2 Coríntios 12
Yipma Genesis and New Testament (BYR) vs VC
1 Tusarɨꞌ pɨrɨꞌ mɨꞌ. Nɨmɨ yune nɨmɨnne yayaꞌ munyaba makimujainyɨ. “Nebulyasɨ, sasare dazabwi negaimwagatheꞌ mɨꞌ,” yawɨꞌdaanyɨ. Sarevɨ kɨrɨꞌ aꞌmabaaitɨnna pɨnɨnnajɨ lɨka yulyakya pɨnɨjɨ Naangei marimaꞌnaabadennajɨ dɨdeꞌnanyɨ.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Kɨraazɨtɨyarɨ wɨlamwaalɨka pwarɨ nɨmɨ mena yawɨrangadɨnyainyɨ. Yɨ sahwarɨ kwarame potinɨya (14) kɨgaaꞌ Gotɨyai gamɨreba Sɨgunyavɨ menya keꞌmwewɨnna yarai yɨpalamakɨlaawaꞌ. Ai, sai kɨlaaꞌnakei dahamwaalaꞌ? Nɨmɨ myawɨriwa. Sai kɨlaakejɨꞌ yagalyaꞌmata dahayaꞌ? Nɨmɨ myawɨriwa. Gotɨyai yune gave sahwaina yawɨꞌdei.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Yɨ nɨmɨ aꞌmwe dazarɨna yawɨrangadɨnyainyɨ sahwarɨ Gotɨyai nawɨꞌnyabanna Parathaazɨ woꞌnɨkebanna makɨlaawakerɨna. Sai kɨlaaꞌnakei dahamwaalaꞌ? Sai kɨlaakejɨꞌ yagalyaꞌmata dahayaꞌ? Nɨmɨ myawɨriwa. Gotɨyai yawɨꞌdei.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Sɨgunyaba sai kadɨka wɨꞌnaka yagaala sangɨ aꞌmwei yɨnɨga wiꞌna dannei mɨꞌ. Yɨ Gotɨyai daza kɨrɨꞌnajɨ kɨmaakɨya dakɨna.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Sasarerɨ yɨmaꞌnakevɨna nɨmɨ gamɨnne yayaꞌ munya keꞌba makɨlyaꞌneinyɨ. Nɨmɨnyɨneꞌna nɨmɨnne yayaꞌ munyaba mamakimuna! Kɨrɨꞌ nɨmɨnyɨna gave pɨrɨꞌna dara dɨdeꞌna “Nɨmɨ dɨragɨnya maayainyɨra,” nɨmɨnne yayaꞌ yɨnɨga wiꞌna makɨlɨdeinyɨ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Sara yɨwɨneinyɨ. Sareꞌ darevɨnyɨ. “Nɨmɨnne yayaꞌ makɨlɨma!” dɨwɨjaꞌ aꞌmwe navɨꞌnavɨkeinyɨbɨꞌ yɨdeinyɨ mɨꞌ. Sareꞌ darevɨnyɨ. Yɨ nɨmɨ yagaala nebulyaꞌna dɨwɨneinyɨ. Kɨrɨꞌ yune nɨmɨnne yayaꞌna mamakɨlyɨvanɨge. Aꞌmwe pwai nɨmɨnyɨna dara nyawɨradɨka! “Polɨ aꞌmwe wana nawɨꞌnyaangelyɨra.” Nɨmɨ yɨvanɨge sabwi sahwai tɨnna wanganannejɨ nɨmɨ yagaala dɨvanɨgengɨ kadɨka wɨꞌnannejɨ sasare sahɨnɨngɨ sɨmunya nayaa yɨdaꞌna yawɨradeꞌna tewaanyasɨ. Nebulyaꞌ dɨngaka? Kwaasɨyaꞌ dɨngakajɨ?
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Yɨ yuya daza Gotɨyai nyɨbwarɨdaakwake wana naanga nebulyaꞌnanyanna “Yɨ gamɨnne yayaꞌ gamɨ saina naanna namakɨladɨka!” daka sarevɨdaaꞌnyɨ Gotɨyai langeꞌbɨsaꞌ daangeꞌ nɨmɨre kɨlaakejɨkɨ nyɨmulyaꞌneꞌ nyɨjaavaꞌ. Yɨ dazaꞌ “Saataanɨmɨre ejelɨyai Polɨmɨ mala wɨramana!” daka nyɨjaavaꞌ. Nɨmɨ yune nɨmɨnyɨneꞌna naanna namakimudɨꞌdeꞌna nɨmɨnyɨ marulawakya nyaꞌnei daanga nyɨvɨdelyɨ.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Dazavɨna “Naangei nɨmɨnyɨ marasɨꞌnana!” dena yɨrɨka dahasaai dahaaꞌ dɨragɨnna yɨdaanganeꞌnanyɨ. “Tewaanya mwaalɨma!” dena yɨdaangane.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Kɨrɨꞌ nabaai sahwai dara nyɨdaꞌ “Nɨmɨre yanga gaimwanga naangebwi gɨmɨnyɨ yɨnɨga wiꞌnannebulyɨ. Darevɨnyɨ. Nɨmɨre dɨragɨnyaꞌ aꞌmwe dɨragɨnya maayaraavɨ wawɨnya yuna nebwina wiadesɨ.” Sarevɨdaaꞌnyɨ “Taanga nanyadɨka!” madɨwɨna! Nɨmɨ dɨragɨnya maayainyɨre wɨrɨta savɨne yayaꞌ munyaba makidɨnyainyɨ. “Kɨraazɨtɨyare dɨragɨnyaꞌ yune nɨmɨnyɨ nyarana!” dadɨ sara yɨdeꞌnanyɨ.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Sarevɨdaaꞌnyɨ Kɨraazɨtɨyarɨneꞌna wɨrɨsangɨjɨ bɨraiyagaalyangɨjɨ nyɨgainyangɨjɨ kayaaka nyɨgaidengɨjɨ taanga dala pɨnɨnna pɨnɨnnanyangɨjɨ nɨmɨ wikɨra. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ dɨragɨnya maayainyɨ mwaalaꞌmujɨyagaaꞌ yɨ dazagaaꞌ sagaaꞌna dɨragɨnya nebulyaꞌnanyaꞌ kɨnɨnnakeinyɨ.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nɨmɨ navɨꞌnavɨkeinyɨ yɨmaꞌnɨwa. Kɨrɨꞌ nabaai nɨmɨ yadɨnyabwi nayaa myawɨranganyɨwaasavɨ sarɨmɨ kyanyɨdɨkaꞌmwaꞌdaaꞌ yɨ nɨmɨ sara yɨmaꞌnena yagaala sa dɨwa. Sareꞌ darevɨnyɨ. Sarɨmɨ nɨmɨnne yayaꞌ munyaba makibɨzaꞌ saꞌ yɨdaꞌnanyabulyɨ. Kɨrɨꞌ sarɨmɨ sasara yadɨvɨtaihi mɨꞌ. Sareꞌ darevɨnyɨ. Nɨmɨ geinyɨra. Kɨrɨꞌ mudɨkera “Apozelɨya nawɨꞌnyaanga wavɨlaꞌnɨkeine,” dadɨvɨta dazaraavɨ dalaangewɨ nɨmɨ mulaꞌnarige. Aane pɨrɨꞌ kɨrɨꞌ manyɨmudaasadeinyɨ.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Nɨmɨre sɨmunyaꞌ dɨragɨnya yuya yɨvaimwannadɨ sarɨmɨnyaba Gotɨyare wawɨnyaꞌ yadɨ apozelɨya kware wɨjɨwaainya nebulya nɨmɨ marimaꞌnaabe. Sa yɨ darengɨ. Yɨjɨwaainya dala pɨnɨnna pɨnɨnnanyajɨ atɨka maruꞌnasajɨ dɨragɨnya yajɨ sa yɨmaꞌnɨkengɨ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Sareꞌ dareꞌnesɨ. Nɨmɨ yɨhyeꞌna “Kɨraazɨtɨyare kusɨlaanya pɨnɨngɨ naanga yaꞌ. Nemɨnyɨ maalɨka yaꞌ.” Sara yawɨꞌmanɨgasaihi daaka! Nɨmɨ yadɨnyaꞌna sarɨmɨnyɨne pɨnɨnna yɨhɨmudaasade dɨngaka! Yɨ yɨhɨmudaasadeꞌ gave pɨrɨꞌnanyaꞌ daresɨ. Nɨmɨ sainyɨ gaveinyɨ sarɨmɨnyɨ taanga yɨhɨzaaveinyɨ mɨꞌ. Sarɨmɨre gɨlyɨvɨsa yɨhɨmwagiꞌneinyɨ mɨꞌ. Nɨmɨre yɨwetawakya dazawaai sarɨmɨ nayaa dɨmarasɨꞌnyideihɨle!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Yɨthaanyi, dahaaꞌ sarɨmɨnyawɨnna dahasaai darɨkɨ bɨdeꞌna nɨmɨ yemwaala yɨwa. Yɨ nabaai taanga mihɨzaayadɨ sarɨmɨre gɨlyɨvɨsa yɨhɨmwagiꞌnɨdeinyɨ mɨꞌ. Sareꞌ dareꞌnesɨ. Sarɨmɨre gɨlyɨvɨsa maaryaꞌna nɨmɨ mabɨramaariwa. Aawa. Nɨmɨ sarɨmɨ sahwaihɨrɨ maaryaꞌna nyɨvuꞌnɨvanɨꞌ. Sareꞌ darevɨnyɨ. Kaimɨraayara sahwara kuvɨnɨmaangeyuraavɨ gaimwagyaꞌneyuraavɨ gɨlyɨvɨsa mariꞌbwarakyaꞌnera wawɨnya maayarera. Aawa. Yune kuvɨnɨmaangeyura kaimɨraayaraavɨ gaimwagyaꞌneyura mariꞌbwarakya wawɨnya saꞌ kɨnɨnnakeyurera. Nɨmɨ sɨrɨnɨmaangeibɨsainyɨ sara yɨhɨthɨwa.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Yɨ yɨhɨgaimwagyaꞌneinyɨ nɨmɨre gɨlyɨvɨta yuya wasɨsaꞌna, nɨmɨre gaala kɨbulyɨ wasɨsaꞌna. Yɨ sarevɨna nɨmɨ “Wikɨra,” dadɨnyainyɨ. Nɨmɨ sarɨmɨnyɨna tewaanya naanga naanga nyɨvuꞌnaja sarevɨdaaꞌnyɨ sahɨrɨvɨ tɨvɨkɨta yaꞌneꞌ nɨmɨnyɨna sarɨmɨre yɨhɨvuꞌnyabwi yune maalɨꞌnanyaꞌ jɨvanɨka!
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Kɨrɨꞌ nabaai pwara sahwara nɨmɨnyɨna dara dɨvanɨgaꞌ “Nebulyasɨ. Sai sarɨmɨre gɨlyɨvɨsa kuꞌmaayaba maarakei mɨꞌ. Aawa. Sai aꞌmwe nyɨlɨꞌnyɨlɨka dadelyɨ. Yɨ kwaasɨyaburɨ sai sarɨmɨre sɨnnyɨkaavɨ lɨka yulyaꞌmwagakya yada sarɨmɨnyɨ yɨhɨmwagiꞌnamaaraꞌ.”
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Mena maryasaabera aꞌmwe pwara sarɨmɨnyawɨnna besaraavɨdaaꞌnyɨ kwaraavɨre asɨrɨ nɨmɨ kwaasɨ yena sarɨmɨre gɨlyɨvɨsa dahayɨhɨmwagiꞌne!
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Nɨmɨ Taaitazarɨ kyadɨkaave yɨ sahwai sarɨmɨnyawnna bakei, yɨ nɨmɨ neyaꞌmwe pwai dazai maryasaabei salyɨ yeꞌmwannɨgwawaꞌ. Taaitazai sai kwaasɨ yaka sarɨmɨrenna mwagiꞌnakei daaka! Gamɨjɨ sainaai sɨmunya gave avaainanyavɨ kaanya yamaryolyainaai midaaka! Tuta yune gave pɨrɨvɨna yɨbwaramakwadasainaai midaaka!
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Yagaala yuya dazangɨ sarɨmɨ danganapɨjɨ yɨ nemɨnyɨna jawɨryideihi dɨngaka? “Nemɨre tɨnnyarɨ Polɨmɨvaavɨ maridaꞌmayaꞌneꞌ yɨdaꞌmwakelyɨ.” Kɨrɨꞌ aawa. Gotɨyare tɨnnyarɨ nemɨ Kɨraazɨtɨyarɨ wɨlamwaaihoina yagaala daza dɨvanɨgo. Kɨrɨꞌ, sarɨmɨnyɨna tewaanya nyɨvuꞌnadeihi, nemɨ yɨvanɨgo yuya sa, yɨ sarɨmɨnyɨnenna dɨragɨnya yɨvaimwanga yɨhyadennanyɨ.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Sareꞌ darevɨnyɨ. Yɨ nɨmɨ lɨka dara yɨvanɨge nayɨhwangamudɨka! Sarɨmɨnyawɨnna biꞌmavaꞌmujɨ “O, sahwaraavɨna sɨmunya nayaa yawɨrɨma!” dɨwɨjaꞌ kɨrɨꞌ sarɨmɨ nayaa mamwaalyɨ yadɨvɨꞌ sareihɨrɨ nayɨhwangamudɨka! Nabaai sarɨmɨ kwaihi “Polɨ nemɨnyɨna yɨlaaya yana!” yawɨpɨjaꞌ kɨrɨꞌ nɨmɨ sainyɨ maanga yɨhɨzaꞌneinyɨ sareinyɨ nanyangabɨthɨka! Akai, sarɨmɨnyaba kayaaꞌnanya dala pɨnɨnna pɨnɨnnanya dare naradɨka! Maanga dɨnyɨna, tɨganaarya yawɨꞌna, sɨnna tɨka davɨna, pimagɨnyavakaavɨ maiyagaala dɨna, kayaakyagaala dɨna, bulayagaala dɨna, pihadɨka yɨbwaakɨna, gavamarasɨꞌnyɨyagaala dadɨvɨꞌ yɨna. Nɨmɨ dazanna yɨpɨjaꞌna lɨka yɨvanɨge.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Akai, sarɨmɨnyawɨnna ayahi kabaꞌmujɨ yɨ sarɨmɨnyɨna nɨmɨre Gotɨyai nɨmɨnyɨ nanyɨmarulawakadɨka! Yɨ aꞌmwe kwalaalyaraavɨ yavadaꞌgaidɨ sahwaraavɨna kɨnna nadɨwɨdɨka! Sahwara sɨnnawɨ kayaaꞌnanyabwi yesara sɨmunya mudɨkebwi myawɨramaariwaaꞌ. Yɨ sahwara kayaaꞌnanya gɨrɨkitaꞌnanyabwi yɨna, ata lɨmwangebwi yɨna, dɨka widadaasɨ yɨna, yɨ sara yadɨvɨsaraavɨna kɨnna nadɨwɨdɨka!
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.