2 Coríntios 7
Ġaġek Mewis (BZH) vs VC
1 Om arig lo, sahëġ neving ham log Anutu nër ġaġek semusemu nebë sagi vu hil meneggëp. Om hil ḳevoh nġaa nipaya pin na in hil navid los hil ayod gehil medo nid veseek, lob hil aġöneng in Anutu gesemu hil in hil natu alam niröp yönon.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ham ahëmin geving he. He su hevonġ nġaa nipaya vu mehöti rë, gehe su tahu mehöti loḳ nġaa nipaya rë, gehe su hekuung in mehöti gehaḳo yi ḳupeḳ rë.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Sa su nanër ġaġek sënë in bë nanër jaḳ ham rë, gaḳ senër ggovek bë he ahëmin neving ham rot. Om nabë ham medo vesamin, og he medo vesamin, genabë ham nadiiḳ, og he nadiiḳ geving.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Senër ranġah rot vu ham gesa su nalah vun rë. Nġaa maggin töḳ vu sa rot, rëḳ sa kwaġ vesa gesa napisek in ham.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Yönon, he ya verup distrik Masedonia wirek, lob he su nesewah navimin teka rë, gaḳ maggin aggagga netöḳ vu he. Beġö tetup he rot, lob he newamin neraḳ gekwamin neya nġahi rot.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Rëḳ mu Anutu sën nevonġ balam ayoj maggin ayoj sepëp neraḳ lo vonġ behe ayomin sepëp raḳ, in vonġ Titus yam vu he.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Titus yam, lob saga mu su vonġ behe ayomin sepëp raḳ rë. Gaḳ ham vonġ beTitus ahë nivesa lob ḳo ġaġek sënë yam, lob yiḳ raḳ saga sën Anutu vonġ behe ayomin sepëp raḳ ving. Titus nër vu he bë ham ahëmin ving panġsën rot bë ham gwelë sa, beham ayomin maggin in ham vonġ nġaa nipaya, geham kwamin vo sa panġsën rot bë ham doḳ vu sa. Sa hanġo ġaġek pin sënë, lob sa kwaġ vesa rot.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Seraḳ ni bë sa ḳapiya vonġ beham ayomin maggin, rëḳ sa su ayoġ maggin in sënë rë. E! Wirek sayoġ maggin, in seraḳ ni bë ḳapiya sënë vonġ beham ayomin maggin, rëḳ yiḳ dus teka mu.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Rëḳ gwëbeng og sa kwaġ vesa. Sa su kwaġ vesa in sën ham ayomin maggin agi rë, gaḳ sa kwaġ vesa in ham ayomin maggin sënë vonġ beham wërin ham. Seraḳ ni bë Anutu yö vonġ beham ayomin maggin, gaḳ he ġaġek su vonġ paya vu ham rë.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Yönon, nġaa maggin sën netöḳ vu hil lo, nabë gevonġ behil aġërin hil nah vu Anutu bAnutu geḳo hil, og maggin saga og nġaa nivesa gehil su kwad na luu luu in. Rëḳ mu alam sën denesepa loḳ aggata-dob-yi lo, nabë nġaa maggin natöḳ vu sir, og su rëḳ degërin sir nah vu Anutu rë. Gaḳ nengaj dahis, lob maggin saga nekepë sir benevonġ bemalaj rëḳ nama veröḳ yi.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Om ham kwamin bo maggin sën nedeġinengin ham lo nabë Anutu nevonġ vu ham, in maggin saga vonġ beham pevis beseggi ġaġek sën neggëp vu ham lo. Beham vengwënġ raḳ pevis betateḳin degwa, log ham höneng in Anutu benimin lëlin nġaa nipaya saga. Kë, log ham ahëmin ving rot bë ham gwelë sa, geham kwamin nevo sa rot, geham nimin wëëk bevonġ nyëvewen vu mehö sën nevonġ nġaa nipaya aga lo. Ham nevonġ nġaa pin saga in bë ham semu ham ġaġek, lob töḳ ranġah ggovek ya bemaya.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Om degwa sën sa ḳevu ġaġek yök vu ham wirek lo, og sa su ḳevu raḳ mehö sën vonġ nġaa nipaya lo mu rë, gesu degwa raḳ mehö ngwë sën ngwë nevonġ paya vu yi lo mu rë, gaḳ sa ḳevu in bë ham jaḳ ni gëp Anutu mala nabë ham ahëmin neving he yönon.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Lob ham nero ġaġek nebë saga, lob mëm he kwamin vesa.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 In wirek sa haḳo ham raḳ rak Titus mala, rëḳ sa su niġ mum in sa ġaġek sagi rë, gaḳ he ġaġek pin sën he nër vu ham wirek lo, og yönon. Om sën he haḳo ham arëmin raḳ rak Titus mala lo, og mëm gwëbeng töḳ yam ranġah ving bë yönon rot.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Lob Titus kwa vesa panġsën vu ham in yök vu ham, log ham pin nengamin yes meḳo yi raḳ los ham hurek babu.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Lob sahëġ nivesa in sa halë bë nġaa pin sën ham nevonġ lo og ham nevonġ nivesa.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.