João 4

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Now di Farisee dehn yehr seh dat Jeezas mi ga moa peepl di fala hihn dan Jan, ahn dat Jeezas mi-di baptaiz moa peepl dan Jan.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Akchwali, Jeezas ihself neva mi-di baptaiz nobadi; da ih disaipl dehn mi-di du di baptaizin.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 — ausente —
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 — ausente —
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Jeezas kohn tu wahn tong eena Samayrya weh nayhn Saika, weh mi deh kloas wahn pees a lan weh fahn way way bak Jaykop mi gi ih son weh nayhn Joazef.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Wahn wel weh Jaykop mi dig mi stil dehdeh pahn da sayhn pees a lan. Jeezas sidong bai di wel fi res kaa ih mi taiyad owt fahn ih jerni. Dat da mi bowt twelv aklak da aftanoon.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Now wahn laydi fahn Samayrya kohn da di wel kohn bak waata. Jeezas seh tu ahn, “Pleez gi mi sohn waata fi jrink noh?”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Di disaipl dehn mi gaahn da tong fi bai ting fi eet.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Di laydi ansa Jeezas seh, “How kom yoo di aks mee fi waata? Yoo da wahn Joo, an Ai da wahn uman fahn Samayrya.” (Yu si, di Jooz ahn di Samaritan dehn noh miks op miks op ataal.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Jeezas tel ahn seh, “Yoo noh noa weh Gaad waahn gi yu, ahn yu noh noa da hoo mee weh di aks yu fi waata. If yoo mi noa, den yu wuda mi aks mi fi di waata weh ku gi yu reel laif.”
10 Jesus respondeu:
11 Di laydi seh tu Jeezas, “Sa, yoo noh ga no bokit, ahn di wel deep. Da weh yoo wahn geh da waata fram, weh ku gi mee reel laif?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Yoo grayta dan fi wee ansesta Jaykop den? Da hihn gi wee dis wel weh hihn, ahn fi hihn son dehn, ahn dehn animal doz jrink fram.”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Jeezas tel ahn seh, “Evribadi weh jrink fahn dis waata ya weh deh eena dis wel wahn geh tersti agen.
13 Jesus respondeu:
14 Bot dehn wan weh jrink fahn di waata weh Ai wahn gi dehn noh wahn geh tersti nohmoh. Di waata weh Ai wahn gi dehn wahn di gosh op eena dehn jos laik dehn waata spring weh di waata neva stap. Disya waata wahn gi dehn reel laif weh wahn neva en.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Di laydi seh tu Jeezas, “Wel, Sa, Ai waahn som a da waata den, soh dat Ah wahn neva tersti agen. Den Ah noh wahn hafu di stodi kohn ya fi waata needa.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Den Jeezas tel ahn seh, “Goh kaal yu hozban ahn den kohn bak.”
16 Jesus disse:
17 Di laydi tel ahn seh, “Mee noh ga no hozban.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 kaa yu mi ga hoal a faiv hozban, ahn di man weh yu ga now da noh eevn yu hozban. Soh weh yu tel mi da chroo!”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Di laydi seh, “Sa, Ai si dat yoo da wahn prafit!
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Fi wee ansesta dehn doz wership Gaad pahn dis mongtin, bot unu Jooz seh dat di plays weh peepl mos goh wership da Jeroosalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Jeezas tel ahn seh, “Mis, bileev mi, di taim wahn kohn wen peepl noh wahn wership Gaad di Faada pahn dis mongtin ner da Jeroosalem.
21 Jesus respondeu:
22 Unu Samaritan peepl noh eevn noa hoo unu di wership, bot wee Jooish peepl noa hoo wee wership, kaa da chroo di Jooish peepl dehn Gaad sen di Wan weh wahn sayv peepl fahn dehn sin.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Bot di taim wahn soon kohn; in fak, ih don deh ya, wen peepl weh reeli waahn wership Gaad fi chroo wahn wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, jos laik how di Spirit a Gaad waahn dehn wership; kaa dat da di kaina peepl weh Gaad di Faada di luk fa fi wership ahn.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Yu si, Gaad da spirit, ahn dehn wan weh wership ahn hafu reeli wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, laik how di Spirit a Gaad waahn.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Di laydi tel Jeezas seh, “Ai noa dat di Mesaiya wahn kohn.” (Dat da di sayhn wan weh dehn kaal di Krais.) “Wen hihn kohn, hihn wahn mek wi noa evriting.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Jeezas tel ahn seh, “Yu si mee weh deh ya di taak tu yu? Ai da hihn.”
26 Então Jesus disse:
27 Sayhn taim Jeezas disaipl dehn kohn bak. Dehn mi sopraiz dat ih mi-di taak tu wahn laydi, bot non a dehn neva seh, “Da weh yoo waahn?” er “Da weh yoo di taak wid shee fa?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 — ausente —
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 — ausente —
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Soh aala dehn lef di siti ahn gaahn bai weh Jeezas mi deh.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Meenwail di disaipl dehn mi-di bayg Jeezas seh, “Teecha, kohn eet sohnting noh?”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Bot Jeezas tel dehn seh, “Ai ga ting fi eet weh unu noh eevn noa bowt.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Soh di disaipl dehn seh tu wan anada, “Nobadi neva bring notn fi hihn eet, noh chroo?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Jeezas seh, “Da jos laik food tu mee wen Ai di du weh Gaad waahn Ai du. Da hihn da di Wan weh sen mee, an Ai hafu finish weh hihn sen mi fi du.
34 Jesus lhes declarou:
35 Unu noh seh, ‘Foa monts moa ahn den da taim fi reep di krap?’ Bot Ai di tel unu, luk rong ahn si how di feel dehn raip raip ahn redi fi reep.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 In fak, di wan weh di reep di krap don di geh pay aredi. Di krap weh hihn di gyada op da peepl weh wahn liv wid Gaad fareva; soh di wan weh plaant ahn di wan weh reep ku rijais tugeda.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Da wahn chroo ting weh dehn seh, ‘Wan persn plaant, ahn wahn neks wan reep.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ah sen unu owt eena Gaad feel fi reep weh unu neva plaant. Sohn ada peepl don werk haad fi plaant owt di feel, ahn aal weh unu hafu du now da jos goh een ahn reep weh dehn don plaant.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Lata di Samaritan dehn fahn da siti mi bileev eena Jeezas kaa di laydi mi tel dehn seh, “Dis man tel mi evriting weh Ai mi eva du eena mi laif!”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Soh wen di Samaritan dehn kohn tu Jeezas, dehn bayg ahn fi stay wid dehn lee bit, ahn ih stay fi too dayz.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Lat moa a dehn mi bileev sayka weh Jeezas tel dehn.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Dehn tel di laydi seh, “Da noh oanli sayka weh yoo tel wee mek wee bileev, bot now da kaa wee yehr fi fi weeself, ahn wee noa seh dat hihn da di Wan weh wahn sayv di peepl dehn a di werl fi chroo.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Afta di too dayz, Jeezas lef fahn deh ahn gaahn da Gyalilee.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 (Kaa Jeezas ihself mi seh how wahn prafit noh geh no rispek eena ih oan konchri.)
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Wen Jeezas reech Gyalilee, di peepl dehn deh dehn welkom ahn, kaa dehn mi gaahn da di Paasoava selibrayshan tu, ahn dehn mi si weh aal ih mi du deh.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Afta dat Jeezas gaahn bak da Kayna weh deh da Gyalilee, wehpaa ih mi ton waata intu wain. Wel, wahn govament ofishal weh mi liv da Kapernyam mi ga wahn son weh mi sik bad.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Wen ih yehr seh Jeezas mi kohn da Gyalilee fahn Judeeya, ih gaahn da Kayna Tong ahn bayg ahn haad fi mek ih kohn kohn heel ih son kaa ih mi deh pahn daiyin.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Den Jeezas seh tu ahn, “Aiy, di oanli way unu wahn bileev da if unu si wahn lata mirakl ahn wandaz.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Den di ofishal tel Jeezas seh, “Sa, hori kohn bifoa mi lee bwai ded noh?”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Jeezas seh tu ahn, “Goh man, yu son noh wahn ded.”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Az di man mi-di goh dong tu wichpaa ih mi liv, ih servant dehn kohn meet ahn, ahn dehn tel ahn dat ih lee bwai mi alaiv.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Di ofishal aks dehn da weh taim egzakli ih pikni mi staat tu feel beta, ahn dehn tel ahn seh, “Bowt wan aklak yestudeh aftanoon di feeva brok.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Da den di lee bwai pa kanchos dat dat da-mi di sayhn taim wen Jeezas mi tel ahn seh, “Yu son noh wahn ded.” Soh den, hihn ahn evribadi eena ih hows mi bileev eena Jeezas.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Now dis da-mi di sekant taim Jeezas du wahn mirakl da Gyalilee afta ih mi kohn fahn Judeeya.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.