Lucas 18
Tsarigrad Edition (BULCARIGRADNT) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Казваше им още и притча, как требва всекога да се молят, и да се не обленяват;
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 и говореше: Имаше в некой си град един съдник, който се от Бога не боеше, и от человека се не срамуваше.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Имаше и една вдовица в този град, та идеше при него и му казваше: Отдай ми правото от съперникът ми.
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 И до неколко време не рачи; а изпосле рече в себе си: Ако и от Бога се не боя, и от человека се не срамувам,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 а то на тая вдовица, понеже ми досажда, нека и отдам правото, да не иде до край да ми отеготява.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 И рече Господ: Слушайте що казва неправедният съдник:
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 А Бог нема ли да отдаде правото на своите избрани които викат КЪ него дене и ноще, ако и да дълготърпи за тех:
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Казвам ви че ще им отдаде правото скоро. Но Син Человечески кога дойде да ли ще намери вера на земята?
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 И пак на некои които се надееха на себе си че са праведни, и унищожаваха другите, рече тази притча:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Двама человека възлезоха в храма да се помолят, единът Фарисей, а другият митар.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Фарисеят се изправи и молеше се в себе си така; Боже, благодаря ти, че не съм както другите человеци, грабители, обидници, прелюбодейци, или както този митар:
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Постя дваж в седмицата, десетък давам от всичко що придобия.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 И митарът като стоеше из далеч не щеше нито очите си КЪ небето да подигне, но биеше се в гърдите си и думаше: Боже, бъди милостив мене грешному.
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Казвам ви, че той слезе у дома си оправдан повече нежели онзи; защото всеки който възнася себе си, ще се смири; а който смирява себе си, ще се възнесе.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Приносяха му още и дечицата да се прикосне до тех, а учениците като видеха забраниха им.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Но Исус ги привика, и рече: Оставете децата да дохождат при мене, и не ги възпирайте; защото на таквиз е царството Божие.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Истина ви казвам: Който не приеме царството Божие както дете нема да влезе в него.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 И некой си големец го попита и каза: Учителю благи, що да сторя за да наследвам живот вечен?
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 А Исус му рече: Що ме казваш благ? Никой не е благ тъкмо един Бог.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Заповедите знаеш: «Да не направиш прелюбодеяние;» « Да не убиеш;» « Да не откраднеш;» «Да не лъжесвидетелствуваш;» «Почитай баща си и майка си.»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 А той рече: Всичко това съм упазил от младостта си до нине.
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Това като чу Исус, рече му: Още едно ти не достига: все що имаш продай, и раздай на сиромасите, и ще имаш съкровището на небето; и дойди та ме последвай.
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 А той като чу това оскърби се, защото беше много богат.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 И като го виде Исус че се оскърби, рече: Колко мъчно ще влезат в царството Божие тези които имат богатство!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Защото по-лесно е да мине камила през иглени уши, а не богат да влезе в царството Божие.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 А които чуха това рекоха: И кой може да се спаси?
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 А той рече: Невъзможното у человеците у Бога е възможно.
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 А Петър рече: Ето, ние оставихме всичко, и последвахме те.
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 А той им рече: Истина ви казвам, че нема никой който да е оставил къща, или родители, или братя, или жена, или чада заради царството Божие,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 и да не получи многократно на това време, и в идущият век живот вечен.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 И като взе дванадесетте при себе си, рече им: Ето възлезваме в Ерусалим, и ще се свърши всичко що е написано от пророците за Сина Человеческаго.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Защото ще бъде предаден на езичниците и ще му се поругаят, и ще го обезчестят, и ще го заплюят,
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 и ще го бият, и ще го убият, и в третият ден ще възкръсне.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 И те не разумеха нищо от това; и тая дума беше покрита за тех, и не разбираха това което се казваше.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 А когато наближаваше до Ерихон, некой си слеп седеше край пътя да проси.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 И като чу че народ минува, попита: Що е това?
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 И казаха му че Исус Назарянин минува.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Тогаз той извика и казваше: Исусе, Сине Давидов, помилвай ме!
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 И тези които вървеха напред запретяваха му да млъкне, но той още повече викаше: Сине Давидов, помилвай ме!
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 И спре се Исус и повеле да му го доведат; и като наближи попита го,
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 и рече: Що искаш да ти сторя? А той рече: Господи, да прогледам.
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 И Исус му рече: Прогледай; твоята вера те изцели.
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 И тутакси прогледа, и тръгна след него, и славеше Бога; и всичкий народ като виде това, въздаде хвала Богу.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.