Atos 16
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT
1 Entonces e Pablo y e Silas ixiobꞌ esto tama e chinam Derbe, y de allí ixiobꞌ esto tama e chinam Listra. Y yajaꞌ utajwiobꞌ inteꞌ ajcꞌupesiaj tama Cawinquirar xeꞌ ucꞌabꞌa Timoteo xeꞌ jax uyar inteꞌ ixic xeꞌ tuaꞌ e Israel xeꞌ war acꞌupseyan tama Cawinquirar, pero utata e Timoteo jax inteꞌ winic xeꞌ tari tama e lugar Grecia.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Pues tunor e ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam Listra y tama e chinam Iconio ojronobꞌ que imbꞌutz e sitz era.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Y e Pablo war ucꞌani tuaꞌ uqꞌueche axin e Timoteo tacarobꞌ ubꞌan, y tamar era uyare tuaꞌ axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar tuaꞌ machi aqꞌuijnesnobꞌ tin e tuobꞌ e Israel xeꞌ turobꞌ tama e lugar era. Pues tunor e gente war unatobꞌ que utata e Timoteo jax inteꞌ griego.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Y tic taca tiaꞌ ixiobꞌ tama inteꞌ inteꞌ chinam war uyareobꞌ tunor e ajcꞌupesiajobꞌ tama e carta lo que ajcꞌunobꞌ umen e apostolobꞌ y umen e nuquir winicobꞌ xeꞌ turobꞌ tama e chinam Jerusalem. Y war uchecsuobꞌ tut tunor e ajcꞌupesiajobꞌ axin tuaꞌ unata acꞌupseyanobꞌ tut lo que arobꞌnobꞌ umen e apostolobꞌ xeꞌ turobꞌ tama e chinam Jerusalem.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Y tamar era tunor e sian grupo ajcꞌupesiajobꞌ tama inteꞌ inteꞌ chinam war aqꞌuecꞌuobꞌ tama ucꞌupesiaj tama Cawinquirar, y meyra gente war acꞌotoy acꞌupseyanobꞌ tama Cawinquirar ajqꞌuin ajqꞌuin.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Entonces locꞌoyobꞌ e Pablo taca e inmojr era y cay numuyobꞌ tama e departamento Frigia y tama e departamento Galacia, pero machi actanobꞌ tuaꞌ axiobꞌ uchecsuobꞌ uyojroner e Dios tama e departamento Asia umen Unawalir e Dios.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Y conda cꞌotoyobꞌ tama e bꞌir xeꞌ acꞌotoy tama e departamento Misia, war ubꞌijnuobꞌ tuaꞌ oꞌchoyobꞌ yajaꞌ tuaꞌ uchecsuobꞌ uyojroner e Dios tama e departamento Bitinia, pero machi actanobꞌ tuaꞌ uchiobꞌ umen Unawalir e Jesús.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Entonces ixiobꞌ tama uxambꞌar esto tama e departamento Misia, y de allí ecmay ixiobꞌ esto tama inteꞌ chinam xeꞌ ucꞌabꞌa Tróas tiaꞌ erer uchꞌamiobꞌ inteꞌ barco.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Y ya turu e Pablo tama e chinam Tróas era conda checta inteꞌ umayjut acbꞌar. Y tamar umayjut cay uwira inteꞌ winic tuaꞌ inteꞌ departamento xeꞌ ucꞌabꞌa Macedonia. Y war e winic era tut e Pablo war ucꞌajti tacar y che: “Laric esto tama e departamento Macedonia y tacrenicon tara”, che e winic xeꞌ irna umen e Pablo tama umayjut.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Y conda cꞌapa uwira umayjut era, non xeꞌ war caxana tacar cay costes cabꞌa tuaꞌ caxin esto tama e departamento Macedonia, porque war canata tama cawalma que war ucꞌani e Dios tuaꞌ caxin cachecsu uyojroner e Dios tama e corpesiaj tama e departamento yajaꞌ.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Pues entonces tꞌabꞌayon tama inteꞌ barco tama e chinam Tróas y ixion tor e jaꞌ esto tama inteꞌ lugar tiaꞌ ayan e rum tuyuxin e jaꞌ, y yajaꞌ ayan inteꞌ chinam xeꞌ ucꞌabꞌa Samotracia. Y tama otronteꞌ día ixion tama e barco tor e jaꞌ tuaꞌ cacꞌotoy tama inteꞌ chinam xeꞌ ucꞌabꞌa Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Y de allí locꞌoy ixion tama e bꞌir tuaꞌ cacꞌotoy tama e chinam Filipos que jax inteꞌ chinam xeꞌ chembꞌir umen e ejército romano y xeꞌ jax e más nuxi chinam tama tunor e lugar yajaꞌ tama e departamento Macedonia xeꞌ aquetpa tama e lugar Grecia. Y quetpon cora día yajaꞌ.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Y tuyejtzꞌer e chinam Filipos era ayan inteꞌ xucur, y tama inteꞌ día tuaꞌ e jiriar locꞌoyon tama e chinam y ixion tutiꞌ e xucur era tama inteꞌ lugar tiaꞌ umorojse ubꞌobꞌ e gente tuaꞌ ucꞌajtiobꞌ taca e Dios. Entonces turuanon y cay ojronon tama uyojroner e Dios tama e corpesiaj taca cora ixictac xeꞌ war umorojse ubꞌobꞌ tama e lugar era.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Y ayan inteꞌ ixic tama e lugar era xeꞌ ucꞌabꞌa Lidia xeꞌ tari tama inteꞌ chinam xeꞌ ucꞌabꞌa Tiatira. Y jaxir uchoni e bꞌujc xeꞌ galan xeꞌ chacchac ut. Y e ixic era war uyujtzꞌi ut e Dios iraj iraj, y tamar era cay uyubꞌi tunor uyojroner e Pablo. Y pascꞌa ut uyalma umen Cawinquirar tuaꞌ uyubꞌi tunor lo que arobꞌna umen e Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Entonces chꞌujya e ixic taca tunor ufamilia, y de allí uyubꞌi tuaꞌ e Pablo y e Silas y che:
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Entonces tama inteꞌ día conda war caxin tama e lugar tiaꞌ acay cacꞌajti taca e Dios tuti e xucur, catajwi cabꞌa taca inteꞌ ijchꞌoc xeꞌ chucur umen inteꞌ mabꞌambꞌan mein. Y e mein era ojron taca e ijchꞌoc y e ijchꞌoc uchecsu tut e gente lo que arobꞌna umen e mein. Y e ijchꞌoc jax inteꞌ man xeꞌ mambꞌir inyajrer y war atojya meyra tumin umen upatron umen que war uchecsu tut e gente lo que mucur tutobꞌ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Pero e ijchꞌoc, conda uwira e Pablo taca tunoron xeꞌ war caxana tacar cay xana ticapat, y cay aru taca inteꞌ nuxi nuc y che:
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Y bꞌan uche e ijchꞌoc ajqꞌuin ajqꞌuin y che:
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Pero conda upatronobꞌ e ijchꞌoc cay uwirobꞌ que machi ixto uyubꞌi uchꞌamiobꞌ e tumin tama e ijchꞌoc era, cocha cꞌapa locꞌoy e mabꞌambꞌan mein, qꞌuijnobꞌ y ucachiobꞌ uqꞌuechiobꞌ ixin e Pablo y e Silas tut e sian ajcꞌamparobꞌ xeꞌ turobꞌ tama e chinam yajaꞌ.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Entonces uturbꞌobꞌ tut e sian juez y uyareobꞌ:
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Y war ucansiobꞌ uchiobꞌ lo que majax bꞌan cocha uyubꞌion cache non xeꞌ turon yebꞌar e ley romano, che e winicobꞌ era xeꞌ upatronobꞌ e ijchꞌoc.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Entonces achpobꞌ tunor e gente upater e Pablo y e Silas, y e sian ajcꞌamparobꞌ uyareobꞌ tuaꞌ aloqꞌuesna ubꞌujcobꞌ y tuaꞌ ajajtzꞌobꞌ taca e teꞌ.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Y conda cꞌapa uwatzꞌiobꞌ meyra, uqꞌuechiobꞌ ixin tuaꞌ uyosiobꞌ macuir e cárcel y uyareobꞌ e ajcojc cárcel tuaꞌ ucojcobꞌ.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Entonces conda e ajcojc cárcel uchꞌami e orden era, uyosiobꞌ e Pablo y e Silas tama e lugar más macu tama e cárcel era, y de allí e ajcojc cárcel ucachiobꞌ uyoc taca e teꞌ xeꞌ ayan uchꞌenar tiaꞌ uwajpi acachpa unuc uyoc, y ya quetpobꞌ e Pablo y e Silas macuir e cárcel cocha era.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Y tama uyuxin e acbꞌar ya turobꞌ e Pablo y e Silas macuir e cárcel y war ucꞌajtiobꞌ taca e Dios y war acꞌaywiobꞌ tama e Dios, y tin e turobꞌ macuir e cárcel war uyubꞌiobꞌ tunor era ubꞌan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Y wacchetaca checta inteꞌ nuxi yujcbꞌar y cay chincha e tun xeꞌ turu macuir e rum, y conda uwirobꞌ, pascꞌa ut tunor e puerta tama e cárcel. Y tunor e teꞌ xeꞌ cacharobꞌ ani tamar witcꞌa tama uyocobꞌ, y e cadena xeꞌ cacharobꞌ ani tin e turobꞌ tama e cárcel bꞌantzꞌobꞌ.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Entonces e ajcojc cárcel bꞌixcꞌa achpa wawan y cay uwira que pascꞌa ut tunor e puerta tama e cárcel y cay ubꞌijnu que cꞌapa locꞌoy ajniobꞌ tunor e gente xeꞌ turobꞌ ani macuir e cárcel. Entonces ulocse umachit tupat y uwabꞌu tama unac tuaꞌ uchamse ubꞌa jaxir.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pero e Pablo xeꞌ war uwira tunor era aꞌru taca inteꞌ nuxi nuc y uyare e ajcojc cárcel y che:
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Entonces e ajcojc cárcel uyare ataresna inteꞌ cꞌajc, y ajner ochoy macuir e cárcel tuaꞌ uwira tucꞌa numuy, y war achincha y uyacta ubꞌa cotuan tuyoc e Pablo y e Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Y wacchetaca ulocse e Pablo y Silas patir e cárcel y cay uyubꞌi tuobꞌ y che:
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Y jaxirobꞌ uyare e ajcojc cárcel y che:
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Entonces ixiobꞌ esto tama uyotot e ajcojc cárcel y cay uyareobꞌ tunor tin e aturuanobꞌ tama uyotot tunor uyojroner e Dios tama e corpesiaj.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Entonces e ajcojc cárcel motor que incsibꞌanto cay upoqui tunor tiaꞌ witcꞌa upat e Pablo y e Silas tiaꞌ jajtzꞌobꞌ, y de allí jaxir taca e inmojr ufamilia ixin tuaꞌ achꞌujyobꞌ tunorobꞌ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Y de allí sutpa ixiobꞌ tama uyotot e ajcojc cárcel otronyajr tuaꞌ uwese e Pablo y e Silas. Y tunor ufamilia e ajcojc cárcel war atzayobꞌ meyra umen que cay cꞌupseyanobꞌ tama e Dios tama e acbꞌar era.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Y conda sacojpa tama e día era e Pablo y e Silas ya turobꞌ tama e cárcel otronyajr. Y e juez taca e sian ajcꞌamparobꞌ uyebꞌtobꞌ ixin cora policía taca inteꞌ orden tuaꞌ ulocsiobꞌ e Pablo y e Silas tama e cárcel.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Entonces e ajcojc cárcel uyare e Pablo y che:
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pero e Pablo uyare e policía era y che:
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Entonces sutpa ixiobꞌ e policía tut e sian juez, y cay uyareobꞌ que e Pablo y Silas ciudadanuobꞌ tama e Roma. Entonces cay bꞌactobꞌ meyra e sian juez conda uyubꞌiobꞌ tunor era.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Entonces e sian juez ixiobꞌ tama e cárcel tuaꞌ usisijresobꞌ e Pablo y e Silas. Entonces ulocsiobꞌ tama e cárcel y cay ucꞌajtiobꞌ tuobꞌ tuaꞌ alocꞌoyobꞌ tama e chinam era.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Entonces locꞌoyobꞌ tama e cárcel, y de allí ixiobꞌ esto tama uyotot e Lidia, y de allí ixin uwirobꞌ tunor e ajcꞌupesiajobꞌ y cay utꞌabꞌse uyalmobꞌ tama Cawinquirar, y de allí locꞌoy ixiobꞌ esto tama e chinam era.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.