Lucas 15

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pɨgaaꞌ aꞌmwe taakɨzɨya maaꞌdɨvɨsarajɨ aꞌmwe gɨrɨkitaꞌnanyarajɨ gamɨre yagaalyaꞌ kadɨka wɨꞌnyaꞌnera gamɨnyawɨnna yɨkabɨna yɨna.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Yɨkabɨna yɨna yeva Perɨzɨyarajɨ Kɨwɨjarajɨ mayagaala yawɨꞌna, dɨnyɨna “Aꞌmwe dazai aꞌmwe gɨrɨkitaꞌnanyarajɨ yeꞌmwannemwaaida tɨka yeꞌmwannanɨvanɨkelyɨreva.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Sai sarevɨ yawɨꞌna yaka keꞌbaꞌna yagaalyaꞌ wɨdɨna
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Aꞌmwe pwai sarɨmɨjɨyai sipɨzipɨya (100) waanɨ aadɨretɨya kɨnɨnnakei, nabaai sipɨzipɨya pwai sangineba yadaaꞌna kyojɨ sipɨzipɨyangɨ gyakwalaangei (99) naaidi naainɨyangɨ pimagɨ aꞌmwamaayaba yagalyaꞌmaꞌna yojɨ kurɨvaarɨya nɨdaꞌnadaapi kaanna wɨna sipɨzipɨya pwai yadaavajaina bɨramaarajahaaꞌna. Sarɨmɨjɨyai sara yadei midaaka!
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Mena bɨramaarojɨ gamɨre egwevɨ yɨlamarakwojɨ yɨlaaya naanga yada marikwavamakuna.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Nabaai gamɨre angevɨ bamariꞌmavojɨ gamɨre gyaꞌmweraavɨjɨ avaaimwaalyaraavɨjɨ jaka wɨjɨꞌbwaꞌna kyojɨ sarera biꞌbwaꞌnyɨna. Biꞌbwaꞌnyɨna kyapɨjɨ sai wɨdɨna ‘Sarɨmɨ nɨmɨjɨ yɨlaaya dɨnyeꞌmwannayɨla! Nɨmɨre sipɨzipɨya pwai yadaaꞌnɨkei nɨmɨ bɨrena mena bɨramaaꞌmwana!’ Sara wɨdathelyɨ.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Sarɨmɨnyɨ yɨhɨthɨvanɨge. Sasarebaaibɨꞌ, Sɨgunyavɨ mwaaidɨvɨsara yɨlaaya yadɨvɨsarera. Aꞌmwe naaidi naainɨyara ‘ “Nemɨ yɨdaꞌmaraangeina,” dadaa sɨmunya mudɨkebwi yawɨramaaryaꞌneina mamwaalyɨgoinera!’ yawɨꞌdɨvɨsara yɨ sahwaraavɨna yɨlaaya myadɨvɨsasɨ. Kɨrɨꞌ aꞌmwe kayaaꞌna yade pwai sɨmunya mudɨkebwi yawɨramaarajarɨna yɨlaaya naanga yadɨvɨsasɨ.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nabaai aꞌmwe pɨrɨꞌ nɨgwia atɨraalya kɨnɨnnakeꞌ dɨvi nɨgwia puꞌ yɨmaanyɨna. Daꞌdara yadeꞌ midaaka! Laamɨvananyai yewɨtaꞌna yɨna yojɨ nɨgwiꞌna bwakɨranganna, bavuralangasɨwalyuna, kuna bɨrɨna yada yune bɨramaarajahaaꞌna.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Mena bɨramaaꞌna yojɨ gamɨre gyaꞌmwengɨjɨ gamɨre avaaimwaalyayuraavɨjɨ jaka wɨdɨna kyojɨ biꞌbwaꞌnemwaaina kyapɨjɨ wɨdɨna ‘Nɨmɨjɨ yɨlaaya dɨnyeꞌmwannayɨla! Nɨmɨre nɨgwia nawɨꞌnya puꞌ yɨwɨwakiꞌ mena bɨramaarena ayɨna mena maaꞌmwana!’ Sara wɨdathesɨ.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Sarevɨdaaꞌnyɨ sarɨmɨnyɨ yɨhɨthɨvanɨge. Sasarebaaibɨꞌ aꞌmwe kayaaꞌna yade pwai sɨmunya mudɨkebwi yawɨramaarajaꞌna Gotɨyare mamaayara yɨlaaya yɨpɨꞌdere.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Nabaai wɨdɨna “Aꞌmwe pwai mɨgɨnya pwaraai kɨnɨnnakei.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Sarevɨ gahwaalaanga aaya wɨryaakei ganɨmaangerɨ wɨdɨna ‘Nɨmwai, nɨmɨ gɨlyɨvɨta yuyangɨna dara yawɨꞌmwa “Naarɨmɨ yuya darainaarɨ dɨnehɨzaapalya! Sara jaapalaꞌgɨzɨ nɨmɨnyɨnevaaꞌ dahaaꞌ yuneꞌna dɨnyɨjaapalya!” ’ Wɨdɨna kyaꞌ kɨrɨnɨmaangei gamɨre gɨlyɨvɨta yuya sadaraarɨ wɨjaapalyɨna.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Wɨjaapalyɨna yaka aaya wɨryaakerɨna wɨjaavɨna kyaꞌ sahwai saba maalɨkegaaꞌ mwaalɨna yaka gamɨre gɨlyɨvɨta yuya mariꞌbwaꞌna yaka anga saamɨnya menya pɨwɨ pwaraavɨrewɨnna mwalaawɨna. Anga dazaba kuna mwaaida gamɨre gɨlyɨvɨsa yaasɨwaꞌ mariwɨnamaꞌna yɨna yaka gannya kayaaꞌnanya yade saburɨdaasɨ yuna gɨlyɨvɨꞌmaayai mwaalɨna.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Sahwai gamɨre gɨlyɨvɨta yuya mena wasɨꞌnakei mwaaidɨꞌnyɨ dɨvidaaꞌnyɨ anga dazaba mɨjɨka naanga pɨrɨꞌ yɨmaꞌnyɨna. Sara yɨmaꞌnyɨna kyaꞌ sai gɨlyɨvɨta aane pɨmɨlɨꞌ muwaryadɨsɨ.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Sarei anga dazabadaaꞌnya aꞌmwe pwarɨ wawɨnyaꞌ wɨdaayɨna. Aꞌmwe sai gamɨre yaawarɨkurɨsabanna wɨdaasɨna yɨna yakei yaawaryaraavɨ maremwaaida yɨꞌdɨvaina. (Juyaraavɨne wawɨnya saꞌ gɨrɨkitaꞌnanyaꞌ warɨka kɨrɨꞌ yɨna.)
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 ‘Yaawaryara nadɨvɨsa nɨmɨre munya wiꞌna wiana!’ daka yakelyɨ. Sahwarɨ wapaaya wɨjaayaꞌnei aꞌmwe aane pwai kwai mɨꞌ.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Sagaaꞌ gamɨ kayaaꞌna mwaalake sabwineꞌna sɨmudaadaanya kwalaalya yawɨraka gamɨnyɨneꞌna nayaa yawɨꞌna yaka dɨna ‘Nɨmɨnyɨ nɨmware yuya wawɨnya wɨdaayadɨvɨsara tɨka munne kwalaalya nadaapi kɨrɨꞌ dava yune nɨmɨ mwaaihe dainyɨ mɨjɨka naangeꞌ yuna jɨvanɨgena!
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Baaꞌnana! Nɨmɨ wɨladaaꞌna yaꞌmujɨ nɨnnya nɨmwaryawɨnna ayɨna wɨdeꞌnanyɨ. Sara yaꞌmujɨ nɨmwarɨ dara wɨdɨdeinyɨ. Nɨmwai, nɨmɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ. Sɨgunyavɨya Gotɨyarɨjɨ gɨmɨnyɨjɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Dahaaꞌ nɨmɨ aꞌmwe nawɨꞌnyainyɨ mɨꞌ. Sareꞌna nɨmɨnyɨna ayawɨdaaꞌnyɨ “Nɨmɨre kaimɨraayalyɨra,” nyɨdɨnneinyɨ mɨka. Gɨmɨre wawɨnya gɨthaayaꞌneinyɨ dɨnyɨdahɨlakɨdeigɨnyɨra.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Sarevɨ sai ganɨmaangeryawɨnnei kaanna wɨna. Sara kaanna wɨna yake sai menya keiba kuna widavadaaꞌnyɨ ganɨmaangei tɨnna maranganna. Tɨnna maranganna yɨna yaka ganɨmaangere kale sahwarɨna yenyɨꞌnanganna wiadaaꞌnyɨ kaanyaveꞌna walyuna yaka gannya kaimɨraayarɨ walyagalamujɨraawɨna yɨna yaka maangwɨdaanyaba buꞌbuta marina.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Buꞌbuta marina yadaaꞌnyɨ gawaalɨvaangei wɨdɨna ‘Nɨmwai, nɨmɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ. Sɨgunyavɨya Gotɨyarɨjɨ gɨmɨnyɨjɨ kayaaꞌnanyabwi sana yɨweinyɨ. Dahaaꞌ nɨmɨ aꞌmwe nawɨꞌnyainyɨ mɨꞌ. Nɨmɨnyɨna ayawɨdaaꞌnyɨ “Nɨmɨre kaimɨraayalyɨra,” nyɨdɨnneinyɨ mɨka!’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Kɨrɨꞌ ganɨmaangei gamɨre yaasɨwaꞌwawɨnyaraavɨ wɨdɨna ‘Yarala! Sarɨmɨ baazɨꞌmaꞌnya nawɨꞌnyaangesɨ maarapɨjɨ makabapɨjɨ dɨvaazɨꞌmakwila! Sara miꞌna yapɨjɨ nɨgwɨlalaaka nawɨꞌnya dɨrɨmwila! Nabaai kwaariꞌmasɨvɨlyai maarapɨjɨ dɨvaazɨꞌmakwila!
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Sara mena yapɨjɨyagaaꞌ bulɨmakaawoya dɨwɨnya sɨgunnakei galyɨramakabapɨjɨ baramila! Nemɨ tɨka munne yabwakɨlanadaa yɨlaaya yaadeꞌnanyɨ.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Sareꞌ dareꞌnanyɨ. Nɨmɨre kaimɨraaya dathai mena bainɨkei, kɨrɨꞌ dahaaꞌ sai gaala ayɨna mwaalɨka. Mena yadakwokei, kɨrɨꞌ nemɨ ayɨna bɨramaaꞌmwolyɨra.’ Sara daka wapeyɨdɨka naanga pɨrɨꞌ yɨna.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Yɨlaaya yadaapi aaya sɨraangei wawɨnyawɨ yɨbwaꞌnyɨna yaka dɨvidaaꞌnyɨ angebanna bɨna yaka anga kwala bwaꞌnaanya bwamwaihodapiyabanna wɨlaabɨna yaka kadɨkeꞌ wɨꞌnyɨna ‘Pɨradazajɨ tadɨvɨꞌ kwarame dahɨꞌmaꞌmanɨgava!’
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Kadɨka wɨꞌnyɨna yaka wɨdaayade pwarɨ jaka jɨvwarɨjɨmaaꞌnyɨna yɨna yaka sahwarɨ yɨdaanganna ‘Gathaꞌdara yɨvanɨgava?’
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yɨdaanganna kyaꞌ sai wɨdɨna ‘Jɨhwaalaangei ayɨna mena bɨwakerɨnereva. Sara bɨwakerɨna gɨmɨnyɨ gɨmaamaangei bulɨmakaawoya dɨwɨnyai maratamaka sahwarɨna yɨdɨka yakevɨnyɨra. Gannya kaimɨraayai kɨgaakuna mena yɨwɨnɨka kwai ayɨna mena maaraka maamɨdarya mwaaimwakerɨna yoꞌdakwɨya miwakerɨna yɨwakeꞌnanyɨ.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Nabaai sare kɨrɨvɨ aaya sɨraangei sɨnna tɨka wɨdaꞌdaaꞌnyɨ angevɨ wɨlyaꞌna ‘Aala!’ yawɨꞌna. Sara yawɨꞌdaꞌnadaaꞌnyɨ gannya ganɨmaangei mwasawɨnna bwalyuna yɨna yaka yagaala nawɨꞌnyaꞌ bwalyawɨdɨna.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Sara wɨdadaaꞌnyɨ ganɨmaangerɨ jaꞌnawɨdɨna ‘Yɨthaa, kwarame kwalaalya bodaaꞌnyɨyangɨ nɨmɨ gɨmɨre wawɨnyaꞌ lɨmwagaꞌdɨnyainyɨ. Yuyagaaꞌ nɨmɨ gɨmɨre yagaalyaꞌ galagɨzekɨvaidɨnyainyɨ mɨka! Sareꞌna kɨrɨꞌ gɨmɨ memedɨwɨnyai pwai nɨmɨ nyaꞌmwerajɨ yɨlaaya yadɨ yɨdɨka yanɨwɨnei nyɨꞌdaalyadɨnyainyɨ mɨka! Yuna aawaawa.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Sarevɨ da gɨmɨre kaimɨraaya dathazai gɨmɨre gɨlyɨvɨta yuya dazaza aꞌmwe kayaaꞌna gɨrɨkitaꞌnanyabwi yadɨvɨsamɨlɨkaavɨ yanga yaasɨwaꞌna wɨjavamaryada yuya gɨlyɨvɨsa yɨmɨngaasɨnakelyɨ. Sara yakei ayɨna bakerɨ, gamɨnyɨna kale kagiwaꞌ bulɨmakaawodɨwɨnyai maratamagɨna yɨdɨka yɨvanɨgɨ.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Sara wɨdɨna kyaꞌ sai wɨdɨna ‘Kaimɨraayaigɨ, gazagaasagaaꞌ naarɨmɨnɨdainaai yeꞌmwannemwaaidasanɨdainaalyɨ. Sarevɨ nɨmɨre gɨlyɨvɨta yuya sa yune gɨmɨnyɨnannengɨ.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Sare kɨrɨvɨ dahaasagaaꞌ nemɨ yɨlaaya yaadeꞌnanyɨ. Yɨlaaya sara yawaajɨ nemɨre munyɨꞌ tewaanya nawɨꞌnya yɨmaꞌnadeꞌna. Gɨmɨre jɨhwaalaanga dazai mena yɨnahu bainɨka kwai, kɨrɨꞌ dahaaꞌ gaalyai mwaaimwaꞌ. Sai mena yagalyaꞌmakwokei kwai, kɨrɨꞌ dahaaꞌ nemɨ ayɨna bɨramaaꞌmwolyɨ. Sareꞌna yɨlaaya davwi yakadeꞌ tewaanyasɨra.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.