Atos 28
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NTLH
1 Pues entonces conda cꞌotoyon tunoron tama e taquin rum yajaꞌ y conda cꞌotoy canata que buenuon tunoron, cay canata que e lugar era ucꞌabꞌa Malta xeꞌ jax inteꞌ lugar tiaꞌ ayan e rum tuyuxin e jaꞌ.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Y e gente xeꞌ turobꞌ tama e lugar yajaꞌ war atzay uwironobꞌ y cocha cay cꞌaxi e jajar y umen que checta inteꞌ nuxi sisar, cay uxuniobꞌ inteꞌ nuxi cꞌajc y cay upejconobꞌ tuaꞌ waton tutiꞌ e cꞌajc era tuaꞌ caqꞌuixi tamar.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Y e Pablo ixin ucꞌopi e siꞌ tuaꞌ uyari tama e cꞌajc, y conda uyari e siꞌ tama e cꞌajc, locꞌoy ajni inteꞌ chan tut e cꞌajc y tobꞌoy ucꞌuxi ucꞌabꞌ e Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Y conda e gente xeꞌ turobꞌ tama e lugar era cay uwirobꞌ que chꞌur e chan tut ucꞌabꞌ e Pablo, cay ubꞌijnuobꞌ que mabꞌambꞌan e winic era y cay ojronobꞌ jaxobꞌ taca y che:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Pero e Pablo intaca utijti ucꞌabꞌ tuaꞌ ojri e nuxi chan macuir e cꞌajc, y tamar era chamay e chan. Y e Pablo matucꞌa unumse ubꞌa.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Y e gente war ucojcobꞌ tuaꞌ uwirobꞌ asampa ucꞌabꞌ e Pablo o tuaꞌ taca acucrema tor e rum chamen. Pero conda numuy cora tiempo y war uwirobꞌ que matucꞌa war unumse ubꞌa e Pablo cay tijrpa ubꞌijnusiajobꞌ otronyajr y chenobꞌ:
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Y tama e lugar era ayan inteꞌ nuxi chor tuaꞌ inteꞌ winic xeꞌ más nojta tujam e winicobꞌ tama e lugar era xeꞌ ucꞌabꞌa Publio. Y jaxir atzay uwiron y tamar era upejcon tuaꞌ cacꞌotoy tama uyotot tiaꞌ cay uwesion y cay uyajcꞌon tiaꞌ tuaꞌ cajiri uxteꞌ día.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Pero ayan lo que war unumse ubꞌa e Publio era porque ajmuac utata. Y utata era chꞌar tama uchꞌacteꞌ y war ucojco e purer y e numnac. Entonces ixin e Pablo tuaꞌ uwarajse e ajmuac era y cay ucꞌajti taca e Dios y uturbꞌa ucꞌabꞌ tama ujor y tamar era tzꞌacpa.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Entonces conda cay unatobꞌ e gente lo que numuy taca utata e Publio, cay utaresobꞌ tunor e sian ajmuacobꞌ lo que ayan tama e lugar era y tunorobꞌ tzꞌacpesnobꞌ ubꞌan.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Y tamar era cay sijpobꞌ e gente era tacaron, y conda ixion tuaꞌ cochoy tama inteꞌ nuquir barco tuaꞌ calocꞌoy tama e lugar era, ixiobꞌ tacaron y cay uyajcꞌon tunor lo que ucꞌani tama caxambꞌar era.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Pues entonces quetpon uxteꞌ mes tama e lugar Malta, y de allí sutpa catajwi inteꞌ nuquir barco xeꞌ quetpa tama e Malta ubꞌan tama tunor e tiempo era conda ayan e jajar taca e sisar. Pues e nuquir barco era tari tama e chinam Alejandría, pero intiach uwirnar porque ayan chateꞌ chamen dios xeꞌ turu tujor e barco era. Inteꞌ ucꞌabꞌa Cástor y otronteꞌ ucꞌabꞌa Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Conda locꞌoyon tama e lugar era ixion tor e jaꞌ tuaꞌ cacꞌotoy esto tama e chinam Siracusa, y quetpon uxteꞌ día tama e lugar era.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Y de allí ixion tor e jaꞌ pero majax innajt tut e rum este que cꞌotoyon tama e chinam Regio xeꞌ turu tama e lugar Italia. Y tama otronteꞌ día cay uyajcꞌon e icꞌar xeꞌ tari tama e sur xeꞌ war utacsuon caxin, y tamar era cꞌotoyon esto tama e chinam Puteoli tama e chateꞌ día.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Y tama e chinam Puteoli era catajwi cabꞌa taca cora ajcꞌupesiajobꞌ xeꞌ cay upejcon tuaꞌ caquetpa tacarobꞌ tama inteꞌ semana, y bꞌan cache. Y de allí cajajpi e bꞌir y ixion tuaꞌ cacꞌotoy tama e chinam Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Y ayan cora ajcꞌupesiajobꞌ tama e Cristo tama e chinam Roma xeꞌ cay unatobꞌ que cꞌani cacꞌotoy non. Entonces locꞌoyobꞌ tuaꞌ utajwionobꞌ tama e bꞌir, y cꞌotoyobꞌ esto tama e lugar xeꞌ ucꞌabꞌa Foro de Apio y xeꞌ ucꞌabꞌa Tres Tabernas. Y conda e Pablo uwira ut e ajcꞌupesiajobꞌ era cay utattzꞌi ucꞌabꞌa e Dios tamarobꞌ y cay tzayjran tama uyalma.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Y conda cꞌotoyon esto tama e chinam Roma, e capitán tuaꞌ e soldadobꞌ uyajcꞌu tunor tin e turobꞌ preso tama ucꞌabꞌ tin e war acꞌotori tujor e inmojr guardia tama e chinam Roma. Pero e Pablo actana tuaꞌ aturuan ubꞌajner tama inteꞌ otot xeꞌ cay utoyi tuaꞌ aturuan tamar. Y quetpa inteꞌ taca soldado tacar tuaꞌ acojcna.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Pues entonces conda numuy uxteꞌ día, e Pablo uyebꞌta ixin inteꞌ ojroner esto tama tin e más nuquir winicobꞌ tujam e gente tuaꞌ Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Roma era tuaꞌ watobꞌ. Y conda yopobꞌ tut e Pablo y cay umorojse ubꞌobꞌ tacar, jaxir cay ojron y che:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Y e gente romano era, conda cay uyubꞌiobꞌ tanibꞌa tuaꞌ unatobꞌ tucꞌa war inche, matucꞌa utajwiobꞌ tamaren tuaꞌ uchamsenobꞌ, y cꞌani ani uyactenobꞌ inxin bꞌan taca.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Pero cocha majax bꞌan ucꞌani e gente tama e Israel quetpa tuaꞌ inware que tut e emperador romano tuaꞌ enrna jay ayan lo que war inche, pero nen machi insutpa intuchꞌi nien inteꞌ tujam e gente era xeꞌ cay utuchꞌienobꞌ xeꞌ tuobꞌ e Israel.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Y tamar era cay impejcox tuaꞌ ixyopa tara tuaꞌ inwirox y tuaꞌ onjron tacarox, porque tamar taca lo que war cacojco tunoron xeꞌ tuon e Israel y tamar taca era itajwien cacharen taca e cadena era. Bꞌan che e Pablo uyare e winicobꞌ xeꞌ tuobꞌ e Israel xeꞌ yopobꞌ tut era.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Entonces ojronobꞌ tin e tuobꞌ e Israel era y uyareobꞌ e Pablo y che:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Pero non era quisinic coybꞌi tunor lo que war anata era porque canata que ayan e gente xeꞌ war oꞌjron upater e secta tabꞌa tic taca, pero non matucꞌa war coybꞌi tamar, che e winicobꞌ era xeꞌ tuobꞌ e Israel xeꞌ turuanobꞌ tama e chinam Roma.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Entonces ubꞌijnuobꞌ tucꞌa día tuaꞌ ayopobꞌ e winicobꞌ era tuaꞌ uyubꞌiobꞌ uyojroner e Pablo. Y conda cꞌotoy e día yopobꞌ meyra winicobꞌ tama e otot tiaꞌ turu e Pablo. Pues cay canseyan conda intocto atꞌabꞌay e qꞌuin y bꞌan uche este que namtzꞌa e qꞌuin; war acanseyan tama uyojroner e Dios tama e corpesiaj. Y uturbꞌa ubꞌa tuaꞌ uche acꞌupseyanobꞌ tunorobꞌ tama e Jesús. Y war ucꞌampes meyra uley e Moisés y lo que chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e profetobꞌ xeꞌ turuanobꞌ tama e onian tiempo tuaꞌ uchecsu tutobꞌ que e Jesús jax xeꞌ quetpa tuaꞌ watar.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Y ayan tin e cay cꞌupseyanobꞌ tamar lo que war acanseyan e Pablo, pero ayan ubꞌan tin e machi cꞌupseyanobꞌ.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Y cocha machi quetpobꞌ intera ubꞌijnusiajobꞌ, ayan tin e cay locꞌoy ixin. Entonces ojron e Pablo otronyajr y che:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Quiqui aware e gente era y che:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Porque uyalmobꞌ e gente era tzatzran ut,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Natanic nox coner que tunor ucorpesiaj e Dios era axin achecsuna tut e gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel, y jaxirobꞌ cꞌani uyubꞌiobꞌ lo que cꞌani inwareobꞌ, che e Pablo.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Entonces conda cꞌapa ojron e Pablo cocha era, locꞌoyobꞌ tunor e gente tuaꞌ e Israel era, war abꞌiritiobꞌ tamar lo que arobꞌnobꞌ umen e Pablo.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Entonces e Pablo quetpa chateꞌ año tama e chinam Roma. Y war utoyi inteꞌ otot tuaꞌ aturuan tamar y war uchꞌami tunor xeꞌ ajwarobꞌ tuaꞌ jaxir.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Y e Pablo actana tuaꞌ uchecsu tunor lo que ucꞌani, y war ucanse e gente tama uchinam e Dios, y war acanseyan tama Cawinquirar Jesucristo. Y cocha turu tama uyotot jaxir, mamajchi umener uche unumse ubꞌa. Tara acꞌapa tunor niwojroner, che e Lucas.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.