João 4

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Now di Farisee dehn yehr seh dat Jeezas mi ga moa peepl di fala hihn dan Jan, ahn dat Jeezas mi-di baptaiz moa peepl dan Jan.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Akchwali, Jeezas ihself neva mi-di baptaiz nobadi; da ih disaipl dehn mi-di du di baptaizin.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 — ausente —
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 — ausente —
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Jeezas kohn tu wahn tong eena Samayrya weh nayhn Saika, weh mi deh kloas wahn pees a lan weh fahn way way bak Jaykop mi gi ih son weh nayhn Joazef.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Wahn wel weh Jaykop mi dig mi stil dehdeh pahn da sayhn pees a lan. Jeezas sidong bai di wel fi res kaa ih mi taiyad owt fahn ih jerni. Dat da mi bowt twelv aklak da aftanoon.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Now wahn laydi fahn Samayrya kohn da di wel kohn bak waata. Jeezas seh tu ahn, “Pleez gi mi sohn waata fi jrink noh?”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Di disaipl dehn mi gaahn da tong fi bai ting fi eet.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Di laydi ansa Jeezas seh, “How kom yoo di aks mee fi waata? Yoo da wahn Joo, an Ai da wahn uman fahn Samayrya.” (Yu si, di Jooz ahn di Samaritan dehn noh miks op miks op ataal.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Jeezas tel ahn seh, “Yoo noh noa weh Gaad waahn gi yu, ahn yu noh noa da hoo mee weh di aks yu fi waata. If yoo mi noa, den yu wuda mi aks mi fi di waata weh ku gi yu reel laif.”
10 Então Jesus disse:
11 Di laydi seh tu Jeezas, “Sa, yoo noh ga no bokit, ahn di wel deep. Da weh yoo wahn geh da waata fram, weh ku gi mee reel laif?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Yoo grayta dan fi wee ansesta Jaykop den? Da hihn gi wee dis wel weh hihn, ahn fi hihn son dehn, ahn dehn animal doz jrink fram.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Jeezas tel ahn seh, “Evribadi weh jrink fahn dis waata ya weh deh eena dis wel wahn geh tersti agen.
13 Então Jesus disse:
14 Bot dehn wan weh jrink fahn di waata weh Ai wahn gi dehn noh wahn geh tersti nohmoh. Di waata weh Ai wahn gi dehn wahn di gosh op eena dehn jos laik dehn waata spring weh di waata neva stap. Disya waata wahn gi dehn reel laif weh wahn neva en.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Di laydi seh tu Jeezas, “Wel, Sa, Ai waahn som a da waata den, soh dat Ah wahn neva tersti agen. Den Ah noh wahn hafu di stodi kohn ya fi waata needa.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Den Jeezas tel ahn seh, “Goh kaal yu hozban ahn den kohn bak.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Di laydi tel ahn seh, “Mee noh ga no hozban.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 kaa yu mi ga hoal a faiv hozban, ahn di man weh yu ga now da noh eevn yu hozban. Soh weh yu tel mi da chroo!”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Di laydi seh, “Sa, Ai si dat yoo da wahn prafit!
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Fi wee ansesta dehn doz wership Gaad pahn dis mongtin, bot unu Jooz seh dat di plays weh peepl mos goh wership da Jeroosalem.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Jeezas tel ahn seh, “Mis, bileev mi, di taim wahn kohn wen peepl noh wahn wership Gaad di Faada pahn dis mongtin ner da Jeroosalem.
21 Jesus disse:
22 Unu Samaritan peepl noh eevn noa hoo unu di wership, bot wee Jooish peepl noa hoo wee wership, kaa da chroo di Jooish peepl dehn Gaad sen di Wan weh wahn sayv peepl fahn dehn sin.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Bot di taim wahn soon kohn; in fak, ih don deh ya, wen peepl weh reeli waahn wership Gaad fi chroo wahn wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, jos laik how di Spirit a Gaad waahn dehn wership; kaa dat da di kaina peepl weh Gaad di Faada di luk fa fi wership ahn.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Yu si, Gaad da spirit, ahn dehn wan weh wership ahn hafu reeli wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, laik how di Spirit a Gaad waahn.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Di laydi tel Jeezas seh, “Ai noa dat di Mesaiya wahn kohn.” (Dat da di sayhn wan weh dehn kaal di Krais.) “Wen hihn kohn, hihn wahn mek wi noa evriting.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Jeezas tel ahn seh, “Yu si mee weh deh ya di taak tu yu? Ai da hihn.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Sayhn taim Jeezas disaipl dehn kohn bak. Dehn mi sopraiz dat ih mi-di taak tu wahn laydi, bot non a dehn neva seh, “Da weh yoo waahn?” er “Da weh yoo di taak wid shee fa?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 — ausente —
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 — ausente —
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Soh aala dehn lef di siti ahn gaahn bai weh Jeezas mi deh.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Meenwail di disaipl dehn mi-di bayg Jeezas seh, “Teecha, kohn eet sohnting noh?”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Bot Jeezas tel dehn seh, “Ai ga ting fi eet weh unu noh eevn noa bowt.”
32 Jesus respondeu:
33 Soh di disaipl dehn seh tu wan anada, “Nobadi neva bring notn fi hihn eet, noh chroo?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Jeezas seh, “Da jos laik food tu mee wen Ai di du weh Gaad waahn Ai du. Da hihn da di Wan weh sen mee, an Ai hafu finish weh hihn sen mi fi du.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Unu noh seh, ‘Foa monts moa ahn den da taim fi reep di krap?’ Bot Ai di tel unu, luk rong ahn si how di feel dehn raip raip ahn redi fi reep.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 In fak, di wan weh di reep di krap don di geh pay aredi. Di krap weh hihn di gyada op da peepl weh wahn liv wid Gaad fareva; soh di wan weh plaant ahn di wan weh reep ku rijais tugeda.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Da wahn chroo ting weh dehn seh, ‘Wan persn plaant, ahn wahn neks wan reep.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ah sen unu owt eena Gaad feel fi reep weh unu neva plaant. Sohn ada peepl don werk haad fi plaant owt di feel, ahn aal weh unu hafu du now da jos goh een ahn reep weh dehn don plaant.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Lata di Samaritan dehn fahn da siti mi bileev eena Jeezas kaa di laydi mi tel dehn seh, “Dis man tel mi evriting weh Ai mi eva du eena mi laif!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Soh wen di Samaritan dehn kohn tu Jeezas, dehn bayg ahn fi stay wid dehn lee bit, ahn ih stay fi too dayz.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Lat moa a dehn mi bileev sayka weh Jeezas tel dehn.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Dehn tel di laydi seh, “Da noh oanli sayka weh yoo tel wee mek wee bileev, bot now da kaa wee yehr fi fi weeself, ahn wee noa seh dat hihn da di Wan weh wahn sayv di peepl dehn a di werl fi chroo.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Afta di too dayz, Jeezas lef fahn deh ahn gaahn da Gyalilee.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Kaa Jeezas ihself mi seh how wahn prafit noh geh no rispek eena ih oan konchri.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Wen Jeezas reech Gyalilee, di peepl dehn deh dehn welkom ahn, kaa dehn mi gaahn da di Paasoava selibrayshan tu, ahn dehn mi si weh aal ih mi du deh.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Afta dat Jeezas gaahn bak da Kayna weh deh da Gyalilee, wehpaa ih mi ton waata intu wain. Wel, wahn govament ofishal weh mi liv da Kapernyam mi ga wahn son weh mi sik bad.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Wen ih yehr seh Jeezas mi kohn da Gyalilee fahn Judeeya, ih gaahn da Kayna Tong ahn bayg ahn haad fi mek ih kohn kohn heel ih son kaa ih mi deh pahn daiyin.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Den Jeezas seh tu ahn, “Aiy, di oanli way unu wahn bileev da if unu si wahn lata mirakl ahn wandaz.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Den di ofishal tel Jeezas seh, “Sa, hori kohn bifoa mi lee bwai ded noh?”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Jeezas seh tu ahn, “Goh man, yu son noh wahn ded.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Az di man mi-di goh dong tu wichpaa ih mi liv, ih servant dehn kohn meet ahn, ahn dehn tel ahn dat ih lee bwai mi alaiv.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Di ofishal aks dehn da weh taim egzakli ih pikni mi staat tu feel beta, ahn dehn tel ahn seh, “Bowt wan aklak yestudeh aftanoon di feeva brok.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Da den di lee bwai pa kanchos dat dat da-mi di sayhn taim wen Jeezas mi tel ahn seh, “Yu son noh wahn ded.” Soh den, hihn ahn evribadi eena ih hows mi bileev eena Jeezas.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Now dis da-mi di sekant taim Jeezas du wahn mirakl da Gyalilee afta ih mi kohn fahn Judeeya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.