Romanos 4
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs VC
1 Pues entonces ¿tucꞌa erer cacani non xeꞌ tuon e Israel tamar lo que cay uche catata viejobꞌir Abraham?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Jay jaxir ayan lo que cay uche que umen quetpa erach tut e Dios, entonces ayan ani tucꞌa tamar tuaꞌ utattzꞌi ubꞌa. Pero jaxir ma erer utattzꞌi ubꞌa tut e Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pues chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios que: “E Abraham cay cꞌupseyan tama e Dios, y tamar era chꞌajma umen e Dios que erach.” Bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Pues inteꞌ man xeꞌ war apatna ucꞌani tuaꞌ uchꞌami utumin bꞌan taca, pero lo que war atojya era ma erer ubꞌijnu que jax inteꞌ tacarsiaj, sino jax lo que quetpa tuaꞌ uchꞌami.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pero tin e machi war apatna pero xeꞌ axin acꞌupseyan tama e Dios xeꞌ erer uchꞌami inteꞌ ajmabꞌambꞌanir, jaxir chꞌajma umen e Dios que erach umen que war acꞌupseyan tamar.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Pues bꞌan ubꞌan che e David tama e onian tiempo tiaꞌ chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umener que chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ chꞌajma umen e Dios que erach motor que matucꞌa cay uche xeꞌ imbꞌutz tut e Dios. Pues bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios y che:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ cꞌumpa e Dios tacar tama tunor umabꞌambꞌanir,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Y chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ machix cꞌajpesna umabꞌambꞌanir umen e Dios.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Y e chojbꞌesiaj era ¿tuaꞌ taca ca nic tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? ¿O tuaꞌ ca ubꞌan tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Pues tuobꞌ chatertiꞌ. Pues cawarix que e Abraham quetpa erach umen que war acꞌupseyan tama e Dios.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Pero ¿tucꞌa día chꞌajma e Abraham umen e Dios? ¿Chꞌajma ca conda cꞌapa xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Machi. Chꞌajma e Abraham conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Y de allí cꞌotoy e día conda xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar e Abraham pero tuaꞌ aquetpa chequer que jaxir chꞌajma que erach umen e Dios umen que war acꞌupseyan tamar. Y tamar era e Abraham quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios tuaꞌ aquetpobꞌ erach tacar motor tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Y Cadiosir war uchꞌami e winicobꞌ era que erachobꞌ tut jaxir tamar ucꞌupesiajobꞌ.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Entonces e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios cocha bꞌan cay uche jaxir conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Pero e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar ubꞌan.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Pues e Dios cay uyare e Abraham tama e onian tiempo que jaxir taca umaxtac tuaꞌ uchꞌamiobꞌ tunor or e rum era bꞌan cocha inteꞌ herencia. Pero e ojroner era arobꞌna umen e Dios majax umen que e Abraham war acꞌupseyan tut uley e Moisés, sino que arobꞌna umen que war acꞌupseyan tama e Dios. Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Porque jay jax taca tin e war acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés xeꞌ tuaꞌ uchꞌamiobꞌ e herencia era, entonces e cꞌupesiaj tama e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir. Y jay bꞌan ani, entonces lo que arobꞌna umen e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir ubꞌan. Porque e Dios cꞌapa uyare e Abraham que cꞌani uyajcꞌu tunor or e rum bꞌan cocha inteꞌ herencia tuaꞌ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Pero tama uley e Moisés arobꞌna que ayan e jatzꞌuar xeꞌ watar tujor tunor tin e machi acꞌupseyanobꞌ tut. Pero tiaꞌ matucꞌa inteꞌ ley cocha era ma cocha erer acꞌocchina, porque matucꞌa e ley.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Entonces quetpa chequer que lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era tuaꞌ aꞌjcꞌuna tunor umaxtac e Abraham, pero quetpa tuaꞌ aꞌjcꞌuna ubꞌan tacar utacarsiaj e Dios tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tamar. Y tamar era lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era majax jax taca tuaꞌ tin e acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés, sino que tuaꞌ tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tama e Dios bꞌan cocha cay uche e Abraham tama e onian tiempo. Pues tamar era e Abraham cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunoron xeꞌ war cacꞌupseyan tama e Dios coner.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios: “Nen cꞌani inchiet iquetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente tama tunor or e rum”, che e Dios. Y tamar era chequer que e Abraham cꞌupseyan tama e Dios xeꞌ jax Cadiosir xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ usuti ubꞌixqꞌues e chamenobꞌ, y xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ uyare achecta lo que ma ani tucꞌa.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Entonces motor que matucꞌa tamar tuaꞌ ucojco e Abraham cocha onian winiquix, pero jaxir cꞌupseyan tama e Dios y ucojco que bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y bꞌan tuaꞌ alocꞌoy. Y tamar era cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente. Bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y che: “Meyra maxtac tuaꞌ watar tamar achꞌajnar”, xeꞌ arobꞌna umen e Dios.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Pero e Abraham machi usati ucꞌupesiaj tama e Dios motor que war ucojco 100 años. Y jaxir uwira que jaxir bꞌan cocha uwixcar xeꞌ jax e Sara onian gentiobꞌ, y que turix tuaꞌ achamayobꞌ y que numuyix e tiempo tuaꞌ achꞌijtesianobꞌ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Pero e Abraham machi uchoqui ucojcseyaj y machi usati ucꞌupesiaj tamar lo que arena umen e Dios, sino que más chꞌiꞌ ucꞌupesiaj tama e Dios. Y jaxir war utattzꞌi ucꞌabꞌa e Dios axin.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Porque jaxir unata ixto tama uyalma que e Dios ayan ucꞌotorer tuaꞌ acꞌapa uche tunor lo que arobꞌna umener.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach umen que cay cꞌupseyan tamar.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Pues e ojroner era que chꞌajma que erach umen e Dios umen que cꞌupseyan tamar machi tzꞌijbꞌna tuaꞌ taca e Abraham.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Pero tzꞌijbꞌabꞌir e ojroner era ubꞌan tama tunoron xeꞌ chꞌajmon que erachon umen e Dios umen que war cacꞌupseyan tamar; non xeꞌ war cacꞌupseyan que Cadiosir era ixin usuti ubꞌixqꞌues e Jesús xeꞌ jax Cawinquirar tujam e chamenobꞌ.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Y e Jesucristo era jax xeꞌ ajcꞌuna tuaꞌ achamay tama tunor camabꞌambꞌanir, pero de allí sujta bꞌixqꞌuesna tujam e chamenobꞌ tuaꞌ uchion caquetpa erach tut e Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.