Lucas 15
bswl (BSWL) vs NAA
1 Arri too omooggan k'arat'a okukkuyisareenna c'ubbaaliyeel dubba Yesuusakko agaalssisikkeessa maalin usu tos kukkumeen.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ibaaddo kafarasaawinna seera kamuse oɂagaalssisaran, «Hikki ibaaddoti c'ubbaaliyeel k'op'atara, isonetana aamara» amaa gumggumeen.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yesuusana haa amaa hikka masuussa isoon segee.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Isin orrokko koowun idaad bool gogire usukkona koo gobaye, saagaalttamikko saagaal diidaa lugudigure kabayero taahelaroo dootayiin kanbeenoon ayyoyya?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Kakkohelate gooratana geggelaataa haankkeessayi sidatere,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Minkkeessa tos abbaabatara. Usu ogeelaatarona ollaatteessa raattoo uumegure, ‹Kabayero idaadokkee helayera inne wota geggelaayen› amara.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ani isinne haa amara, hikkamalee no c'ubbo lakkoɂabnno k'ullooleenna oɂamaraan saagalttamkko saagalkko c'ubbokko kagula galaro c'ubbaaleessa kooyi daruurii geggeloo oɂatii linnaraan.»
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Debeenna t'agaraa tomon taɂabanayite heleelttiti t'agaraa tomonkko too kakkobaatte goorata, taa helattoo dab hank'k'ayisatedde, min shakaarattedde, aaloo tadooton heleelttiti ayyotta?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Kakkohelatte goorata ese ogeelaataraanna ollaattisenee raattoo uumattedde, ‹Tabatette t'agaraa ani helayera iinne wota geggelaayen› amatta.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ani haa amara, usumalee c'ubbokko kagula galaro c'ubbaalessaati kooyi erggichcha kawaayi horee geggeloo linnaraan» ame.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Adena Yesuusa haa ame, «Ibaaddoti koowun yiis lama gire.
11 Jesus continuou:
12 Isokkona ere kic'c'ar Aabbokkeessane, ‹Aabbokkee, durummattaakko k'ooba iin sisi› ame. Aabbokkeessana durummatteessakko yiiskkeessawun hedeede.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 «Arri tanjiin haɂadallaannooni, ere kic'c'ar k'oobakkeessa dubba kukkuyisatere ul kaɂeer seete, eseenna goggogeelatee urrawoɂoottessa adda darɂaate.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Usuna kaɂabo dubba kakkogussatare goorata, usu ul dubbaa kaɂatii uɂi lee, rakkatano haggaɂabe.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Haanssun hassu ulkokki ibaaddoti koo tos gabbalame, ibaaddotina booyyee usu goggofoofiroo ira fare.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Booyyeel kaɂaamaro dink'k'ena aamin halchchaa gire, ayesuun goɂameen hikka usuun kasisira ibaaddo koonna lakkogire.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 «Wodana usuun kakkoɂabbaabatte goorata ade haa ame, ‹Aabbokkeewuun kafelaro ibaaddo miyyaakko babo hese kamadarraamara? Ani ade hittanii uɂii goyin gabbalamera!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Kiigure Aabbokkee, tos seeyire, haa aminara, Aabbokkee, Waayinna ku horee ani baasera.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Goortta erekkaa amami uumamin lakkodootisaro. Minii hamas's'eeren ofelaraankko koo aani in tootiina aminara.›
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Haanssunna keegure Aabbokkeessa tos seete.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 «Unnuna, ‹Aabbokkee, Waayinna ku horee ani baasera, goortta erekkaa amami uumamin lakkodootisaro ame.›
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 «Aabbokkeessana goɂameen usuun ohandaareenne haa ame, ‹Saama dubbaankkona kaɂidan kalleero sarssi keenaddeen usu sarssisa, feruun firaantta, lukuun keferroo tabsa.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Kak'aabaan kurkkuraa kor keenaddeene enɂaa, aamina, geggelaanna.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Hikki unnukki goyera ame ani gire, gidda goɂameen neefo helatera, baye gire, helamera.› Esekko geggelaatano haggaɂabeen.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 «Usu goorata ere kanjiin iraa gire, hassekkona abbaabate min tos kakkogabbalamare goorata, tadudduroonna tamadarri yaaye maale.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Usuna ohandaareenkko koo uumere meya kamisileera? Ame hoosate.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Kahandaarena, ‹Abbikka gamatera,› nogoddanna fayyaaleessa lee mankkogamatero maraan ‹Aabbokka kurkkuraakki kor kak'aabaan usuun enɂeera› ame.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 «Kanjiin abbikkeessa amaraatere, mininna tabin lakkodootero, Aabbokkeessana sar beegure usu min goggotabroo ebaate.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Usu goɂameen abbaabe Aabbokkeessane haa ame, ‹Hikka, gitakki gees diyyii aani ani kuun handdayera, ajajaakkaakko koonna ade lakkohank'isero, ati goɂameen ani kageelaataro wota goggogeggelaroo c'ibaare too suure lakkosissetto.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ayesuun goɂameen hikki unnu urrawoɂoottaa sharmmut'aalnne wota darɂaate baasategure goɂemeete, kak'aabaan kurkkuraa kor usuun enɂiite.›
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 «Aabbokkeessana usuun haa ame, ‹Unnukkee,› ati arggetto inne wota gitta, kakkee kalleera dubba kakkaayya.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Hikki abbikkakka ade goyera ame gire, neefo helatera, baye gire helamera; haanssun aaloo geggelaayinna dootisara.»
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.