Romanos 9

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pues entonces tunor lo que war inwareox era war inche cocha inteꞌ ajcꞌupesiaj tama e Cristo y machi war inmajresox. Pues Unawalir e Dios war ubꞌijres niwalma y tamar era innata que erach tunor lo que war inwareox era.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Pues nen era intzꞌintzꞌa tama niwalma y acꞌuxun niwalma ubꞌan
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 umen que war unsre meyra tuaꞌ acorpesnobꞌ tunor nipiarobꞌ tama e wer xeꞌ jax e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel. Y nen era turix tuaꞌ inquetpa bꞌaxbꞌir ani y tuaꞌ inquetpa najtir tut e Cristo jay umen era erer uchꞌamiobꞌ ani e corpesiaj.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Pues tunor nipiarobꞌ era tama e wer xeꞌ turobꞌ tara tor e rum coner maxtacobꞌ tuaꞌ inteꞌ winic xeꞌ ucꞌabꞌa Israel xeꞌ turuan tama e onian tiempo. Y tunor e gente tuaꞌ e Israel xeꞌ turuanobꞌ tama e onian tiempo chꞌajmobꞌ umen e Dios tuaꞌ aquetpobꞌ umaxtacobꞌ. Y meyra ixin uche e Dios tacarobꞌ tama e onian tiempo. Pues quetpa utawarer e Dios tacarobꞌ, y e Dios uche cora pacto tacarobꞌ, y ajcꞌunobꞌ uley e Moisés, y ajcꞌunobꞌ cocha tuaꞌ uyujtzꞌiobꞌ ut e Dios tama e templo, y arobꞌnobꞌ lo que e Dios cꞌani axin uche tuaꞌ utacrion.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Pues tunor nipiarobꞌ era tama e wer xeꞌ turobꞌ tor e rum coner jax umaxtacobꞌ e Israel era y tuobꞌ uchꞌajnarir e nuquir winicobꞌ xeꞌ turobꞌ tama e onian tiempo. Y tamar e chꞌajnarir era ubꞌan tiaꞌ cuxpa e Cristo xeꞌ jax Cadiosir xeꞌ quetpa tujor tunor lo que ayan y xeꞌ war catattzꞌi iraj iraj. Amén.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Pues machi cꞌani caware que e Dios machi cꞌapa uche tunor lo que uyare e gente tuaꞌ e Israel que bꞌan tuaꞌ uche, sino que majax tunor e gente xeꞌ locꞌoyobꞌ tama uchꞌajnar e Israel acꞌupseyanobꞌto tama e Dios bꞌan cocha cay uchiobꞌ e gente tuaꞌ e Israel xeꞌ turuanobꞌ tama e onian tiempo.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Y machi quetpobꞌ tama uchꞌajnar e Abraham tunor e maxtac xeꞌ cuxpobꞌ tamar, sino que ojron e Dios y che: “Jax taca tin e locꞌoy tama uchꞌajnar e Isaac tuaꞌ aquetpobꞌ sicbꞌabꞌirobꞌ umen e Dios”, che e Dios.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Pues e ojroner era uwirsion que conda acuxpa inteꞌ uyunen tama e Abraham machi war che que jaxir tuaꞌ aquetpa inteꞌ umaxtac e Dios. Sino que jax taca tin e cuxpa umen ucꞌotorer e Dios tuaꞌ aquetpa tama uchꞌajnar e Abraham era.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Porque lo que arobꞌna e Abraham umen e Dios jax era: “Cꞌani inyopa otronyajr y cꞌani acuxpa inteꞌ uyar e Sara”, che e Dios.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Y ayanto más. Porque e Rebeca xeꞌ turuan tama e onian tiempo ucuxi uyar xeꞌ chachaꞌ y inteꞌ taca utata e maxtacobꞌ era xeꞌ jax catata viejo Isaac.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Entonces ¿tucꞌa cawaric tamar era? ¿O mabꞌambꞌan ca lo que ubꞌijnu uche Cadiosir era? Machi.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Porque e Dios uyare e Moisés y che: “Cꞌani inchectes nicꞌunersiaj tut xeꞌ incꞌani y cꞌani inyajta ut xeꞌ incꞌani ubꞌan”, che e Dios.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Entonces machi tuaꞌ asicbꞌana inteꞌ winic umen taca que bꞌan war ucꞌani y nien umen que uturbꞌa ubꞌa tuaꞌ achꞌajma, sino que cꞌani asicbꞌana inteꞌ jay yajtana ut umen e Dios.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Pues chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios lo que e Dios cay uyare e rey tuaꞌ e Egipto que: “Nen inchiet iquetpa rey tujor e Egipto era tuaꞌ inchecsu tamaret tunor nicꞌotorer y tuaꞌ acꞌotoy unatobꞌ nicꞌabꞌa tunor e gente tara tor e rum”, che e Dios.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Y tamar era erer cawira que e Dios erer uyajta ut tin taca xeꞌ ucꞌani, pero que erer uqꞌuecꞌojse uyalma tin e cꞌani uqꞌuecꞌojse ubꞌan.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Pues erer ani awaren y che: “Y jay bꞌan quetpa ¿tucꞌa tuaꞌ que e Dios warto uyari ticajor que jax non xeꞌ war cache e mabꞌambꞌanir? Porque ¿chi uyubꞌi uquete uwabꞌu lo que cꞌani uche e Dios?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Pero net xeꞌ winiquet, ¿chiet net tuaꞌ aware e Dios que majax bueno lo que war uche? Pues jay erer ani oꞌjron inteꞌ bꞌejt bꞌajcꞌat axin uyare e ajpacbꞌejt y che: “¿Tucꞌa tuaꞌ achien inquetpa ingojr bꞌejt cocha era?” che ani inteꞌ bꞌejt uyare e ajpacbꞌejt. Pero bꞌajcꞌat asutpa oꞌjron e ajpacbꞌejt otronyajr taca e bꞌejt y che: “¿Tuqꞌuet net tuaꞌ más cꞌani anata?” che ani e ajpacbꞌejt.
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Pues tin e ajpacbꞌejt, ¿ma ca erer uche lo que ucꞌani taca e tzꞌijc rum? Porque jaxir erer uche inteꞌ bꞌejt xeꞌ más galan tuaꞌ uchꞌubꞌa y erer uche otronteꞌ bꞌejt tuaꞌ axin ucꞌampes iraj iraj tama e tzꞌijc era.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Pues bꞌan cocha turu e ajpacbꞌejt era y bꞌan e Dios ubꞌan, jaxir erer uche lo que ucꞌani taca e gente xeꞌ turobꞌ tara tor e rum. Y jay jaxir cꞌani uchectes uqꞌuijnar taca ucꞌotorer tut e gente xeꞌ satrem xeꞌ turobꞌ tara tor e rum, pues erer uche. Pues e Dios cay uturbꞌa ubꞌa tuaꞌ acojcsan tama tin e quetpix tuaꞌ ajajtzꞌobꞌ y xeꞌ tawar tuaꞌ atijresnobꞌ.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Pero Cadiosir cꞌani uchectes ubꞌa ticoit ubꞌan que nojta utawarer, y bꞌan war uchectes ticoit non coner xeꞌ sicbꞌabꞌiron umener desde ucajyesnibꞌir tunor era tuaꞌ caxin cachꞌami ucꞌunersiaj y tuaꞌ axejra utawarer tacaron.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Porque non xeꞌ pejcbꞌiron umen e Dios majax non taca xeꞌ tuon e Israel sino que ayanon xeꞌ majax tuon e Israel ubꞌan xeꞌ pejcbꞌiron.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Oseas tama e onian tiempo tamar e gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel y che:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Y e winicobꞌ xeꞌ turobꞌ tama inteꞌ lugar tiaꞌ arobꞌnobꞌ que: “Nox majax nichinamox”, che e Dios,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Pero tamar e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Isaías y che: “Motor que ayan meyra sian gente tuaꞌ e Israel bꞌan cocha e jiꞌ lo que ayan tor e mar, pero jax taca imbꞌijc tuobꞌ xeꞌ tuaꞌ acorpesnobꞌ.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Porque Cadiosir acꞌapa uche wacchetaca tama tunor or e rum tunor lo que arobꞌnon umener tama uyojroner.” Bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Isaías xeꞌ jax inteꞌ profeta.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Y chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Isaías era ubꞌan y che:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Pues entonces ¿tucꞌa cawaric tama tunor era? Pues cꞌani caware que tin e majax tuobꞌ e Israel y xeꞌ machi ani war usicbꞌobꞌ cocha tuaꞌ aquetpobꞌ erach taca e Dios, jax jaxirobꞌ xeꞌ quetpobꞌ erach taca e Dios coner umen que cay cꞌupseyanobꞌ tamar.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Pero tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ cay uche ubꞌobꞌ tuaꞌ acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés tuaꞌ aquetpobꞌ erach taca e Dios, machi cꞌotoy uchiobꞌ umen que machi obꞌna cꞌupseyanobꞌ tut e ley era.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Y tucꞌa tuaꞌ machi cꞌotoy aquetpobꞌ erach taca e Dios? Porque e gente era machi ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ acꞌupseyanobꞌ tama e Dios tuaꞌ atacarnobꞌ, sino que cꞌani ani aquetpobꞌ erach taca e Dios tamar taca lo que cay uchiobꞌ. Y tamar era cucremobꞌ porque machi uyubꞌi acꞌupseyanobꞌ tama e Jesucristo. Bꞌanobꞌ cocha inteꞌ xeꞌ uyobꞌi uyoc tama ingojr tun y acucrema, y tamar era war unumse ubꞌobꞌ coner.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios y che:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.