Mateus 25

bswl (BSWL) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 «Hassu goorata wononnati kadaruure dab abateenguren mashaashe k'op'ayin obeeraan deeleeljja tomon aani laara.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Iso orrokko deeleeljja kenno gowwaa, deeleeljja kenno adeen k'arooleeyyen.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Gowoolee dab abateenguren lanbbaa minjja lakkoɂabateeren,
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 K'aroolee goɂameen dabkkisoonne wota lanbbaa minjja t'armmusiyi abateen gireen.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Kamashaashee kakkoɂadallaatere goorata dubbana hudduro kakkodutisatte goorata huddureen.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 «Ul hemeen t'eɂe kakkolaare goorata ‹Kamaashaashee emeetara biyaa k'op'ayeen taɂamatta uumit maalssantte.›
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 «Hassu goorata deeleeljja dubba keengureen dabkkisoo hank'k'ayisaten ekkaasateen.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Gowoolee k'arooleenne ‹Dabkkaani bayinara laanbbaatisinkko noon sisa,› ameen.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 «K'arooleenɂi deeleeljja goɂameen abbaabenguren no taɂabnna laanbbaa ‹Noyeenna isinuunna laanawaayin daanddaatta, seyeenddeene laanbbaa kadaddalatarokko ussun iminayeen› ameen.
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 «Laanbbaa iminayin kakkobiyaaren goorata kamashaashee emeete, ekkaasateen ogireen deeleeljjana kahaassinoo aamo takkoɂekkaatero banɂe usune wota tabeen, ufana c'ufame.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 «Adallaaten oɂemeeteran okkalee deeleeljja, ‹Goottaa! Goottaa!› maganne ‹Noon ufa banina› ameen.
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 «Usu goɂameen, ‹Ani rumminaa amara ani isin laakkaso› ame isoon abbaabe.
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 «Goorttanu isin arri goorttun saatii mankkokasoon maraan isiɂekkaasayeen oora.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 «Wononnati kadaruuree ibaaddoti koo usuun ohandaareen isi tos uumegure oɂabo urrawoɂoottessa hadara sisegure ul kakkalee seeyin kakkeero ibaaddoti aani laara.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Odo odoo feloɂoottisokki malee koowun t'agaraa ken, koowun lama, koowun ade t'agaraa too sisegure goorsewa ul kakkalee iise seete.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 T'agaraa ken kaɂatatera ibaaddoti goorsewa daddalatano haggaɂabere takkalee t'agaraa ken worɂe helate.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Usumaleenna t'agaraa lama kaɂataterena t'agaraa lama worɂe helate.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 T'agaraa too kaɂatatera goɂameen ul oshegure maragade kagoottaa k'amale.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «Ohandaaraankokki goottaa mankkoseeteroo tanjjiin adallaate emetere tasisero t'agaraa tootaayi din haggaɂabe.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 T'agaraa ken kaɂatatere takkalee t'agaraa ken worɂe helate aate emeetegure, ‹goottaa!› Ati iin t'agaraa ken sissette, hikkima takkalee t'agaraa ken worɂe helera ame.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 «Goottakkeessana ‹Goɂidan felttetta, ati kaɂidankki kaɂabddantte, kic'c'arkki ayeesii kaɂabddantte mankkolleete maraan kamooggan ayeesii ani ku shuuminara, goottakkaanɂi geggeloo tos tabi› ame.
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 «Usumaleenna t'agaraa lama kaɂatatera kahandaara emeetegure ‹goottaa!› ati iin t'agaraa lama sissette, hikkima t'agaraa lama daddalegure takkalee t'agaraa lama worɂe helera ame.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 «Goottakkeessana ‹Goɂidan felttetta, ati kaɂidankkina kaɂabddantte kahandaatta kic'c'arkkiin kaɂabddantte mankkolleete maraan kamooggan ayees gutii ani ku shuuminara, goottakkaanɂi geggeloo tos tabi› ame.
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 «T'agaraa too kaɂatatere kahandaarokkina emeetegure ‹gootta!› Ati kawut'annon gitto kamat'aratto, kadarɂinnon gitto kakukkuyisaatto bogikaɂatii ibaaddoti laano kasowa,
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Haannuun abssayere, ‹T'agaraattaa erree k'amalera, hikkima maragadekka› ame.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 «Goottakkeessana abbaabere, ‹Ati kameellankkina boozzakki kahandaatta, kawut'annon giro kamat'aratarona, kadarɂinnon giro kakukkuyisataro laanokkee kasso?
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Hayya ani kakkoɂabbaabataro goorata t'agarattee worɂene wota goggoɂataroo odaddalatarawun sisano dootisare.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 « ‹Goorittanuu t'agaraa aatagudden t'agaraa tomon kaɂaboon sisa,
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 kaɂaboon adamara, moggaatara, kallayiikkikko goɂameen hassu kagirawa atamara.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Hikka laɂo kallayiikki kahandaaro oottanna ilkko fooc'ano mankkogiro sarre kagiro t'illinggakki mugud tos beesa shafa› ame.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 «Ere kaɂibaaddo erggichchalkkeessa dubbane wota kabajaa goɂemeete kakkabajaa korffinjjeeyi gutii hamas'iinnara.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Gosa dubba usuu horee kukkuminnara, usuna, kafoofee idaad oreenkko goggoɂassaabarooyi, gosa koo kakkaleekko assaabinara.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Idaad mina tamerggenne oreen mina tabetene aalliisinnara.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 «Hassu goorata wono mina tamerggenne ogiraanne haa aminara, ‹Isin Aabbokki osommaasatera koyeen alami takkomet'amerokko haggaɂabere isinuun kaɂekkaatero wononnati eela.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Aalanttina ani uuɂee aamisseettan, sugubaaye t'amissettan, ani martti lee goɂemeeye k'op'atteettan,
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Ani hawɂayi gollee sarssisseettan, ani hawɂaame deetettan, shaame gollee in tos emeetteen hoosattettaan.›
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 «K'ullooleenna abbaabeen haa ameen, ‹Gootta! Ati uuɂite deenne goree no ku aaminsse? Goorttun sugubaatte deenne goree no ku t'aminsse?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Martti leete deenne goree no ku k'op'anne? Goorttun hawɂayi leete deenne goree sarssinsse?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Usumaleenna hawɂaantte goorttun shaantte goree seenne no ku hoosanne?›
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 «Wonona abbaabere, ‹Ani rumminaa amara hinɂa huc'c'arri olleeraan abbilaaltteekko koowun kayeltteettan iin feltteettaan aaniya› ame abbaabe.
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 «Esekkona mina tabetene ogiraanne ade haa aminara, ‹Isin ok'angaanttettaan, durrisanna erggichchakeessawun taɂekkaattetto jiruu jiroomman eleen tos inkko kale biyaadden seeyeen.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Aalanttina ani uuɂee lakkoɂaamisseettan, ani sugubaaye lakkot'amissettaan,
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Ani martti lee goɂemeeye lakkok'op'attettaan hawɂayi lee lakkosarssissettaan, ani hawɂaamena shaame gollee in tos emeetteen lakkohoosatteettan.›
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 «Isona abbaabereen, ‹Gootta! Ati uuɂite goorttun sugubaatte, ati martti leete goorttun hawɂayi leete, hawɂaantte goorttun shaantte deennenne goree gargaarana waanne?›
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 «Hassu goorata wono abbaabere, ‹Ani rumminaa amara hinɂa huc'c'arri olleeraankko koowun felana waattii iinna lakkofelttettaan› aminara.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 «Hinɂa Jiruu jiroommatti murro tos, k'ulloolee adeen jiruu jiroommakki giri tos seeyinnaraan.»
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.