Lucas 15

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pɨgaaꞌ aꞌmwe taakɨzɨya maaꞌdɨvɨsarajɨ aꞌmwe gɨrɨkitaꞌnanyarajɨ gamɨre yagaalyaꞌ kadɨka wɨꞌnyaꞌnera gamɨnyawɨnna yɨkabɨna yɨna.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Yɨkabɨna yɨna yeva Perɨzɨyarajɨ Kɨwɨjarajɨ mayagaala yawɨꞌna, dɨnyɨna “Aꞌmwe dazai aꞌmwe gɨrɨkitaꞌnanyarajɨ yeꞌmwannemwaaida tɨka yeꞌmwannanɨvanɨkelyɨreva.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Sai sarevɨ yawɨꞌna yaka keꞌbaꞌna yagaalyaꞌ wɨdɨna
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Aꞌmwe pwai sarɨmɨjɨyai sipɨzipɨya (100) waanɨ aadɨretɨya kɨnɨnnakei, nabaai sipɨzipɨya pwai sangineba yadaaꞌna kyojɨ sipɨzipɨyangɨ gyakwalaangei (99) naaidi naainɨyangɨ pimagɨ aꞌmwamaayaba yagalyaꞌmaꞌna yojɨ kurɨvaarɨya nɨdaꞌnadaapi kaanna wɨna sipɨzipɨya pwai yadaavajaina bɨramaarajahaaꞌna. Sarɨmɨjɨyai sara yadei midaaka!
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Mena bɨramaarojɨ gamɨre egwevɨ yɨlamarakwojɨ yɨlaaya naanga yada marikwavamakuna.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Nabaai gamɨre angevɨ bamariꞌmavojɨ gamɨre gyaꞌmweraavɨjɨ avaaimwaalyaraavɨjɨ jaka wɨjɨꞌbwaꞌna kyojɨ sarera biꞌbwaꞌnyɨna. Biꞌbwaꞌnyɨna kyapɨjɨ sai wɨdɨna ‘Sarɨmɨ nɨmɨjɨ yɨlaaya dɨnyeꞌmwannayɨla! Nɨmɨre sipɨzipɨya pwai yadaaꞌnɨkei nɨmɨ bɨrena mena bɨramaaꞌmwana!’ Sara wɨdathelyɨ.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Sarɨmɨnyɨ yɨhɨthɨvanɨge. Sasarebaaibɨꞌ, Sɨgunyavɨ mwaaidɨvɨsara yɨlaaya yadɨvɨsarera. Aꞌmwe naaidi naainɨyara ‘ “Nemɨ yɨdaꞌmaraangeina,” dadaa sɨmunya mudɨkebwi yawɨramaaryaꞌneina mamwaalyɨgoinera!’ yawɨꞌdɨvɨsara yɨ sahwaraavɨna yɨlaaya myadɨvɨsasɨ. Kɨrɨꞌ aꞌmwe kayaaꞌna yade pwai sɨmunya mudɨkebwi yawɨramaarajarɨna yɨlaaya naanga yadɨvɨsasɨ.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nabaai aꞌmwe pɨrɨꞌ nɨgwia atɨraalya kɨnɨnnakeꞌ dɨvi nɨgwia puꞌ yɨmaanyɨna. Daꞌdara yadeꞌ midaaka! Laamɨvananyai yewɨtaꞌna yɨna yojɨ nɨgwiꞌna bwakɨranganna, bavuralangasɨwalyuna, kuna bɨrɨna yada yune bɨramaarajahaaꞌna.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Mena bɨramaaꞌna yojɨ gamɨre gyaꞌmwengɨjɨ gamɨre avaaimwaalyayuraavɨjɨ jaka wɨdɨna kyojɨ biꞌbwaꞌnemwaaina kyapɨjɨ wɨdɨna ‘Nɨmɨjɨ yɨlaaya dɨnyeꞌmwannayɨla! Nɨmɨre nɨgwia nawɨꞌnya puꞌ yɨwɨwakiꞌ mena bɨramaarena ayɨna mena maaꞌmwana!’ Sara wɨdathesɨ.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Sarevɨdaaꞌnyɨ sarɨmɨnyɨ yɨhɨthɨvanɨge. Sasarebaaibɨꞌ aꞌmwe kayaaꞌna yade pwai sɨmunya mudɨkebwi yawɨramaarajaꞌna Gotɨyare mamaayara yɨlaaya yɨpɨꞌdere.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Nabaai wɨdɨna “Aꞌmwe pwai mɨgɨnya pwaraai kɨnɨnnakei.
11 Jesus continuou:
12 Sarevɨ gahwaalaanga aaya wɨryaakei ganɨmaangerɨ wɨdɨna ‘Nɨmwai, nɨmɨ gɨlyɨvɨta yuyangɨna dara yawɨꞌmwa “Naarɨmɨ yuya darainaarɨ dɨnehɨzaapalya! Sara jaapalaꞌgɨzɨ nɨmɨnyɨnevaaꞌ dahaaꞌ yuneꞌna dɨnyɨjaapalya!” ’ Wɨdɨna kyaꞌ kɨrɨnɨmaangei gamɨre gɨlyɨvɨta yuya sadaraarɨ wɨjaapalyɨna.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Wɨjaapalyɨna yaka aaya wɨryaakerɨna wɨjaavɨna kyaꞌ sahwai saba maalɨkegaaꞌ mwaalɨna yaka gamɨre gɨlyɨvɨta yuya mariꞌbwaꞌna yaka anga saamɨnya menya pɨwɨ pwaraavɨrewɨnna mwalaawɨna. Anga dazaba kuna mwaaida gamɨre gɨlyɨvɨsa yaasɨwaꞌ mariwɨnamaꞌna yɨna yaka gannya kayaaꞌnanya yade saburɨdaasɨ yuna gɨlyɨvɨꞌmaayai mwaalɨna.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Sahwai gamɨre gɨlyɨvɨta yuya mena wasɨꞌnakei mwaaidɨꞌnyɨ dɨvidaaꞌnyɨ anga dazaba mɨjɨka naanga pɨrɨꞌ yɨmaꞌnyɨna. Sara yɨmaꞌnyɨna kyaꞌ sai gɨlyɨvɨta aane pɨmɨlɨꞌ muwaryadɨsɨ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sarei anga dazabadaaꞌnya aꞌmwe pwarɨ wawɨnyaꞌ wɨdaayɨna. Aꞌmwe sai gamɨre yaawarɨkurɨsabanna wɨdaasɨna yɨna yakei yaawaryaraavɨ maremwaaida yɨꞌdɨvaina. (Juyaraavɨne wawɨnya saꞌ gɨrɨkitaꞌnanyaꞌ warɨka kɨrɨꞌ yɨna.)
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 ‘Yaawaryara nadɨvɨsa nɨmɨre munya wiꞌna wiana!’ daka yakelyɨ. Sahwarɨ wapaaya wɨjaayaꞌnei aꞌmwe aane pwai kwai mɨꞌ.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Sagaaꞌ gamɨ kayaaꞌna mwaalake sabwineꞌna sɨmudaadaanya kwalaalya yawɨraka gamɨnyɨneꞌna nayaa yawɨꞌna yaka dɨna ‘Nɨmɨnyɨ nɨmware yuya wawɨnya wɨdaayadɨvɨsara tɨka munne kwalaalya nadaapi kɨrɨꞌ dava yune nɨmɨ mwaaihe dainyɨ mɨjɨka naangeꞌ yuna jɨvanɨgena!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Baaꞌnana! Nɨmɨ wɨladaaꞌna yaꞌmujɨ nɨnnya nɨmwaryawɨnna ayɨna wɨdeꞌnanyɨ. Sara yaꞌmujɨ nɨmwarɨ dara wɨdɨdeinyɨ. Nɨmwai, nɨmɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ. Sɨgunyavɨya Gotɨyarɨjɨ gɨmɨnyɨjɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Dahaaꞌ nɨmɨ aꞌmwe nawɨꞌnyainyɨ mɨꞌ. Sareꞌna nɨmɨnyɨna ayawɨdaaꞌnyɨ “Nɨmɨre kaimɨraayalyɨra,” nyɨdɨnneinyɨ mɨka. Gɨmɨre wawɨnya gɨthaayaꞌneinyɨ dɨnyɨdahɨlakɨdeigɨnyɨra.’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Sarevɨ sai ganɨmaangeryawɨnnei kaanna wɨna. Sara kaanna wɨna yake sai menya keiba kuna widavadaaꞌnyɨ ganɨmaangei tɨnna maranganna. Tɨnna maranganna yɨna yaka ganɨmaangere kale sahwarɨna yenyɨꞌnanganna wiadaaꞌnyɨ kaanyaveꞌna walyuna yaka gannya kaimɨraayarɨ walyagalamujɨraawɨna yɨna yaka maangwɨdaanyaba buꞌbuta marina.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Buꞌbuta marina yadaaꞌnyɨ gawaalɨvaangei wɨdɨna ‘Nɨmwai, nɨmɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ. Sɨgunyavɨya Gotɨyarɨjɨ gɨmɨnyɨjɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ. Dahaaꞌ nɨmɨ aꞌmwe nawɨꞌnyainyɨ mɨꞌ. Nɨmɨnyɨna ayawɨdaaꞌnyɨ “Nɨmɨre kaimɨraayalyɨra,” nyɨdɨnneinyɨ mɨka!’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Kɨrɨꞌ ganɨmaangei gamɨre yaasɨwaꞌwawɨnyaraavɨ wɨdɨna ‘Yarala! Sarɨmɨ baazɨꞌmaꞌnya nawɨꞌnyaangesɨ maarapɨjɨ makabapɨjɨ dɨvaazɨꞌmakwila! Sara miꞌna yapɨjɨ nɨgwɨlalaaka nawɨꞌnya dɨrɨmwila! Nabaai kwaariꞌmasɨvɨlyai maarapɨjɨ dɨvaazɨꞌmakwila!
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Sara mena yapɨjɨyagaaꞌ bulɨmakaawoya dɨwɨnya sɨgunnakei galyɨramakabapɨjɨ baramila! Nemɨ tɨka munne yabwakɨlanadaa yɨlaaya yaadeꞌnanyɨ.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Nɨmɨre kaimɨraaya dathai mena bainɨkei, kɨrɨꞌ dahaaꞌ sai gaala ayɨna mwaalɨka. Mena yadakwokei, kɨrɨꞌ nemɨ ayɨna bɨramaaꞌmwolyɨra.’ Sara daka wapeyɨdɨka naanga pɨrɨꞌ yɨna.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Yɨlaaya yadaapi aaya sɨraangei wawɨnyawɨ yɨbwaꞌnyɨna yaka dɨvidaaꞌnyɨ angebanna bɨna yaka anga kwala bwaꞌnaanya bwamwaihodapiyabanna wɨlaabɨna yaka kadɨkeꞌ wɨꞌnyɨna ‘Pɨradazajɨ tadɨvɨꞌ kwarame dahɨꞌmaꞌmanɨgava!’
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kadɨka wɨꞌnyɨna yaka wɨdaayade pwarɨ jaka jɨvwarɨjɨmaaꞌnyɨna yɨna yaka sahwarɨ yɨdaanganna ‘Gathaꞌdara yɨvanɨgava?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Yɨdaanganna kyaꞌ sai wɨdɨna ‘Jɨhwaalaangei ayɨna mena bɨwakerɨnereva. Sara bɨwakerɨna gɨmɨnyɨ gɨmaamaangei bulɨmakaawoya dɨwɨnyai maratamaka sahwarɨna yɨdɨka yakevɨnyɨra. Gannya kaimɨraayai kɨgaakuna mena yɨwɨnɨka kwai ayɨna mena maaraka maamɨdarya mwaaimwakerɨna yoꞌdakwɨya miwakerɨna yɨwakeꞌnanyɨ.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Nabaai sare kɨrɨvɨ aaya sɨraangei sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ angevɨ wɨlyaꞌna ‘Aala!’ yawɨꞌna. Sara yawɨꞌdaꞌnadaaꞌnyɨ gannya ganɨmaangei mwasawɨnna bwalyuna yɨna yaka yagaala nawɨꞌnyaꞌ bwalyawɨdɨna.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Sara wɨdadaaꞌnyɨ ganɨmaangerɨ jaꞌnawɨdɨna ‘Yɨthaa, kwarame kwalaalya bodaaꞌnyɨyangɨ nɨmɨ gɨmɨre wawɨnyaꞌ lɨmwagaꞌdɨnyainyɨ. Yuyagaaꞌ nɨmɨ gɨmɨre yagaalyaꞌ galagɨzekɨvaidɨnyainyɨ mɨka! Sareꞌna kɨrɨꞌ gɨmɨ memedɨwɨnyai pwai nɨmɨ nyaꞌmwerajɨ yɨlaaya yadɨ yɨdɨka yanɨwɨnei nyɨꞌdaalyadɨnyainyɨ mɨka! Yuna aawaawa.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Sarevɨ da gɨmɨre kaimɨraaya dathazai gɨmɨre gɨlyɨvɨta yuya dazaza aꞌmwe kayaaꞌna gɨrɨkitaꞌnanyabwi yadɨvɨsamɨlɨkaavɨ yanga yaasɨwaꞌna wɨjavamaryada yuya gɨlyɨvɨsa yɨmɨngaasɨnakelyɨ. Sara yakei ayɨna bakerɨ, gamɨnyɨna kale kagiwaꞌ bulɨmakaawodɨwɨnyai maratamagɨna yɨdɨka yɨvanɨgɨ.’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Sara wɨdɨna kyaꞌ sai wɨdɨna ‘Kaimɨraayaigɨ, gazagaasagaaꞌ naarɨmɨnɨdainaai yeꞌmwannemwaaidasanɨdainaalyɨ. Sarevɨ nɨmɨre gɨlyɨvɨta yuya sa yune gɨmɨnyɨnannengɨ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Sare kɨrɨvɨ dahaasagaaꞌ nemɨ yɨlaaya yaadeꞌnanyɨ. Yɨlaaya sara yawaajɨ nemɨre munyɨꞌ tewaanya nawɨꞌnya yɨmaꞌnadeꞌna. Gɨmɨre jɨhwaalaanga dazai mena yɨnahu bainɨka kwai, kɨrɨꞌ dahaaꞌ gaalyai mwaaimwaꞌ. Sai mena yagalyaꞌmakwokei kwai, kɨrɨꞌ dahaaꞌ nemɨ ayɨna bɨramaaꞌmwolyɨ. Sareꞌna yɨlaaya davwi yakadeꞌ tewaanyasɨra.’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.