Marcos 5
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs ARC
1 Aalɨbunya pimagɨnna Aꞌmwe Geraaza mwaalyara mwaaidapɨjɨyabanna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 sahwai sɨpɨyavɨdaaꞌnyɨ walamwaaina yadɨꞌnyɨ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwe pwai simaanga gɨlaaya wakesabadaaꞌnyai yɨmaka widei gamɨnyɨna wɨjɨmaꞌnaabɨna yaꞌ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Aꞌmwe sai yuyagaaꞌ gɨlaaya wakesaba mwaalakelyɨ. Aꞌmwe aane pwai kwai gamɨnyɨ senɨyabaalyɨ wɨla mavwɨyɨ yannei.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Sareꞌ darevɨnyɨ. Kwalaalyagaaꞌ aꞌmwera senɨyabara maareva asɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya kyeꞌ gamɨ sai asɨraarɨ wɨla pwekɨnɨke galayesɨwɨꞌna yaka sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwɨyɨnɨke sɨlyalyɨ lɨvatamayesɨꞌnyɨna yaꞌ. Sareꞌ aane pwai kwai dɨragɨnnakei sahwarɨ madathɨvalyɨ yannelyɨ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Yuyagaaꞌ yɨrɨkevɨ sawɨsavɨ gɨlaaya wakadɨvɨsabajɨ mugunyabajɨ kaanya yamaryada jaka naanga dada gannya kɨlaakejɨkɨ sɨlyajɨ lɨvadaidaarivainyɨna yaꞌ yɨmaka widei.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Sai saamɨnyabadaaꞌnyɨ daavakei Jizaazarɨ tɨnna wanganakegaaꞌ yarai kaanyaveꞌna walyaabɨna yaka “Sahwai naangelyɨ,” daka gamɨnyawɨ kwadaai gɨlaka
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 jaka naanga wɨdɨna “Jizaazai, Gotɨyai Sɨgunyavɨ munya keꞌmwɨ mwaaidereigɨ midaaka! Nɨmɨnyɨna berɨꞌ jɨzɨwaana? Gotɨyarɨneꞌna naangeꞌ gɨthɨvanɨge. Daanga manyɨjaavɨnnera! Mala manyɨradɨnnera!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Sareꞌ dareꞌnesɨ, Jizaazai “Yɨmakaihi, aꞌmwere munyɨkɨdaaꞌnyɨ dɨwila!” wɨdakeꞌna.
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Sai yɨwaaraꞌna yawalyaadɨꞌ “Gɨmɨnyɨne yayaꞌ berɨvaka?” Yɨwaaraꞌna yawalyaadɨkeꞌ yɨmaka widei wɨdɨna “Nɨmɨnyɨne yayaꞌ Kwala Naangeinyɨ. Sareꞌ nemɨ kwala naangeina mwaaihoꞌnanyɨ.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Sara wɨdaka yagaala dɨragɨnna dɨza yaꞌ “Kwaaka davɨdaasɨ yɨmakeraavɨ mudaasɨnna!”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Mugunya sakyavɨ yaawaryara kwala naanga nɨdaaꞌnyɨna yadaapɨjɨ
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 yɨmakera dɨragɨnna wɨdɨna “Yaawaryaraayabanna dɨnedaasa! Yaawaryaraavɨre munyɨkaavɨ wimɨlaadeꞌna dɨnedaasa!”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yɨmakera sara wɨdɨna kyeꞌ Jizaazai “Yo, dɨwila!” Wɨdɨna kyaꞌ yɨmakera aꞌmwerɨdaaꞌnyɨ bwalyuna yeva yaawaryaraavɨ wɨlɨna kyeꞌ yaawaryara kwala naanga (2,000) mwaaidapiyara davaanyavɨ yarai walaawɨna yeva aalɨbunyavɨ walaꞌna yeva yuyara balɨna yeꞌ.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Saba yaawaryaraavɨ yɨꞌdɨvaidɨvɨsara dara wanganesaꞌ “O, akai, nemɨre yaawaryara mena davaimwaava!” Deva yarai wɨna yɨna yeva angebajɨ wawɨnyangɨjɨ saraavɨ wɨdeꞌ yagaala saꞌ. Wɨdesaꞌna aꞌmwera dɨnyɨna “Sara yɨmaꞌnɨwakeꞌ nemɨ walyanganaana!” dɨneva walyaabɨna.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Jizaazaryawɨnna walyaabɨna yeva dara wanganesaꞌ “Aꞌmwei kwaabɨhannya mariraꞌnakei sɨduta nayaa yawɨꞌmanɨkei kɨgaaꞌ yɨmaka kwalaalyara mwaalesai tewaanyai damwaalɨka!” Deva lɨka naanga yeꞌ.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Lɨka kyeꞌ aꞌmwera yuya wanganesara mudɨkeraavɨ yɨmaka wɨlakerɨ sara yɨmaꞌnakevɨnajɨ yaawaryaraavɨnajɨ wɨjɨwaakɨna.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Sara wɨjɨwaakɨna kyeꞌ sabanyara sarɨ naanga wɨdɨna “Nemɨreba davɨ namwaaidɨka! Dɨwona!”
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Wɨdɨna yesavɨ sai sɨpɨyavɨ yɨladaaꞌdɨꞌnyɨ yɨmaka wɨlakei naangeꞌ widaanganna “ ‘Gɨmɨjɨ mwaaimuneinyɨ wɨma!’ gɨthɨwa.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ Jizaazai wɨdɨna “Aawa. Sare kɨrɨꞌ gɨnnya angevɨna wawaꞌgɨzɨ gɨnnya jɨlɨkaimɨraayangɨ Gotɨyai sara nayaa gyɨwakenna gɨmɨnyɨna Gotɨyare kale yɨwakeꞌna sara duzɨwaakya!”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Wɨdɨna yakeꞌna sai kaanna wɨna yaka Angaba Atɨraalyaba saba Jizaazai gamɨnyɨna sara yakenna sara kujɨwaakaꞌ aꞌmwe yuyara atɨka maruꞌnaꞌna yɨna yeꞌ.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Jizaazai sɨpɨyavɨ wɨlamwaaidɨsɨ ayɨhɨrɨna sɨpɨyaꞌ ayɨna makuna yakegaaꞌ gamɨnyawɨnna kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ yɨꞌbwaꞌnamwaaina yadapi sai aalɨbumaangevɨ mwaalɨna.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mwaalɨna yadɨꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaide pwai Jaarazai woꞌnɨkei bwanganna yaka gamɨre sɨvɨlyaraaryaba kwadaai gɨlɨna yaka
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 yagaala dɨragɨnna wɨdɨna “Nɨnnya taaya nabalɨnakeꞌ baladeꞌna. ‘ “Tewaanyaꞌ yɨmaꞌnana! Gaala mwaalana!” daꞌmujɨ “Nɨmɨre asɨraai dathɨwagaawɨma!” ’ daꞌgi dulaama!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Aꞌmwei sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨjɨ wawagi. Kaanya wodaakɨlyɨ kwala naangeꞌ wawesara gamɨnyawɨ galyɨtata yeꞌ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Galyɨtata kyeꞌ aꞌmwe nalaavɨnakeꞌ mwaalakeꞌ baizaaka maꞌnadeꞌ yuyagaaꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaaꞌnyɨ pɨrɨwaalya wavɨlaꞌnɨkeꞌ mwaalakesɨra nalaavɨnakeꞌ.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Nalaaya maalɨka waꞌdɨꞌnyɨ nalaavɨnakevɨ dotarava yaamɨjɨ yɨya kyeꞌ daanga naanga wɨvɨnakeꞌ. Gamɨre yuyajɨya mena wɨjaavɨna yakeꞌ. Tewaanya aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ mi wiakeꞌ. Aawa. Aꞌmwe nɨgwɨmaayaꞌ sɨnnawɨ nalaaya maalɨkeꞌ kɨnɨnnakeꞌ, sagaaꞌ nalaaya naangeꞌ kɨnɨnnakeꞌ.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Sareꞌ Jizaazarɨneꞌna wɨꞌnaka kwala naangevɨ dusɨdaaꞌnyɨ lɨka yulyaraabɨna yaka gamɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ yɨmeꞌnyɨna.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Sareꞌ dareꞌnesɨ. “Gamɨre kwaabɨyɨvɨta gavevɨ yɨmeꞌnɨwɨjaꞌ nɨmɨ tewaanya yɨmaꞌnɨma!” dakeꞌnanyɨ.
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ kurabala yaalɨka miꞌna yɨna. Miꞌna yɨna yaka dara wanganakeꞌ “Nɨmɨre nabalyaꞌ miꞌna daaka!”
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Sareꞌ yɨlaaya kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ Jizaazai sahwai dara wanganakeꞌ “Nɨmɨnyɨ dɨragɨnyaꞌ nyalyɨwakeꞌ daaka!” Dakegaaꞌ kwala naangevɨ yarai gɨnyɨwannaka wɨdɨna “Nɨmɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ aai yɨmeꞌnɨwaka?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Sara wɨdɨna kyaꞌ “Kwala bwaꞌnaanya dathaꞌ gɨmɨnyɨ galyɨtata yɨvanɨgasaꞌna gara nedɨwaa? ‘Aai yɨmeꞌnɨwaꞌ?’ ” wɨdeꞌ gamɨrera.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Wɨdesaꞌ sahwai sareꞌ yakeꞌ tɨnna wanganyaꞌnei tɨnna wanganaasɨna.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Wanganasadaaꞌnyɨ aꞌmwe saꞌ “Nɨmɨre kɨlaakejɨꞌ tewaanyaꞌ yɨmaꞌnɨwaka,” daka lɨka yɨna, bɨꞌbɨta yaka gamɨnyabanna bulaꞌna yaka yuya sanna wɨdɨna.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yuya sanna wɨdɨna kyaꞌ sai wɨdɨna “Nyɨraavɨ, nɨmɨnyɨna nayaa yawɨralɨmwamwaanyaꞌna gɨmɨ maamɨdarya yɨmaꞌnɨwaa. Gɨmɨre kɨlaakeꞌ kuna waradeꞌ kwaamuꞌna dɨmwaihwodeꞌgɨnyɨ,” wɨdɨna yaꞌ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Kuna wɨdɨna yadaaꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaiderera angevɨdaasɨ bwalyuna yeva kaanna bɨna yeva wɨdɨna “Gɨnnya taayaꞌ mena baimwaka. Gotɨyare yagaala wɨjɨwaakaderɨ wawɨnya naanga kuna minna! Taanga wɨjaavanɨgɨnyaꞌ kabaimwakɨra.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Sahwara wɨdadaapi Jizaazai yagaala saꞌ kadɨka wɨꞌnada Lotuangevɨ maremwaaiderɨ wɨdɨna “Lɨka minna! Nɨmɨnyɨna sɨmunyavɨ dɨragɨnna dɨlɨmwana!”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Sara wɨdɨna yaka aꞌmwe pwaraavɨ wɨdɨna “Sarɨmɨ dɨmwaalyi! Nɨmɨjɨ Pitalyɨ Jemɨzalyɨ Jonɨ Jemɨzare gyaꞌmwelyɨ gave saina wawaana! Aane pwaigɨ kwaigɨ aawa.”
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Wɨdɨna yaka kaanna wɨna yeva Lotuangevɨ maremwaaidere angevɨna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ dara wanganakeꞌ “Aꞌmwemɨlɨka yagaala naanga bazɨwodaapi pwara kɨnna dathɨvanɨgava! Jakɨnna dathɨvanɨgava!”
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Miꞌna wanganaka angevɨ wɨlɨna yaka wɨdɨna “Yagaala naangesɨ jakɨnnyasɨ baaꞌna dɨvanɨgava! Taayaꞌ balya myɨwaꞌ. Aawa. Se warɨꞌ.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨnyɨna mayagaaijɨka kamaregyeꞌ kɨrɨꞌ sahwai yuyaraavɨ mwasawɨnna maratɨvatawaasɨna yaka taayavɨ ganaangesɨ ganɨmaangelyɨ gamɨnyawɨ mwaalesarajɨ sa makuna kyaꞌ taayayabanna wɨlɨna yeꞌ.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Miꞌna wɨlɨna kyeꞌ gɨlaayavɨ ata lɨmwanna yaka kunnya yagaala wɨdɨna yaꞌ “Talitha kumi!” aangyagaala dɨna “ ‘Taayaꞌgɨ dɨthɨkaaka!’ gɨthɨwa.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ taayaꞌ dɨkaaꞌna yaka kaanya dɨkavayamarina yaꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Taaya saꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaasɨ pwaraalya wavɨlavakesɨra. Kaanya dɨkavayamarina kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ atɨka kamaruꞌnareꞌ
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 sai dɨragɨnna wɨdɨna yaꞌ “Sarɨmɨ nayaa dɨnyuꞌnyɨla! Nɨmɨ yɨwe saꞌ aꞌmwe pwai kwai aꞌmwe pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ nyuꞌnadɨka! Dahaaꞌ taayavɨne wapaaya nyaꞌne dumaarila!”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.