Atos 15

Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pues entonces tama e tiempo era ayan cora winicobꞌ xeꞌ tariobꞌ tama e departamento Judea xeꞌ ixiobꞌ esto tama e chinam Antioquía. Y jaxirobꞌ cay ucansiobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ yajaꞌ que ucꞌani tuaꞌ axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar inteꞌ tuaꞌ uyubꞌi acorpesna, bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uley e Moisés.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Pero e Pablo y e Bernabé majax bꞌan ubꞌijnusiajobꞌ, y tamar era cay uyareobꞌ e winicobꞌ tuaꞌ e departamento Judea que majax bꞌan war acanseyanobꞌ. Entonces sicbꞌanobꞌ e Pablo y Bernabé taca cora hermanuobꞌ umen e grupo ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam Antioquía tuaꞌ axiobꞌ esto tama e chinam Jerusalem tuaꞌ uyubꞌiobꞌ tama tunor era taca e apostolobꞌ y taca e nuquir winicobꞌ tama e grupo ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam yajaꞌ.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Entonces e grupo ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam Antioquía uyebꞌta ixiobꞌ e Pablo y e Bernabé taca cora hermanuobꞌ tuaꞌ axiobꞌ esto tama e chinam Jerusalem. Y tamar uxambꞌarobꞌ era cay numuyobꞌ tama e departamento Fenicia y tama e departamento Samaria, y war uyareobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ tic taca tiaꞌ ixiobꞌ que ayan meyra gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel xeꞌ war uyactobꞌ tunor e onian bꞌijnusiaj xeꞌ tuobꞌ ani tuaꞌ acay axanobꞌ tama ubꞌir e Dios. Y tunor e ajcꞌupesiajobꞌ war atzayobꞌ meyra tama tunor e ojroner era.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Entonces conda e Pablo y e Bernabé taca e hermanuobꞌ tuaꞌ e grupo ajcꞌupesiajobꞌ xeꞌ turuanobꞌ tama e chinam Antioquía cꞌotoyobꞌ tama e chinam Jerusalem chꞌajmobꞌ umen e grupo ajcꞌupesiajobꞌ yajaꞌ, y umen e apostolobꞌ, y umen e nuquir winicobꞌ. Entonces cay uchecsuobꞌ tutobꞌ tunor lo que e Dios cay uche tamarobꞌ.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Pero ayan cora winicobꞌ xeꞌ ajcꞌupesiajobꞌ tama e Cristo xeꞌ tuobꞌ e fariseobꞌ xeꞌ achpa wawanobꞌ y cay ojronobꞌ y chenobꞌ:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Entonces cay umorojse ubꞌobꞌ e apostolobꞌ taca e nuquir winicobꞌ era tuaꞌ ubꞌijnuobꞌ jay ucꞌanto tuaꞌ axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar tin e majax tuobꞌ e Israel.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Y conda cꞌapa ojronobꞌ meyra tama tunor era, achpa wawan e Pedro y cay ojron y che:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Y Cadiosir, xeꞌ war unata tunor lo que ayan tama uyalma inteꞌ, cay uwirse ubꞌa que war uchꞌami tunor e gente era conda ixin uyajcꞌu Unawalir e Dios bꞌan cocha cay uyajcꞌon non tama ucajyesnibꞌir tunor era.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Y chequer que e Dios machi uche aquetpa intiach uwirnarobꞌ tin e majax tuobꞌ e Israel, y que cay upoqui uyalmobꞌ umen que war acꞌupseyanobꞌ tamar jaxir, bꞌan cocha cay upoqui cawalma non.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Y ¿tucꞌa tuaꞌ war ibꞌijnu tuaꞌ iwareobꞌ que ucꞌani tuaꞌ uchiobꞌ lo que intran tut e ajcꞌupesiajobꞌ era xeꞌ majax tuobꞌ e Israel que nien non y nien catata viejobꞌirobꞌ machi uyubꞌion cache? Y ¿tucꞌa tuaꞌ war ibꞌijnu tuaꞌ iquete iwabꞌu e Dios tamar lo que cay uche tama e gente era?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Pues non cacꞌupse que corpesnon umen utacarsiaj Cawinquirar Jesús, bꞌan cocha jaxirobꞌ xeꞌ majax tuobꞌ e Israel, che e Pedro uyare tunor e nuquir winicobꞌ era.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Entonces tunor e nuquir winicobꞌ quetpobꞌ tzꞌustaca conda acay uyubꞌiobꞌ lo que war aꞌrobꞌnobꞌ umen e Bernabé y umen e Pablo. Y jaxirobꞌ cay uchecsuobꞌ tunor lo que cay uwirobꞌ chempa y tunor e sian milagro lo que e Dios cay uche tamarobꞌ conda turobꞌ tujam e gente xeꞌ majax tuobꞌ e Israel.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Y conda cꞌapa ojronobꞌ e Bernabé y e Pablo tama tunor era, ojron e Santiago y che:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 E Simón Pedro cay uyareon tama e tiempo conda e Dios cay uwirsion que uyajta ut motor tin e majax tuobꞌ e Israel ubꞌan, cocha cay usicbꞌa cora gente tujamobꞌ tuaꞌ uyujtzꞌiobꞌ ut ucꞌabꞌa ubꞌan.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Pues tunor era numuy bꞌan cocha chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir umen e profetobꞌ tama e onian tiempo tiaꞌ che:
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 Y otronyajrto cꞌani insutpa waten, che Cawinquirar,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Y tamar era meyra gente cꞌani usicbꞌenobꞌ xeꞌ Iwinquiraren,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 che Cawinquirar xeꞌ cay uchecsu tunor era tama e onian tiempo.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 ’Y tamar era nen inware que machi tuaꞌ caturbꞌa lo que meyra ubꞌarir tama e gente era xeꞌ majax tuobꞌ e Israel xeꞌ war uyactobꞌ tunor e onian bꞌijnusiaj tuobꞌ tuaꞌ axanobꞌ tama ubꞌir e Dios.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Nen inware que atzꞌacta jay catzꞌijbꞌa inteꞌ carta tuaꞌ caware e gente era que machi ixto tuaꞌ ucꞌuxi e wer xeꞌ quetpa ajcꞌubꞌir tut inteꞌ chamen dios, y que machix tuaꞌ asutpa axanobꞌ tacar e ixictac o e winicobꞌ xeꞌ majax tuobꞌ, y que machi ixto tuaꞌ asutpa ucꞌuxi inteꞌ arac xeꞌ cotbꞌir unuc, y machix tuaꞌ ucꞌuxiobꞌ uchꞌichꞌer inteꞌ arac.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Y war imbꞌijnu que atzꞌacta tuaꞌ cawareobꞌ cocha era porque desde ixnix war achecsuna uley e Moisés tama inteꞌ inteꞌ chinam tiaꞌ war achena leer tama tunor e sian sinagoga tama inteꞌ inteꞌ día tuaꞌ e jiriar. Bꞌan che e Santiago uyare tunor e nuquir winicobꞌ era.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Entonces tin e apostolobꞌ taca tin e nuquir winicobꞌ y e inmojr gente tama e grupo ajcꞌupesiajobꞌ cay ubꞌijnu usicbꞌobꞌ cora hermanuobꞌ tujam e grupo ajcꞌupesiajobꞌ era tuaꞌ uyebꞌtobꞌ axin esto tama e chinam Antioquía taca e Pablo y e Bernabé. Entonces usicbꞌobꞌ e Judas xeꞌ ucꞌabꞌa Barsabás ubꞌan, y usicbꞌobꞌ e Silas tuaꞌ axiobꞌ esto tama e chinam Antioquía. Pues e chateꞌ hermanuobꞌ era nuquir winicobꞌ tujam e inmojr ajcꞌupesiajobꞌ.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Y tacar e hermanuobꞌ era uyebꞌtobꞌ ixin inteꞌ carta xeꞌ che:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Pues cꞌotoyon canata que ayan cora winicobꞌ xeꞌ locꞌoyobꞌ tama e lugar tara tuaꞌ axiobꞌ esto tiaꞌ turox nox, pero matucꞌa cawareobꞌ non sino que intaca ixiobꞌ. Y cꞌotoyon canata que jaxirobꞌ cay uchiox ibꞌijnu tamar lo que ojronobꞌ este que quetpox nutꞌur iut. Pues jaxirobꞌ cay ucansiox que ucꞌani tuaꞌ axujra imbꞌijc uqꞌuewerir utejromar tunor e winicobꞌ y que ucꞌani tuaꞌ acꞌapa iche tunor lo que chꞌar tzꞌijbꞌabꞌir tama uley e Moisés tuaꞌ uyubꞌiox ixxana tama ubꞌir e Cristo.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Y tamar era tunoron war cabꞌijnu que ucꞌani tuaꞌ casicbꞌa cora ajcꞌupesiajobꞌ ticajam tara tuaꞌ cawebꞌta axin tuaꞌ uwarajsiox yajaꞌ. Cꞌani acꞌotoyobꞌ taca e Bernabé y e Pablo xeꞌ inchoj utobꞌ camener.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Pues e Bernabé y e Pablo cay unumse ubꞌobꞌ meyra umen taca que war uchecsu uyojroner Cawinquirar Jesucristo este que ayix ani conda cꞌanix achamesnobꞌ.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Pero lo que cꞌani cache era: Cꞌani cawebꞌta axin e Judas y e Silas tuaꞌ oꞌjronobꞌ tacarox tuaꞌ uchecsu tunor lo que cay ojronon non tara.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Pues imbꞌutz locꞌoy tut Unawalir e Dios y ticoit non ubꞌan que machi cꞌani caturbꞌa lo que imbꞌar tijor nox sino que jax taca era:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Pues ma erer icꞌuxi e wer xeꞌ quetpa ajcꞌubꞌir tut inteꞌ chamen dios, y ma erer icꞌuxi uchꞌichꞌer inteꞌ arac, y ma erer icꞌuxi inteꞌ arac xeꞌ cotbꞌir unuc, y ma erer iyose ibꞌa taca e ixictac xeꞌ majax tibꞌa, y nien ma erer uyose ubꞌobꞌ e ixictac taca e winicobꞌ xeꞌ majax tuobꞌ. Jay ixobꞌian tut tunor era war iche imbꞌutz tunor. Pues tara acꞌapa e ojroner. Bꞌan utzꞌijbꞌobꞌ e apostolobꞌ tama e carta xeꞌ uyebꞌtobꞌ ixin esto tiaꞌ turobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ tama e chinam Antioquía.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Y tamar era ebꞌtana ixin e hermanuobꞌ tuaꞌ axiobꞌ tama uxambꞌarobꞌ esto tama e chinam Antioquía. Y conda cꞌotoyobꞌ cay umorojsiobꞌ tunor e grupo ajcꞌupesiajobꞌ y uyajcꞌuobꞌ e carta era.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Y e ajcꞌupesiajobꞌ conda cꞌapa uchiobꞌ leer e carta era, bꞌutcꞌa uyalmobꞌ taca inteꞌ nuxi tzayer umen que galan locꞌoy tunor tama e carta.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Y e Judas y e Silas ayan ucꞌampibꞌir xeꞌ ajcꞌunobꞌ umen e Dios tuaꞌ uchꞌamiobꞌ inteꞌ ojroner tuaꞌ e Dios y tuaꞌ asutpa uyare e gente otronyajr. Y tamar ucꞌampibꞌirobꞌ era cay cꞌampesnobꞌ meyra umen e Dios tuaꞌ utzayjresobꞌ e ajcꞌupesiajobꞌ y tuaꞌ utꞌabꞌse uyalmobꞌ.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Y conda cꞌapa numuy cora día conda morojsebꞌirobꞌ turobꞌ, tin e tariobꞌ tama e chinam Jerusalem cay arenobꞌ umen e inmojr era que chicobꞌ taca ujiriar e Dios. Y tamar era arobꞌnobꞌ que uyubꞌi asutpa axiobꞌ otronyajr tut tin e uyebꞌta ixiobꞌ.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Pero e Silas ubꞌijnu que cꞌani aquetpa y machi ixin.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Y e Pablo y e Bernabé quetpobꞌ tama e chinam Antioquía ubꞌan. Entonces jaxirobꞌ y meyra ajcanseyajobꞌ xeꞌ turobꞌ yajaꞌ cay ucansiobꞌ y uchecsuobꞌ uyojroner Cawinquirar tama meyra día.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Pues entonces conda numuy cora mes e Pablo cay ojron taca e Bernabé y che:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Pero e Bernabé cay ubꞌijnu que erer uqꞌueche axin e Juan xeꞌ ucꞌabꞌa Marcos ubꞌan.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Pero e Pablo machi ucꞌani tuaꞌ axin e Juan otronyajr cocha jaxir uyacta upatnar e Dios tama inteꞌ xambꞌar tacarobꞌ conda turobꞌ tama e chinam Panfilia y intaca sutpa ixin tama uyotot.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Y e Bernabé cay ojron y che:
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Y e Pablo usicbꞌa e Silas y locꞌoy ixiobꞌ tama uxambꞌar. Pero e ajcꞌupesiajobꞌ era xeꞌ turobꞌ, conda cꞌanix alocꞌoyobꞌ e Pablo y e Silas, cay ucꞌajtiobꞌ taca e Dios que utacarsiaj Cawinquirar axin aquetpa tacarobꞌ.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Entonces e Pablo y e Silas numuyobꞌ tama e departamento Siria y tama e departamento Cilicia, war uqꞌuecꞌojsiobꞌ tunor e ajcꞌupesiajobꞌ axin tama inteꞌ inteꞌ grupo ajcꞌupesiajobꞌ tiaꞌ ixiobꞌ.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.