Apocalipse 18
Uyojroner e Dios xeꞌ Tzꞌijbꞌabꞌir Tama e Onian Tiempo (CAA) vs ARA
1 Entonces inwira otronteꞌ ángel xeꞌ ecmay tari tut e qꞌuin xeꞌ meyra ayan ucꞌotorer. Y or e rum janchꞌaquesna umen utawarer e ángel era.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Entonces aru jaxir taca inteꞌ nuxi nuc y che:
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Porque tunor e sian chinamobꞌ lo que ayan tara tor e rum cay uyusre uchiobꞌ e mabꞌambꞌanir umen que bꞌan cansenobꞌ umen e chinam Babilonia. Y tunor e nuquir reyobꞌ tara tor e rum ixin uchiobꞌ e mabꞌambꞌanir taca e ixic era. Y tunor e sian ajchonmar tor e rum cꞌotoy quetpobꞌ rico umen lo que uyusre uchꞌamiobꞌ e gente tama e nuxi chinam era. Bꞌan uyaren e ángel.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Entonces umbꞌi otronteꞌ nuc xeꞌ tari tut e qꞌuin xeꞌ ojron tacaren y che:
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Porque meyra ayan umabꞌambꞌanir este que bꞌoro ixin tichan tut e qꞌuin. Y cꞌar umen Catata Dios tunor e mabꞌambꞌanir era lo que cay uchiobꞌ.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Ucꞌani tuaꞌ asutpa uyeror ut tama tunor lo que e chinam Babilonia cay uchiobꞌ upater e inmojr gente. Y tunor lo que uchiobꞌ upater e inmojr, jaxirobꞌ tuaꞌ asutpa atojyobꞌ uyeror chajr tamar. Y cꞌani aꞌjcꞌuna tuaꞌ uyuchꞌiobꞌ chajr xeꞌ más calapir tamar lo que cay uche uyuchꞌiobꞌ e inmojr.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Y cocha meyra cay utattzꞌi ubꞌa e chinam era que ayan utumin y que ayan meyra utawarer y que galanic e bꞌujc xeꞌ lapar umener, pues bꞌan cocha era tuaꞌ aꞌjcꞌuna meyra ucꞌuxner y cꞌani ajajtzꞌa nojta. Pues e chinam era bꞌan cocha inteꞌ ixic xeꞌ ojron jax taca y che: “Tara turen bꞌan cocha inteꞌ ajcꞌotorer. Majaxen inteꞌ ixic xeꞌ chamen uviejo, y tamar era nen matucꞌa tamar tuaꞌ innumse nibꞌa”, che jaxir jax taca.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Y tamar era cꞌani acꞌaxi meyra sian cꞌuxner tama ujor wacchetaca. Porque watar e chamer, y watar e cꞌuxner, y watar e winar, y e chinam era cꞌani acꞌapa apurutna inyajrer taca e cꞌajc. Bꞌan tuaꞌ anumuy porque meyra ayan ucꞌotorer Cawinquirar Dios xeꞌ jax xeꞌ tuaꞌ uche juzgar e chinam era tama tunor e mabꞌambꞌanir lo que cay uchiobꞌ. Bꞌan che e nuc era xeꞌ tari tut e qꞌuin.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Entonces tunor e sian reyobꞌ xeꞌ turobꞌ tara tor e rum xeꞌ cay uyose ubꞌobꞌ taca e ixic era y xeꞌ cay uchꞌamiobꞌ meyra riqueza tuaꞌ cꞌani aruobꞌ y cꞌani aquetpobꞌ tzajtaca utobꞌ conda uwirobꞌ alocꞌoy e bꞌutz tama e chinam era conda war acꞌapa apuruy.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Pero e sian reyobꞌ cꞌani aquetpobꞌ innajt tut e chinam era umen que war ubꞌacriobꞌ e jatzꞌuar lo que war uchꞌami era. Y jaxirobꞌ tuaꞌ oꞌjronobꞌ y chenobꞌ:
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Y bꞌan ubꞌan tuaꞌ uchiobꞌ e sian ajchonmar tama tunor or e rum; cꞌani aruobꞌ meyra y cꞌani aquetpobꞌ tzajtaca utobꞌ umen lo que war unumse ubꞌa e nuxi chinam era, porque mamajchi más tuaꞌ umani lo que war ani uchoniobꞌ e sian ajchonmar era.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Y mamajchi más tama e chinam era erer umaniobꞌ e oro y nien e plata y nien e tun yujy. Y mamajchi más tama e chinam era tuaꞌ umaniobꞌ e bꞌujc xeꞌ galan y xeꞌ meyra atujri. Y mamajchi más tama e chinam era tuaꞌ umaniobꞌ e teꞌ xeꞌ ayan utacnar y xeꞌ ojtzꞌun y xeꞌ meyra atujri. Y mamajchi más tama e chinam era tuaꞌ umaniobꞌ lo que chembꞌir taca e marfil, y nien lo que chembꞌir taca e teꞌ xeꞌ galan uwirnar cocha e chacal teꞌ. Y mamajchi más tama e chinam era tuaꞌ umaniobꞌ lo que chembꞌir taca e taqꞌuin xeꞌ ucꞌabꞌa bronce, y nien lo que chembꞌir taca e taqꞌuin, y nien lo que chembꞌir taca e tun xeꞌ galan ut xeꞌ ucꞌabꞌa mármol.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Y mamajchi más tama e chinam era tuaꞌ umaniobꞌ e canela, y nien e cꞌopot xeꞌ galan ojtzꞌun, y nien e ujtzꞌubꞌ, y nien e perfume. Y mamajchi más tuaꞌ umaniobꞌ e vino, y nien e aceite, y nien e harina fina, y nien e trigo. Y mamajchi más tama e chinam era tuaꞌ umaniobꞌ e wacax, y nien e oveja, y nien e chij, y nien e carretón. Y mamajchi más tama e chinam era tuaꞌ umaniobꞌ e gente xeꞌ aquetpobꞌ bꞌan cocha inteꞌ man xeꞌ mambꞌir inyajrer.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Y cꞌani aꞌrobꞌna e chinam era umen e gente y che:
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Entonces e sian ajchonmarobꞌ tin e cay chonmobꞌ tama e chinam era y xeꞌ quetpobꞌ rico umener, quetpobꞌ najtir tut e chinam era umen que war ubꞌacriobꞌ tunor e jatzꞌuar lo que war aꞌjcꞌuna e chinam era. Y tamar era cꞌani aruobꞌ y cꞌani aquetpobꞌ tzajtaca utobꞌ tama tunor era.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Y cꞌani oꞌjronobꞌ tama e chinam era y che:
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Pero wacchetaca cꞌapa satpa tunor e sian tumin era. Bꞌan tuaꞌ oꞌjronobꞌ tunor e sian ajchonmarobꞌ era.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Y conda uwirobꞌ e sian bꞌutz lo que war alocꞌoy tama e nuxi chinam era xeꞌ war apuruy, tunorobꞌ tuaꞌ aruobꞌ y chenobꞌ:
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Y tunor tin e axanobꞌ tor e barco cocha era axin uyariobꞌ e tanlum tama ujorobꞌ tuaꞌ uchecsu ubꞌobꞌ que tzajtaca utobꞌ y axin aruobꞌ tamar lo que war unumse ubꞌa e nuxi chinam era y che:
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Y de allí ojron inteꞌ nuc xeꞌ tari tut e qꞌuin y che: “Pero nox xeꞌ turox tichan tut e qꞌuin tzayenic tamar lo que numuy tama e nuxi chinam era. Tzayenic nox xeꞌ tuox e Dios, y nox xeꞌ apostolox, y nox xeꞌ cay ichecsu tut e gente lo que arobꞌnox umen e Dios. Porque Cadiosir ixin uwatzꞌi e nuxi chinam era tama tunor lo que cay uche ipater.” Bꞌan che e nuc era.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Entonces inteꞌ ángel xeꞌ ayan meyra ucꞌotorer uchꞌuyi inteꞌ nuxi tun y utobꞌse ixin tama e mar. Entonces ojron e ángel y che:
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Y ma tiaꞌ más tuaꞌ oꞌbꞌna e música tama ucalle e chinam era, y machi tuaꞌ oꞌbꞌna e lajbꞌar tama e arpa y nien tama e flauta y nien tama e corneta. Y ma tiaꞌ más tuaꞌ oꞌbꞌna aꞌjca inteꞌ ajpatnar y nien ut e chaꞌ machi tuaꞌ oꞌbꞌna aꞌjca tiaꞌ war amujxa ut e trigo tamar.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Y machi ixto tuaꞌ ajanchꞌacnesna e chinam era umen inteꞌ cꞌajc. Y machi ixto tuaꞌ oꞌbꞌna que ayan inteꞌ nojqꞌuin tuaꞌ inteꞌ nujbꞌiar. Pues tunor e sian ajchonmarobꞌ xeꞌ turobꞌ ani tama e chinam era quetpobꞌ nuquir ajcꞌotorerobꞌ umen e sian chonmar lo que cay uchiobꞌ tama tunor or e rum. Y cay majresna umenerobꞌ tunor e sian chinamobꞌ tama tunor or e rum umen tunor e ajbꞌaxoner lo que ayan tama e chinam era. Bꞌan che e ángel era xeꞌ ayan meyra ucꞌotorer.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Pues tama e nuxi chinam Babilonia era tajwina uchꞌichꞌer tunor tin e cay uchecsuobꞌ tut e gente lo que arobꞌnobꞌ umen e Dios, y tajwina uchꞌichꞌer tunor tin e tuobꞌ e Dios. Y tajwina uchꞌichꞌer tunor tin e chamesnobꞌ tama tunor or e rum ubꞌan.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.