Atos 22

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 —Niwermanuox tara tama e Israel xeꞌ nipiarox y tunorox xeꞌ nuquir winicox, ubꞌinic lo que cꞌani inwareox tamar lo que cay inche ixnix era, che e Pablo.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Conda e gente cay uyubꞌi que e Pablo war oꞌjron tama uyojronerach xeꞌ jax e hebreo cay quetpobꞌ tzꞌustaca, y tamar era cay ojron e Pablo y che:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 —Nen era jaxen inteꞌ winic xeꞌ tuen e Israel. Cuxpen tama e chinam Tarso tama e departamento Cilicia, pero tara tama e chinam Jerusalem chꞌien y cay canoen taca inteꞌ nuquir winic xeꞌ ucꞌabꞌa Gamaliel y tunorox war inata chi era. Y tamar era cay incani tunor uley e Moisés bꞌan cocha ucꞌupsiobꞌ tunor catata viejobꞌirobꞌ, y nen cay cꞌupseyanen tut e Dios tama tunor niwalma bꞌan cocha war iche nox tara coner.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Tama e tiempo xeꞌ numuy nen cay inche unumse ubꞌobꞌ meyra tunor tin e cay cꞌupseyanobꞌ tama e Jesús este que ayan tin e cay inchamse. Y tic taca tiaꞌ ixien cay inqꞌuechiobꞌ ixin esto tama e cárcel motor jay winicobꞌ o motor jay ixictac.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Y tin e aquetpa uwinquir e inmojr sacerdotiobꞌ y tunor e nuquir winicobꞌ tara erer uyareox coner que erach lo que war inwareox era y que jaxirobꞌ cay uyajqꞌuenobꞌ cora carta tuaꞌ inqꞌueche axin tama tin e tuaꞌ Israel tama e chinam Damasco. Entonces tama e tiempo yajaꞌ ixien esto tama e chinam Damasco tuaꞌ insicbꞌa tin e ajcꞌupesiajobꞌ tama e Jesús tuaꞌ incachiobꞌ intaresobꞌ esto tara tama e chinam Jerusalem tuaꞌ oꞌsenobꞌ tama e cárcel, che e Pablo.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Y warto oꞌjron e Pablo y che:
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Cucremen tut e rum y wacchetaca cay umbꞌi inteꞌ nuc xeꞌ ojron tacaren y che: “Saulo, Saulo, ¿tucꞌa tuaꞌ war aturbꞌa abꞌa tuaꞌ achien innumse nibꞌa?” che e nuc xeꞌ tari tama e janchꞌaquenar.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Entonces umbꞌi tuaꞌ e nuc era que: “¿Y chiet net era, Niwinquiret?” inware. Y e nuc uyaren y che: “Nen jax e Jesús xeꞌ tuaꞌ e chinam Nazaret xeꞌ war achien innumse nibꞌa meyra”, xeꞌ che e Jesús.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Y tin e war axanobꞌ tacaren cay uwirobꞌ e sian janchꞌaquenar era y bꞌactobꞌ meyra, pero machi uyubꞌiobꞌ e nuc lo que cay ojron tacaren.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Entonces nen ojronen taca e nuc otronyajr y inware: “Niwinquiraret, ¿tucꞌa acꞌani tuaꞌ inche?” inware e nuc. Y jaxir uyaren otronyajr y che: “Achpen quiqui tama axambꞌar era esto tama e chinam Damasco, y conda icꞌotoy cꞌani iyarobꞌna tucꞌa ucꞌani tuaꞌ ache”, che e Jesús.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Entonces achpen, pero umen que ejpray meyra e nuxi janchꞌaquenar, quetpa tajpem unacniut y matucꞌa inwira. Entonces tin e war axanobꞌ tacaren cay uchuquiobꞌ nicꞌabꞌ tuaꞌ uqꞌuechienobꞌ inxin esto tama e chinam Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Pues tama e chinam Damasco ayan inteꞌ winic xeꞌ ucꞌabꞌa Ananías xeꞌ war acꞌupseyan tut uley e Moisés iraj iraj, y tunor e gente tuaꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e chinam Damasco war utattzꞌiobꞌ e winic era.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Entonces yopa e Ananías tama e otot tiaꞌ turen y upejquen cocha era y che: “Hermano Saulo, chꞌama unacꞌoit otronyajr era”, che e Ananías. Y wacchetaca inchꞌami unacniut otronyajr, y eronen otronyajr.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Entonces sutpa ojron e Ananías otronyajr tacaren y che: “Cadiosir xeꞌ tuaꞌ catata viejobꞌirobꞌ cay usicbꞌet ixnix tuaꞌ anata tucꞌa ucꞌani jaxir, y tuaꞌ awira ut uman xeꞌ erach xeꞌ jax e Jesús, y tuaꞌ oybꞌi unuc conda war oꞌjron tacaret.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Porque aquetpa tuaꞌ iꞌxin aware lo que cay oybꞌi y lo que cay awira taca tunor e gente tama tunor or e rum.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Y era matucꞌa tuaꞌ acojco más. Achpen quiqui tuaꞌ ichꞌujya cocha war icꞌupseyan tama ucꞌabꞌa Cawinquirar Jesús tuaꞌ ipojca tama tunor amabꞌambꞌanir.” Bꞌan uyaren e Ananías, che e Pablo tut tunor e sian gente era.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Y che e Pablo:
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Y tamar nimayjut era war inwira ut Niwinquirar y jaxir uyaren y che: “Achpen wacchetaca, loqꞌuen tama e chinam Jerusalem era porque e winicobꞌ machix tuaꞌ acꞌupseyanobꞌ tamar lo que iꞌxin awareobꞌ tamaren”, che Niwinquirar tama nimayjut era.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Entonces nen inware Niwinquirar cocha era: “Niwinquiraret, pero nen cꞌani inware tunor tin e war acꞌupseyanobꞌ tamaret tara tama e chinam Jerusalem que war inxana tama abꞌir coner porque jaxirobꞌ war unatobꞌ que nen cay inche meyra mabꞌambꞌanir upaterobꞌ conda cay ixien tama tunor e sian sinagoga tuaꞌ inqꞌuechiobꞌ axin tin e war acꞌupseyanobꞌ tamaret esto tama e cárcel y cay inwatzꞌiobꞌ ubꞌan.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Y conda chamesna e Esteban taca e tun umen e sian gente, nen ya waren ubꞌan war inwira tucꞌa war uchiobꞌ, y nen xeꞌ cay incojco ubꞌujcobꞌ tin e war uchamsiobꞌ”, xeꞌ inware Niwinquirar tama nimayjut.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Pero sutpa ojron otronyajr Niwinquirar y che: “Loqꞌuen tama e lugar era porque nen cꞌani inwebꞌtet iꞌxin innajt tuaꞌ aware e gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel cocha tuaꞌ acꞌotoy unatobꞌ chien nen”, che Niwinquirar tama nimayjut era, che e Pablo uyare tunor e sian winicobꞌ era.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Pues tunor e winicobꞌ war uyubꞌiobꞌ lo que arobꞌnobꞌ umen e Pablo, pero conda cay uyare que tut e gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel tuaꞌ axin, y que bꞌan arobꞌna umen e Dios, qꞌuijnobꞌ tunorobꞌ y cay aruobꞌ taca inteꞌ nuxi nuc y chenobꞌ:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Y bꞌan taca quetpobꞌ que war aꞌruobꞌ taca inteꞌ nuxi nuc y war uxixiobꞌ ut ubꞌujcobꞌ axin, y war upusiobꞌ axin e tanlum tichan tama e icꞌar.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Y tamar era e comandante militar uyare e soldadobꞌ tuaꞌ uqꞌuechiobꞌ axin e Pablo macuir e cuartel y uyare tuaꞌ uwatzꞌiobꞌ e Pablo tuaꞌ acꞌotoy unatobꞌ tucꞌa umen war aꞌruobꞌ e sian winicobꞌ era upater e Pablo. Pues e Pablo war oꞌjron tama e ojroner hebreo y tamar era mamajchi tujam e soldadobꞌ war unatobꞌ tucꞌa numuy era.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Pero conda ya war e Pablo tut e teꞌ cachbꞌir turix tuaꞌ ajajtzꞌa umen e soldadobꞌ, cay ojron e Pablo tut e capitán xeꞌ war tut jaxir y che:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Pero conda e capitán uyubꞌi e ojroner era ixin wacchetaca tuaꞌ uyare e comandante militar y che:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Entonces ixin e comandante militar esto tiaꞌ cachar e Pablo tut e teꞌ y uyubꞌi tuaꞌ y che:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Entonces ojron otronyajr e comandante militar y che:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Y conda e soldadobꞌ era xeꞌ quetpobꞌ tuaꞌ uwatzꞌiobꞌ ani e Pablo uyubꞌi que jaxir jax inteꞌ ciudadano romano, bꞌactobꞌ jaxirobꞌ taca e comandante militar umen que chꞌar umenerobꞌ tama e cárcel. Porque ma erer ajajtzꞌa y nien ma erer oꞌsena macuir e cárcel inteꞌ ciudadano romano jay merato axin tut inteꞌ tribunal bꞌajxan.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Entonces tama inteꞌ día e comandante militar, cocha cꞌani unata tucꞌa tamar war utuchꞌiobꞌ e Pablo tunor e winicobꞌ tuaꞌ e Israel era, jaxir uyare tuaꞌ aloqꞌuesna e cadena tama e Pablo y uyare tunor e nuquir winicobꞌ tama e Israel y tin e uwinquir e inmojr sacerdotiobꞌ y e nuquir concilio tuaꞌ umorojse ubꞌobꞌ. Entonces e comandante militar ulocse Pablo y uturbꞌa tut tunor e nuquir winicobꞌ era tuaꞌ acꞌotoy unata tucꞌa war anumuy tama tunor era.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.