Romanos 4
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NAA
1 Pues entonces ¿tucꞌa erer cacani non xeꞌ tuon e Israel tamar lo que cay uche catata viejobꞌir Abraham?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Jay jaxir ayan lo que cay uche que umen quetpa erach tut e Dios, entonces ayan ani tucꞌa tamar tuaꞌ utattzꞌi ubꞌa. Pero jaxir ma erer utattzꞌi ubꞌa tut e Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Pues chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios que: “E Abraham cay cꞌupseyan tama e Dios, y tamar era chꞌajma umen e Dios que erach.” Bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Pues inteꞌ man xeꞌ war apatna ucꞌani tuaꞌ uchꞌami utumin bꞌan taca, pero lo que war atojya era ma erer ubꞌijnu que jax inteꞌ tacarsiaj, sino jax lo que quetpa tuaꞌ uchꞌami.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pero tin e machi war apatna pero xeꞌ axin acꞌupseyan tama e Dios xeꞌ erer uchꞌami inteꞌ ajmabꞌambꞌanir, jaxir chꞌajma umen e Dios que erach umen que war acꞌupseyan tamar.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Pues bꞌan ubꞌan che e David tama e onian tiempo tiaꞌ chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umener que chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ chꞌajma umen e Dios que erach motor que matucꞌa cay uche xeꞌ imbꞌutz tut e Dios. Pues bꞌan chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios y che:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ cꞌumpa e Dios tacar tama tunor umabꞌambꞌanir,
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Y chojbꞌesbꞌir e winic xeꞌ machix cꞌajpesna umabꞌambꞌanir umen e Dios.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Y e chojbꞌesiaj era ¿tuaꞌ taca ca nic tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? ¿O tuaꞌ ca ubꞌan tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Pues tuobꞌ chatertiꞌ. Pues cawarix que e Abraham quetpa erach umen que war acꞌupseyan tama e Dios.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Pero ¿tucꞌa día chꞌajma e Abraham umen e Dios? ¿Chꞌajma ca conda cꞌapa xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar? Machi. Chꞌajma e Abraham conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Y de allí cꞌotoy e día conda xujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar e Abraham pero tuaꞌ aquetpa chequer que jaxir chꞌajma que erach umen e Dios umen que war acꞌupseyan tamar. Y tamar era e Abraham quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios tuaꞌ aquetpobꞌ erach tacar motor tin e majax xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Y Cadiosir war uchꞌami e winicobꞌ era que erachobꞌ tut jaxir tamar ucꞌupesiajobꞌ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Entonces e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios cocha bꞌan cay uche jaxir conda merato axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar. Pero e Abraham tatabꞌir tuaꞌ tunor tin e xurbꞌir imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar ubꞌan.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Pues e Dios cay uyare e Abraham tama e onian tiempo que jaxir taca umaxtac tuaꞌ uchꞌamiobꞌ tunor or e rum era bꞌan cocha inteꞌ herencia. Pero e ojroner era arobꞌna umen e Dios majax umen que e Abraham war acꞌupseyan tut uley e Moisés, sino que arobꞌna umen que war acꞌupseyan tama e Dios. Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Porque jay jax taca tin e war acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés xeꞌ tuaꞌ uchꞌamiobꞌ e herencia era, entonces e cꞌupesiaj tama e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir. Y jay bꞌan ani, entonces lo que arobꞌna umen e Dios matucꞌa ani ucꞌampibꞌir ubꞌan. Porque e Dios cꞌapa uyare e Abraham que cꞌani uyajcꞌu tunor or e rum bꞌan cocha inteꞌ herencia tuaꞌ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Pero tama uley e Moisés arobꞌna que ayan e jatzꞌuar xeꞌ watar tujor tunor tin e machi acꞌupseyanobꞌ tut. Pero tiaꞌ matucꞌa inteꞌ ley cocha era ma cocha erer acꞌocchina, porque matucꞌa e ley.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Entonces quetpa chequer que lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era tuaꞌ aꞌjcꞌuna tunor umaxtac e Abraham, pero quetpa tuaꞌ aꞌjcꞌuna ubꞌan tacar utacarsiaj e Dios tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tamar. Y tamar era lo que arobꞌna umen e Dios tama e herencia era majax jax taca tuaꞌ tin e acꞌupseyanobꞌ tut uley e Moisés, sino que tuaꞌ tunor tin e acꞌupseyanobꞌ tama e Dios bꞌan cocha cay uche e Abraham tama e onian tiempo. Pues tamar era e Abraham cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ tunoron xeꞌ war cacꞌupseyan tama e Dios coner.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uyojroner e Dios: “Nen cꞌani inchiet iquetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente tama tunor or e rum”, che e Dios. Y tamar era chequer que e Abraham cꞌupseyan tama e Dios xeꞌ jax Cadiosir xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ usuti ubꞌixqꞌues e chamenobꞌ, y xeꞌ ayan ucꞌotorer tuaꞌ uyare achecta lo que ma ani tucꞌa.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Entonces motor que matucꞌa tamar tuaꞌ ucojco e Abraham cocha onian winiquix, pero jaxir cꞌupseyan tama e Dios y ucojco que bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y bꞌan tuaꞌ alocꞌoy. Y tamar era cꞌotoy quetpa tatabꞌir tuaꞌ meyra gente. Bꞌan cocha arobꞌna umen e Dios y che: “Meyra maxtac tuaꞌ watar tamar achꞌajnar”, xeꞌ arobꞌna umen e Dios.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Pero e Abraham machi usati ucꞌupesiaj tama e Dios motor que war ucojco 100 años. Y jaxir uwira que jaxir bꞌan cocha uwixcar xeꞌ jax e Sara onian gentiobꞌ, y que turix tuaꞌ achamayobꞌ y que numuyix e tiempo tuaꞌ achꞌijtesianobꞌ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Pero e Abraham machi uchoqui ucojcseyaj y machi usati ucꞌupesiaj tamar lo que arena umen e Dios, sino que más chꞌiꞌ ucꞌupesiaj tama e Dios. Y jaxir war utattzꞌi ucꞌabꞌa e Dios axin.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Porque jaxir unata ixto tama uyalma que e Dios ayan ucꞌotorer tuaꞌ acꞌapa uche tunor lo que arobꞌna umener.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Y tamar era e Abraham chꞌajma umen e Dios que erach umen que cay cꞌupseyan tamar.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Pues e ojroner era que chꞌajma que erach umen e Dios umen que cꞌupseyan tamar machi tzꞌijbꞌna tuaꞌ taca e Abraham.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Pero tzꞌijbꞌabꞌir e ojroner era ubꞌan tama tunoron xeꞌ chꞌajmon que erachon umen e Dios umen que war cacꞌupseyan tamar; non xeꞌ war cacꞌupseyan que Cadiosir era ixin usuti ubꞌixqꞌues e Jesús xeꞌ jax Cawinquirar tujam e chamenobꞌ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Y e Jesucristo era jax xeꞌ ajcꞌuna tuaꞌ achamay tama tunor camabꞌambꞌanir, pero de allí sujta bꞌixqꞌuesna tujam e chamenobꞌ tuaꞌ uchion caquetpa erach tut e Dios.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.