Romanos 9
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH
1 Pues entonces tunor lo que war inwareox era war inche cocha inteꞌ ajcꞌupesiaj tama e Cristo y machi war inmajresox. Pues Unawalir e Dios war ubꞌijres niwalma y tamar era innata que erach tunor lo que war inwareox era.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Pues nen era intzꞌintzꞌa tama niwalma y acꞌuxun niwalma ubꞌan
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 umen que war unsre meyra tuaꞌ acorpesnobꞌ tunor nipiarobꞌ tama e wer xeꞌ jax e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel. Y nen era turix tuaꞌ inquetpa bꞌaxbꞌir ani y tuaꞌ inquetpa najtir tut e Cristo jay umen era erer uchꞌamiobꞌ ani e corpesiaj.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Pues tunor nipiarobꞌ era tama e wer xeꞌ turobꞌ tara tor e rum coner maxtacobꞌ tuaꞌ inteꞌ winic xeꞌ ucꞌabꞌa Israel xeꞌ turuan tama e onian tiempo. Y tunor e gente tuaꞌ e Israel xeꞌ turuanobꞌ tama e onian tiempo chꞌajmobꞌ umen e Dios tuaꞌ aquetpobꞌ umaxtacobꞌ. Y meyra ixin uche e Dios tacarobꞌ tama e onian tiempo. Pues quetpa utawarer e Dios tacarobꞌ, y e Dios uche cora pacto tacarobꞌ, y ajcꞌunobꞌ uley e Moisés, y ajcꞌunobꞌ cocha tuaꞌ uyujtzꞌiobꞌ ut e Dios tama e templo, y arobꞌnobꞌ lo que e Dios cꞌani axin uche tuaꞌ utacrion.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Pues tunor nipiarobꞌ era tama e wer xeꞌ turobꞌ tor e rum coner jax umaxtacobꞌ e Israel era y tuobꞌ uchꞌajnarir e nuquir winicobꞌ xeꞌ turobꞌ tama e onian tiempo. Y tamar e chꞌajnarir era ubꞌan tiaꞌ cuxpa e Cristo xeꞌ jax Cadiosir xeꞌ quetpa tujor tunor lo que ayan y xeꞌ war catattzꞌi iraj iraj. Amén.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Pues machi cꞌani caware que e Dios machi cꞌapa uche tunor lo que uyare e gente tuaꞌ e Israel que bꞌan tuaꞌ uche, sino que majax tunor e gente xeꞌ locꞌoyobꞌ tama uchꞌajnar e Israel acꞌupseyanobꞌto tama e Dios bꞌan cocha cay uchiobꞌ e gente tuaꞌ e Israel xeꞌ turuanobꞌ tama e onian tiempo.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Y machi quetpobꞌ tama uchꞌajnar e Abraham tunor e maxtac xeꞌ cuxpobꞌ tamar, sino que ojron e Dios y che: “Jax taca tin e locꞌoy tama uchꞌajnar e Isaac tuaꞌ aquetpobꞌ sicbꞌabꞌirobꞌ umen e Dios”, che e Dios.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Pues e ojroner era uwirsion que conda acuxpa inteꞌ uyunen tama e Abraham machi war che que jaxir tuaꞌ aquetpa inteꞌ umaxtac e Dios. Sino que jax taca tin e cuxpa umen ucꞌotorer e Dios tuaꞌ aquetpa tama uchꞌajnar e Abraham era.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Porque lo que arobꞌna e Abraham umen e Dios jax era: “Cꞌani inyopa otronyajr y cꞌani acuxpa inteꞌ uyar e Sara”, che e Dios.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Y ayanto más. Porque e Rebeca xeꞌ turuan tama e onian tiempo ucuxi uyar xeꞌ chachaꞌ y inteꞌ taca utata e maxtacobꞌ era xeꞌ jax catata viejo Isaac.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Entonces ¿tucꞌa cawaric tamar era? ¿O mabꞌambꞌan ca lo que ubꞌijnu uche Cadiosir era? Machi.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Porque e Dios uyare e Moisés y che: “Cꞌani inchectes nicꞌunersiaj tut xeꞌ incꞌani y cꞌani inyajta ut xeꞌ incꞌani ubꞌan”, che e Dios.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Entonces machi tuaꞌ asicbꞌana inteꞌ winic umen taca que bꞌan war ucꞌani y nien umen que uturbꞌa ubꞌa tuaꞌ achꞌajma, sino que cꞌani asicbꞌana inteꞌ jay yajtana ut umen e Dios.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Pues chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios lo que e Dios cay uyare e rey tuaꞌ e Egipto que: “Nen inchiet iquetpa rey tujor e Egipto era tuaꞌ inchecsu tamaret tunor nicꞌotorer y tuaꞌ acꞌotoy unatobꞌ nicꞌabꞌa tunor e gente tara tor e rum”, che e Dios.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Y tamar era erer cawira que e Dios erer uyajta ut tin taca xeꞌ ucꞌani, pero que erer uqꞌuecꞌojse uyalma tin e cꞌani uqꞌuecꞌojse ubꞌan.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Pues erer ani awaren y che: “Y jay bꞌan quetpa ¿tucꞌa tuaꞌ que e Dios warto uyari ticajor que jax non xeꞌ war cache e mabꞌambꞌanir? Porque ¿chi uyubꞌi uquete uwabꞌu lo que cꞌani uche e Dios?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Pero net xeꞌ winiquet, ¿chiet net tuaꞌ aware e Dios que majax bueno lo que war uche? Pues jay erer ani oꞌjron inteꞌ bꞌejt bꞌajcꞌat axin uyare e ajpacbꞌejt y che: “¿Tucꞌa tuaꞌ achien inquetpa ingojr bꞌejt cocha era?” che ani inteꞌ bꞌejt uyare e ajpacbꞌejt. Pero bꞌajcꞌat asutpa oꞌjron e ajpacbꞌejt otronyajr taca e bꞌejt y che: “¿Tuqꞌuet net tuaꞌ más cꞌani anata?” che ani e ajpacbꞌejt.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Pues tin e ajpacbꞌejt, ¿ma ca erer uche lo que ucꞌani taca e tzꞌijc rum? Porque jaxir erer uche inteꞌ bꞌejt xeꞌ más galan tuaꞌ uchꞌubꞌa y erer uche otronteꞌ bꞌejt tuaꞌ axin ucꞌampes iraj iraj tama e tzꞌijc era.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Pues bꞌan cocha turu e ajpacbꞌejt era y bꞌan e Dios ubꞌan, jaxir erer uche lo que ucꞌani taca e gente xeꞌ turobꞌ tara tor e rum. Y jay jaxir cꞌani uchectes uqꞌuijnar taca ucꞌotorer tut e gente xeꞌ satrem xeꞌ turobꞌ tara tor e rum, pues erer uche. Pues e Dios cay uturbꞌa ubꞌa tuaꞌ acojcsan tama tin e quetpix tuaꞌ ajajtzꞌobꞌ y xeꞌ tawar tuaꞌ atijresnobꞌ.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Pero Cadiosir cꞌani uchectes ubꞌa ticoit ubꞌan que nojta utawarer, y bꞌan war uchectes ticoit non coner xeꞌ sicbꞌabꞌiron umener desde ucajyesnibꞌir tunor era tuaꞌ caxin cachꞌami ucꞌunersiaj y tuaꞌ axejra utawarer tacaron.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Porque non xeꞌ pejcbꞌiron umen e Dios majax non taca xeꞌ tuon e Israel sino que ayanon xeꞌ majax tuon e Israel ubꞌan xeꞌ pejcbꞌiron.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Oseas tama e onian tiempo tamar e gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel y che:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Y e winicobꞌ xeꞌ turobꞌ tama inteꞌ lugar tiaꞌ arobꞌnobꞌ que: “Nox majax nichinamox”, che e Dios,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Pero tamar e gente xeꞌ tuobꞌ e Israel chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Isaías y che: “Motor que ayan meyra sian gente tuaꞌ e Israel bꞌan cocha e jiꞌ lo que ayan tor e mar, pero jax taca imbꞌijc tuobꞌ xeꞌ tuaꞌ acorpesnobꞌ.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Porque Cadiosir acꞌapa uche wacchetaca tama tunor or e rum tunor lo que arobꞌnon umener tama uyojroner.” Bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Isaías xeꞌ jax inteꞌ profeta.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Y chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e Isaías era ubꞌan y che:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Pues entonces ¿tucꞌa cawaric tama tunor era? Pues cꞌani caware que tin e majax tuobꞌ e Israel y xeꞌ machi ani war usicbꞌobꞌ cocha tuaꞌ aquetpobꞌ erach taca e Dios, jax jaxirobꞌ xeꞌ quetpobꞌ erach taca e Dios coner umen que cay cꞌupseyanobꞌ tamar.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Pero tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ cay uche ubꞌobꞌ tuaꞌ acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés tuaꞌ aquetpobꞌ erach taca e Dios, machi cꞌotoy uchiobꞌ umen que machi obꞌna cꞌupseyanobꞌ tut e ley era.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Y tucꞌa tuaꞌ machi cꞌotoy aquetpobꞌ erach taca e Dios? Porque e gente era machi ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ acꞌupseyanobꞌ tama e Dios tuaꞌ atacarnobꞌ, sino que cꞌani ani aquetpobꞌ erach taca e Dios tamar taca lo que cay uchiobꞌ. Y tamar era cucremobꞌ porque machi uyubꞌi acꞌupseyanobꞌ tama e Jesucristo. Bꞌanobꞌ cocha inteꞌ xeꞌ uyobꞌi uyoc tama ingojr tun y acucrema, y tamar era war unumse ubꞌobꞌ coner.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios y che:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.