Lucas 15
bswl (BSWL) vs BKJ
1 Arri too omooggan k'arat'a okukkuyisareenna c'ubbaaliyeel dubba Yesuusakko agaalssisikkeessa maalin usu tos kukkumeen.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ibaaddo kafarasaawinna seera kamuse oɂagaalssisaran, «Hikki ibaaddoti c'ubbaaliyeel k'op'atara, isonetana aamara» amaa gumggumeen.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Yesuusana haa amaa hikka masuussa isoon segee.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «Isin orrokko koowun idaad bool gogire usukkona koo gobaye, saagaalttamikko saagaal diidaa lugudigure kabayero taahelaroo dootayiin kanbeenoon ayyoyya?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Kakkohelate gooratana geggelaataa haankkeessayi sidatere,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Minkkeessa tos abbaabatara. Usu ogeelaatarona ollaatteessa raattoo uumegure, ‹Kabayero idaadokkee helayera inne wota geggelaayen› amara.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ani isinne haa amara, hikkamalee no c'ubbo lakkoɂabnno k'ullooleenna oɂamaraan saagalttamkko saagalkko c'ubbokko kagula galaro c'ubbaaleessa kooyi daruurii geggeloo oɂatii linnaraan.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 «Debeenna t'agaraa tomon taɂabanayite heleelttiti t'agaraa tomonkko too kakkobaatte goorata, taa helattoo dab hank'k'ayisatedde, min shakaarattedde, aaloo tadooton heleelttiti ayyotta?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Kakkohelatte goorata ese ogeelaataraanna ollaattisenee raattoo uumattedde, ‹Tabatette t'agaraa ani helayera iinne wota geggelaayen› amatta.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ani haa amara, usumalee c'ubbokko kagula galaro c'ubbaalessaati kooyi erggichcha kawaayi horee geggeloo linnaraan» ame.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Adena Yesuusa haa ame, «Ibaaddoti koowun yiis lama gire.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Isokkona ere kic'c'ar Aabbokkeessane, ‹Aabbokkee, durummattaakko k'ooba iin sisi› ame. Aabbokkeessana durummatteessakko yiiskkeessawun hedeede.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 «Arri tanjiin haɂadallaannooni, ere kic'c'ar k'oobakkeessa dubba kukkuyisatere ul kaɂeer seete, eseenna goggogeelatee urrawoɂoottessa adda darɂaate.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Usuna kaɂabo dubba kakkogussatare goorata, usu ul dubbaa kaɂatii uɂi lee, rakkatano haggaɂabe.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Haanssun hassu ulkokki ibaaddoti koo tos gabbalame, ibaaddotina booyyee usu goggofoofiroo ira fare.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Booyyeel kaɂaamaro dink'k'ena aamin halchchaa gire, ayesuun goɂameen hikka usuun kasisira ibaaddo koonna lakkogire.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 «Wodana usuun kakkoɂabbaabatte goorata ade haa ame, ‹Aabbokkeewuun kafelaro ibaaddo miyyaakko babo hese kamadarraamara? Ani ade hittanii uɂii goyin gabbalamera!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Kiigure Aabbokkee, tos seeyire, haa aminara, Aabbokkee, Waayinna ku horee ani baasera.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Goortta erekkaa amami uumamin lakkodootisaro. Minii hamas's'eeren ofelaraankko koo aani in tootiina aminara.›
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Haanssunna keegure Aabbokkeessa tos seete.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 «Unnuna, ‹Aabbokkee, Waayinna ku horee ani baasera, goortta erekkaa amami uumamin lakkodootisaro ame.›
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 «Aabbokkeessana goɂameen usuun ohandaareenne haa ame, ‹Saama dubbaankkona kaɂidan kalleero sarssi keenaddeen usu sarssisa, feruun firaantta, lukuun keferroo tabsa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Kak'aabaan kurkkuraa kor keenaddeene enɂaa, aamina, geggelaanna.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Hikki unnukki goyera ame ani gire, gidda goɂameen neefo helatera, baye gire, helamera.› Esekko geggelaatano haggaɂabeen.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 «Usu goorata ere kanjiin iraa gire, hassekkona abbaabate min tos kakkogabbalamare goorata, tadudduroonna tamadarri yaaye maale.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Usuna ohandaareenkko koo uumere meya kamisileera? Ame hoosate.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Kahandaarena, ‹Abbikka gamatera,› nogoddanna fayyaaleessa lee mankkogamatero maraan ‹Aabbokka kurkkuraakki kor kak'aabaan usuun enɂeera› ame.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 «Kanjiin abbikkeessa amaraatere, mininna tabin lakkodootero, Aabbokkeessana sar beegure usu min goggotabroo ebaate.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Usu goɂameen abbaabe Aabbokkeessane haa ame, ‹Hikka, gitakki gees diyyii aani ani kuun handdayera, ajajaakkaakko koonna ade lakkohank'isero, ati goɂameen ani kageelaataro wota goggogeggelaroo c'ibaare too suure lakkosissetto.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Ayesuun goɂameen hikki unnu urrawoɂoottaa sharmmut'aalnne wota darɂaate baasategure goɂemeete, kak'aabaan kurkkuraa kor usuun enɂiite.›
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 «Aabbokkeessana usuun haa ame, ‹Unnukkee,› ati arggetto inne wota gitta, kakkee kalleera dubba kakkaayya.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Hikki abbikkakka ade goyera ame gire, neefo helatera, baye gire helamera; haanssun aaloo geggelaayinna dootisara.»
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.