Hebreus 11
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs VC
1 Pues entonces e cꞌupesiaj tama e Dios jax conda unata inteꞌ tama uyalma que san tuaꞌ uchꞌami lo que war ucojco tama e Dios, y e cꞌupesiaj tama e Dios jax conda war unata inteꞌ tama uyalma que lo que war uyusre uchꞌami tuaꞌ e Dios san tuaꞌ achecta watar motor que ma chequer tut era.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Pues bꞌan turuanobꞌ catata viejobꞌirobꞌ tama e onian tiempo porque jaxirobꞌ atzay eꞌrnobꞌ umen e Dios umen que war acꞌupseyanobꞌ tamar.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Y non era, umen que war cacꞌupseyan tama e Dios, war canata que jaxir cꞌapa uche tunor or e rum y tunor ut e qꞌuin umen taca que ojron jaxir, y tamar era canata que jaxir cꞌapa uche lo que chequer ticoit coner tacar lo que ma chequer ani.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Y e Abel xeꞌ turuan tama e onian tiempo, umen que cay cꞌupseyan tama e Dios, ixin uyajcꞌu inteꞌ ofrenda e Dios bꞌan cocha cꞌajna umener y majax bꞌan cocha ajcꞌuna umen usacun xeꞌ jax e Caín. Y cocha e Abel war acꞌupseyan tama e Dios, jaxir chꞌajma umener que erach conda chꞌajma uyofrenda. Y tamar era, motor que ixin chamay e Abel tama e onian tiempo, pero warto ucansion esto coner que jaxir quetpa erach umen que cꞌupseyan tama e Dios.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Y e Enoc xeꞌ turuan tama e onian tiempo, umen que cay cꞌupseyan tama e Dios, machi chamay sino que qꞌuejcha ixin tut e qꞌuin y machi tajwina umen e gente tara tor e rum porque e Dios uqꞌueche ixin. Pero conda merato aqꞌuejcha axin tut e qꞌuin quetpa chequer tut e gente que jaxir atzay eꞌrna umen e Dios.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Pues ma cocha erer utzayjres e Dios inteꞌ jay machi war acꞌupseyan tamar, porque tunor tin e war ubꞌijnu tuaꞌ acꞌotoy tut e Dios ucꞌani tuaꞌ ucꞌupse que ayan inteꞌ Dios xeꞌ turu, y que jaxir tuaꞌ axin uchojbꞌes ut meyra tunor tin e axin usajca.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Y e Noé xeꞌ turuan tama e onian tiempo, umen que cay ucꞌupse e Dios conda arobꞌna umener que watar inteꞌ tiempo xeꞌ imbꞌacꞌajr uwirnar que mato tiaꞌ eꞌrna umen e gente, jaxir cꞌupseyan tamar lo que arena y cay uche inteꞌ nuxi barco. Y tamar era ixin ucorpes ubꞌa taca tunor umaxtac. Y umen que cꞌupseyan tama e Dios cocha era, e Noé uchectes tut e inmojr gente tara tor e rum que ucꞌani tuaꞌ asatpobꞌ cocha jaxirobꞌ machi cꞌani acꞌupseyanobꞌ tama e Dios. Y e Noé chena erach umen e Dios umen que war acꞌupseyan tamar.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Y e Abraham xeꞌ turuan tama e onian tiempo cꞌupseyan tama e Dios conda pejcna umener tuaꞌ axin aturuan tama inteꞌ lugar innajt tiaꞌ tuaꞌ uchꞌami meyra rum. Y motor que e Abraham machi war unata tiaꞌ tuaꞌ acꞌotoy era pero locꞌoy tama ulugar tuaꞌ axin acꞌotoy tama inteꞌ lugar tiaꞌ tuaꞌ aꞌrobꞌna umen e Dios.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Y e Abraham, umen que war acꞌupseyan tama e Dios, ixin turuan tama inteꞌ lugar que arobꞌna umen e Dios que tuaꞌ aquetpa tuaꞌ. Pero jaxir turuan tama e lugar era bꞌan cocha inteꞌ ajnajtir gente y turuan tama inteꞌ chuchu otot xeꞌ chembꞌir taca e bꞌujc. Y bꞌan ubꞌan turuanobꞌ e Isaac y e Jacob xeꞌ jax usitzobꞌ e Abraham. Y jaxirobꞌ arobꞌnobꞌ umen e Dios que tuaꞌ uchꞌamiobꞌ e rum era ubꞌan.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Pero e Abraham war ucojco tuaꞌ axin aturuan tama inteꞌ chinam xeꞌ más imbꞌutz xeꞌ chembꞌir umen e Dios y xeꞌ machi tuaꞌ acꞌapa. Y jax e Dios xeꞌ cay ubꞌijnu cocha tuaꞌ aquetpa tunor e chinam era ubꞌan. Pues e chinam era aquetpa tut e qꞌuin tiaꞌ turu Catata Dios.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Y e Sara xeꞌ turuan tama e onian tiempo xeꞌ jax uwixcar e Abraham, cꞌupseyan tama e Dios ubꞌan, y motor que cꞌapa numuy utiempo tuaꞌ achꞌijtesian ani, pero jaxir ixin uchꞌami e cꞌotorer tuaꞌ e Dios tuaꞌ uyubꞌi achꞌijtesian, porque jaxir cꞌupseyan tama e Dios xeꞌ acꞌapa uche tunor lo que arobꞌna umener.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Y tamar era e Abraham, motor que onian winiquix, cꞌotoy chꞌijtesian y checta umaxtac. Y bꞌoruobꞌ meyra usitzobꞌ este que quetpobꞌ bꞌan cocha e sian lucero lo que ayan tut e qꞌuin, y bꞌoruobꞌ meyra este que quetpobꞌ bꞌan cocha e jiꞌ lo que ayan tama utiꞌ e xucur xeꞌ mamajchi erer utziqui.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Y tunor e gente era cꞌupseyanobꞌ tama e Dios tama tunor ucuxtarobꞌ tara tor e rum y bꞌan chamayobꞌ ubꞌan motor que machi uchꞌamiobꞌ lo que arobꞌnobꞌ umen e Dios. Jax taca tzayobꞌ tamar lo que uwirobꞌ innajt tutobꞌ xeꞌ quetpa tuaꞌ achecta tama e tiempo xeꞌ watar. Pero jaxirobꞌ uchecsuobꞌ tut e gente axin que jaxirobꞌ ajnajtir gente taca tara tor e rum.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Pues tunor tin e axin oꞌjronobꞌ cocha era war uchecsu ubꞌobꞌ que jaxirobꞌ warto usicbꞌobꞌ inteꞌ lugar xeꞌ tuaꞌ aquetpa tuobꞌ watar e día.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Y jay war ani ubꞌijnuobꞌ tama e lugar tiaꞌ locꞌoyobꞌ erer ani asutpa axiobꞌ esto yajaꞌ otronyajr.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Pero jaxirobꞌ war uyusreobꞌ uwirobꞌ inteꞌ lugar xeꞌ más galan que war che que war usicbꞌobꞌ inteꞌ lugar xeꞌ tuaꞌ aquetpa tuobꞌ tut e qꞌuin. Y tamar era e Dios machi asubꞌajra tuaꞌ uyare que jax Udiosirobꞌ, porque jax jaxir xeꞌ ixin uyustes e lugar xeꞌ tuaꞌ aquetpa tuobꞌ tichan tut e qꞌuin.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Y e Abraham, umen que war acꞌupseyan tama e Dios, arena umener tuaꞌ uqꞌueche axin uyunen xeꞌ jax e Isaac tuaꞌ uchamse ani tuaꞌ aquetpa bꞌan cocha inteꞌ arac conda apurutna tujor inteꞌ altar. Pues Cadiosir cꞌani uwira cobꞌa ucꞌupesiaj e Abraham tamar jaxir. Y uyunen era incojt taca ayan tuaꞌ. Pero e Abraham machi bꞌacta tuaꞌ uche lo que arobꞌna umen e Dios cocha jax jaxir xeꞌ cay ojron tacar y che:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 “Pues tamar e Isaac era tuaꞌ achꞌajnari axin”, che e Dios.
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Pues e Abraham war unata que tzꞌacar ucꞌotorer e Dios tuaꞌ usuti ubꞌixqꞌues e gente tujam e chamenobꞌ. Y tamar era erer ani aꞌrobꞌna que e Abraham uchꞌami uyunen era otronyajr bꞌan ani cocha inteꞌ xeꞌ sutpa bꞌixcꞌa tujam e chamenobꞌ.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Y e Isaac, umen que war acꞌupseyan tama e Dios, cay uyare umaxtac xeꞌ jax e Jacob y e Esaú que cꞌani aꞌjcꞌunobꞌ inteꞌ nuxi chojbꞌesiaj motor que ucꞌanto meyra tiempo tuaꞌ achecta watar e chojbꞌesiaj era.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Y e Jacob xeꞌ turuan tama e onian tiempo, umen que war acꞌupseyan tama e Dios ixin uturbꞌa ucꞌabꞌobꞌ tujor umaxtacobꞌ e José xeꞌ jax uyunen y cay uchojbꞌes utobꞌ inteꞌ intiobꞌ. Y uche cocha era conda turix tuaꞌ achamay. Y war abꞌoyo tamar uteꞌ conda cay uyujtzꞌi ut e Dios tamar era.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Y e José, umen que war acꞌupseyan tama e Dios, conda cꞌanix tuaꞌ achamay cay ojron taca e gente tuaꞌ e Israel y uyare que ucꞌani tuaꞌ alocꞌoyobꞌ tama e lugar Egipto tama inteꞌ tiempo xeꞌ watar, y uyare tuaꞌ uqꞌuechiobꞌ axin tunor ubꞌaquerir conda alocꞌoyobꞌ porque jaxir war ucꞌani tuaꞌ amujca ubꞌaquer macuir e rum tama e lugar Canaán.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Y utatabꞌirobꞌ e Moisés, umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios, conda cuxpa uchꞌurcabꞌ xeꞌ jax e Moisés cay umucresobꞌ tama inteꞌ tiempo de tres mes umen que uwirobꞌ que galan e sitz era. Y tamar era machi ubꞌacriobꞌ uyojroner e rey tuaꞌ e Egipto xeꞌ che que ucꞌani ani tuaꞌ achamesna tunor e bꞌiqꞌuit tejromtac tuaꞌ Israel.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Y conda cꞌapa chꞌiꞌ e Moisés, cocha war acꞌupseyan tama e Dios, machi uyacta tuaꞌ aꞌrobꞌna que jax usitz uwijchꞌoc e rey tuaꞌ e Egipto.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Porque jaxir ubꞌijnu que más ani bueno tuaꞌ unumse ubꞌa taca tunor e gente tuaꞌ e Israel xeꞌ jax uchinam e Dios, porque jaxir machi cꞌani utzayjres ubꞌa tama e mabꞌambꞌanir nien imbꞌijc e tiempo.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Porque jaxir cay ubꞌijnu que más ayan ucꞌampibꞌir lo que erer uchꞌami tuaꞌ e Dios motor que ucꞌani tuaꞌ unumse ubꞌa tama e Cristo tuaꞌ uyubꞌi uchꞌami tunor era. Porque jaxir machi ucꞌani tunor e tzayer lo que erer ani uchꞌami jay aquetpa rico taca tunor lo que meyra atujri lo que ayan tama e lugar Egipto jay tamar era ucꞌani tuaꞌ asatpa. Porque jaxir war usicbꞌa e chojbꞌesiaj lo que erer uchꞌami tamar taca e Dios.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Y umen que e Moisés war acꞌupseyan tama e Dios, locꞌoy ixin tama e lugar Egipto y machi bꞌacta tut uqꞌuijnar e rey. Y jaxir qꞌuecꞌo xana tama ubꞌir e Dios umen que war unata que turu ixto e Dios tacar motor que machi uwira ut.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Y e Moisés, umen que war acꞌupseyan tama e Dios, ixin uche e bꞌajxan pascua conda uyare tunor e gente tama e Israel tuaꞌ uchamse inteꞌ oveja y tuaꞌ utzijtzru axin uchꞌichꞌer tujor inteꞌ inteꞌ puerta tama uyototobꞌ, y tamar era conda numuy e ángel tuaꞌ e chamer machi uchamse nien inteꞌ sitz xeꞌ cuxpa bꞌajxan tama inteꞌ otot tuaꞌ e gente tuaꞌ e Israel, cocha e ángel era war uwira que ayan e chꞌich tzijtzrubꞌir tama uyototobꞌ.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Y e gente tuaꞌ e Israel, umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios, ixin numuyobꞌ tama e nuxi jaꞌ xeꞌ ucꞌabꞌa e Mar Rojo, pero numuyobꞌ tama e taquin rum y machi nujxiobꞌ. Pero conda tunor e ejército tuaꞌ e rey tuaꞌ e Egipto cꞌani ani unumsiobꞌ e mar era cꞌapa muctzꞌobꞌ tama e jaꞌ y chamayobꞌ cuchpobꞌ tunorobꞌ.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Y e gente tuaꞌ e Israel, umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios, uwirobꞌ cucrema tunor e nuxi petzbꞌir tun lo que ayan ani tuyejtzꞌer tunor e nuxi chinam Jericó tuaꞌ uyubꞌi oꞌchoyobꞌ tuaꞌ ucucruobꞌ e chinam era. Bꞌan numuy conda cꞌapa xanobꞌ tutiꞌ e chinam era ajqꞌuin ajqꞌuin tama e siete día.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Y e Rahab xeꞌ jax ani inteꞌ ajnajtir ixic xeꞌ turuan tama e chinam era, umen que war acꞌupseyan tama e Dios, machi chamay jaxir nien incojt tama ufamilia conda chamesnobꞌ tunor e inmojr gente tama e chinam era umen que machi cꞌupseyanobꞌ tut e Dios. Jaxir tacarna cocha era umen que ixin utacre cora winicobꞌ tuaꞌ e Israel conda cay ochoyobꞌ tama inyajr tuaꞌ uwirobꞌ mucur tuaꞌ acꞌotoy unatobꞌ cobꞌa winicobꞌ ayan tama e chinam era.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Pues entonces, ¿tucꞌa más tuaꞌ inwareox tama tunor era? Machi atzꞌacta e tiempo tuaꞌ acꞌapa inwareox tunor lo que locꞌoy uchiobꞌ tunor e gente era umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios. Pues cꞌani ani inwareox tama e Gedeón y tama e Barac y tama e Sansón y tama e Jefté y tama e David y tama e Samuel y tama e sian profetobꞌ, pero machi uyubꞌien era.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Y umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios ayan tin e ucucruobꞌ meyra chinamobꞌ ubꞌajnerobꞌ, y ayan tin e cay cꞌotori tujor inteꞌ chinam, y ayan tin e cay tacarnobꞌ umen e Dios bꞌan cocha arobꞌnobꞌ umener, y ayan tin e cojcnobꞌ umen e Dios conda quetpa macar uyej inteꞌ nuxi león tutobꞌ.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Y ayan e gente xeꞌ turuanobꞌ tama e onian tiempo que, umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios, ixin utajpes inteꞌ nuxi cꞌajc, y ayan tin e locꞌoy ajniobꞌ tut e machit tuaꞌ machi achamesnobꞌ tamar umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios. Y ayan tin e injayjay xeꞌ qꞌuecꞌojsena umen e Dios, y ayan tin e qꞌuecꞌojsena nojta este que ixin ucucruobꞌ inteꞌ ejército tuaꞌ tin e qꞌuijna uwirobꞌ ut e gente tuaꞌ e Israel.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Y ayan e ixictac xeꞌ turuanobꞌ tama e onian tiempo xeꞌ, umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios, cay uwirobꞌ que sutpa bꞌixcꞌobꞌ tin e uyajta utobꞌ tujam e chamenobꞌ.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Y umen que war acꞌupseyanobꞌ tama e Dios ayan tin e atzenernuobꞌ umen e gente, y ayan tin e jajtzꞌobꞌ, y ayan tin e cajchobꞌ taca e taqꞌuin, y ayan tin e osenobꞌ tama e cárcel.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Y ayan xeꞌ chamesna taca e tun, y ayan xeꞌ chamesnobꞌ xurbꞌir taca inteꞌ sierra, y ayan xeꞌ chenobꞌ unumse ubꞌobꞌ, y ayan tin e chamesbꞌirobꞌ taca inteꞌ machit, y ayan tin e xanobꞌ taca inteꞌ bꞌujc xeꞌ chembꞌir taca uqꞌuewerir e oveja o taca uqꞌuewerir e chivo, y ayan xeꞌ matucꞌa ayan tuobꞌ, y ayan xeꞌ xejbꞌebꞌir utobꞌ umen taca que machi cꞌani uyactobꞌ tuaꞌ acꞌupseyanobꞌ tama e Dios, y ayan tin e cꞌaynobꞌ.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ma tawar e gente xeꞌ turuanobꞌ tara tor e rum tuaꞌ aturuanobꞌ tacar tin e cꞌupseyanobꞌ nojta tama e Dios cocha era cocha ayan meyra e mabꞌambꞌanir tara tor e rum. Porque e gente era cay xanobꞌ tic taca tor e rum bꞌan cocha inteꞌ ajxambꞌar gente. Xanobꞌ tama e choquem lugar y xanobꞌ tor e witzir. Jaxirobꞌ turuanobꞌ tama e chꞌen macu rum y turuanobꞌ tama e lugar xeꞌ xejbꞌna ut umen e inmojr.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Pero tunor e gente era motor que atzay irnobꞌ umen e Dios umen que war acꞌupseyanobꞌ meyra tamar, pero machi cꞌotoy uchꞌamiobꞌ lo que cꞌani ani aꞌjcꞌunobꞌ umen e Dios.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Pues Cadiosir ayan inteꞌ ubꞌijnusiaj xeꞌ galan porque jaxir war ubꞌijnu tamaron tama e tiempo yajaꞌ, y tamar era ubꞌijnu tuaꞌ ucojco tuaꞌ uche aquetpobꞌ erach e gente yajaꞌ este que axin uche caquetpa erach non ubꞌan.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.