Gênesis 31

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pues entonces e Jacob cꞌotoy unata que uyunenobꞌ e Labán war axana oꞌjronobꞌ upater cocha era y chenobꞌ: “E Jacob cꞌapa uchꞌami meyra lo que tuaꞌ ani catata, y coner ayan ixto meyra utumin”, xeꞌ chenobꞌ uyunenobꞌ e Labán.
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 Y e Jacob uwira ubꞌan que machixto war atzay eꞌrna umen e Labán, bꞌan cocha acay atzay ani eꞌrna umener.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 Entonces Cawinquirar Dios uyare e Jacob y che: “Sutpen quiqui esto tama ulugar atata tiaꞌ aturuanobꞌ tunor apiarobꞌ, y nen tuaꞌ inquetpa tacaret”, che Cawinquirar Dios uyare e Jacob.
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 Entonces e Jacob uyare tuaꞌ apejcnobꞌ e Raquel y e Lea tuaꞌ acꞌotoyobꞌ tiaꞌ turu jaxir tama e lugar tiaꞌ war ucojco e aracꞌobꞌ.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 Entonces conda cꞌotoyobꞌ, jaxir uyare e Raquel y Lea cocha era y che:
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Y nox war inata que cꞌapa inturbꞌa nibꞌa tuaꞌ inche tunor upatnar itata.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Pero lo que uche jaxir, ixin umajresen y ixin uche aquetpa intiach lo que quetpa tuaꞌ utoyen inyajr inyajr. Pero Cawinquirar Dios machi uyacta tuaꞌ uche e mabꞌambꞌanir nipater.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Pues lo que cay uche itata tacaren jax era: Ayan inyajr conda uyaren y che: ‘Cꞌani intoyet taca tunor e aracꞌobꞌ xeꞌ bꞌonem utobꞌ,’ xeꞌ che itata tacaren. Y entonces Cawinquirar Dios uche tuaꞌ alocꞌoy bꞌonem utobꞌ meyra uyarobꞌ e oveja. Y de allí sutpa uyaren otronyajr itata y che: ‘Machixto cꞌani intoyet taca e aracꞌobꞌ xeꞌ bꞌonem utobꞌ, sino que coner cꞌani intoyet taca e aracꞌobꞌ xeꞌ sarin utobꞌ,’ xeꞌ che uyaren itata otronyajr. Y entonces Cawinquirar Dios sutpa uche tuaꞌ alocꞌoy sarin utobꞌ meyra oveja otronyajr.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 Y bꞌan cocha era Cawinquirar Dios cay ulocse uyaracꞌobꞌ itata tuaꞌ asutpa uyajqꞌuen.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 “Pues tama inyajr conda quetpobꞌ embrama tunor e aracꞌobꞌ cay inwira inteꞌ niwayac, y inwira que ayan cora utata e chivo xeꞌ war uchꞌami ubꞌobꞌ taca cora utuꞌ e chivo xeꞌ sarin utobꞌ y xeꞌ bꞌonem utobꞌ.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Y tama niwayac ayan inteꞌ ángel tuaꞌ Cawinquirar Dios xeꞌ upejquen tama nicꞌabꞌa, y nen inware: ‘Tara turen,’ inware.
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Entonces e ángel uyaren y che: ‘Chꞌujcun awira que tunor utata e chivo xeꞌ war uchꞌami ubꞌobꞌ era taca utuꞌ e chivo aquetpobꞌ sarin utobꞌ y bꞌonem utobꞌ y cusum utobꞌ. Y bꞌan war inche anumuy umen que inwirix tunor e majresiaj lo que war uche e Labán tacaret.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Pues nen jax Adiosiren xeꞌ cay inchectes nibꞌa toit tama e chinam Betel tiaꞌ cay ayari e aceite olivo tama e tun xeꞌ wabꞌubꞌir amener y tiaꞌ cay ache inteꞌ acuerdo tacaren. Pues coner cꞌani inwaret tuaꞌ ilocꞌoy tama e lugar era y tuaꞌ isutpa iꞌxin esto tama e lugar tiaꞌ cuxpet,’ che uyaren e ángel tuaꞌ Cawinquirar Dios tama niwayac”, che e Jacob uyare e Raquel y e Lea.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 Entonces e Raquel y e Lea ojronobꞌ y chenobꞌ:
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Y jaxir war uchion canumse cabꞌa bꞌan ani cocha jay ajnajtir gention. Y esto que ixin uchonion y de allí cꞌapa usati tunor lo que toybꞌir amener tuaꞌ inujbꞌi tacaron.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Pues tunor lo que Cadiosir war ulocse tut catata ticabꞌa ani y tuaꞌ camaxtac. Entonces chen tunor lo que Cawinquirar Dios war uyaret tuaꞌ ache, che e Raquel y e Lea.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 Pues entonces e Jacob cay uyustes ubꞌa tuaꞌ alocꞌoy y uyare umaxtac y uwixcarobꞌ tuaꞌ aturuanobꞌ tupat e camellobꞌ.
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 Y de allí umorojse tunor e aracꞌobꞌ y cay uxantesobꞌ y uqꞌueche ixin tunor lo que cay umorojse tama e tiempo era conda turu tama e lugar Padán-aram, y locꞌoy tuaꞌ asutpa axin esto tama e lugar Canaán tiaꞌ aturuan e Isaac xeꞌ jax utata.
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Pero conda merato alocꞌoyobꞌ, e Raquel uwira que machi turu utata cocha ixin tuaꞌ ususi utzutzer cora oveja, y tamar era ochoy macuir uyotot utata y uxujchꞌi cora chamen dios tuaꞌ.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 Y bꞌan cocha era e Jacob cꞌotoy umajres e Labán xeꞌ tuaꞌ uchꞌajnarir e Aram, y machi uchecsu tut que cꞌani alocꞌoy.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 Entonces locꞌoy ajni e Jacob taca tunor ufamilia y tunor lo que ayan tuaꞌ. Y conda numuyobꞌ teinxejr bꞌana tama e xucur Éufrates, xana ixiobꞌ tuaꞌ acꞌotoyobꞌ tama cora witzir xeꞌ ucꞌabꞌa Galaad.
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Pues tama e uxteꞌ día, e Labán cꞌotoy unata que locꞌoy ajni e Jacob.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Entonces cay ubꞌijnu tuaꞌ axin usicbꞌa e Jacob, y tamar era ixin umorojse cora upiarobꞌ tuaꞌ axiobꞌ tacar. Y conda tzꞌacta siete día que war axanobꞌ, cꞌotoyobꞌ tama cora witzir xeꞌ ucꞌabꞌa Galaad.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Pero tama e acbꞌar era Cawinquirar Dios uchectes ubꞌa tut e Labán tama inteꞌ uwayac y che: “Conda atajwi abꞌa taca e Jacob machi tuaꞌ iyojron taca inteꞌ qꞌuijnar conda apejca”, che Cawinquirar Dios uyare e Labán tama uwayac.
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Entonces e Labán utajwi ubꞌa taca e Jacob tama e witzir Galaad xeꞌ jax e lugar tiaꞌ war aquetpa e Jacob taca ufamilia. Y e Labán ujachi uyotot ubꞌan xeꞌ chembꞌir taca e bꞌujc tuaꞌ aturuan tamar taca tin e war axanobꞌ tacar.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 Entonces ixin e Labán tuaꞌ oꞌjron taca e Jacob y che:
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Y ¿tucꞌa tuaꞌ que locꞌoy ajniet mucur taca? Pues machi achecsu taniut que cꞌani ilocꞌoy. Jay innata ani que cꞌanix ilocꞌoy inche ani inteꞌ nuxi nojqꞌuin taca e lajbꞌar y e tambor y e arpa.
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Pues machi awacten nien tuaꞌ intzꞌujtzꞌi ucajram niwijchꞌoctac y nien tuaꞌ intzꞌujtzꞌi ucajram nisitzꞌobꞌ. Pues tunor lo que ache matucꞌa ucꞌampibꞌir inyajrer taniut.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Pues nen turenix ani tuaꞌ inche e tzꞌojyir tacaret, pero tama e acbꞌar sajmi e Dios xeꞌ oꞌjtzna ut umen atata upejquen y uyaren cocha era y che: ‘Conda atajwi abꞌa taca e Jacob machi tuaꞌ iyojron taca inteꞌ qꞌuijnar conda apejca,’ che uyaren e Dios.
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 Pues jay war ani oꞌsre isutpa iꞌxin tama uyotot atata, pues bueno. Pero ¿tucꞌa tuaꞌ que ixiet axujchꞌi nidiosobꞌ? che e Labán uyare e Jacob.
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 Entonces e Jacob uyare e Labán cocha era y che:
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Pues jay ayan tin e qꞌuecher adiosobꞌ umener xeꞌ turobꞌ tara, ucꞌani tuaꞌ achamesna. Pues jax capiarobꞌ era xeꞌ tuaꞌ aquetpobꞌ ajchecsuyajobꞌ tama tunor era. Lar sicbꞌan tuaꞌ awira jay ayan lo que tabꞌa. Y jay atajwi chꞌama qꞌueche chic, che e Jacob uyare e Labán.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 Entonces e Labán ochoy usicbꞌa macuir uyotot e Jacob, y de allí ochoy usicbꞌa tama uyotot e Lea y tama uyotot umanobꞌ e Lea. Pero matucꞌa utajwi. Entonces locꞌoy tama uyotot e Lea y ixin ochoy tama uyotot e Raquel.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 Pero e Raquel, cocha jax jaxir xeꞌ cay uxujchꞌi e chamen diosobꞌ tuaꞌ utata, cay umuqui wacchetaca yebꞌar uturibꞌ e camello tiaꞌ turu tor e rum, y de allí ixin turuan tujor. Entonces conda ochoy e Labán tama e otot tuaꞌ upojro e chamen diosobꞌ, matucꞌa utajwi.
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 Entonces ojron e Raquel y che:
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Entonces e Jacob qꞌuijna y cay ucꞌaye e Labán cocha era y che:
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Pojremetix tama tunor lo que ayan ticabꞌa, y ¿tucꞌa atajwix xeꞌ tabꞌa? Turbꞌan tara tut apiarobꞌ y tut nipiarobꞌ jay ayan lo que atajwix, y jaxirobꞌ tuaꞌ ubꞌijnuobꞌ uwira chi tamar tuaꞌ acꞌaxi e jatzꞌuar.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Pues nen patnen veinte año tacaret, y tama tunor e tiempo era ma tiaꞌ cꞌaxariobꞌ e oveja y nien e chivo. Y ma tiaꞌ cay incꞌuxi nien incojt utata oveja.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Y ma tiaꞌ intares toit inteꞌ arac xeꞌ chamesna umen inteꞌ ajcꞌopot animal, sino que nen quetpen tuaꞌ insuti uyeror. Y jay axujchna incojt arac tama e día o tama e acbꞌar, net achien tuaꞌ insuti uyeror.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Pues tama e día ayan conda cꞌanix inchamay umen e calor, y tama e acbꞌar ayan conda cꞌani inchamay umen e sisar, y conda aquetpa ani tuaꞌ inwayan esto que machi uyubꞌien inwayan.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Pues veinte año turuanen tama oꞌtot, y jax era lo que aquetpa tuaꞌ inchꞌami: Patnen catorce año tacaret tuaꞌ intoyi awijchꞌoctac, y de allí patnen seis año tuaꞌ intoyi e aracꞌobꞌ lo que inchꞌami tabꞌa. Y iraj iraj war awemse e tuanibꞌir lo que quetpa ani tuaꞌ inchꞌami.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Pues jay Nidiosir, xeꞌ jax e Dios xeꞌ ujtzna ut umen nitata viejo Abraham y xeꞌ ujtzna ut umen nitata Isaac, jay jaxir machi ani aquetpa tacaren y jay machi ani utacren iraj iraj, nen innata que machi ani intojya nien imbꞌijc amener tama tunor e nuxi patnar lo que cay inche tacaret. Pero Niwinquirar Dios uwira cobꞌa cay innumse nibꞌa y cobꞌa patnar cay inche tacaret, y tamar era jaxir cꞌotoy tuaꞌ uwarajset acbꞌar acbꞌi tuaꞌ uchecsu toit que mabꞌambꞌan lo que ache tacaren, che e Jacob uyare e Labán.
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Entonces e Labán uyare e Jacob y che:
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 Entonces cocha matucꞌa más tuaꞌ inche, cachic inteꞌ acuerdo tuaꞌ cacojco e jiriar net y nen, y cachic lo que erer utacrion tuaꞌ cacꞌajpes e acuerdo era, che e Labán uyare e Jacob.
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 Entonces e Jacob uchꞌami ingojr tun bꞌan cocha obꞌna uchꞌuyi inteꞌ winic, y ujachi uwabꞌu tuaꞌ aquetpa bꞌan cocha inteꞌ chequerir.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Entonces e Jacob uyare tin e turobꞌ tacar y che:
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 Pues e Labán uturbꞌa ucꞌabꞌa e sian tun xeꞌ morojsena “Jegar Sahadutá” bꞌan cocha che tama e ojroner arameo xeꞌ war che “E tun xeꞌ uchion cacꞌajpes”, y e Jacob uturbꞌa ucꞌabꞌa “Galaad” xeꞌ bꞌan che tama e ojroner hebreo.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 Entonces ojron e Labán y che:
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 Y turbꞌana ucꞌabꞌa Mispá ubꞌan xeꞌ war che que jax inteꞌ nuxi torre, porque ojron e Labán y che:
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Porque jay iꞌxin ache tzajtzaj niwijchꞌoctac, o jay iꞌxin inujbꞌi taca otro inmojr ixictac motor que turobꞌto niwijchꞌoctac tacaret, pues cꞌajric amener que turu e Dios xeꞌ war aquetpa ajchꞌecsuyaj tamaron, motor que nen machi war inwira lo que war anumuy tacaret, che e Labán uyare e Jacob.
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 Y e Labán ojronto taca e Jacob y che:
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 Entonces tunor era axin acꞌampa cocha inteꞌ chequerir tuaꞌ machi anajpa e acuerdo lo que chembꞌir camener. Entonces e acuerdo jax era: Que nen machi tuaꞌ innumuy más bꞌana que e sian tun era, y que nien net machi tuaꞌ inumuy más tara que e sian tun. Y tamar era machi tuaꞌ cacꞌoyres cabꞌa y ma tiaꞌ tuaꞌ cache e tzꞌojyir.
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Pues que e Dios xeꞌ ujtzna ut umen catata viejo Abraham y umen catata viejo Nahor axin uwatzꞌicon jay machi acꞌapa cache tunor lo que war caware era, y jay machi asutpa cache e tzꞌojyir, che e Labán.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 Entonces e Jacob uchamse inteꞌ arac tama e witzir era y uputa cora uwerir tut e Dios, y ayan lo que uyacta tuaꞌ acꞌujxa. Y de allí upejca tunor upiarobꞌ tuaꞌ awiobꞌ tacar. Y yajaꞌ taca wayanobꞌ tama e acbꞌar era.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Entonces conda sacojpa tama inteꞌ día, achpa e Labán y utzꞌujtzꞌi ucajram usitzꞌobꞌ y uwijchꞌoctac. Y conda cꞌapa uchojbꞌes utobꞌ, locꞌoy ixin tuaꞌ asutpa acꞌotoy tama uyotot otronyajr taca tunor e winicobꞌ xeꞌ war axanobꞌ tacar.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.