Atos 15
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs VC
1 Pues entonces tama e tiempo era ayan cora winicobꞌ xeꞌ tariobꞌ tama e departamento Judea xeꞌ ixiobꞌ esto tama e chinam Antioquía. Y jaxirobꞌ cay ucansiobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ yajaꞌ que ucꞌani tuaꞌ axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar inteꞌ tuaꞌ uyubꞌi acorpesna, bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uley e Moisés.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pero e Pablo y e Bernabé majax bꞌan ubꞌijnusiajobꞌ, y tamar era cay uyareobꞌ e winicobꞌ tuaꞌ e departamento Judea que majax bꞌan war acanseyanobꞌ. Entonces sicbꞌanobꞌ e Pablo y Bernabé taca cora hermanuobꞌ umen e grupo ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam Antioquía tuaꞌ axiobꞌ esto tama e chinam Jerusalem tuaꞌ uyubꞌiobꞌ tama tunor era taca e apostolobꞌ y taca e nuquir winicobꞌ tama e grupo ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam yajaꞌ.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Entonces e grupo ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam Antioquía uyebꞌta ixiobꞌ e Pablo y e Bernabé taca cora hermanuobꞌ tuaꞌ axiobꞌ esto tama e chinam Jerusalem. Y tamar uxambꞌarobꞌ era cay numuyobꞌ tama e departamento Fenicia y tama e departamento Samaria, y war uyareobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ tic taca tiaꞌ ixiobꞌ que ayan meyra gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel xeꞌ war uyactobꞌ tunor e onian bꞌijnusiaj xeꞌ tuobꞌ ani tuaꞌ acay axanobꞌ tama ubꞌir e Dios. Y tunor e ajcꞌupesiajobꞌ war atzayobꞌ meyra tama tunor e ojroner era.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Entonces conda e Pablo y e Bernabé taca e hermanuobꞌ tuaꞌ e grupo ajcꞌupesiajobꞌ xeꞌ turuanobꞌ tama e chinam Antioquía cꞌotoyobꞌ tama e chinam Jerusalem chꞌajmobꞌ umen e grupo ajcꞌupesiajobꞌ yajaꞌ, y umen e apostolobꞌ, y umen e nuquir winicobꞌ. Entonces cay uchecsuobꞌ tutobꞌ tunor lo que e Dios cay uche tamarobꞌ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Pero ayan cora winicobꞌ xeꞌ ajcꞌupesiajobꞌ tama e Cristo xeꞌ tuobꞌ e fariseobꞌ xeꞌ achpa wawanobꞌ y cay ojronobꞌ y chenobꞌ:
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Entonces cay umorojse ubꞌobꞌ e apostolobꞌ taca e nuquir winicobꞌ era tuaꞌ ubꞌijnuobꞌ jay ucꞌanto tuaꞌ axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar tin e majax tuobꞌ e Israel.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Y conda cꞌapa ojronobꞌ meyra tama tunor era, achpa wawan e Pedro y cay ojron y che:
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Y Cadiosir, xeꞌ war unata tunor lo que ayan tama uyalma inteꞌ, cay uwirse ubꞌa que war uchꞌami tunor e gente era conda ixin uyajcꞌu Unawalir e Dios bꞌan cocha cay uyajcꞌon non tama ucajyesnibꞌir tunor era.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Y chequer que e Dios machi uche aquetpa intiach uwirnarobꞌ tin e majax tuobꞌ e Israel, y que cay upoqui uyalmobꞌ umen que war acꞌupseyanobꞌ tamar jaxir, bꞌan cocha cay upoqui cawalma non.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Y ¿tucꞌa tuaꞌ war ibꞌijnu tuaꞌ iwareobꞌ que ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ lo que intran tut e ajcꞌupesiajobꞌ era xeꞌ majax tuobꞌ e Israel que nien non y nien catata viejobꞌirobꞌ machi uyubꞌion cache? Y ¿tucꞌa tuaꞌ war ibꞌijnu tuaꞌ iquete iwabꞌu e Dios tamar lo que cay uche tama e gente era?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Pues non cacꞌupse que corpesnon umen utacarsiaj Cawinquirar Jesús, bꞌan cocha jaxirobꞌ xeꞌ majax tuobꞌ e Israel, che e Pedro uyare tunor e nuquir winicobꞌ era.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Entonces tunor e nuquir winicobꞌ quetpobꞌ tzꞌustaca conda acay uyubꞌiobꞌ lo que war aꞌrobꞌnobꞌ umen e Bernabé y umen e Pablo. Y jaxirobꞌ cay uchecsuobꞌ tunor lo que cay uwirobꞌ chempa y tunor e sian milagro lo que e Dios cay uche tamarobꞌ conda turobꞌ tujam e gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Y conda cꞌapa ojronobꞌ e Bernabé y e Pablo tama tunor era, ojron e Santiago y che:
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 E Simón Pedro cay uyareon tama e tiempo conda e Dios cay uwirsion que uyajta ut motor tin e majax tuobꞌ e Israel ubꞌan, cocha cay usicbꞌa cora gente tujamobꞌ tuaꞌ uyujtzꞌiobꞌ ut ucꞌabꞌa ubꞌan.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Pues tunor era numuy bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e profetobꞌ tama e onian tiempo tiaꞌ che:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Y otronyajrto cꞌani insutpa waten, che Cawinquirar,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Y tamar era meyra gente cꞌani usicbꞌenobꞌ xeꞌ Iwinquiraren,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 che Cawinquirar xeꞌ cay uchecsu tunor era tama e onian tiempo.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 ’Y tamar era nen inware que machi tuaꞌ caturbꞌa lo que meyra ubꞌarir tama e gente era xeꞌ majax tuobꞌ e Israel xeꞌ war uyactobꞌ tunor e onian bꞌijnusiaj tuobꞌ tuaꞌ axanobꞌ tama ubꞌir e Dios.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Nen inware que atzꞌacta jay catzꞌijbꞌa inteꞌ carta tuaꞌ caware e gente era que machi ixto tuaꞌ ucꞌuxi e wer xeꞌ quetpa ajcꞌubꞌir tut inteꞌ chamen dios, y que machix tuaꞌ asutpa axanobꞌ tacar e ixictac o e winicobꞌ xeꞌ majax tuobꞌ, y que machi ixto tuaꞌ asutpa ucꞌuxi inteꞌ arac xeꞌ cotbꞌir unuc, y machix tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ uchꞌichꞌer inteꞌ arac.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Y war imbꞌijnu que atzꞌacta tuaꞌ cawareobꞌ cocha era porque desde ixnix war achecsuna uley e Moisés tama inteꞌ inteꞌ chinam tiaꞌ war achena leer tama tunor e sian sinagoga tama inteꞌ inteꞌ día tuaꞌ e jiriar. Bꞌan che e Santiago uyare tunor e nuquir winicobꞌ era.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Entonces tin e apostolobꞌ taca tin e nuquir winicobꞌ y e inmojr gente tama e grupo ajcꞌupesiajobꞌ cay ubꞌijnu usicbꞌobꞌ cora hermanuobꞌ tujam e grupo ajcꞌupesiajobꞌ era tuaꞌ uyebꞌtobꞌ axin esto tama e chinam Antioquía taca e Pablo y e Bernabé. Entonces usicbꞌobꞌ e Judas xeꞌ ucꞌabꞌa Barsabás ubꞌan, y usicbꞌobꞌ e Silas tuaꞌ axiobꞌ esto tama e chinam Antioquía. Pues e chateꞌ hermanuobꞌ era nuquir winicobꞌ tujam e inmojr ajcꞌupesiajobꞌ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Y tacar e hermanuobꞌ era uyebꞌtobꞌ ixin inteꞌ carta xeꞌ che:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Pues cꞌotoyon canata que ayan cora winicobꞌ xeꞌ locꞌoyobꞌ tama e lugar tara tuaꞌ axiobꞌ esto tiaꞌ turox nox, pero matucꞌa cawareobꞌ non sino que intaca ixiobꞌ. Y cꞌotoyon canata que jaxirobꞌ cay uchiox ibꞌijnu tamar lo que ojronobꞌ este que quetpox nutꞌur iut. Pues jaxirobꞌ cay ucansiox que ucꞌani tuaꞌ axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar tunor e winicobꞌ y que ucꞌani tuaꞌ acꞌapa iche tunor lo que chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uley e Moisés tuaꞌ uyubꞌiox ixxana tama ubꞌir e Cristo.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Y tamar era tunoron war cabꞌijnu que ucꞌani tuaꞌ casicbꞌa cora ajcꞌupesiajobꞌ ticajam tara tuaꞌ cawebꞌta axin tuaꞌ uwarajsiox yajaꞌ. Cꞌani acꞌotoyobꞌ taca e Bernabé y e Pablo xeꞌ inchoj utobꞌ camener.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Pues e Bernabé y e Pablo cay unumse ubꞌobꞌ meyra umen taca que war uchecsu uyojroner Cawinquirar Jesucristo este que ayix ani conda cꞌanix achamesnobꞌ.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Pero lo que cꞌani cache era: Cꞌani cawebꞌta axin e Judas y e Silas tuaꞌ oꞌjronobꞌ tacarox tuaꞌ uchecsu tunor lo que cay ojronon non tara.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Pues imbꞌutz locꞌoy tut Unawalir e Dios y ticoit non ubꞌan que machi cꞌani caturbꞌa lo que imbꞌar tijor nox sino que jax taca era:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Pues ma erer icꞌuxi e wer xeꞌ quetpa ajcꞌubꞌir tut inteꞌ chamen dios, y ma erer icꞌuxi uchꞌichꞌer inteꞌ arac, y ma erer icꞌuxi inteꞌ arac xeꞌ cotbꞌir unuc, y ma erer iyose ibꞌa taca e ixictac xeꞌ majax tibꞌa, y nien ma erer uyose ubꞌobꞌ e ixictac taca e winicobꞌ xeꞌ majax tuobꞌ. Jay ixobꞌian tut tunor era war iche imbꞌutz tunor. Pues tara acꞌapa e ojroner. Bꞌan utzꞌijbꞌobꞌ e apostolobꞌ tama e carta xeꞌ uyebꞌtobꞌ ixin esto tiaꞌ turobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam Antioquía.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Y tamar era ebꞌtana ixin e hermanuobꞌ tuaꞌ axiobꞌ tama uxambꞌarobꞌ esto tama e chinam Antioquía. Y conda cꞌotoyobꞌ cay umorojsiobꞌ tunor e grupo ajcꞌupesiajobꞌ y uyajcꞌuobꞌ e carta era.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Y e ajcꞌupesiajobꞌ conda cꞌapa uchiobꞌ leer e carta era, bꞌutcꞌa uyalmobꞌ taca inteꞌ nuxi tzayer umen que galan locꞌoy tunor tama e carta.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Y e Judas y e Silas ayan ucꞌampibꞌir xeꞌ ajcꞌunobꞌ umen e Dios tuaꞌ uchꞌamiobꞌ inteꞌ ojroner tuaꞌ e Dios y tuaꞌ asutpa uyare e gente otronyajr. Y tamar ucꞌampibꞌirobꞌ era cay cꞌampesnobꞌ meyra umen e Dios tuaꞌ utzayjresobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ y tuaꞌ utꞌabꞌse uyalmobꞌ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Y conda cꞌapa numuy cora día conda morojsebꞌirobꞌ turobꞌ, tin e tariobꞌ tama e chinam Jerusalem cay arenobꞌ umen e inmojr era que chicobꞌ taca ujiriar e Dios. Y tamar era arobꞌnobꞌ que uyubꞌi asutpa axiobꞌ otronyajr tut tin e uyebꞌta ixiobꞌ.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Pero e Silas ubꞌijnu que cꞌani aquetpa y machi ixin.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Y e Pablo y e Bernabé quetpobꞌ tama e chinam Antioquía ubꞌan. Entonces jaxirobꞌ y meyra ajcanseyajobꞌ xeꞌ turobꞌ yajaꞌ cay ucansiobꞌ y uchecsuobꞌ uyojroner Cawinquirar tama meyra día.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Pues entonces conda numuy cora mes e Pablo cay ojron taca e Bernabé y che:
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Pero e Bernabé cay ubꞌijnu que erer uqꞌueche axin e Juan xeꞌ ucꞌabꞌa Marcos ubꞌan.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Pero e Pablo machi ucꞌani tuaꞌ axin e Juan otronyajr cocha jaxir uyacta upatnar e Dios tama inteꞌ xambꞌar tacarobꞌ conda turobꞌ tama e chinam Panfilia y intaca sutpa ixin tama uyotot.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Y e Bernabé cay ojron y che:
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Y e Pablo usicbꞌa e Silas y locꞌoy ixiobꞌ tama uxambꞌar. Pero e ajcꞌupesiajobꞌ era xeꞌ turobꞌ, conda cꞌanix alocꞌoyobꞌ e Pablo y e Silas, cay ucꞌajtiobꞌ taca e Dios que utacarsiaj Cawinquirar axin aquetpa tacarobꞌ.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Entonces e Pablo y e Silas numuyobꞌ tama e departamento Siria y tama e departamento Cilicia, war uqꞌuecꞌojsiobꞌ tunor e ajcꞌupesiajobꞌ axin tama inteꞌ inteꞌ grupo ajcꞌupesiajobꞌ tiaꞌ ixiobꞌ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.