Atos 7

Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Gotɨyarɨna Mubɨthɨka Yɨraꞌde Naangei Sɨtivenɨmɨ yɨwaaraꞌna yaꞌ “Nedɨwaasaꞌ gɨmɨnyɨna nebulyaꞌna dɨngaka?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Yɨwaaraꞌna kyaꞌ Sɨtivenɨ wɨdaꞌ “Aꞌmwe naangeihi, nyaꞌmweihi, dɨnyuꞌnyɨla! Gotɨya byaannakei Kɨgaakuna Ne sɨnnawɨnya Evɨraamɨ Anga Aaranɨ mamwalaawi yaakegaaꞌ Kwaaka Mezopotemya kuna mwalyaakegaaꞌ Evɨraamɨmɨ yɨmaꞌnaabɨna yaka
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 wɨdɨna ‘Gɨnnya kwaakevɨjɨ gɨnnyaraavɨjɨ yaꞌmavaꞌgɨzɨ kwaaka pɨrɨꞌ givwarɨdaakwɨdevɨna dɨwodeigɨnyɨra.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Wɨdɨna kyaaꞌ savɨna Kwaaka Kaalɨthɨyadaasɨ Evɨraamɨ yaꞌmaꞌna yaka Anga Aaranɨ mwaalɨna. Mwaalɨna kyaꞌ Evɨraamɨmɨ ganɨmaangei mena balyaakegaaꞌ Gotɨyai wɨdɨna ‘Givwarɨdaakwɨdewɨnna dɨwona!’ Wɨdɨna kyaꞌ kwaaka davakɨ sarɨmɨ mwaaihasawɨnna bɨna.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Miꞌna bɨna kyaꞌ sagaaꞌ Gotɨyai kwaaka yarai mujaayɨ yaaꞌ. Kwaaka naangevaꞌ mujaayɨ, kwaaka maalɨkejɨꞌ yarai mujaayɨ yaakesɨra. Mujaayɨ yakeꞌ kɨrɨꞌ yune naanga nebulyaꞌna wɨdɨna ‘Dɨvi kwaaka davɨ kagɨzaavaꞌmujɨ gɨmɨreꞌ dɨviyara gɨmɨreraavɨreꞌ waragothesɨra.’ Sagaaꞌ Gotɨyai yune naanga nebulyaꞌna sara wɨjaakegaaꞌ Evɨraamɨ kaimɨraavɨmaayai mwalyaakelyɨ.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Gotɨyai daꞌ wɨdɨna ‘Menyaraavɨrewɨ gɨmɨrera mwaalɨna yapɨjɨ kalavuzɨwawɨnyaꞌ yɨpɨꞌderera. Kalavuzɨwawɨnyaꞌ yadaapɨjɨ pwara kayaaꞌna yɨpɨꞌderera. Kwarame naanga naanga (400) wavɨlaꞌdaawori kayaaꞌna mwaaibɨꞌderera.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Aꞌmwe anga naanga pimagɨnyara gɨmɨreraavɨ dɨragɨnna maremwaaibɨꞌderaavɨ maryawɨbwarɨdeinyɨra. Sara kamaryawɨbwaraꞌmujɨ kwaaka savakɨ gɨmɨrera yagalyaꞌmaꞌna yapɨjɨ dava bamwaalapɨjɨ yɨleyagaala nyɨdɨpɨꞌdevanyɨ.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Wɨdɨna yaka yagaala pɨrɨꞌ wɨdɨna ‘Nɨmɨre yagaalyaꞌna gɨmɨnyɨjɨ gɨmɨjɨyaraavɨjɨ kɨlaakejɨꞌ davɨna jɨla!’ Gotɨyai sara wɨdɨna kyaaꞌ ganaangeꞌ Aazakɨmɨ maryaakegaaꞌ yɨrɨka ati ata purɨdaasɨ daryaai darɨkɨ Evɨraamɨ gamɨre kɨlaakejɨꞌ davɨna. Miꞌna davɨna kyaaꞌ dɨvi Aazakɨ gamɨrei Jaikopɨmɨre kɨlaakejɨꞌ davɨna kyaaꞌ dɨvi Jaikopɨ Ne sɨnnawɨnya atɨraai sɨvɨla purɨdaasɨ pwaraalyaraavɨre kɨlaakejɨꞌ davɨna yaakebulyɨ Juyainaavɨrebwi.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Ne sɨnnawɨnyaraavɨ kumɨre kuvɨgwaalaangei Jozepɨyarɨna tɨganaarya kyaaꞌ sɨnna tɨka kudayaaꞌ pwaraavɨ yaasɨna kyaaꞌ sahwara Kwaaka Yɨzɨpɨna yaasɨwaꞌwawɨnyaꞌna makuna. Wiꞌna makuna kyaaꞌ kɨrɨꞌ Gotɨyai gamɨjɨ mwaalɨna.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Mwaalɨna yaka Jozepɨyarɨ kayaaꞌna yaasagaaꞌ Gotɨyai dɨragɨnna wɨmwaaihɨna yaaꞌ. Kwaaka Yɨzɨpɨ maremwaaidei Peroyaryaba Jozepɨyai daaꞌdɨꞌnyɨ Gotɨyai tewaanna wina kyaaꞌ Peroyai dara wanganyaakeꞌ ‘Ai, aꞌmwe dai nawɨꞌnyai sɨduꞌnakei daaka!’ Sara daka wɨdɨna ‘Nɨmɨnyɨna Kwaaka Yɨzɨpɨ davakɨjɨ aꞌmweraavɨjɨ nyɨdaayadɨvɨsara nɨmɨre angevɨ mwaaihasaraavɨjɨ dɨmaremwaala!’
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Wɨdɨna kyaaꞌ Jozepɨyai maremwaaidɨꞌnyɨ Kwaaka Yɨzɨpɨjɨ Kwaaka Kenaanɨjɨ yuya sabanyaai mɨjɨka naangeꞌ yɨmaꞌnyɨna. Mena yɨmaꞌnyɨna kyaaꞌ aꞌmwera mɨjɨka naanga wiadaaꞌnyɨ Ne sɨnnawɨnyara tɨka munneꞌna bɨrɨna bɨrɨna kyaaꞌ mɨjɨka wina.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Mɨjɨka wina kyaaꞌ sagaaꞌ Jozepɨyarɨ ganɨmaangei Jaikopɨ dara wɨꞌnyaakeꞌ ‘O, Kwaaka Yɨzɨpɨ wapaaya witɨzɨla darɨka!’ Daka pɨgaaꞌ gawaalɨvaangera Ne sɨnnawɨnyaraavɨ wɨdaasɨna.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Yɨzɨpɨna wɨdaasɨna kyaaꞌ ayɨna bɨna kyaaꞌ pɨgasaai wɨdaasɨna kyaaꞌ Jozepɨyai gyaꞌmweraavɨ nayaa wɨdɨna ‘Jozepɨyainyɨ. Sarɨnnya sɨryaꞌmweinyɨ.’ ‘Jozepɨyainyɨ,’ wɨdɨna kyaaꞌ Peroyai dara yawɨryaakeꞌ ‘Ai, Jozepɨyare yɨsavaakɨyara sara daaka!’
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Miꞌna dɨna kyaaꞌ Jozepɨyai ganɨmaanga Jaikopɨmɨna yagaalyaꞌ wɨdaasɨna ‘Nɨmwai, Kwaaka Yɨzɨpɨ davanna gɨmɨjɨ gɨmɨre yuyajɨ saihi dɨvideihɨlyɨra.’ Sagaaꞌ Jaikopɨmɨre jɨlɨkaimɨraaya 75 mwalyaasangɨra.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Wɨdaasɨna kyaaꞌ Kwaaka Yɨzɨpɨ saba Jaikopɨ wɨna kyaaꞌ dɨvi saba gamɨjɨ Ne sɨnnawɨnyarajɨ balɨna.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Balɨna kyaaꞌ dɨvi ayaba Anga Sɨkemɨ kumɨrera kumɨre yagɨnya makuna yeva simaangevɨ wakɨna yaaꞌ. Simaangeꞌ kɨgaakuna Evɨraamɨ Yɨsavaakɨya Emoyaraavɨ nɨgwia mubyaakesɨ.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Gotɨyai Evɨraamɨmɨ yagaalyaꞌ wɨjaaka nebulyaꞌ yɨmaꞌnyaꞌna aya kɨgaaꞌ yɨmaꞌnyɨna kyaaꞌ Kwaaka Yɨzɨpɨ nemɨrera kwala naanga naanga yarai yɨmaꞌnyɨna.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Yɨmaꞌnyɨna kyaaꞌ Kingɨya gei Kwaaka Yɨzɨpɨ gaai maremwalyaakegaaꞌnanyɨ. Kingɨyai sai Jozepɨyarɨna myawɨryaakelyɨ.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Gaai maremwaaina yaka nemɨreraavɨ kwaasɨ yaka kayaaꞌna yɨna kyaaꞌ Ne sɨnnawɨnyaraavɨ daanga naanga wina yadaasɨ Kingɨyai wɨdɨna ‘Aꞌmwemɨlɨki, sarɨnnya aꞌmwe bwaranyaraavɨ kamaarapɨjɨ mwasawɨnna sahwaraavɨ dɨmarasɨꞌnyɨla baibɨzaraavɨ! Yarai dɨmarasɨꞌnyɨla!’
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Mena wɨdɨna kyaaꞌ sagaaꞌ ganaangeꞌ Mozɨzarɨ maarɨna. Mozɨzai bwaranya nawɨꞌnyalyɨ. Mozɨzarɨ maarɨna kyaaꞌ lɨka yulyakɨna kyagi lawe dɨkaai dɨkɨ ganɨmaangere angevɨ kave mwaalɨna.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Kave mwaalɨna kyaaꞌ gamɨre angevɨdaasɨ pɨwɨ wakɨna kyagi Kingɨyai Peroyare garaavaangeꞌ maranganna yaka ‘Nɨnnyalyɨra,’ daka gannyarɨ maremwaaina.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Maremwaaina yadɨsɨ Yɨzɨpɨ mwaalyaraavɨre sɨduta yuyabwi wɨjɨwaakɨna kyaaꞌ aꞌmwe naangei wawɨnya dɨragɨnyaꞌ yadei yɨmaꞌnyɨna yaka yagaala nawɨꞌnyaꞌ dadei yɨmaꞌnyɨna yaakelyɨra.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Kwarame aꞌmweraare ata sɨvɨlɨraai Mozɨzarɨ wavɨlaꞌna kyaꞌ sai sɨmunyavɨ yawɨꞌna ‘Peroyare angevɨ yuyagaaꞌ namwaaimudɨka! Nɨnnyara Yɨzɨrelɨyaraavɨ angyɨrɨꞌmaata yɨma!’ dɨna yaka kaanna wɨna.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Kaanna wɨna yaka dara wanganakeꞌ ‘O, Yɨzɨpɨ mwaalyai nɨmɨrerɨ kayaaꞌna jɨvanɨka!’ Sara daka ‘Padaihasamaasaꞌnana,’ daka mɨnya maaraka Yɨzɨpɨ mwaalyarɨ tamakɨna.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Wiꞌna tamakɨna yaka yawɨꞌna ‘Nɨnnya nyaꞌmwera dara yawɨꞌna “Gotɨyai Mozɨzarɨ yasaabɨna kyɨwaꞌ Mozɨzai nevadaihasamaaradelyɨra,’ ” Sara yawɨꞌna kyaaꞌ kɨrɨꞌ kumɨ gamɨnyɨna sara myawɨrina.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Sara myawɨri kyaaꞌ mwanyavɨ Yɨzɨrelɨyaraai tannyɨna yadaakɨlyɨ Mozɨzai tɨnna wanganaka. ‘Munya yɨrɨla dɨwagɨma!’ daka wɨdɨna ‘Aꞌmweraaihi, dɨnyuꞌnyi! Kɨrɨmɨdaraaihi mwaaihɨlyaꞌna beꞌna tannɨvanɨgɨlyaraaihɨlaka?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Wɨdɨna kyaaꞌ pwai gyaꞌmwerɨ kayaaꞌna yakei Mozɨzarɨ yɨtavaka yɨwaaraꞌna ‘Nemaremwaaidɨnyaigɨ, kotɨyaꞌ neyawɨbwaryaꞌneigɨ aai gɨthahɨlakakeigɨnaka!
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Wona Yɨzɨpɨ mwaalyarɨ tamakyawaaihɨnyabaaibɨꞌ dɨnyɨramakɨjɨwaana?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Yɨwaaraꞌna kyaaꞌ Mozɨzai kadɨka sara wɨꞌnyɨna yaka ‘Yuyara sara wɨꞌnɨwaasara daaka!’ daka Kwaaka Yɨzɨpɨdaasɨ lɨkaanya wɨna yaka maavewɨ Kwaaka Mɨthɨyanɨ mwaalɨna. Saba mwaalɨna yada kaimɨraayaraarɨ yawakɨnyɨna yaaꞌ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Dɨvi kwarame aꞌmweraare ata sɨvɨlɨraai wavɨlaꞌna kyaꞌ aꞌmwe maayaba Mugunya Saainaaya sɨmagɨ Mozɨzai mwaalɨna. Saba mwaalɨna yadɨꞌnyɨ Gotɨyare mamaayai ejelɨyai walaabaka yɨsɨkɨ wɨlɨna kyaaꞌ yɨsɨꞌ dɨka yɨdɨna yada dɨtaalɨta wanyɨna.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Dɨtaalɨta wanyɨna yadaaꞌnyɨ Mozɨzai tɨnna wanganaka nɨꞌnɨka yaka dɨna ‘Saꞌ berɨꞌ dɨngaka? Tɨnna nayaa wanganɨma!’ dɨna yaka yɨsɨkyabanna kaanna wɨna. Kaanna wɨna yaka kɨrɨꞌ Naangere maanguraayaꞌ kadɨka wɨꞌnyɨna
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Gɨmɨre Ne sɨnnawɨnyaraavɨre Gotɨyainyɨra. Evɨraamɨjɨ Aazakɨjɨ Jaikopɨjɨ saraavɨre Gotɨyainyɨra.’ Kadɨka sara wɨꞌnyɨna yaka lɨka dɨkwosɨꞌnyaꞌnei bɨꞌbɨta yɨna yaka yɨsɨkɨ tɨnna mwanganyɨna.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Tɨnna mwanganyɨ kyaaꞌ sagaaꞌ Naangei wɨdɨna ‘Mwaaiheinyɨna kwaaka daꞌ gɨrɨkita maayaꞌ warɨkeꞌna kwaabɨzɨvɨlyawaarɨ dɨlabwaꞌmwagakya!
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Kwaaka Yɨzɨpɨ nɨmɨre aꞌmweraavɨ daanga naanga wɨvɨdaaꞌnyɨ wangamwa. “Aakai, aakai,” jaka kadɨwaaꞌ kadɨka wɨꞌnɨwa. Kadɨka wɨꞌnena padaihasamaasaꞌna waimwaabe. Yarala! Sareꞌna Kwaaka Yɨzɨpɨna gɨthaasɨdeinyɨra.’ Sara wɨdɨna yaaꞌ Gotɨyai.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Mozɨzai darɨ Yɨzɨrelɨyara bɨrala wɨjaasalyɨ. ‘Nemaremwaaidɨnyaigɨ kotɨyaꞌ neyawɨbwaryaꞌneigɨ aai gɨthahɨlakakeigɨnaka!’ yɨwarayaasalyɨ. Sahwarɨ Gotɨyai wɨdahɨlakaka wɨdaasɨna yaꞌ. Yɨzɨrelɨyaraavɨ maremwaaidei padaihasamaaꞌderɨ wɨdaasɨna yaakelyɨ. Yɨsɨkɨ dɨka yɨdadaasɨ yɨsɨkɨ mamaayai wɨlamwalyaakei Mozɨzarɨ wɨgaimwagyaakelyɨ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Gotɨyai wɨdaasɨna kyaaꞌ Kwaaka Yɨzɨpɨdaasɨ Mozɨzai aꞌmweraavɨ jɨvwaramakabɨna. Kwarame aꞌmweraare sɨvɨlatɨraalyagaaꞌ Mozɨzai aꞌmweraavɨ wɨgaimwangeꞌna atɨka maruꞌnaryaꞌnejɨ wɨjɨwaainyajɨ sa yɨna yaakelyɨ. Kwaaka Yɨzɨpɨ sabajɨ Saalaalya Wayaakeꞌ woꞌnɨkebajɨ aꞌmwera maayaba kayaaꞌnanyabajɨ saba sara yɨna yaakelyɨ.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Nabaai sai Yɨzɨrelɨyaraavɨ wɨdɨna ‘Gotɨyai nyɨdasaabakabaaibɨꞌ sarɨnnyai sɨryaꞌmwei pɨropetɨyai Gotɨyarɨ wɨꞌnawɨjɨwaakaderɨ sarɨmɨnyɨna wɨdasaabathelyɨ Gotɨyai,’ wɨdɨna yaakelyɨ Mozɨzai.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Wawɨnya maayaba sai Gotɨyare kusɨlaanyasɨ mwalyaakelyɨ. Saba Mugunya Saainaayavɨ ejelɨyai wɨdɨna kyaaꞌ Mozɨzai Ne sɨnnawɨnyaraavɨ sara wɨdɨna yaakelyɨ. Gotɨyai yagaala gaalyabwine nejaayaꞌne Mozɨzai wɨjaake nemɨnyɨna dɨnɨkengɨra.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Ne sɨnnawɨnyara Mozɨzai wɨjaakeꞌ kadɨka muꞌnyɨ, mamɨdɨnyɨ yaaꞌ. Aawa. Gamɨnyɨ galazekɨvaina yevera kumɨre sɨmunyangɨ yawɨꞌna yeꞌ ‘Kwaaka Yɨzɨpɨ tewaanyabanna ayɨna wawaanneinera! Weꞌ!’
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Yawɨꞌna yɨna yeva Mozɨzai mugunyavɨ mwaalakegaaꞌ Aꞌmwe Eronɨmɨ wɨdɨna ‘Nemɨnyɨne Naangei aꞌmwaꞌmwerɨ kyavɨkaryaꞌgɨzɨ Aꞌmwaꞌmwei nejɨvwaramakwona! Sareꞌ dareꞌnesɨ. Kwaaka Yɨzɨpɨdaasɨ Mozɨzai sai nejɨvwaramakabakei gawɨ mwaalɨka? Nemɨ myawɨryɨwona.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Sara wɨdɨna yeva aꞌmwaꞌmwei bulɨmakaawoya dɨwɨnyarɨ yavɨkaryeva yɨkunaabɨthɨka wɨjaayaꞌneꞌna kwaasɨ naangerɨ wɨdɨna ‘Naangeigɨ, yɨkunaabɨthɨka daꞌ gɨmɨnyɨneꞌ tamwona.’ Wɨdɨna yeva sahwara yavɨkaryaasarɨ yɨlaaya yɨna yadɨvɨꞌ tɨka munne nyɨna.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Tɨka munne nyɨna kyaaꞌ Gotɨyai kumɨnyɨ gɨnyɨwanna yaka tewaanna myɨ yaka dɨna ‘Kayaaꞌnanyara kwaasɨyaꞌna nyɨlyarɨjɨ lawerɨjɨ sɨlɨngaamɨnyaraavɨjɨ yɨlaaya yɨpɨka! Sara yɨlaaya yapɨjɨ waryaanyara yɨmaꞌnɨpɨꞌdere.’ Gotɨyai dɨna yaakabaaibɨꞌ dɨvidaasɨ Gotɨyarɨ wɨꞌnawɨjɨwaakyara pɨkarya yɨdaꞌna
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Kwaasɨ naangei Molokɨmɨne yɨvɨkangaꞌ yɨkwaꞌdɨvɨꞌ
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Dɨvidaaꞌnyɨ aꞌmwamaayaba Ne sɨnnawɨnyara Gotɨyai saraayaba mwaalakeꞌne jalɨkurakyaꞌne kwaabɨyɨvɨkangeꞌ yavɨkarina. Gotɨyai Mozɨzarɨ sara wɨjaakabaaibɨꞌ sara yavɨkaryaasasɨ. Gotɨyai pikɨzaayaꞌbɨsaꞌ wɨjɨwaainyɨna yaakeꞌ Mozɨzai tɨnna wanganyaakabaaibɨꞌ yavɨkaryaasasɨ.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Yavɨkarina kyaaꞌ dɨviyara Ne sɨnnawɨnyara kwaabɨyɨvɨkangeꞌ yɨkwavaabɨna. Sagaaꞌ Gotɨyai ajɨmya pɨnɨngɨyaraavɨ yɨrawaasɨna kyaaꞌ dɨviyarajɨ Jozuwaasɨ sara Maaveraavɨre kwaaka maarɨna yaasara davanna Gotɨyare kwaabɨyɨvɨkangeꞌ yɨkwavaabɨna yeꞌ. Yɨkwavaabɨna kyaaꞌ kwaaka dava kuna waꞌdɨꞌnyɨ Ne Devitɨ mwalyaakegaaꞌna.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Devitɨ mwaaidɨꞌnyɨ Gotɨyai wanganaka dɨna ‘Devitɨ aꞌmwe tewaanyalyɨra.’ Dɨna kyaaꞌ Devitɨ Gotɨyarɨ yɨwaaraꞌna ‘Jaikopɨmɨre Gotɨyaigɨ, gɨmɨnyɨna angeꞌ madɨma! “Yo,” kanyɨdaꞌgɨzɨ madɨdeinyɨra.’
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Yɨwaaraꞌna kyaaꞌ Gotɨyai gevwi kyawɨryaaꞌ Gawaalɨvaanga Solomonɨ angeꞌ gamɨnyɨna madɨna yaakelyɨ.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Saꞌna kɨrɨꞌ aꞌmwera angengɨ madɨvɨsangɨ Gotɨyai Munya Keꞌmwewɨnyai yuyaraavɨjɨ yuyangɨjɨ wavɨlaꞌdei mamwaalyadelyɨ. Angengɨ mamwaalyadeꞌna pɨropetɨyai Gotɨyarɨ wɨꞌnawɨjɨwaakadei dɨnɨkabaaibɨsasɨ.
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Naangei dɨnɨkesɨ. Sɨgunya naangeba maremwaaidɨnyainyɨ.
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Yuyangɨ kaavɨlyai aaihwalaka? Nɨmɨ sahwainyɨra!
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Ne sɨnnawɨnyarabɨsaihi Kurya Tewaanyai yɨhɨthada yuyagaaꞌ wanganakɨna yadɨvɨsaihɨlyɨ. Sarɨnnyabwi dɨragɨnna yawɨꞌdɨvɨꞌ Gotɨyarebwi navɨka yadɨvɨsaihɨlyɨ. Sarɨnnya yawɨta Maaveraavɨre yawɨꞌdɨvɨsaihɨlyɨ. Sɨryakwalaangera Gotɨyare yagaala yuya pihadɨka yɨna yaatabaaibɨꞌ sarɨmɨ sara yadɨvɨsaihɨlyɨ.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Sarɨmɨre Ne sɨnnawɨnyara Gotɨyarɨ wɨꞌnawɨjɨwaakade aane pwai kwarɨ yuyagaaꞌ kayaaꞌna yaasara midaaꞌ! Sara kayaaꞌna yaasara Gotɨyai wɨdaasaderaavɨ tamakɨna yeꞌ. Kɨgaakuna Gotɨyarera wɨdɨna ‘Dɨvi yɨdaꞌmaraangei Gotɨyarɨ wɨdaayadei bathelyɨ.’ Sara wɨdɨna yaasaraavɨ sarɨmɨrera tamakɨna. Tamakɨna kyaaꞌ Gotɨyarɨ wɨdaayadei mena bɨna kyaꞌ sarɨmɨ kotɨyavɨna makuna yeva sahwarɨ kayaaꞌna tamakɨna yɨwaꞌdaaꞌ.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Gotɨyare Kɨwɨnya ejelɨyara Gotɨyai wɨdaasadera kyɨhɨzaaveꞌ kɨrɨꞌ sabwi myɨvanɨgasaihɨlyɨra,” sara wɨdaꞌ Sɨtivenɨ.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Kaajolɨyara Sɨtivenɨ wɨdadaasɨ kadɨka wɨꞌnadaapɨjɨ kumɨre sɨnna tɨka wɨdaꞌdaasɨ dɨragɨnna maadɨthɨwɨꞌnya yeꞌ.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Dɨragɨnna maadɨthɨwɨꞌnya kyeꞌ kɨrɨꞌ Sɨtivenɨ Kurya Tewaanyai yunebanna wɨlamwaaidɨꞌnyɨyai Sɨgunyavɨ maranganaka dara wanganakeꞌ “Gotɨyare byaannyabwi tɨnna wangamanɨge. Gotɨyare aangasɨmagɨ Jizaazai dathaavɨka!”
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Miꞌna daka wɨdɨna “Yɨthaanyi, Sɨgunyaꞌ baasɨnɨkevɨ wangamwa. Gotɨyare aangasɨmagɨ Aꞌmweraavɨne Kaimɨraayai daavɨkerɨ wangamwa.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Wɨdɨna kyaꞌ sɨnna tɨka wɨdaꞌdaasɨ jaka naanga deva kadɨka muꞌnyaꞌna asa kadɨkengɨ tɨlavalɨmwagaꞌnyɨna yeva gamɨnyawɨnna avaaizɨmunyasɨya yuyara yarai kaanyaveꞌna bɨna.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Kaanyaveꞌna bɨna yeva Sɨtivenɨmɨ galalɨmwanna yɨna yeva makuna yɨna yeva anga naangeba mwasɨlaa wasɨꞌna yɨna yeva sɨlyajɨ gamɨnyɨ lɨwakɨna. Kotɨyavɨ kwaasɨ yagaala wɨjalɨkurakesara kunnya yɨvɨta taapainyɨna yeva Mɨgɨnya Solɨ woꞌnɨkeryaba yarai wakɨna yeva sɨlyajɨ gamɨnyɨ lɨwakɨna.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Yarai lɨwakɨna yadaapɨjɨ Sɨtivenɨ Naangerɨ jaka wɨdɨna “Naanga Jizaazaigɨ, nɨmɨre kuryarɨ dɨmaaka!”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Wɨdɨna yaka kwadaai gɨlɨna yaka jaka naanga wɨdɨna “Naangeigɨ, kumɨnyɨne kayaaꞌna nyɨvanɨgasaꞌna myawɨꞌdɨnnera!” Wɨdɨna yaka se balɨna yaꞌ.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.