38 Niján gumádi weírigutimaabei, furúmiñeti gíñe lídaangiñe sun lugúmadin Búngiu.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Áni le libíaman lídan uweíriguni lenége le, ítara líña. “Jínsiñe jamá bíbirigu bun quei bínsiñegua búngua.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Bián gumádi le, ligía ébuubei lun sun lilúrudun Moisés lúma jarúfudajan profétagu.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Sun añája lan fariséogu oúndaragu,
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 ába laríñagun Jesúsu joun.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Ábati laríñagun Jesúsu joun.
43 E Jesus perguntou:
44 Laríñajare Búngiu lun Nabúreme.
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 ¿Ída lubáti ladǘgawagun lan Davíd Crístu ánjein wá lubali Davíd guánarü Crístu Nabúreme?
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Úati ni ában gayáraati loúnabun ni ában dimúrei, lúmagiñeti wéyu ligía, manígiti ni ában lun liábin álügüdaguei.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.