Marcos 5

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aalɨbunya pimagɨnna Aꞌmwe Geraaza mwaalyara mwaaidapɨjɨyabanna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 sahwai sɨpɨyavɨdaaꞌnyɨ walamwaaina yadɨꞌnyɨ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ aꞌmwe pwai simaanga gɨlaaya wakesabadaaꞌnyai yɨmaka widei gamɨnyɨna wɨjɨmaꞌnaabɨna yaꞌ.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Aꞌmwe sai yuyagaaꞌ gɨlaaya wakesaba mwaalakelyɨ. Aꞌmwe aane pwai kwai gamɨnyɨ senɨyabaalyɨ wɨla mavwɨyɨ yannei.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Sareꞌ darevɨnyɨ. Kwalaalyagaaꞌ aꞌmwera senɨyabara maareva asɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwekɨpwekya kyeꞌ gamɨ sai asɨraarɨ wɨla pwekɨnɨke galayesɨwɨꞌna yaka sɨvɨlyɨraarɨ wɨla pwɨyɨnɨke sɨlyalyɨ lɨvatamayesɨꞌnyɨna yaꞌ. Sareꞌ aane pwai kwai dɨragɨnnakei sahwarɨ madathɨvalyɨ yannelyɨ.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Yuyagaaꞌ yɨrɨkevɨ sawɨsavɨ gɨlaaya wakadɨvɨsabajɨ mugunyabajɨ kaanya yamaryada jaka naanga dada gannya kɨlaakejɨkɨ sɨlyajɨ lɨvadaidaarivainyɨna yaꞌ yɨmaka widei.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Sai saamɨnyabadaaꞌnyɨ daavakei Jizaazarɨ tɨnna wanganakegaaꞌ yarai kaanyaveꞌna walyaabɨna yaka “Sahwai naangelyɨ,” daka gamɨnyawɨ kwadaai gɨlaka
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 jaka naanga wɨdɨna “Jizaazai, Gotɨyai Sɨgunyavɨ munya keꞌmwɨ mwaaidereigɨ midaaka! Nɨmɨnyɨna berɨꞌ jɨzɨwaana? Gotɨyarɨneꞌna naangeꞌ gɨthɨvanɨge. Daanga manyɨjaavɨnnera! Mala manyɨradɨnnera!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Sareꞌ dareꞌnesɨ, Jizaazai “Yɨmakaihi, aꞌmwere munyɨkɨdaaꞌnyɨ dɨwila!” wɨdakeꞌna.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Sai yɨwaaraꞌna yawalyaadɨꞌ “Gɨmɨnyɨne yayaꞌ berɨvaka?” Yɨwaaraꞌna yawalyaadɨkeꞌ yɨmaka widei wɨdɨna “Nɨmɨnyɨne yayaꞌ Kwala Naangeinyɨ. Sareꞌ nemɨ kwala naangeina mwaaihoꞌnanyɨ.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Sara wɨdaka yagaala dɨragɨnna dɨza yaꞌ “Kwaaka davɨdaasɨ yɨmakeraavɨ mudaasɨnna!”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Mugunya sakyavɨ yaawaryara kwala naanga nɨdaaꞌnyɨna yadaapɨjɨ
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 yɨmakera dɨragɨnna wɨdɨna “Yaawaryaraayabanna dɨnedaasa! Yaawaryaraavɨre munyɨkaavɨ wimɨlaadeꞌna dɨnedaasa!”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Yɨmakera sara wɨdɨna kyeꞌ Jizaazai “Yo, dɨwila!” Wɨdɨna kyaꞌ yɨmakera aꞌmwerɨdaaꞌnyɨ bwalyuna yeva yaawaryaraavɨ wɨlɨna kyeꞌ yaawaryara kwala naanga (2,000) mwaaidapiyara davaanyavɨ yarai walaawɨna yeva aalɨbunyavɨ walaꞌna yeva yuyara balɨna yeꞌ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Saba yaawaryaraavɨ yɨꞌdɨvaidɨvɨsara dara wanganesaꞌ “O, akai, nemɨre yaawaryara mena davaimwaava!” Deva yarai wɨna yɨna yeva angebajɨ wawɨnyangɨjɨ saraavɨ wɨdeꞌ yagaala saꞌ. Wɨdesaꞌna aꞌmwera dɨnyɨna “Sara yɨmaꞌnɨwakeꞌ nemɨ walyanganaana!” dɨneva walyaabɨna.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Jizaazaryawɨnna walyaabɨna yeva dara wanganesaꞌ “Aꞌmwei kwaabɨhannya mariraꞌnakei sɨduta nayaa yawɨꞌmanɨkei kɨgaaꞌ yɨmaka kwalaalyara mwaalesai tewaanyai damwaalɨka!” Deva lɨka naanga yeꞌ.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Lɨka kyeꞌ aꞌmwera yuya wanganesara mudɨkeraavɨ yɨmaka wɨlakerɨ sara yɨmaꞌnakevɨnajɨ yaawaryaraavɨnajɨ wɨjɨwaakɨna.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Sara wɨjɨwaakɨna kyeꞌ sabanyara sarɨ naanga wɨdɨna “Nemɨreba davɨ namwaaidɨka! Dɨwona!”
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Wɨdɨna yesavɨ sai sɨpɨyavɨ yɨladaaꞌdɨꞌnyɨ yɨmaka wɨlakei naangeꞌ widaanganna “ ‘Gɨmɨjɨ mwaaimuneinyɨ wɨma!’ gɨthɨwa.”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Sara wɨdɨna kyaꞌ Jizaazai wɨdɨna “Aawa. Sare kɨrɨꞌ gɨnnya angevɨna wawaꞌgɨzɨ gɨnnya jɨlɨkaimɨraayangɨ Gotɨyai sara nayaa gyɨwakenna gɨmɨnyɨna Gotɨyare kale yɨwakeꞌna sara duzɨwaakya!”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Wɨdɨna yakeꞌna sai kaanna wɨna yaka Angaba Atɨraalyaba saba Jizaazai gamɨnyɨna sara yakenna sara kujɨwaakaꞌ aꞌmwe yuyara atɨka maruꞌnaꞌna yɨna yeꞌ.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jizaazai sɨpɨyavɨ wɨlamwaaidɨsɨ ayɨhɨrɨna sɨpɨyaꞌ ayɨna makuna yakegaaꞌ gamɨnyawɨnna kwala bwaꞌnaanya naangeꞌ yɨꞌbwaꞌnamwaaina yadapi sai aalɨbumaangevɨ mwaalɨna.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mwaalɨna yadɨꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaide pwai Jaarazai woꞌnɨkei bwanganna yaka gamɨre sɨvɨlyaraaryaba kwadaai gɨlɨna yaka
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 yagaala dɨragɨnna wɨdɨna “Nɨnnya taaya nabalɨnakeꞌ baladeꞌna. ‘ “Tewaanyaꞌ yɨmaꞌnana! Gaala mwaalana!” daꞌmujɨ “Nɨmɨre asɨraai dathɨwagaawɨma!” ’ daꞌgi dulaama!”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Aꞌmwei sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨjɨ wawagi. Kaanya wodaakɨlyɨ kwala naangeꞌ wawesara gamɨnyawɨ galyɨtata yeꞌ.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Galyɨtata kyeꞌ aꞌmwe nalaavɨnakeꞌ mwaalakeꞌ baizaaka maꞌnadeꞌ yuyagaaꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaaꞌnyɨ pɨrɨwaalya wavɨlaꞌnɨkeꞌ mwaalakesɨra nalaavɨnakeꞌ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Nalaaya maalɨka waꞌdɨꞌnyɨ nalaavɨnakevɨ dotarava yaamɨjɨ yɨya kyeꞌ daanga naanga wɨvɨnakeꞌ. Gamɨre yuyajɨya mena wɨjaavɨna yakeꞌ. Tewaanya aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ mi wiakeꞌ. Aawa. Aꞌmwe nɨgwɨmaayaꞌ sɨnnawɨ nalaaya maalɨkeꞌ kɨnɨnnakeꞌ, sagaaꞌ nalaaya naangeꞌ kɨnɨnnakeꞌ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Sareꞌ Jizaazarɨneꞌna wɨꞌnaka kwala naangevɨ dusɨdaaꞌnyɨ lɨka yulyaraabɨna yaka gamɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ yɨmeꞌnyɨna.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Sareꞌ dareꞌnesɨ. “Gamɨre kwaabɨyɨvɨta gavevɨ yɨmeꞌnɨwɨjaꞌ nɨmɨ tewaanya yɨmaꞌnɨma!” dakeꞌnanyɨ.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ kurabala yaalɨka miꞌna yɨna. Miꞌna yɨna yaka dara wanganakeꞌ “Nɨmɨre nabalyaꞌ miꞌna daaka!”
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Sareꞌ yɨlaaya kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ Jizaazai sahwai dara wanganakeꞌ “Nɨmɨnyɨ dɨragɨnyaꞌ nyalyɨwakeꞌ daaka!” Dakegaaꞌ kwala naangevɨ yarai gɨnyɨwannaka wɨdɨna “Nɨmɨre kwaabɨyɨvɨsavɨ aai yɨmeꞌnɨwaka?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Sara wɨdɨna kyaꞌ “Kwala bwaꞌnaanya dathaꞌ gɨmɨnyɨ galyɨtata yɨvanɨgasaꞌna gara nedɨwaa? ‘Aai yɨmeꞌnɨwaꞌ?’ ” wɨdeꞌ gamɨrera.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Wɨdesaꞌ sahwai sareꞌ yakeꞌ tɨnna wanganyaꞌnei tɨnna wanganaasɨna.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Wanganasadaaꞌnyɨ aꞌmwe saꞌ “Nɨmɨre kɨlaakejɨꞌ tewaanyaꞌ yɨmaꞌnɨwaka,” daka lɨka yɨna, bɨꞌbɨta yaka gamɨnyabanna bulaꞌna yaka yuya sanna wɨdɨna.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yuya sanna wɨdɨna kyaꞌ sai wɨdɨna “Nyɨraavɨ, nɨmɨnyɨna nayaa yawɨralɨmwamwaanyaꞌna gɨmɨ maamɨdarya yɨmaꞌnɨwaa. Gɨmɨre kɨlaakeꞌ kuna waradeꞌ kwaamuꞌna dɨmwaihwodeꞌgɨnyɨ,” wɨdɨna yaꞌ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Kuna wɨdɨna yadaaꞌnyɨ Lotuangevɨ maremwaaiderera angevɨdaasɨ bwalyuna yeva kaanna bɨna yeva wɨdɨna “Gɨnnya taayaꞌ mena baimwaka. Gotɨyare yagaala wɨjɨwaakaderɨ wawɨnya naanga kuna minna! Taanga wɨjaavanɨgɨnyaꞌ kabaimwakɨra.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Sahwara wɨdadaapi Jizaazai yagaala saꞌ kadɨka wɨꞌnada Lotuangevɨ maremwaaiderɨ wɨdɨna “Lɨka minna! Nɨmɨnyɨna sɨmunyavɨ dɨragɨnna dɨlɨmwana!”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Sara wɨdɨna yaka aꞌmwe pwaraavɨ wɨdɨna “Sarɨmɨ dɨmwaalyi! Nɨmɨjɨ Pitalyɨ Jemɨzalyɨ Jonɨ Jemɨzare gyaꞌmwelyɨ gave saina wawaana! Aane pwaigɨ kwaigɨ aawa.”
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Wɨdɨna yaka kaanna wɨna yeva Lotuangevɨ maremwaaidere angevɨna yɨꞌmavaawɨna kyeꞌ dara wanganakeꞌ “Aꞌmwemɨlɨka yagaala naanga bazɨwodaapi pwara kɨnna dathɨvanɨgava! Jakɨnna dathɨvanɨgava!”
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Miꞌna wanganaka angevɨ wɨlɨna yaka wɨdɨna “Yagaala naangesɨ jakɨnnyasɨ baaꞌna dɨvanɨgava! Taayaꞌ balya myɨwaꞌ. Aawa. Se warɨꞌ.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Sara wɨdɨna kyaꞌ gamɨnyɨna mayagaaijɨka kamaregyeꞌ kɨrɨꞌ sahwai yuyaraavɨ mwasawɨnna maratɨvatawaasɨna yaka taayavɨ ganaangesɨ ganɨmaangelyɨ gamɨnyawɨ mwaalesarajɨ sa makuna kyaꞌ taayayabanna wɨlɨna yeꞌ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Miꞌna wɨlɨna kyeꞌ gɨlaayavɨ ata lɨmwanna yaka kunnya yagaala wɨdɨna yaꞌ “Talitha kumi!” aangyagaala dɨna “ ‘Taayaꞌgɨ dɨthɨkaaka!’ gɨthɨwa.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Sara wɨdɨna kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ taayaꞌ dɨkaaꞌna yaka kaanya dɨkavayamarina yaꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Taaya saꞌ kwarame atɨraai sɨvɨlyɨrɨdaasɨ pwaraalya wavɨlavakesɨra. Kaanya dɨkavayamarina kyaꞌ yɨmeꞌnyaꞌbɨꞌ atɨka kamaruꞌnareꞌ
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 sai dɨragɨnna wɨdɨna yaꞌ “Sarɨmɨ nayaa dɨnyuꞌnyɨla! Nɨmɨ yɨwe saꞌ aꞌmwe pwai kwai aꞌmwe pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ nyuꞌnadɨka! Dahaaꞌ taayavɨne wapaaya nyaꞌne dumaarila!”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.