Mateus 22
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs BKJ
1 Ábaya lagúmeserun Jesúsu adímureja joun láu jémpulu, ába laríñagun joun.
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 —Nijánya ában jémpulu luáguti arúeijani le lánina siélu. Ñíñein ában urúei adǘgüti ában fédu lubá lamárieidun lisáani.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Ába loúnajaniña lumúsuniña oúgaña amísurajoútiña, májatiña amísurajoútiña jayábin.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Ábaya loúnajan ámu músu, ába laríñagun joun. “Aríñaga jumá joun amísurajoútiña luágu aráanseeli lan eígini. Áfaragüda náaña bágasu jáma nilǘgüniña anímaalugu dibúnetiña, aráanseeli sun cátei, lun jayábin maríeirugu.”
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Madǘgüntiña amísurajoútiña gásu. Ába lídin ában jádaangiñe lichárigu, ñǘdün ában adǘga ámu wadágimanu,
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 ja jíbiri, ába járügüdüniña lumúsuniña urúei, ába joúseruniña wuríba, ába jáfaraguniña jilágubei.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Ábati lagáñidun urúei sarágu, ába loúnajaniña lisúdaaranigu áfaraguaña gáfarajatiña jagía jilágubei lúma águdei jageíra.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Ába laríñagun joun lumúsuniña. “Aráanseeli sun cátei lun maríei, áni amísurajoútiña jagǘra madǘnamatiña lun jamísurajoúniwa.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Jeíba lubeíti luágu buri larígei ǘma, ábame jamísurajaniña sun ja úmatiña jadúnragua.”
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Ába joúdin músu luágu buri ǘma, ába joúndaruniña sun ja úmabaña jadúnragua, buítiña jáma wuríbatiña, ába tabuínchun múna jáu gürígia.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 ‘Ábati lebélurun urúei aríjaña amísurajoútiña, ába laríjin ában wügǘri le madáüragunti quei lun ában maríei ñi.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Ába laríñagun lun. “Numáda, ¿ída liñági bebélurunbei ñájoun madáüragunga quei lun ában maríei?” Maní ligía.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Ába laríñagun urúei joun ja eténirubaña lún buri dábula. “Gürágua jumeí lugúdi lúma lújabu, fíjumei lídoun lubúriga le boúgudibei, le ñíba lubeí layájuaja, acǘnrijame lári.”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Ába laríñagun Jesúsu joun ja agáambubalin.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ába joúdin fariséogu, ába júaradun aríja cába lan gayára lan jadǘgün lun jaríñagagüdüni Jesúsu cátei le uáguti gayára lan jadárirun lidúnrun.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Ábati joúnajan jádaangiñe jánigu úara jáma jádaangiñe lánigu Heródes, aríñaga lun Jesúsu.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Rúbei lubeíti barítagun woun. ¿Buítisan lun lafáyeirúniwa seínsu lun urúei Rómana ódi mabuídunti?
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Aríagu líña Jesúsu lun luríba jayúmajan, ába laríñagun joun.
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Arúfuda jumeí seínsu le áubei lafáyeijoúa liseínsuna gumádi nun.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Dan laríjini, ába lálügüdüniña.
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Ába jaríñagun lun.
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Dan jagáambunbalin le, ába laweíridun janígi, ába jígiruni, ába joúdin.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Wéyu méme ligía, ába joúdin fiú saduséogu aríjei Jesúsu. Jaríñajare saduséogu luágu úa lan ásaaruni lídaangiñe oúweni. Ábati jaríñagun lun Jesúsu.
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —Maésturu, aríñagatí meja Moisés luágu ánjein lan oúwe ában wügǘri le maríeiti masáaniguga táu lúmari, lúnti lan lamárieidun lamúlen túma wǘri to ueíboun loúwe, lun gasáanigu lan táu lun líbugaña le oúwebei.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Wel, ñíñanu méjati sédü gamúlenuguátiña ya wádan, ába lamárieidun le furúmiñeti, ába loúnwen. Quei masáanigu lubeí táu lúmari, ába lígirunun lun lamúlen.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Ligía méme suséreti lun jabíaman, lárigiñe lun jǘrüwan darí lúmoun jasédün.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Lárigiñe, ába gíñe toúnwen wǘri.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Dánmeti jásaarun lídaangiñe oúweni, ¿cábati úmari wǘri tugúya jádaangiñe sédü gamúlenuguátiña ja, lárigiñe maríei jamá sun jagía túma?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Ába laríñagun Jesúsu joun.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Dánme le jásaarun jiláaña lúnya jabágaridun, ámujalime jabágari, magámaridun jába, míchugun jamáñame jasáanigu lun maríei, queísi magámaridun jamá ánjeligu siélu.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Ánjeinti luágu sará jamá jiláaña lúnya jabágaridun, ¿malíijan jumágili le laríñagubei Búngiu gúanarü jun? ítara líña laríñagun.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 “Áu Lubúngiutebei Abrahám, Lubúngiute Isáac, Lubúngiute Jacób.” Ítara líña lubeíti, ánjein jamúga jiláañu jáña lubeí wügǘriña jagía lun sun dan, maríñagunti jamúgati Búngiu luágu Jabúngiute lan, ladǘga máma Jabúngiute jiláguaaña Búngiu, Jabúngiute wínwangiña.
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Dan jagáambunbalin gürígia cátei le, ába laweíridun janígi láu le larúfudajabei.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Dan le jasúbudirunbalin fariséogu luágu manígüda láaña lan Jesúsu saduséogu, ába joúndaragun,
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 ñíñein ában jádaangiñe le arúfudajati lilúrudun Moisés, abúseeruti laríjin lábun Jesúsu, ába laríñagun lun.
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 —Maésturu, ¿cásan gumádi weírigutimaabei lídan lilúrudun Búngiu?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ába laríñagun Jesúsu lun.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Niján gumádi weírigutimaabei, furúmiñeti gíñe lídaangiñe sun lugúmadin Búngiu.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Áni le libíaman lídan uweíriguni lenége le, ítara líña. “Jínsiñe jamá bíbirigu bun quei bínsiñegua búngua.”
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Bián gumádi le, ligía ébuubei lun sun lilúrudun Moisés lúma jarúfudajan profétagu.
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Sun añája lan fariséogu oúndaragu,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 ába laríñagun Jesúsu joun.
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Ábati laríñagun Jesúsu joun.
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Laríñajare Búngiu lun Nabúreme.
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 ¿Ída lubáti ladǘgawagun lan Davíd Crístu ánjein wá lubali Davíd guánarü Crístu Nabúreme?
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Úati ni ában gayáraati loúnabun ni ában dimúrei, lúmagiñeti wéyu ligía, manígiti ni ában lun liábin álügüdaguei.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.