Romanos 4

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pues entonces ¿tucꞌa erer cacani non xeꞌ tuon e Israel tamar lo que cay uche catata viejobꞌir Abraham?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Jay jaxir ayan lo que cay uche que umen quetpa erach tut e Dios, entonces ayan ani tucꞌa tamar tuaꞌ utattzꞌi ubꞌa. Pero jaxir ma erer utattzꞌi ubꞌa tut e Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Pues chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios que: “E Abraham cay cꞌupseyan tama e Dios, y tamar era chꞌajma umen e Dios que erach.” Bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Pues inteꞌ man xeꞌ war apatna ucꞌani tuaꞌ uchꞌami utumin bꞌan taca, pero lo que war atojya era ma erer ubꞌijnu que jax inteꞌ tacarsiaj, sino jax lo que quetpa tuaꞌ uchꞌami.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero tin e machi war apatna pero xeꞌ axin acꞌupseyan tama e Dios xeꞌ erer uchꞌami inteꞌ ajmabꞌambꞌanir, jaxir chꞌajma umen e Dios que erach umen que war acꞌupseyan tamar.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Pues bꞌan ubꞌan che e David tama e onian tiempo tiaꞌ chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umener que chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ chꞌajma umen e Dios que erach motor que matucꞌa cay uche xeꞌ imbꞌutz tut e Dios. Pues bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios y che:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ cꞌumpa e Dios tacar tama tunor umabꞌambꞌanir,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Y chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ machix cꞌajpesna umabꞌambꞌanir umen e Dios.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Y e chojbꞌesiaj era ¿tuaꞌ taca ca nic tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? ¿O tuaꞌ ca ubꞌan tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Pues tuobꞌ chatertiꞌ. Pues cawarix que e Abraham quetpa erach umen que war acꞌupseyan tama e Dios.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Pero ¿tucꞌa día chꞌajma e Abraham umen e Dios? ¿Chꞌajma ca conda cꞌapa xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Machi. Chꞌajma e Abraham conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Y de allí cꞌotoy e día conda xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar e Abraham pero tuaꞌ aquetpa chequer que jaxir chꞌajma que erach umen e Dios umen que war acꞌupseyan tamar. Y tamar era e Abraham quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios tuaꞌ aquetpobꞌ erach tacar motor tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Y Cadiosir war uchꞌami e winicobꞌ era que erachobꞌ tut jaxir tamar ucꞌupesiajobꞌ.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Entonces e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios cocha bꞌan cay uche jaxir conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Pero e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar ubꞌan.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Pues e Dios cay uyare e Abraham tama e onian tiempo que jaxir taca umaxtac tuaꞌ uchꞌamiobꞌ tunor or e rum era bꞌan cocha inteꞌ herencia. Pero e ojroner era arobꞌna umen e Dios majax umen que e Abraham war acꞌupseyan tut uley e Moisés, sino que arobꞌna umen que war acꞌupseyan tama e Dios. Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Porque jay jax taca tin e war acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés xeꞌ tuaꞌ uchꞌamiobꞌ e herencia era, entonces e cꞌupesiaj tama e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir. Y jay bꞌan ani, entonces lo que arobꞌna umen e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir ubꞌan. Porque e Dios cꞌapa uyare e Abraham que cꞌani uyajcꞌu tunor or e rum bꞌan cocha inteꞌ herencia tuaꞌ.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Pero tama uley e Moisés arobꞌna que ayan e jatzꞌuar xeꞌ watar tujor tunor tin e machi acꞌupseyanobꞌ tut. Pero tiaꞌ matucꞌa inteꞌ ley cocha era ma cocha erer acꞌocchina, porque matucꞌa e ley.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Entonces quetpa chequer que lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era tuaꞌ aꞌjcꞌuna tunor umaxtac e Abraham, pero quetpa tuaꞌ aꞌjcꞌuna ubꞌan tacar utacarsiaj e Dios tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tamar. Y tamar era lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era majax jax taca tuaꞌ tin e acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés, sino que tuaꞌ tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tama e Dios bꞌan cocha cay uche e Abraham tama e onian tiempo. Pues tamar era e Abraham cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunoron xeꞌ war cacꞌupseyan tama e Dios coner.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios: “Nen cꞌani inchiet iquetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente tama tunor or e rum”, che e Dios. Y tamar era chequer que e Abraham cꞌupseyan tama e Dios xeꞌ jax Cadiosir xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ usuti ubꞌixqꞌues e chamenobꞌ, y xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ uyare achecta lo que ma ani tucꞌa.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Entonces motor que matucꞌa tamar tuaꞌ ucojco e Abraham cocha onian winiquix, pero jaxir cꞌupseyan tama e Dios y ucojco que bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y bꞌan tuaꞌ alocꞌoy. Y tamar era cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente. Bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y che: “Meyra maxtac tuaꞌ watar tamar achꞌajnar”, xeꞌ arobꞌna umen e Dios.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Pero e Abraham machi usati ucꞌupesiaj tama e Dios motor que war ucojco 100 años. Y jaxir uwira que jaxir bꞌan cocha uwixcar xeꞌ jax e Sara onian gentiobꞌ, y que turix tuaꞌ achamayobꞌ y que numuyix e tiempo tuaꞌ achꞌijtesianobꞌ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Pero e Abraham machi uchoqui ucojcseyaj y machi usati ucꞌupesiaj tamar lo que arena umen e Dios, sino que más chꞌiꞌ ucꞌupesiaj tama e Dios. Y jaxir war utattzꞌi ucꞌabꞌa e Dios axin.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Porque jaxir unata ixto tama uyalma que e Dios ayan ucꞌotorer tuaꞌ acꞌapa uche tunor lo que arobꞌna umener.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach umen que cay cꞌupseyan tamar.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Pues e ojroner era que chꞌajma que erach umen e Dios umen que cꞌupseyan tamar machi tzꞌijbꞌna tuaꞌ taca e Abraham.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Pero tzꞌijbꞌabꞌir e ojroner era ubꞌan tama tunoron xeꞌ chꞌajmon que erachon umen e Dios umen que war cacꞌupseyan tamar; non xeꞌ war cacꞌupseyan que Cadiosir era ixin usuti ubꞌixqꞌues e Jesús xeꞌ jax Cawinquirar tujam e chamenobꞌ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Y e Jesucristo era jax xeꞌ ajcꞌuna tuaꞌ achamay tama tunor camabꞌambꞌanir, pero de allí sujta bꞌixqꞌuesna tujam e chamenobꞌ tuaꞌ uchion caquetpa erach tut e Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.