Mateus 13
bswl (BSWL) vs NAA
1 Ese arriiwa Yesuusa minkko beegure labu giridii hamas's'ee.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Kamooggan gosana kukkuɂamanokko kakkeeyi usu mare mankkoɂabere maraan iso bagaa iisegure wolabooyi tabe hamas's'ee.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Kamooggan ayeenssa masuussayi haa ame segeera, «Otate kabaraare ibaaddoti koo wut'a wut'ayin bee.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Wut'ataa giraanna wut'a gamisa raa giridii iyye, kimbirnna emeetegure abaabate aame.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Gamisa wut'a tafufudi shak'umooltti erree iyye, errena tafufudi mankkoleetette maraan wut'a saame alate.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ayesuun goɂameen ariti kakkobiyaatte goorata k'oore hidiid aaloo dagisanawattikko kakkeeyi angage.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Gamisa wut'ana eɂeen kaɂabo huura orroo iyye, eɂeeninna jiinaattegudde kaɂalatero wut'a marggisse orroo haasse.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Kakkalee wut'a ade taɂidan erree gutii iyye, alategure il yelate, koo bool, koo lootam, koonna sonddom il sise.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Nebe kaɂaba hamaalo!»
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Esekko Yesuusakko oɂagaalssataranna usu tos gabbalameengureen, «Mewuun gosaan masuussa ayeesatta?» ameen.
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Yesuusa abbaabere, «Isinuun wononnati kadaruurekkotti hool malabano sisamera, isoon goɂameen lakkosisamero.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Kakkogiroon adamara, mooggaatara, kallayikkikko goɂameen hassu kagirawa suure usukko atamara» ame.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Haanssun haa amaa ani masuussayi kakkoon segeera hikkanunya, diyaa giraan odeennon mankkolleen maraan, maalaa giraan omaaloon mankkoleen maraan, goorttun shaadana mankkowaateen maaranya.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Kahegeroo Isiyaasayi kasegaamera,
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Hikka gosakotti wodanana duuddetta;
15 Porque o coração deste povo
16 Iilɂoɂoottisin mankkodiyaaran maraan, nebetisinna mankkomaalatto maraan ade osommaasantteettan.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Ani rumminaa amara, ohegeroolnna kamooggan k'ulluukki ibaaddo, isin kadiyaattaan diin, isin kamaaltteettaan maalin halchchareen, ayesuun goɂameen isoon lakkoɂekkaatte.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 «Goorttanun isin wut'a kawut'ataro ibaaddotikotti masuussa maala,
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Wononnati kawaakkokki haafura maalegure kashaadoon maattaayyotti wodana orrokko kameellan emeeyigure kawut'amero wut'a aatinara. Goortta hikki raa giridii kaɂiyyero wut'aya.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Shak'umooltti erree gutii kaɂiyera ade; haafura maalegure goorsewa geggelooyi kaɂatataro ibaaddo aani laara.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Ayesuun goɂameen hididi aaloo dagisin mankkowate tanjiin lakkoɂadallaataro; haafurakkokki aalanttii rakkoo goorttun bak'atano goɂemeero goorsewa saame handudufatara.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Eɂeen huura orroo kaɂiyyera wut'a haafura maalegure hikka alamii yaadanoyinna durummakkotti k'ofaayi sobamaa marggate il kasisoon wut'a aani laara.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Erre taɂidan gutii kawut'amera wut'a goɂameen haafura kawaa maalegure kashaadaro ibaaddo aani laara, hassuna il yelatara, koo bool, koo lootam, koonna sonddom sisinnara.»
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yesuusa kakkalee masuussa haa ame segee, «Wononnati kadaruure iraayi wut'a kaɂidan kawut'atero ibaaddoti aani laara.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Ayesuun goɂameen ibaaddo dubba huddure giraan diinakkeessa emetegure darggamaatteessa orroo sharafa wut'e seete.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Darggamaanna alattedde il yelatano kakkohaggaɂabatte goorata sharafana wota mute.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 «Odo iraan ofelaraan usu tos emetengureen ‹Gootta! Iraa orroo laa wut'a kaɂidan wunt't'ennella? Hayya sharafa haggekko emete?› ameen.
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 « ‹Usuna, hinɂi felo odiinayaan› ame.
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 « ‹Usu goɂameen laa› ame, ‹Aalanttina isin sharafa tataganna amaa darggammaa wota tatayiddaanwa;
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Isaaga, kaami kukku takkoɂamaro arri taageeron raattoo hajiinaate, eserri omat'aranaanne t'aa sharafa tataga, eleenii goggogubamiro kabal kabalii shaa, darggammaa goɂameen kukkuyisaguddeen gootaraatteeyi kiba ani aminara ame.› »
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Yesuusa kakkalee masuussa, «Wononnati kadaruure ibaaddoti koo aatere irakkeessayi tawut'atero tic'c'artti tasinafic'c'i il aani laatta.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Sinafic'c'ikotti il kakkalee wut'ajjool dubbakko tayeraatatto il golleetena, alayidde gojiinaatto adde gaajjol dubbakko muyitegudde, guuntte kabuubara kimbirjol emeetegure ballaal gutii min kakkomadaararo gaa aani laara» ame.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Giddanna Yesuusa kakkalee masuussaa, «Wononnati kadaruure heleelttiti too t'aamme seed galtte ekkaasse aattedde rigidde talelleddetto irshoo aani laatta» ame.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 Yesuusa goɂameen hikka dubba gosaan masuussayi ayeese, masuussa kallayi kaɂayeesamera ayees koonna lakkogire.
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 Hikkina kahegerooyi haa amame kaɂayeesamere feloo haye.
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Esekko Yesuusa gosa iisegure min tabe; usukko oɂagaalssatareenna usu tos gabbalamengureen «Iraa orroo kagiro sharafa maraan kaɂayeesetto masuussakkotti fureen noon segiina» ameen.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesuusana, «Kaɂidan wut'a kawut'atera ere kaɂibaaddoyya;
37 E Jesus respondeu:
38 Irana hikka alamiyya, kaɂidankki wut'ana wononnati kadaruurekokki ibaaddo tusara, sharafana kas'alaye ibaaddokokki gara tusara;
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Wut't'egudde taseettetta diina s'alayeetta; wut'a takkokukkuɂaminarana alamikkokki gachcho golleero omat'arinaraanna adeen erggichchalyyan.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 «Sharafana tatagamegure eleenii goggogubamaroo alamikkotti gachcho hikkamalee linatta.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Ere kaɂibaaddo erggichchakkeessa farnnara, isona c'ubboon aalantti olleeraanna tameellan ofelaraan dubba abaabigure wononnatikkeessakko beesinnara.
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 Ottanna ilkko fooc'ano mankkogiro tabbeebatto eleenii orroddeesi iso lugudinnara.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Hassu goorata k'ulloolee Aabbokkisookki wononnati ariti aani hank'k'ayinnaran. Nebe kaɂaba hamaalo.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 «Wononnati kadaruure iraa orro osiyyaameeraan urrawo aani laara. Ibaaddoti koo ohelatero hinɂa urrawo abbaabe siyyanssate, geggelaatanokko kakkeeyi kaɂabo dubba daddalategure ese taɂira banɂe iminate.
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 «Usumaleenna wononnati kadaruure kaɂidankki ink'uu iminayin kadootataro nagaadeti aani laara.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Aaloo awɂallokki ink'uu kakkohelatare goorata seetegure kaɂabo dubba daddalategure usu ink'uu iminate.
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 «Adena wononnati kadaruure beke orroo golugudiraan sannii kamooggan kunɂub taɂabatto maarrabi aani laara.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Kunɂub oɂabataraanna kunɂub maarraabi kakkoɂamagamare goorata giiteen baga tos beesen, esekko hamas's'eengureen kaɂidan kaɂidan assaabeen daachchool orroddeeseen kibeen; kameellan kameellanna goɂameen beesen shafeen.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Kagachchoo geesnna hikkamalee linnara, irggichchana emeeyigure c'ubbaaleyi k'ullooleekko assaabigure;
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Oottaninna ilkko fooc'ano mankkogiro tabaanoon eleen tos lugudaminnara.»
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Yesuusana, «Hikki dubba isinuun tabera?» ame. Isona «Ii» ameen.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Yesuusa haa ame abbaabe, «Hikki haa amano mete metee seera kamuse kaɂagaalssisara usuna wononnati kadaruure usukko kaɂagaalssataro kalleera kaɂusubkkina kaddoɂankki gootaraakko kabeesaro odo aani laara» ame.
52 Então Jesus lhes disse:
53 Yesuusa hinɂa masuussajjool ayeese goggogudiseeyi ese banɂekko keegure seete.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Ulkkeessa tos emetegure Ayihuudikokki min kaɂebii orroo gosa agaalssisano haggaɂabe, isona mamaa haa ameen, «Hikki ibaaddoti hitta k'arummana hikka baasa kakkofello hunna hayekko helatera?»
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 «Hikki laɂere kaɂanaat'iitiyolla? Aayetteessakki mege la Mayiraame amaraanna? Abbilaaltteessa adde Yayik'ooba, Yoosefa, Simoonane Yihuudanneeyaanna?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Abbalaalttessanna dubba la noonne wota giraanna? Hayya hikki ibaaddoti hikka dubba hayekko helate?»
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Haanssun usu haɂatannooni heseen. Yesuusa goɂameen «Kahegeroo kakkokabajaamon ulkkeessayinna minkkeessa kaalaaliya» ame.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Iso ammananawaattikkotti aalanttii kamooggan baasa esee lakkofele.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.