João 4

Di Nyoo Testiment eena Bileez Kriol (BZJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Now di Farisee dehn yehr seh dat Jeezas mi ga moa peepl di fala hihn dan Jan, ahn dat Jeezas mi-di baptaiz moa peepl dan Jan.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Akchwali, Jeezas ihself neva mi-di baptaiz nobadi; da ih disaipl dehn mi-di du di baptaizin.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 — ausente —
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 — ausente —
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Jeezas kohn tu wahn tong eena Samayrya weh nayhn Saika, weh mi deh kloas wahn pees a lan weh fahn way way bak Jaykop mi gi ih son weh nayhn Joazef.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Wahn wel weh Jaykop mi dig mi stil dehdeh pahn da sayhn pees a lan. Jeezas sidong bai di wel fi res kaa ih mi taiyad owt fahn ih jerni. Dat da mi bowt twelv aklak da aftanoon.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Now wahn laydi fahn Samayrya kohn da di wel kohn bak waata. Jeezas seh tu ahn, “Pleez gi mi sohn waata fi jrink noh?”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 (Di disaipl dehn mi gaahn da tong fi bai ting fi eet.)
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Di laydi ansa Jeezas seh, “How kom yoo di aks mee fi waata? Yoo da wahn Joo, an Ai da wahn uman fahn Samayrya.” (Yu si, di Jooz ahn di Samaritan dehn noh miks op miks op ataal.)
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Jeezas tel ahn seh, “Yoo noh noa weh Gaad waahn gi yu, ahn yu noh noa da hoo mee weh di aks yu fi waata. If yoo mi noa, den yu wuda mi aks mi fi di waata weh ku gi yu reel laif.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Di laydi seh tu Jeezas, “Sa, yoo noh ga no bokit, ahn di wel deep. Da weh yoo wahn geh da waata fram, weh ku gi mee reel laif?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Yoo grayta dan fi wee ansesta Jaykop den? Da hihn gi wee dis wel weh hihn, ahn fi hihn son dehn, ahn dehn animal doz jrink fram.”
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Jeezas tel ahn seh, “Evribadi weh jrink fahn dis waata ya weh deh eena dis wel wahn geh tersti agen.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Bot dehn wan weh jrink fahn di waata weh Ai wahn gi dehn noh wahn geh tersti nohmoh. Di waata weh Ai wahn gi dehn wahn di gosh op eena dehn jos laik dehn waata spring weh di waata neva stap. Disya waata wahn gi dehn reel laif weh wahn neva en.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Di laydi seh tu Jeezas, “Wel, Sa, Ai waahn som a da waata den, soh dat Ah wahn neva tersti agen. Den Ah noh wahn hafu di stodi kohn ya fi waata needa.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Den Jeezas tel ahn seh, “Goh kaal yu hozban ahn den kohn bak.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Di laydi tel ahn seh, “Mee noh ga no hozban.”
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 kaa yu mi ga hoal a faiv hozban, ahn di man weh yu ga now da noh eevn yu hozban. Soh weh yu tel mi da chroo!”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Di laydi seh, “Sa, Ai si dat yoo da wahn prafit!
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Fi wee ansesta dehn doz wership Gaad pahn dis mongtin, bot unu Jooz seh dat di plays weh peepl mos goh wership da Jeroosalem.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Jeezas tel ahn seh, “Mis, bileev mi, di taim wahn kohn wen peepl noh wahn wership Gaad di Faada pahn dis mongtin ner da Jeroosalem.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Unu Samaritan peepl noh eevn noa hoo unu di wership, bot wee Jooish peepl noa hoo wee wership, kaa da chroo di Jooish peepl dehn Gaad sen di Wan weh wahn sayv peepl fahn dehn sin.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Bot di taim wahn soon kohn; in fak, ih don deh ya, wen peepl weh reeli waahn wership Gaad fi chroo wahn wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, jos laik how di Spirit a Gaad waahn dehn wership; kaa dat da di kaina peepl weh Gaad di Faada di luk fa fi wership ahn.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Yu si, Gaad da spirit, ahn dehn wan weh wership ahn hafu reeli wership ahn fahn deep dong eena dehn haat, laik how di Spirit a Gaad waahn.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Di laydi tel Jeezas seh, “Ai noa dat di Mesaiya wahn kohn.” (Dat da di sayhn wan weh dehn kaal di Krais.) “Wen hihn kohn, hihn wahn mek wi noa evriting.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Jeezas tel ahn seh, “Yu si mee weh deh ya di taak tu yu? Ai da hihn.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Sayhn taim Jeezas disaipl dehn kohn bak. Dehn mi sopraiz dat ih mi-di taak tu wahn laydi, bot non a dehn neva seh, “Da weh yoo waahn?” er “Da weh yoo di taak wid shee fa?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 — ausente —
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 — ausente —
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Soh aala dehn lef di siti ahn gaahn bai weh Jeezas mi deh.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Meenwail di disaipl dehn mi-di bayg Jeezas seh, “Teecha, kohn eet sohnting noh?”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Bot Jeezas tel dehn seh, “Ai ga ting fi eet weh unu noh eevn noa bowt.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Soh di disaipl dehn seh tu wan anada, “Nobadi neva bring notn fi hihn eet, noh chroo?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Jeezas seh, “Da jos laik food tu mee wen Ai di du weh Gaad waahn Ai du. Da hihn da di Wan weh sen mee, an Ai hafu finish weh hihn sen mi fi du.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Unu noh seh, ‘Foa monts moa ahn den da taim fi reep di krap?’ Bot Ai di tel unu, luk rong ahn si how di feel dehn raip raip ahn redi fi reep.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 In fak, di wan weh di reep di krap don di geh pay aredi. Di krap weh hihn di gyada op da peepl weh wahn liv wid Gaad fareva; soh di wan weh plaant ahn di wan weh reep ku rijais tugeda.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Da wahn chroo ting weh dehn seh, ‘Wan persn plaant, ahn wahn neks wan reep.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Ah sen unu owt eena Gaad feel fi reep weh unu neva plaant. Sohn ada peepl don werk haad fi plaant owt di feel, ahn aal weh unu hafu du now da jos goh een ahn reep weh dehn don plaant.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Lata di Samaritan dehn fahn da siti mi bileev eena Jeezas kaa di laydi mi tel dehn seh, “Dis man tel mi evriting weh Ai mi eva du eena mi laif!”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Soh wen di Samaritan dehn kohn tu Jeezas, dehn bayg ahn fi stay wid dehn lee bit, ahn ih stay fi too dayz.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Lat moa a dehn mi bileev sayka weh Jeezas tel dehn.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Dehn tel di laydi seh, “Da noh oanli sayka weh yoo tel wee mek wee bileev, bot now da kaa wee yehr fi fi weeself, ahn wee noa seh dat hihn da di Wan weh wahn sayv di peepl dehn a di werl fi chroo.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Afta di too dayz, Jeezas lef fahn deh ahn gaahn da Gyalilee.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 (Kaa Jeezas ihself mi seh how wahn prafit noh geh no rispek eena ih oan konchri.)
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Wen Jeezas reech Gyalilee, di peepl dehn deh dehn welkom ahn, kaa dehn mi gaahn da di Paasoava selibrayshan tu, ahn dehn mi si weh aal ih mi du deh.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Afta dat Jeezas gaahn bak da Kayna weh deh da Gyalilee, wehpaa ih mi ton waata intu wain. Wel, wahn govament ofishal weh mi liv da Kapernyam mi ga wahn son weh mi sik bad.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Wen ih yehr seh Jeezas mi kohn da Gyalilee fahn Judeeya, ih gaahn da Kayna Tong ahn bayg ahn haad fi mek ih kohn kohn heel ih son kaa ih mi deh pahn daiyin.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Den Jeezas seh tu ahn, “Aiy, di oanli way unu wahn bileev da if unu si wahn lata mirakl ahn wandaz.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Den di ofishal tel Jeezas seh, “Sa, hori kohn bifoa mi lee bwai ded noh?”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Jeezas seh tu ahn, “Goh man, yu son noh wahn ded.”
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Az di man mi-di goh dong tu wichpaa ih mi liv, ih servant dehn kohn meet ahn, ahn dehn tel ahn dat ih lee bwai mi alaiv.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Di ofishal aks dehn da weh taim egzakli ih pikni mi staat tu feel beta, ahn dehn tel ahn seh, “Bowt wan aklak yestudeh aftanoon di feeva brok.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Da den di lee bwai pa kanchos dat dat da-mi di sayhn taim wen Jeezas mi tel ahn seh, “Yu son noh wahn ded.” Soh den, hihn ahn evribadi eena ih hows mi bileev eena Jeezas.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Now dis da-mi di sekant taim Jeezas du wahn mirakl da Gyalilee afta ih mi kohn fahn Judeeya.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.