Marcos 4

bswl (BSWL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Yesuusa kakkalee goorata ade labu girddi agaalsisano haggaɂabe. Usu kakkogire gobobii aaloo kamooggan gosa mankkokukkuɂamere maraan, beke orroo tagitte wolaboo tabere hamas's'ee, gosa dubbana labu girdi kukkume gire.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Usuna kamooggan ayees masuussaa agaalsise, agaalsisaanna haa ame,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Maala! Goortta, ibaaddoti koo wut'a wut'ayiin bee.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Wut'a kakkowut'atare goorata kookkoo raadii iyye, kimbir emetere abaabate aame.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Kakkalee ade taɂidan erre mankkoginnooti shak'umooltti banɂee iyye, erre shak'umooltti mankkolleete maraan banneewa alate.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Arriti kakkobiyaatte goorata ade k'oore, hididi hegelddi dagana mankkowaate maraan angage.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kakkalee wut'a ade eɂeen t'eɂee iyye, eɂeenna wota jiinattedde kaɂalatere wut'a hurɂite mankkoɂabttette maraan il lakkoyelate.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Kakkalee wut'a ade taɂidantti erre gutii mankkoɂiyye maraan alate, jiinaate, ilnna sise, koo sonddom, koo lootam, kakkaleenna il bool dubame.»
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Adena Yesuusa «kamaalara nebe kaɂaba hamaalo!» ame.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Kale kakkohesare goorata, debee sesseetaa kagire ibaaddona tomonkko lama okkalee wota ogireen masuussajjool maraan fureen hoosaten.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Usuna, «Isinuun wononnati kawaakkotti hool malabano isinuun, sisamera, sarre ogiraawun goɂameen ayees dubba masuussaa isoon segaaminara.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Hikkina kakkoonlinnara,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Esekko Yesuusa haa ame «Isin hitta masuussa lakkoɂaddessetanya? Hayya kaggarmman masuussajjool misii addeesin daanddinnattan?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Kawut'ara haafura kawaa wut'ara.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Ibaaddo kookkoo raadii gutii kaɂiyyero wut'a aani laara, haafura kakkomaallaan goorata s'alaye banneewa emeettegudde iso orroo kawut'amero haafura aatatta.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Adena kakkalee shak'umooltti banɂe kawut'amero wut'a aani laaran, haafura kakkomaallaan goorata banneewa geggelooyi atataraan.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ayesuun goɂameen hidiid hadagisoon mankkogire maraan kaɂadallatarana goorata kic'c'aar kaalaalya, haafurakokki aalanttii rakkoo goorttun horooramano kakkoɂemeete goorata banneewa handudufataran.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Kakkalee ade eɂeen orroo kawut'amero wut'a aani laaran, haafura maalano maalaraan,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 halleewo kuwaarre hikka alamkokki yaada, durumakkotti geelanjjena kakkalee addakki halchcha wodanattiso orroo tabere haafura mankkohurɂaro maraanya.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Kakkaleenna erre taɂidanii gutii kawut'amero wut'a aani laaran, isona haafura maaleeren oɂoorataran koo sonddom, koo lootam, koo il bool, odubamaraaniyan.»
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Yesuusa «Isin ifa hank'k'ayisattedden daachcho hegelii goorttun alggaakko hegelihayisatteen kaatattan? Kakkokaattaan bollanssoo gutii lakkoyoya?
21 E disse-lhes: Vem,
22 Haanssun kasiyyame, kanmutoon, kagolatera, ifa tos kanbeenoon laagiro.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Kamaalara nebe kaɂaba hamaalo!» ame.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Adena Yesuusa haa ame; «Kamaalattan ayeesi maraan isiiɂoorayeen,» kakkoɂekkaasattan huuyi abbaabayi ekkaasaminara usumalee usukkona karoore isinuun adaminara.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Kaɂaboon adaminara kallayikkikko adi hassu kagira kic'c'arkkiwa adi usukko ataminara ame.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Esekkona Yesuusa, «Wononnati kawaa hikka aani laara, ibaaddoti koo erree wut'a wut'atara.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Ibaaddotina hemeen huddurara, arriinna nabbaadara ayesuun goɂameen usu haɂaddeeson giraan usu wut'a alate jiinatara,
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Errena isiɂoottiseeyi horaarjje buul, debeenna gabo, esekko gabo gutiinna kagomoraa il yelaata.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Wut'ana kakkodubame goorata kaami kakkokukkuɂamaro goorata mankkollee maraan ibaaddoti tagayiin baac'aa saame ekkaasatara» ame.
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Adena Yesuusa, «Wononnati kawaa menne wota herreginssa? Misikki masuussa addeesinssaa?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Sinafic'c'i kaɂamamaro gaakotti il aani laatta, ese il wut'amaa giranttii ul gutii kagiro wut'akko tic'c'arttitta.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Alayidde kakkojiinatte goorata taɂakaakiltte banɂe kamutaro alat dubbakko rooratta, kimbirjoolnna kajiinjjiin ballaalkkotti hoos hegelii foolssatara» ame.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Yesuusa ibaaddo addeesin kadanddeero jilbbakki malee hikkamaleenɂi omooggan masuussajjool isoon segee.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ayees koonna masuussa kallayi lakkoɂayeesare usuna usukko oɂagaalssataran olaal kakkolleraan goorata ade ayees dubbana kalekalee beese isoon addeesise segaa gire.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Ese arri ul hemeen lee giraan Yesuusa usukko oɂagaalssataranne «Bekekko gama nak'inna» ame.
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Isona gosa iiserene wolabo orroo goggogireeni esennewa Yesuusa aateen seeteen, kakkalee wolaboolna wota gire.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Usu goorata kaɂatii irggado kee, gaashimallonna beke wolabooyi taa ammagamiraani shalagaa gire.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Yesuusa ade borkkaano borkatere wolabo orroo huddure gire. Isona nabbaadiseeren, «Kaɂagaalssisatto! Noo gogudanno ku lakkot'ibaroya?» ameen.
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Usuna nabbaade keegure irggado hadise, bekena, «c'alɂi ameen!» anbbalnna c'aliɂantte, duuddo c'alɂeetti leete.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Yesuusana, usukko oɂagaalssataranne, «Mewuun haa abssatteen? Misii ammano waattaan?» ame.
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Isona aaloo abisateen guuren isiɂisi orroo, «Afo, iriggadona gaashimallo c'alɂi kakkoonɂamaraan hikki ayyoya?» ameen.
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.