Mateus 22
Lerérun Búngiu To Lánina Iséri Darádu (CABNT) vs ACF
1 Ábaya lagúmeserun Jesúsu adímureja joun láu jémpulu, ába laríñagun joun.
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 —Nijánya ában jémpulu luáguti arúeijani le lánina siélu. Ñíñein ában urúei adǘgüti ában fédu lubá lamárieidun lisáani.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Ába loúnajaniña lumúsuniña oúgaña amísurajoútiña, májatiña amísurajoútiña jayábin.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Ábaya loúnajan ámu músu, ába laríñagun joun. “Aríñaga jumá joun amísurajoútiña luágu aráanseeli lan eígini. Áfaragüda náaña bágasu jáma nilǘgüniña anímaalugu dibúnetiña, aráanseeli sun cátei, lun jayábin maríeirugu.”
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 Madǘgüntiña amísurajoútiña gásu. Ába lídin ában jádaangiñe lichárigu, ñǘdün ában adǘga ámu wadágimanu,
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 ja jíbiri, ába járügüdüniña lumúsuniña urúei, ába joúseruniña wuríba, ába jáfaraguniña jilágubei.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Ábati lagáñidun urúei sarágu, ába loúnajaniña lisúdaaranigu áfaraguaña gáfarajatiña jagía jilágubei lúma águdei jageíra.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Ába laríñagun joun lumúsuniña. “Aráanseeli sun cátei lun maríei, áni amísurajoútiña jagǘra madǘnamatiña lun jamísurajoúniwa.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Jeíba lubeíti luágu buri larígei ǘma, ábame jamísurajaniña sun ja úmatiña jadúnragua.”
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 Ába joúdin músu luágu buri ǘma, ába joúndaruniña sun ja úmabaña jadúnragua, buítiña jáma wuríbatiña, ába tabuínchun múna jáu gürígia.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 ‘Ábati lebélurun urúei aríjaña amísurajoútiña, ába laríjin ában wügǘri le madáüragunti quei lun ában maríei ñi.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 Ába laríñagun lun. “Numáda, ¿ída liñági bebélurunbei ñájoun madáüragunga quei lun ában maríei?” Maní ligía.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Ába laríñagun urúei joun ja eténirubaña lún buri dábula. “Gürágua jumeí lugúdi lúma lújabu, fíjumei lídoun lubúriga le boúgudibei, le ñíba lubeí layájuaja, acǘnrijame lári.”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Ába laríñagun Jesúsu joun ja agáambubalin.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ába joúdin fariséogu, ába júaradun aríja cába lan gayára lan jadǘgün lun jaríñagagüdüni Jesúsu cátei le uáguti gayára lan jadárirun lidúnrun.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Ábati joúnajan jádaangiñe jánigu úara jáma jádaangiñe lánigu Heródes, aríñaga lun Jesúsu.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Rúbei lubeíti barítagun woun. ¿Buítisan lun lafáyeirúniwa seínsu lun urúei Rómana ódi mabuídunti?
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Aríagu líña Jesúsu lun luríba jayúmajan, ába laríñagun joun.
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Arúfuda jumeí seínsu le áubei lafáyeijoúa liseínsuna gumádi nun.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Dan laríjini, ába lálügüdüniña.
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Ába jaríñagun lun.
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Dan jagáambunbalin le, ába laweíridun janígi, ába jígiruni, ába joúdin.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Wéyu méme ligía, ába joúdin fiú saduséogu aríjei Jesúsu. Jaríñajare saduséogu luágu úa lan ásaaruni lídaangiñe oúweni. Ábati jaríñagun lun Jesúsu.
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —Maésturu, aríñagatí meja Moisés luágu ánjein lan oúwe ában wügǘri le maríeiti masáaniguga táu lúmari, lúnti lan lamárieidun lamúlen túma wǘri to ueíboun loúwe, lun gasáanigu lan táu lun líbugaña le oúwebei.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Wel, ñíñanu méjati sédü gamúlenuguátiña ya wádan, ába lamárieidun le furúmiñeti, ába loúnwen. Quei masáanigu lubeí táu lúmari, ába lígirunun lun lamúlen.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Ligía méme suséreti lun jabíaman, lárigiñe lun jǘrüwan darí lúmoun jasédün.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Lárigiñe, ába gíñe toúnwen wǘri.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Dánmeti jásaarun lídaangiñe oúweni, ¿cábati úmari wǘri tugúya jádaangiñe sédü gamúlenuguátiña ja, lárigiñe maríei jamá sun jagía túma?
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 Ába laríñagun Jesúsu joun.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Dánme le jásaarun jiláaña lúnya jabágaridun, ámujalime jabágari, magámaridun jába, míchugun jamáñame jasáanigu lun maríei, queísi magámaridun jamá ánjeligu siélu.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Ánjeinti luágu sará jamá jiláaña lúnya jabágaridun, ¿malíijan jumágili le laríñagubei Búngiu gúanarü jun? ítara líña laríñagun.
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 “Áu Lubúngiutebei Abrahám, Lubúngiute Isáac, Lubúngiute Jacób.” Ítara líña lubeíti, ánjein jamúga jiláañu jáña lubeí wügǘriña jagía lun sun dan, maríñagunti jamúgati Búngiu luágu Jabúngiute lan, ladǘga máma Jabúngiute jiláguaaña Búngiu, Jabúngiute wínwangiña.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Dan jagáambunbalin gürígia cátei le, ába laweíridun janígi láu le larúfudajabei.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Dan le jasúbudirunbalin fariséogu luágu manígüda láaña lan Jesúsu saduséogu, ába joúndaragun,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 ñíñein ában jádaangiñe le arúfudajati lilúrudun Moisés, abúseeruti laríjin lábun Jesúsu, ába laríñagun lun.
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 —Maésturu, ¿cásan gumádi weírigutimaabei lídan lilúrudun Búngiu?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ába laríñagun Jesúsu lun.
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Niján gumádi weírigutimaabei, furúmiñeti gíñe lídaangiñe sun lugúmadin Búngiu.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Áni le libíaman lídan uweíriguni lenége le, ítara líña. “Jínsiñe jamá bíbirigu bun quei bínsiñegua búngua.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Bián gumádi le, ligía ébuubei lun sun lilúrudun Moisés lúma jarúfudajan profétagu.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Sun añája lan fariséogu oúndaragu,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 ába laríñagun Jesúsu joun.
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 Ábati laríñagun Jesúsu joun.
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Laríñajare Búngiu lun Nabúreme.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 ¿Ída lubáti ladǘgawagun lan Davíd Crístu ánjein wá lubali Davíd guánarü Crístu Nabúreme?
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Úati ni ában gayáraati loúnabun ni ában dimúrei, lúmagiñeti wéyu ligía, manígiti ni ában lun liábin álügüdaguei.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.