Marcos 5
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs BKJ
1 Aalɨbunya pimagɨnna Aꞌmwe Geraaza mwaalyara mwaaidapɨjɨyabanna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 sahwai sɨpɨyavɨdaaꞌnyɨ walamwaaina yadɨꞌnyɨ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwe pwai simaanga gɨlaaya wakesabadaaꞌnyai yɨmaka widei gamɨnyɨna wɨjɨmaꞌnaabɨna yaꞌ.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Aꞌmwe sai yuyagaaꞌ gɨlaaya wakesaba mwaalakelyɨ. Aꞌmwe aane pwai kwai gamɨnyɨ senɨyabaalyɨ wɨla mavwɨyɨ yannei.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Sareꞌ darevɨnyɨ. Kwalaalyagaaꞌ aꞌmwera senɨyabara maareva asɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya kyeꞌ gamɨ sai asɨraarɨ wɨla pwekɨnɨke galayesɨwɨꞌna yaka sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwɨyɨnɨke sɨlyalyɨ lɨvatamayesɨꞌnyɨna yaꞌ. Sareꞌ aane pwai kwai dɨragɨnnakei sahwarɨ madathɨvalyɨ yannelyɨ.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Yuyagaaꞌ yɨrɨkevɨ sawɨsavɨ gɨlaaya wakadɨvɨsabajɨ mugunyabajɨ kaanya yamaryada jaka naanga dada gannya kɨlaakejɨkɨ sɨlyajɨ lɨvadaidaarivainyɨna yaꞌ yɨmaka widei.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Sai saamɨnyabadaaꞌnyɨ daavakei Jizaazarɨ tɨnna wanganakegaaꞌ yarai kaanyaveꞌna walyaabɨna yaka “Sahwai naangelyɨ,” daka gamɨnyawɨ kwadaai gɨlaka
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 jaka naanga wɨdɨna “Jizaazai, Gotɨyai Sɨgunyavɨ munya keꞌmwɨ mwaaidereigɨ midaaka! Nɨmɨnyɨna berɨꞌ jɨzɨwaana? Gotɨyarɨneꞌna naangeꞌ gɨthɨvanɨge. Daanga manyɨjaavɨnnera! Mala manyɨradɨnnera!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Sareꞌ dareꞌnesɨ, Jizaazai “Yɨmakaihi, aꞌmwere munyɨkɨdaaꞌnyɨ dɨwila!” wɨdakeꞌna.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Sai yɨwaaraꞌna yawalyaadɨꞌ “Gɨmɨnyɨne yayaꞌ berɨvaka?” Yɨwaaraꞌna yawalyaadɨkeꞌ yɨmaka widei wɨdɨna “Nɨmɨnyɨne yayaꞌ Kwala Naangeinyɨ. Sareꞌ nemɨ kwala naangeina mwaaihoꞌnanyɨ.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Sara wɨdaka yagaala dɨragɨnna dɨza yaꞌ “Kwaaka davɨdaasɨ yɨmakeraavɨ mudaasɨnna!”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Mugunya sakyavɨ yaawaryara kwala naanga nɨdaaꞌnyɨna yadaapɨjɨ
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 yɨmakera dɨragɨnna wɨdɨna “Yaawaryaraayabanna dɨnedaasa! Yaawaryaraavɨre munyɨkaavɨ wimɨlaadeꞌna dɨnedaasa!”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yɨmakera sara wɨdɨna kyeꞌ Jizaazai “Yo, dɨwila!” Wɨdɨna kyaꞌ yɨmakera aꞌmwerɨdaaꞌnyɨ bwalyuna yeva yaawaryaraavɨ wɨlɨna kyeꞌ yaawaryara kwala naanga (2,000) mwaaidapiyara davaanyavɨ yarai walaawɨna yeva aalɨbunyavɨ walaꞌna yeva yuyara balɨna yeꞌ.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Saba yaawaryaraavɨ yɨꞌdɨvaidɨvɨsara dara wanganesaꞌ “O, akai, nemɨre yaawaryara mena davaimwaava!” Deva yarai wɨna yɨna yeva angebajɨ wawɨnyangɨjɨ saraavɨ wɨdeꞌ yagaala saꞌ. Wɨdesaꞌna aꞌmwera dɨnyɨna “Sara yɨmaꞌnɨwakeꞌ nemɨ walyanganaana!” dɨneva walyaabɨna.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Jizaazaryawɨnna walyaabɨna yeva dara wanganesaꞌ “Aꞌmwei kwaabɨhannya mariraꞌnakei sɨduta nayaa yawɨꞌmanɨkei kɨgaaꞌ yɨmaka kwalaalyara mwaalesai tewaanyai damwaalɨka!” Deva lɨka naanga yeꞌ.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Lɨka kyeꞌ aꞌmwera yuya wanganesara mudɨkeraavɨ yɨmaka wɨlakerɨ sara yɨmaꞌnakevɨnajɨ yaawaryaraavɨnajɨ wɨjɨwaakɨna.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Sara wɨjɨwaakɨna kyeꞌ sabanyara sarɨ naanga wɨdɨna “Nemɨreba davɨ namwaaidɨka! Dɨwona!”
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Wɨdɨna yesavɨ sai sɨpɨyavɨ yɨladaaꞌdɨꞌnyɨ yɨmaka wɨlakei naangeꞌ widaanganna “ ‘Gɨmɨjɨ mwaaimuneinyɨ wɨma!’ gɨthɨwa.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ Jizaazai wɨdɨna “Aawa. Sare kɨrɨꞌ gɨnnya angevɨna wawaꞌgɨzɨ gɨnnya jɨlɨkaimɨraayangɨ Gotɨyai sara nayaa gyɨwakenna gɨmɨnyɨna Gotɨyare kale yɨwakeꞌna sara duzɨwaakya!”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Wɨdɨna yakeꞌna sai kaanna wɨna yaka Angaba Atɨraalyaba saba Jizaazai gamɨnyɨna sara yakenna sara kujɨwaakaꞌ aꞌmwe yuyara atɨka maruꞌnaꞌna yɨna yeꞌ.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Jizaazai sɨpɨyavɨ wɨlamwaaidɨsɨ ayɨhɨrɨna sɨpɨyaꞌ ayɨna makuna yakegaaꞌ gamɨnyawɨnna kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ yɨꞌbwaꞌnamwaaina yadapi sai aalɨbumaangevɨ mwaalɨna.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Mwaalɨna yadɨꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaide pwai Jaarazai woꞌnɨkei bwanganna yaka gamɨre sɨvɨlyaraaryaba kwadaai gɨlɨna yaka
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 yagaala dɨragɨnna wɨdɨna “Nɨnnya taaya nabalɨnakeꞌ baladeꞌna. ‘ “Tewaanyaꞌ yɨmaꞌnana! Gaala mwaalana!” daꞌmujɨ “Nɨmɨre asɨraai dathɨwagaawɨma!” ’ daꞌgi dulaama!”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Aꞌmwei sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨjɨ wawagi. Kaanya wodaakɨlyɨ kwala naangeꞌ wawesara gamɨnyawɨ galyɨtata yeꞌ.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Galyɨtata kyeꞌ aꞌmwe nalaavɨnakeꞌ mwaalakeꞌ baizaaka maꞌnadeꞌ yuyagaaꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaaꞌnyɨ pɨrɨwaalya wavɨlaꞌnɨkeꞌ mwaalakesɨra nalaavɨnakeꞌ.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Nalaaya maalɨka waꞌdɨꞌnyɨ nalaavɨnakevɨ dotarava yaamɨjɨ yɨya kyeꞌ daanga naanga wɨvɨnakeꞌ. Gamɨre yuyajɨya mena wɨjaavɨna yakeꞌ. Tewaanya aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ mi wiakeꞌ. Aawa. Aꞌmwe nɨgwɨmaayaꞌ sɨnnawɨ nalaaya maalɨkeꞌ kɨnɨnnakeꞌ, sagaaꞌ nalaaya naangeꞌ kɨnɨnnakeꞌ.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Sareꞌ Jizaazarɨneꞌna wɨꞌnaka kwala naangevɨ dusɨdaaꞌnyɨ lɨka yulyaraabɨna yaka gamɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ yɨmeꞌnyɨna.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Sareꞌ dareꞌnesɨ. “Gamɨre kwaabɨyɨvɨta gavevɨ yɨmeꞌnɨwɨjaꞌ nɨmɨ tewaanya yɨmaꞌnɨma!” dakeꞌnanyɨ.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ kurabala yaalɨka miꞌna yɨna. Miꞌna yɨna yaka dara wanganakeꞌ “Nɨmɨre nabalyaꞌ miꞌna daaka!”
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Sareꞌ yɨlaaya kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ Jizaazai sahwai dara wanganakeꞌ “Nɨmɨnyɨ dɨragɨnyaꞌ nyalyɨwakeꞌ daaka!” Dakegaaꞌ kwala naangevɨ yarai gɨnyɨwannaka wɨdɨna “Nɨmɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ aai yɨmeꞌnɨwaka?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Sara wɨdɨna kyaꞌ “Kwala bwaꞌnaanya dathaꞌ gɨmɨnyɨ galyɨtata yɨvanɨgasaꞌna gara nedɨwaa? ‘Aai yɨmeꞌnɨwaꞌ?’ ” wɨdeꞌ gamɨrera.
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Wɨdesaꞌ sahwai sareꞌ yakeꞌ tɨnna wanganyaꞌnei tɨnna wanganaasɨna.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Wanganasadaaꞌnyɨ aꞌmwe saꞌ “Nɨmɨre kɨlaakejɨꞌ tewaanyaꞌ yɨmaꞌnɨwaka,” daka lɨka yɨna, bɨꞌbɨta yaka gamɨnyabanna bulaꞌna yaka yuya sanna wɨdɨna.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Yuya sanna wɨdɨna kyaꞌ sai wɨdɨna “Nyɨraavɨ, nɨmɨnyɨna nayaa yawɨralɨmwamwaanyaꞌna gɨmɨ maamɨdarya yɨmaꞌnɨwaa. Gɨmɨre kɨlaakeꞌ kuna waradeꞌ kwaamuꞌna dɨmwaihwodeꞌgɨnyɨ,” wɨdɨna yaꞌ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Kuna wɨdɨna yadaaꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaiderera angevɨdaasɨ bwalyuna yeva kaanna bɨna yeva wɨdɨna “Gɨnnya taayaꞌ mena baimwaka. Gotɨyare yagaala wɨjɨwaakaderɨ wawɨnya naanga kuna minna! Taanga wɨjaavanɨgɨnyaꞌ kabaimwakɨra.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Sahwara wɨdadaapi Jizaazai yagaala saꞌ kadɨka wɨꞌnada Lotuangevɨ maremwaaiderɨ wɨdɨna “Lɨka minna! Nɨmɨnyɨna sɨmunyavɨ dɨragɨnna dɨlɨmwana!”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Sara wɨdɨna yaka aꞌmwe pwaraavɨ wɨdɨna “Sarɨmɨ dɨmwaalyi! Nɨmɨjɨ Pitalyɨ Jemɨzalyɨ Jonɨ Jemɨzare gyaꞌmwelyɨ gave saina wawaana! Aane pwaigɨ kwaigɨ aawa.”
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Wɨdɨna yaka kaanna wɨna yeva Lotuangevɨ maremwaaidere angevɨna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ dara wanganakeꞌ “Aꞌmwemɨlɨka yagaala naanga bazɨwodaapi pwara kɨnna dathɨvanɨgava! Jakɨnna dathɨvanɨgava!”
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Miꞌna wanganaka angevɨ wɨlɨna yaka wɨdɨna “Yagaala naangesɨ jakɨnnyasɨ baaꞌna dɨvanɨgava! Taayaꞌ balya myɨwaꞌ. Aawa. Se warɨꞌ.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨnyɨna mayagaaijɨka kamaregyeꞌ kɨrɨꞌ sahwai yuyaraavɨ mwasawɨnna maratɨvatawaasɨna yaka taayavɨ ganaangesɨ ganɨmaangelyɨ gamɨnyawɨ mwaalesarajɨ sa makuna kyaꞌ taayayabanna wɨlɨna yeꞌ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Miꞌna wɨlɨna kyeꞌ gɨlaayavɨ ata lɨmwanna yaka kunnya yagaala wɨdɨna yaꞌ “Talitha kumi!” aangyagaala dɨna “ ‘Taayaꞌgɨ dɨthɨkaaka!’ gɨthɨwa.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ taayaꞌ dɨkaaꞌna yaka kaanya dɨkavayamarina yaꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Taaya saꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaasɨ pwaraalya wavɨlavakesɨra. Kaanya dɨkavayamarina kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ atɨka kamaruꞌnareꞌ
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 sai dɨragɨnna wɨdɨna yaꞌ “Sarɨmɨ nayaa dɨnyuꞌnyɨla! Nɨmɨ yɨwe saꞌ aꞌmwe pwai kwai aꞌmwe pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ nyuꞌnadɨka! Dahaaꞌ taayavɨne wapaaya nyaꞌne dumaarila!”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.