Romanos 4
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT
1 Pues entonces ¿tucꞌa erer cacani non xeꞌ tuon e Israel tamar lo que cay uche catata viejobꞌir Abraham?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Jay jaxir ayan lo que cay uche que umen quetpa erach tut e Dios, entonces ayan ani tucꞌa tamar tuaꞌ utattzꞌi ubꞌa. Pero jaxir ma erer utattzꞌi ubꞌa tut e Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Pues chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios que: “E Abraham cay cꞌupseyan tama e Dios, y tamar era chꞌajma umen e Dios que erach.” Bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Pues inteꞌ man xeꞌ war apatna ucꞌani tuaꞌ uchꞌami utumin bꞌan taca, pero lo que war atojya era ma erer ubꞌijnu que jax inteꞌ tacarsiaj, sino jax lo que quetpa tuaꞌ uchꞌami.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Pero tin e machi war apatna pero xeꞌ axin acꞌupseyan tama e Dios xeꞌ erer uchꞌami inteꞌ ajmabꞌambꞌanir, jaxir chꞌajma umen e Dios que erach umen que war acꞌupseyan tamar.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Pues bꞌan ubꞌan che e David tama e onian tiempo tiaꞌ chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umener que chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ chꞌajma umen e Dios que erach motor que matucꞌa cay uche xeꞌ imbꞌutz tut e Dios. Pues bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios y che:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ cꞌumpa e Dios tacar tama tunor umabꞌambꞌanir,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Y chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ machix cꞌajpesna umabꞌambꞌanir umen e Dios.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Y e chojbꞌesiaj era ¿tuaꞌ taca ca nic tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? ¿O tuaꞌ ca ubꞌan tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Pues tuobꞌ chatertiꞌ. Pues cawarix que e Abraham quetpa erach umen que war acꞌupseyan tama e Dios.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Pero ¿tucꞌa día chꞌajma e Abraham umen e Dios? ¿Chꞌajma ca conda cꞌapa xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Machi. Chꞌajma e Abraham conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Y de allí cꞌotoy e día conda xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar e Abraham pero tuaꞌ aquetpa chequer que jaxir chꞌajma que erach umen e Dios umen que war acꞌupseyan tamar. Y tamar era e Abraham quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios tuaꞌ aquetpobꞌ erach tacar motor tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Y Cadiosir war uchꞌami e winicobꞌ era que erachobꞌ tut jaxir tamar ucꞌupesiajobꞌ.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Entonces e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios cocha bꞌan cay uche jaxir conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Pero e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar ubꞌan.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Pues e Dios cay uyare e Abraham tama e onian tiempo que jaxir taca umaxtac tuaꞌ uchꞌamiobꞌ tunor or e rum era bꞌan cocha inteꞌ herencia. Pero e ojroner era arobꞌna umen e Dios majax umen que e Abraham war acꞌupseyan tut uley e Moisés, sino que arobꞌna umen que war acꞌupseyan tama e Dios. Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Porque jay jax taca tin e war acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés xeꞌ tuaꞌ uchꞌamiobꞌ e herencia era, entonces e cꞌupesiaj tama e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir. Y jay bꞌan ani, entonces lo que arobꞌna umen e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir ubꞌan. Porque e Dios cꞌapa uyare e Abraham que cꞌani uyajcꞌu tunor or e rum bꞌan cocha inteꞌ herencia tuaꞌ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Pero tama uley e Moisés arobꞌna que ayan e jatzꞌuar xeꞌ watar tujor tunor tin e machi acꞌupseyanobꞌ tut. Pero tiaꞌ matucꞌa inteꞌ ley cocha era ma cocha erer acꞌocchina, porque matucꞌa e ley.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Entonces quetpa chequer que lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era tuaꞌ aꞌjcꞌuna tunor umaxtac e Abraham, pero quetpa tuaꞌ aꞌjcꞌuna ubꞌan tacar utacarsiaj e Dios tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tamar. Y tamar era lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era majax jax taca tuaꞌ tin e acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés, sino que tuaꞌ tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tama e Dios bꞌan cocha cay uche e Abraham tama e onian tiempo. Pues tamar era e Abraham cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunoron xeꞌ war cacꞌupseyan tama e Dios coner.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios: “Nen cꞌani inchiet iquetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente tama tunor or e rum”, che e Dios. Y tamar era chequer que e Abraham cꞌupseyan tama e Dios xeꞌ jax Cadiosir xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ usuti ubꞌixqꞌues e chamenobꞌ, y xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ uyare achecta lo que ma ani tucꞌa.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Entonces motor que matucꞌa tamar tuaꞌ ucojco e Abraham cocha onian winiquix, pero jaxir cꞌupseyan tama e Dios y ucojco que bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y bꞌan tuaꞌ alocꞌoy. Y tamar era cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente. Bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y che: “Meyra maxtac tuaꞌ watar tamar achꞌajnar”, xeꞌ arobꞌna umen e Dios.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Pero e Abraham machi usati ucꞌupesiaj tama e Dios motor que war ucojco 100 años. Y jaxir uwira que jaxir bꞌan cocha uwixcar xeꞌ jax e Sara onian gentiobꞌ, y que turix tuaꞌ achamayobꞌ y que numuyix e tiempo tuaꞌ achꞌijtesianobꞌ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Pero e Abraham machi uchoqui ucojcseyaj y machi usati ucꞌupesiaj tamar lo que arena umen e Dios, sino que más chꞌiꞌ ucꞌupesiaj tama e Dios. Y jaxir war utattzꞌi ucꞌabꞌa e Dios axin.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Porque jaxir unata ixto tama uyalma que e Dios ayan ucꞌotorer tuaꞌ acꞌapa uche tunor lo que arobꞌna umener.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach umen que cay cꞌupseyan tamar.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Pues e ojroner era que chꞌajma que erach umen e Dios umen que cꞌupseyan tamar machi tzꞌijbꞌna tuaꞌ taca e Abraham.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Pero tzꞌijbꞌabꞌir e ojroner era ubꞌan tama tunoron xeꞌ chꞌajmon que erachon umen e Dios umen que war cacꞌupseyan tamar; non xeꞌ war cacꞌupseyan que Cadiosir era ixin usuti ubꞌixqꞌues e Jesús xeꞌ jax Cawinquirar tujam e chamenobꞌ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Y e Jesucristo era jax xeꞌ ajcꞌuna tuaꞌ achamay tama tunor camabꞌambꞌanir, pero de allí sujta bꞌixqꞌuesna tujam e chamenobꞌ tuaꞌ uchion caquetpa erach tut e Dios.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.