Marcos 5

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aalɨbunya pimagɨnna Aꞌmwe Geraaza mwaalyara mwaaidapɨjɨyabanna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 sahwai sɨpɨyavɨdaaꞌnyɨ walamwaaina yadɨꞌnyɨ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwe pwai simaanga gɨlaaya wakesabadaaꞌnyai yɨmaka widei gamɨnyɨna wɨjɨmaꞌnaabɨna yaꞌ.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Aꞌmwe sai yuyagaaꞌ gɨlaaya wakesaba mwaalakelyɨ. Aꞌmwe aane pwai kwai gamɨnyɨ senɨyabaalyɨ wɨla mavwɨyɨ yannei.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Sareꞌ darevɨnyɨ. Kwalaalyagaaꞌ aꞌmwera senɨyabara maareva asɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya kyeꞌ gamɨ sai asɨraarɨ wɨla pwekɨnɨke galayesɨwɨꞌna yaka sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwɨyɨnɨke sɨlyalyɨ lɨvatamayesɨꞌnyɨna yaꞌ. Sareꞌ aane pwai kwai dɨragɨnnakei sahwarɨ madathɨvalyɨ yannelyɨ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Yuyagaaꞌ yɨrɨkevɨ sawɨsavɨ gɨlaaya wakadɨvɨsabajɨ mugunyabajɨ kaanya yamaryada jaka naanga dada gannya kɨlaakejɨkɨ sɨlyajɨ lɨvadaidaarivainyɨna yaꞌ yɨmaka widei.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Sai saamɨnyabadaaꞌnyɨ daavakei Jizaazarɨ tɨnna wanganakegaaꞌ yarai kaanyaveꞌna walyaabɨna yaka “Sahwai naangelyɨ,” daka gamɨnyawɨ kwadaai gɨlaka
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 jaka naanga wɨdɨna “Jizaazai, Gotɨyai Sɨgunyavɨ munya keꞌmwɨ mwaaidereigɨ midaaka! Nɨmɨnyɨna berɨꞌ jɨzɨwaana? Gotɨyarɨneꞌna naangeꞌ gɨthɨvanɨge. Daanga manyɨjaavɨnnera! Mala manyɨradɨnnera!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Sareꞌ dareꞌnesɨ, Jizaazai “Yɨmakaihi, aꞌmwere munyɨkɨdaaꞌnyɨ dɨwila!” wɨdakeꞌna.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Sai yɨwaaraꞌna yawalyaadɨꞌ “Gɨmɨnyɨne yayaꞌ berɨvaka?” Yɨwaaraꞌna yawalyaadɨkeꞌ yɨmaka widei wɨdɨna “Nɨmɨnyɨne yayaꞌ Kwala Naangeinyɨ. Sareꞌ nemɨ kwala naangeina mwaaihoꞌnanyɨ.”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Sara wɨdaka yagaala dɨragɨnna dɨza yaꞌ “Kwaaka davɨdaasɨ yɨmakeraavɨ mudaasɨnna!”
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Mugunya sakyavɨ yaawaryara kwala naanga nɨdaaꞌnyɨna yadaapɨjɨ
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 yɨmakera dɨragɨnna wɨdɨna “Yaawaryaraayabanna dɨnedaasa! Yaawaryaraavɨre munyɨkaavɨ wimɨlaadeꞌna dɨnedaasa!”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Yɨmakera sara wɨdɨna kyeꞌ Jizaazai “Yo, dɨwila!” Wɨdɨna kyaꞌ yɨmakera aꞌmwerɨdaaꞌnyɨ bwalyuna yeva yaawaryaraavɨ wɨlɨna kyeꞌ yaawaryara kwala naanga (2,000) mwaaidapiyara davaanyavɨ yarai walaawɨna yeva aalɨbunyavɨ walaꞌna yeva yuyara balɨna yeꞌ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Saba yaawaryaraavɨ yɨꞌdɨvaidɨvɨsara dara wanganesaꞌ “O, akai, nemɨre yaawaryara mena davaimwaava!” Deva yarai wɨna yɨna yeva angebajɨ wawɨnyangɨjɨ saraavɨ wɨdeꞌ yagaala saꞌ. Wɨdesaꞌna aꞌmwera dɨnyɨna “Sara yɨmaꞌnɨwakeꞌ nemɨ walyanganaana!” dɨneva walyaabɨna.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Jizaazaryawɨnna walyaabɨna yeva dara wanganesaꞌ “Aꞌmwei kwaabɨhannya mariraꞌnakei sɨduta nayaa yawɨꞌmanɨkei kɨgaaꞌ yɨmaka kwalaalyara mwaalesai tewaanyai damwaalɨka!” Deva lɨka naanga yeꞌ.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Lɨka kyeꞌ aꞌmwera yuya wanganesara mudɨkeraavɨ yɨmaka wɨlakerɨ sara yɨmaꞌnakevɨnajɨ yaawaryaraavɨnajɨ wɨjɨwaakɨna.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Sara wɨjɨwaakɨna kyeꞌ sabanyara sarɨ naanga wɨdɨna “Nemɨreba davɨ namwaaidɨka! Dɨwona!”
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Wɨdɨna yesavɨ sai sɨpɨyavɨ yɨladaaꞌdɨꞌnyɨ yɨmaka wɨlakei naangeꞌ widaanganna “ ‘Gɨmɨjɨ mwaaimuneinyɨ wɨma!’ gɨthɨwa.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ Jizaazai wɨdɨna “Aawa. Sare kɨrɨꞌ gɨnnya angevɨna wawaꞌgɨzɨ gɨnnya jɨlɨkaimɨraayangɨ Gotɨyai sara nayaa gyɨwakenna gɨmɨnyɨna Gotɨyare kale yɨwakeꞌna sara duzɨwaakya!”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Wɨdɨna yakeꞌna sai kaanna wɨna yaka Angaba Atɨraalyaba saba Jizaazai gamɨnyɨna sara yakenna sara kujɨwaakaꞌ aꞌmwe yuyara atɨka maruꞌnaꞌna yɨna yeꞌ.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jizaazai sɨpɨyavɨ wɨlamwaaidɨsɨ ayɨhɨrɨna sɨpɨyaꞌ ayɨna makuna yakegaaꞌ gamɨnyawɨnna kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ yɨꞌbwaꞌnamwaaina yadapi sai aalɨbumaangevɨ mwaalɨna.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Mwaalɨna yadɨꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaide pwai Jaarazai woꞌnɨkei bwanganna yaka gamɨre sɨvɨlyaraaryaba kwadaai gɨlɨna yaka
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 yagaala dɨragɨnna wɨdɨna “Nɨnnya taaya nabalɨnakeꞌ baladeꞌna. ‘ “Tewaanyaꞌ yɨmaꞌnana! Gaala mwaalana!” daꞌmujɨ “Nɨmɨre asɨraai dathɨwagaawɨma!” ’ daꞌgi dulaama!”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Aꞌmwei sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨjɨ wawagi. Kaanya wodaakɨlyɨ kwala naangeꞌ wawesara gamɨnyawɨ galyɨtata yeꞌ.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Galyɨtata kyeꞌ aꞌmwe nalaavɨnakeꞌ mwaalakeꞌ baizaaka maꞌnadeꞌ yuyagaaꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaaꞌnyɨ pɨrɨwaalya wavɨlaꞌnɨkeꞌ mwaalakesɨra nalaavɨnakeꞌ.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Nalaaya maalɨka waꞌdɨꞌnyɨ nalaavɨnakevɨ dotarava yaamɨjɨ yɨya kyeꞌ daanga naanga wɨvɨnakeꞌ. Gamɨre yuyajɨya mena wɨjaavɨna yakeꞌ. Tewaanya aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ mi wiakeꞌ. Aawa. Aꞌmwe nɨgwɨmaayaꞌ sɨnnawɨ nalaaya maalɨkeꞌ kɨnɨnnakeꞌ, sagaaꞌ nalaaya naangeꞌ kɨnɨnnakeꞌ.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Sareꞌ Jizaazarɨneꞌna wɨꞌnaka kwala naangevɨ dusɨdaaꞌnyɨ lɨka yulyaraabɨna yaka gamɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ yɨmeꞌnyɨna.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Sareꞌ dareꞌnesɨ. “Gamɨre kwaabɨyɨvɨta gavevɨ yɨmeꞌnɨwɨjaꞌ nɨmɨ tewaanya yɨmaꞌnɨma!” dakeꞌnanyɨ.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ kurabala yaalɨka miꞌna yɨna. Miꞌna yɨna yaka dara wanganakeꞌ “Nɨmɨre nabalyaꞌ miꞌna daaka!”
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Sareꞌ yɨlaaya kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ Jizaazai sahwai dara wanganakeꞌ “Nɨmɨnyɨ dɨragɨnyaꞌ nyalyɨwakeꞌ daaka!” Dakegaaꞌ kwala naangevɨ yarai gɨnyɨwannaka wɨdɨna “Nɨmɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ aai yɨmeꞌnɨwaka?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Sara wɨdɨna kyaꞌ “Kwala bwaꞌnaanya dathaꞌ gɨmɨnyɨ galyɨtata yɨvanɨgasaꞌna gara nedɨwaa? ‘Aai yɨmeꞌnɨwaꞌ?’ ” wɨdeꞌ gamɨrera.
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Wɨdesaꞌ sahwai sareꞌ yakeꞌ tɨnna wanganyaꞌnei tɨnna wanganaasɨna.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Wanganasadaaꞌnyɨ aꞌmwe saꞌ “Nɨmɨre kɨlaakejɨꞌ tewaanyaꞌ yɨmaꞌnɨwaka,” daka lɨka yɨna, bɨꞌbɨta yaka gamɨnyabanna bulaꞌna yaka yuya sanna wɨdɨna.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Yuya sanna wɨdɨna kyaꞌ sai wɨdɨna “Nyɨraavɨ, nɨmɨnyɨna nayaa yawɨralɨmwamwaanyaꞌna gɨmɨ maamɨdarya yɨmaꞌnɨwaa. Gɨmɨre kɨlaakeꞌ kuna waradeꞌ kwaamuꞌna dɨmwaihwodeꞌgɨnyɨ,” wɨdɨna yaꞌ.
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Kuna wɨdɨna yadaaꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaiderera angevɨdaasɨ bwalyuna yeva kaanna bɨna yeva wɨdɨna “Gɨnnya taayaꞌ mena baimwaka. Gotɨyare yagaala wɨjɨwaakaderɨ wawɨnya naanga kuna minna! Taanga wɨjaavanɨgɨnyaꞌ kabaimwakɨra.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Sahwara wɨdadaapi Jizaazai yagaala saꞌ kadɨka wɨꞌnada Lotuangevɨ maremwaaiderɨ wɨdɨna “Lɨka minna! Nɨmɨnyɨna sɨmunyavɨ dɨragɨnna dɨlɨmwana!”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Sara wɨdɨna yaka aꞌmwe pwaraavɨ wɨdɨna “Sarɨmɨ dɨmwaalyi! Nɨmɨjɨ Pitalyɨ Jemɨzalyɨ Jonɨ Jemɨzare gyaꞌmwelyɨ gave saina wawaana! Aane pwaigɨ kwaigɨ aawa.”
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Wɨdɨna yaka kaanna wɨna yeva Lotuangevɨ maremwaaidere angevɨna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ dara wanganakeꞌ “Aꞌmwemɨlɨka yagaala naanga bazɨwodaapi pwara kɨnna dathɨvanɨgava! Jakɨnna dathɨvanɨgava!”
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Miꞌna wanganaka angevɨ wɨlɨna yaka wɨdɨna “Yagaala naangesɨ jakɨnnyasɨ baaꞌna dɨvanɨgava! Taayaꞌ balya myɨwaꞌ. Aawa. Se warɨꞌ.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨnyɨna mayagaaijɨka kamaregyeꞌ kɨrɨꞌ sahwai yuyaraavɨ mwasawɨnna maratɨvatawaasɨna yaka taayavɨ ganaangesɨ ganɨmaangelyɨ gamɨnyawɨ mwaalesarajɨ sa makuna kyaꞌ taayayabanna wɨlɨna yeꞌ.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Miꞌna wɨlɨna kyeꞌ gɨlaayavɨ ata lɨmwanna yaka kunnya yagaala wɨdɨna yaꞌ “Talitha kumi!” aangyagaala dɨna “ ‘Taayaꞌgɨ dɨthɨkaaka!’ gɨthɨwa.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ taayaꞌ dɨkaaꞌna yaka kaanya dɨkavayamarina yaꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Taaya saꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaasɨ pwaraalya wavɨlavakesɨra. Kaanya dɨkavayamarina kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ atɨka kamaruꞌnareꞌ
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 sai dɨragɨnna wɨdɨna yaꞌ “Sarɨmɨ nayaa dɨnyuꞌnyɨla! Nɨmɨ yɨwe saꞌ aꞌmwe pwai kwai aꞌmwe pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ nyuꞌnadɨka! Dahaaꞌ taayavɨne wapaaya nyaꞌne dumaarila!”
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.