João 4
Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs VC
1 Now di Farisee dehn yehr seh dat Jeezas mi ga moa peepl di fala hihn dan Jan, ahn dat Jeezas mi-di baptaiz moa peepl dan Jan.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Akchwali, Jeezas ihself neva mi-di baptaiz nobadi; da ih disaipl dehn mi-di du di baptaizin.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 — ausente —
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 — ausente —
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Jeezas kohn tu wahn tong eena Samayrya weh nayhn Saika, weh mi deh kloas wahn pees a lan weh fahn way way bak Jaykop mi gi ih son weh nayhn Joazef.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Wahn wel weh Jaykop mi dig mi stil dehdeh pahn da sayhn pees a lan. Jeezas sidong bai di wel fi res kaa ih mi taiyad owt fahn ih jerni. Dat da mi bowt twelv aklak da aftanoon.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Now wahn laydi fahn Samayrya kohn da di wel kohn bak waata. Jeezas seh tu ahn, “Pleez gi mi sohn waata fi jrink noh?”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Di disaipl dehn mi gaahn da tong fi bai ting fi eet.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Di laydi ansa Jeezas seh, “How kom yoo di aks mee fi waata? Yoo da wahn Joo, an Ai da wahn uman fahn Samayrya.” (Yu si, di Jooz ahn di Samaritan dehn noh miks op miks op ataal.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jeezas tel ahn seh, “Yoo noh noa weh Gaad waahn gi yu, ahn yu noh noa da hoo mee weh di aks yu fi waata. If yoo mi noa, den yu wuda mi aks mi fi di waata weh ku gi yu reel laif.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Di laydi seh tu Jeezas, “Sa, yoo noh ga no bokit, ahn di wel deep. Da weh yoo wahn geh da waata fram, weh ku gi mee reel laif?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Yoo grayta dan fi wee ansesta Jaykop den? Da hihn gi wee dis wel weh hihn, ahn fi hihn son dehn, ahn dehn animal doz jrink fram.”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Jeezas tel ahn seh, “Evribadi weh jrink fahn dis waata ya weh deh eena dis wel wahn geh tersti agen.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Bot dehn wan weh jrink fahn di waata weh Ai wahn gi dehn noh wahn geh tersti nohmoh. Di waata weh Ai wahn gi dehn wahn di gosh op eena dehn jos laik dehn waata spring weh di waata neva stap. Disya waata wahn gi dehn reel laif weh wahn neva en.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Di laydi seh tu Jeezas, “Wel, Sa, Ai waahn som a da waata den, soh dat Ah wahn neva tersti agen. Den Ah noh wahn hafu di stodi kohn ya fi waata needa.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Den Jeezas tel ahn seh, “Goh kaal yu hozban ahn den kohn bak.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Di laydi tel ahn seh, “Mee noh ga no hozban.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 kaa yu mi ga hoal a faiv hozban, ahn di man weh yu ga now da noh eevn yu hozban. Soh weh yu tel mi da chroo!”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Di laydi seh, “Sa, Ai si dat yoo da wahn prafit!
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Fi wee ansesta dehn doz wership Gaad pahn dis mongtin, bot unu Jooz seh dat di plays weh peepl mos goh wership da Jeroosalem.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Jeezas tel ahn seh, “Mis, bileev mi, di taim wahn kohn wen peepl noh wahn wership Gaad di Faada pahn dis mongtin ner da Jeroosalem.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Unu Samaritan peepl noh eevn noa hoo unu di wership, bot wee Jooish peepl noa hoo wee wership, kaa da chroo di Jooish peepl dehn Gaad sen di Wan weh wahn sayv peepl fahn dehn sin.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Bot di taim wahn soon kohn; in fak, ih don deh ya, wen peepl weh reeli waahn wership Gaad fi chroo wahn wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, jos laik how di Spirit a Gaad waahn dehn wership; kaa dat da di kaina peepl weh Gaad di Faada di luk fa fi wership ahn.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Yu si, Gaad da spirit, ahn dehn wan weh wership ahn hafu reeli wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, laik how di Spirit a Gaad waahn.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Di laydi tel Jeezas seh, “Ai noa dat di Mesaiya wahn kohn.” (Dat da di sayhn wan weh dehn kaal di Krais.) “Wen hihn kohn, hihn wahn mek wi noa evriting.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Jeezas tel ahn seh, “Yu si mee weh deh ya di taak tu yu? Ai da hihn.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Sayhn taim Jeezas disaipl dehn kohn bak. Dehn mi sopraiz dat ih mi-di taak tu wahn laydi, bot non a dehn neva seh, “Da weh yoo waahn?” er “Da weh yoo di taak wid shee fa?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 — ausente —
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Soh aala dehn lef di siti ahn gaahn bai weh Jeezas mi deh.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Meenwail di disaipl dehn mi-di bayg Jeezas seh, “Teecha, kohn eet sohnting noh?”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Bot Jeezas tel dehn seh, “Ai ga ting fi eet weh unu noh eevn noa bowt.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Soh di disaipl dehn seh tu wan anada, “Nobadi neva bring notn fi hihn eet, noh chroo?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Jeezas seh, “Da jos laik food tu mee wen Ai di du weh Gaad waahn Ai du. Da hihn da di Wan weh sen mee, an Ai hafu finish weh hihn sen mi fi du.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Unu noh seh, ‘Foa monts moa ahn den da taim fi reep di krap?’ Bot Ai di tel unu, luk rong ahn si how di feel dehn raip raip ahn redi fi reep.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 In fak, di wan weh di reep di krap don di geh pay aredi. Di krap weh hihn di gyada op da peepl weh wahn liv wid Gaad fareva; soh di wan weh plaant ahn di wan weh reep ku rijais tugeda.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Da wahn chroo ting weh dehn seh, ‘Wan persn plaant, ahn wahn neks wan reep.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ah sen unu owt eena Gaad feel fi reep weh unu neva plaant. Sohn ada peepl don werk haad fi plaant owt di feel, ahn aal weh unu hafu du now da jos goh een ahn reep weh dehn don plaant.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Lata di Samaritan dehn fahn da siti mi bileev eena Jeezas kaa di laydi mi tel dehn seh, “Dis man tel mi evriting weh Ai mi eva du eena mi laif!”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Soh wen di Samaritan dehn kohn tu Jeezas, dehn bayg ahn fi stay wid dehn lee bit, ahn ih stay fi too dayz.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Lat moa a dehn mi bileev sayka weh Jeezas tel dehn.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Dehn tel di laydi seh, “Da noh oanli sayka weh yoo tel wee mek wee bileev, bot now da kaa wee yehr fi fi weeself, ahn wee noa seh dat hihn da di Wan weh wahn sayv di peepl dehn a di werl fi chroo.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Afta di too dayz, Jeezas lef fahn deh ahn gaahn da Gyalilee.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 (Kaa Jeezas ihself mi seh how wahn prafit noh geh no rispek eena ih oan konchri.)
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Wen Jeezas reech Gyalilee, di peepl dehn deh dehn welkom ahn, kaa dehn mi gaahn da di Paasoava selibrayshan tu, ahn dehn mi si weh aal ih mi du deh.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Afta dat Jeezas gaahn bak da Kayna weh deh da Gyalilee, wehpaa ih mi ton waata intu wain. Wel, wahn govament ofishal weh mi liv da Kapernyam mi ga wahn son weh mi sik bad.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Wen ih yehr seh Jeezas mi kohn da Gyalilee fahn Judeeya, ih gaahn da Kayna Tong ahn bayg ahn haad fi mek ih kohn kohn heel ih son kaa ih mi deh pahn daiyin.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Den Jeezas seh tu ahn, “Aiy, di oanli way unu wahn bileev da if unu si wahn lata mirakl ahn wandaz.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Den di ofishal tel Jeezas seh, “Sa, hori kohn bifoa mi lee bwai ded noh?”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Jeezas seh tu ahn, “Goh man, yu son noh wahn ded.”
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Az di man mi-di goh dong tu wichpaa ih mi liv, ih servant dehn kohn meet ahn, ahn dehn tel ahn dat ih lee bwai mi alaiv.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Di ofishal aks dehn da weh taim egzakli ih pikni mi staat tu feel beta, ahn dehn tel ahn seh, “Bowt wan aklak yestudeh aftanoon di feeva brok.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Da den di lee bwai pa kanchos dat dat da-mi di sayhn taim wen Jeezas mi tel ahn seh, “Yu son noh wahn ded.” Soh den, hihn ahn evribadi eena ih hows mi bileev eena Jeezas.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Now dis da-mi di sekant taim Jeezas du wahn mirakl da Gyalilee afta ih mi kohn fahn Judeeya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.